პიგასპინ კაფს 75მგ N30
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
საერთაშორისო დასახელება – clopidogrel, acetylsalicylic acid
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ჰემოსტაზი → ანტითრომბოზული და შედედების საწინააღმდეგო საშუალებები → ანტიაგრეგანტები
პიგასპინი არის კომბინირებული პრეპარატი რომლის მოქმედებაც განპირობებულია მასში შემავალი კომპონენტების კლოპიდოგრელის და ასპირინის ფარმაკოლოგიური თვისებებით და იწვევს ანტითრომბოლიზურ მოქმედებას თრომბოციტების აგრეგაციის ორი სხვადასხვა მეთოდის ერთდროული ბლოკადის მეშვეობით.
პიგასპინის ნაწლავში ხსნადი კაფსულა, რომელიც შეიცავს მიკროპელეტებს, ადვილად აბსორბცირდება და ხანგრძლივი გამოყენების
შემთხვევაში მაქსიმალურად იცავს კუჭის ლორწოვან გარსს დაზიანებისაგან.
ჩვენება:
- მწვავე კორონალური სინდრომი ST სეგმენტის ელევაციის გარეშე (არასტაბილური სტენოკარდია ან მიოკარდიუმის ინფარქტი პათოლოგიური Q-კბილის გარეშე)
- მწვავე კორონალური სინდრომი ST სეგმენტის ელევაციით (მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი)
- ათეროსკლეროზული დარღვევების პროფილაქტიკა
- იშემიური ინსულტი
- პერიფერიული არტერიების დიაგნოსტირებული დაავადებები
დოზირება
ერთი კაფსულა (75მგ/75მგ) დღეში ერთხელ წყლის სათანადო რაოდენობის მიყოლებით.
მწვავე კორონარული სინდრომი – მკურნალობა უნდა დაიწყოს კლოპიდოგრელის და ასპირინის 300მგ ერთჯერადი დარტყმითი დოზით, ხანგრძლივი დროით ყოველდღიური მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს პიგასპინის ერთი კაფსულით (75მგ/75მგ) დღეში ერთხელ.
უკუჩვენება:
ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის აქტიური კომპონენტების მიმართ;
აქტიური პათოლოგიური სისხლდენა, როგორიცაა აქტიური პეპტური წყლული ან ქალასშიდა სისხლჩაქცევა.
ბავშვები: უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის
ორსულობა: კლოპიდოგრელი: ორსულობის კატეგორია B. ასპირინი: ორსულობა: კატეგორია D.
ლაქტაცია: კლოპიდოგრელი – უცნობია მოცემული პრეპარატი გადადის თუ არა ადმიანის რძეში, ასპირინი – გადადის დედის რძეში.
Related products
ბიკომპლექსი 6მლ N10
მწარმოებელი ქვეყანა: იტალია
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
ბიკომპლექსი 6მლ N10
- ფარმაცევტული პროდუქტის დასახელება
ბიკომპლექსი, პერორალური ხსნარი.
- ხარისხობრივი და რაოდენობრივი და შემადგენლობა
ხსნარის ერთი 6 მლ ფლაკონი შეიცავს:
აქტიური ინგრედიენტები:
- ნიკოტინამიდი 10 მგ,
- რიბოფლავინი-5’-ფოსფატ ნატრიუმის მარილი 6.1 მგ,
- თიამინის ჰიდროქლორიდი 5 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები ცნობილი ეფექტით: საქაროზა, მეთილის პ-ჰიდროქსიბენზოატი, ეთანოლი.
თითოეული რეზერვუარ-თავსახურავი შეიცავს:
აქტიური ინგრედიენტები:
- ციანკობალამინი (ვიტ. B12) 1 მგ,
- კალციუმის ფოლინატის ჰიდრატი 0.5 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები ცნობილი ეფექტით: საქაროზა.
დამხმარე ნივთიერებების სრული სია იხილეთ 6.1. ნაწილში.
- ფარმაცევტული ფორმა
6 მლ ფლაკონი რეზერვუარ-თავსახურით პერორალური გამოყენებისათვის
- კლინიკური ჯგუფი
4.1 თერაპიული ჩვენებები
- ადიუვანტური საშუალება ტოქსიკურ-ინფექციური, ჰეპატიტის და ღვიძლის ფუნქციური უკმარისობის მკურნალობისას;
- ჰიპო- და ავიტამინოზი ანტიბიოტიკებით, ქიმიოთერაპიის და კიბოს საწინააღმდეგო მედიკამენტებით თერაპიის დროს;
- ანემიური სინდრომებით გამოწვეული B12 ვიტამინის და ფოლიუმის მჟავას დეფიციტი ორსულობის, მშობიარობის შემდგომ პერიოდში და ლაქტაციის დროს;
- გამოჯანმრთელების პერიოდი;
- პედიატრიაში შესაძლებელია გამოყენებულ იქნას ანემიური მდგომარეობის დროს განსაკუთრებით, თუ დაკავშირებულია მადის დაკარგვასთან (ანორექსია) და არასაკმარის ზრდასთან.
4.2 გამოყენების წესი და დოზირება
მოზრდილებში: ერთი ან ორი ფლაკონი დღეში, ექიმის დანიშნულების მიხედვით.
ბავშვებში: პროპორციულად შემცირებული დოზები, ექიმის დანიშნულების მიხედვით.
მიღების წესი
მოხსენით თავსახურავი, დააჭირეთ ზედა დგუშს, რაც გამოიწვევს სარეზერვუარო თავსახურავის შიგთავსის ჩამოვარდნას ქვემოთ არსებულ ხსნარში.
შეანჯღრიეთ რამდენიმე წუთის განმავლობაში და ფხვნილი გაიხსნება. ფლაკონის შიგთავსის დალევა შეიძლება პირდაპირ ან განზავებული, სურვილისამებრ, წყლით ან სხვა სითხეებით.
4.3 უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა ერთი ან მეტი კომპონენტის მიმართ.
4.4 განსაკუთრებული მითითებანი და გაფრთხილებები
არ არსებობს შეჩვევის, დამოკიდებულების ან სხვა რაიმე რისკი.
მიუხედავად იმისა, რომ აღნიშნული პრეპარატი შეიცავს ციანოკობალამინს (ვიტ. B12), მას არ შეუძლია შეცვალოს პარენტერალურად შეყვანილი ციანოკობალამინი პერნიციოზული ანემიის მკურნალობისას.
თუ ექიმმა გითხრათ, რომ გაქვთ აუტანლობა ზოგიერთი შაქრის მიმართ, მიმართეთ ექიმს სანამ ბიკომპლექსის მიღებას დაიწყებთ.
მნიშვნელოვანი ინფორმაცია ზოგიერთი დამხმარე ნივთიერების Author
ბიკომპლექსი შეიცავს საქაროზას
პაციენტებმა ფრუქტოზას იშვიათი აუტანლობის მემკვიდრეობითი პრობლემებით, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით ან საქაროზა იზომალტაზას უკმარისობით არ უნდა მიიღონ ეს წამალი.
ის შეიძლება საზიანო იყოს კბილებისთვის.
ბიკომპლექსი შეიცავს პ-ჰიდროქსიბენზოატებს
ბიკომპლექსი შეიცავს მეთილის პ-ჰიდროქსიბენზოატს, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები (შესაძლოა დაგვიანებული).
ბიკომპლექსი შეიცავს ნატრიუმს
ბიკომპლექსი შეიცავს 1 მმოლზე ნაკლებ (23 მგ) ნატრიუმს 6 მლ ფლაკონზე, ანუ არსებითად "არ შეიცავს ნატრიუმს”.
ბიკომპლექსი შეიცავს ეთანოლს
ეს პრეპარატი შეიცავს 27 მგ ალკოჰოლს (ეთანოლს, რომელიც შედის არტიშოკის თხევად ექსტრაქტში, მწარე ფორთოხლის თხევად ექსტრაქტში) ყოველ 6 მლ ფლაკონში. ეს რაოდენობა 1 მლ-ზე ნაკლები ლუდის ან 1 მლ ღვინის ეკვივალენტია.
ამ პრეპარატში შემავალ ალკოჰოლის მცირე რაოდენობას არ ექნება რაიმე შესამჩნევი ზეგავლენა.
4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ლიტერატურასა და კლინიკურ პრაქტიკაში ურთიერთქმედება არ აღინიშნება.
4.6 ორსულობა და ძუძუთი კვება
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდებში გამოყენება პრეპარატის მთავარი ჩვენებაა.
4.7 ავტომობილების და მექანიზმების მართვა
დღემდე არ დაფიქსირებულა ბიკომპლექსის არანაირი გავლენა სიფხიზლეზე, ამიტომ ის არ მოქმედებს ავტომობილის მართვაზე და მექანიზმებთან მუშაობაზე, რაც საჭიროებს სიფხიზლეს.
4.8 გვერდითი მოვლენები
პრეპარატმა აჩვენა ძალიან კარგი ამტანობა ორივე, როგორც კუჭ-ნაწლავის, ასევე ზოგად დონეზე.
მნიშვნელოვნად აღსაღნიშნავი გვერდითი მოვლენები არ დაფიქსირებულა.
კუჭის მხრივ აუტანლობის შესაძლებლობა ძალიან იშვიათია.
საეჭვო გვერდითი რეაქციების Author შეტყობინება
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება მნიშვნელოვანია პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ. ის იძლევა სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსზე მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის სპეციალისტებს სთხოვენ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ შეტყობინების ეროვნული სისტემის მეშვეობით მისამართზე:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
4.9 ჭარბი დოზირება
დღემდე, ადამიანებში ჭარბი დოზირებით გამოწვეულ ინტოქსიკაციის შესახებ გამოცდილება არ არსებობს. ბიკომპლექსის შემთხვევით თერაპიულზე მეტი დოზით მიღებისას, რეკომენდებულია მოწამვლის სამკურნალოდ რეკომენდებული ჩვეული სამედიცინო ღონისძიებების გატარება.
- ფარმაკოლოგიური თვისებები
5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები
5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
ფოლინის მჟავა
ფოლინის მჟავას შემცირებულ ფორმებს შორის ყველაზე სტაბილური ქიმიური პროფილის მიხედვით არის 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი (ფოლინის მჟავა), რომელსაც ლეიკოვორინი (ციტროვორის ფაქტორი) ეწოდება.
ფოლინის მჟავა შეიძლება გამოყენებულ იქნას ფოლიუმის საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად კომბინაციაში, რომლებიც გამოიყენება ბაქტერიული და პროტოზოული ინფექციების ქიმიოთერაპიისთვის და, შესაბამისად, ასევე ფოლიუმის დეფიციტის ყველა სინდრომისას, რომელიც გვხვდება კლინიკურ პირობებში, განსაკუთრებით ანემიებში.
რადიოაქტიური მკვლევარების მიერ ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი (ფოლინის მჟავა) შეიწოვება პლაზმაში მაქსიმალური აბსორბციით პერორალურად მიღებიდან დაახლოებით 60 წუთის შემდეგ.
ქრომატოგრაფიული კვლევის საფუძველზე, 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი მუდმივად გამოიყოფა შარდით 10-ფორმილის ან 5-, 10- მეთენილტეტრაჰიდროფოლატის სახით.
ასევე თირკმელებს გააჩნია ფოლიუმის სეკრეციის შერჩევითი კონტროლი, მიდრეკილნი არიან შეინარჩუნონ 5-მეთილტეტრაჰიდროფოლატი, ვიდრე 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი. 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატის თერაპიული მიზნებისთვის პერორალური მიღება ფოლიუმის დეფიციტის პროფილაქტიკისა და მკურნალობის მიზნით, როგორც ჩანს, დადასტურებულია მკაფიო ექსპერიმენტული მონაცემებით.
ციანოკობალამინი (ვიტამინი B12)
ძუძუმწოვრების ორგანიზმში ვიტამინი B12 ახორციელებს მრავალ მნიშვნელოვან და აშკარად განსხვავებულ მეტაბოლურ აქტივობას.
ამ ვიტამინს შეიძლება ჰქონდეს მხოლოდ ერთი ფუნდამენტური ბიოქიმიური აქტივობა, რომელიც ჯერ კიდევ არ არის დაზუსტებული, რამაც შესაძლოა გაამართლოს მისი დეფიციტის სხვადასხვა გამოვლინება, რომელიც შეინიშნება ინ ვიტრო და ინ ვივო ბიოლოგიურ სისტემებში. ვიტამინი B12 მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ზრდისა და კვების ნორმალურ პროცესებში.
ციანოკობალამინი არის 5-ადენოზილკობალამინის და მეთილკობალამინის აქტიური კოენზიმების წინამორბედი, რომელიც აუცილებელია უჯრედების ზრდისა და უჯრედების რეპლიკაციისთვის, ნორმალური მიელინის ტროფიზმისთვის, მეთიონინისა და სუქცინილ-CoA-ს სინთეზისთვის. ვიტამინი B12-ის დეფიციტს სხვა საკითხებთან ერთად ახასიათებს ერითროციტების წარმოების შემცირებით განპირობებული მეგალობლასტური ანემიის და ნერვული სისტემის ანატომიური ფუნქციური ცვლილებები.
ვიტამინი B კომპლექსი
ფერმენტული სისტემები, რომლებიც აქვთ B ვიტამინებს, როგორც პროთეზირების ჯგუფი, ქმნიან ფუნქციურ ერთეულებს შუალედური მეტაბოლიზმის დონეზე. ვინაიდან ამ სისტემების საპასუხო რეაგირების საერთო სიჩქარე არის ყველაზე დაბალი საფეხური, რომელიც ჩართულია რეაქციის ჯაჭვში, მხოლოდ ერთი ფერმენტის აქტივობის შემცირებამ შეიძლება შეცვალოს მთელი სისტემის ფუნქცია. აპოენზიმების წარმოქმნას ხელს უწყობს შესაბამისი კოფერმენტების შეყვანა; B კომპლექსის ვიტამინები, რომლებსაც კოენზიმის ფუნქცია აქვთ ასზე მეტ ფერმენტულ სისტემაში, ნაჩვენებია ოქსიდორედუქციური პროცესების დარღვევების და ცილოვანი, ლიპიდური და გლუკოზის მეტაბოლიზმის დისბალანსის დროს, სპეციფიკური კოენზიმის ნაკლებობის გამო.
თიამინის ჰიდროქლორიდი (ვიტამინი B1)
მრავალი ფერმენტის კოენზიმია, რომელიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებს გლუკოზის მეტაბოლიზმში. ვიტამინი B1 აუცილებელია პირუვის მჟავისა და α-კეტოგლუტარის მჟავას ჟანგვითი დეკარბოქსილირებისთვის და, როგორც ტრანსკეტოლაზას პროთეზირების ჯგუფისთვის, ნახშირწყლების დაშლისთვის პენტოზა ფოსფატის მეშვეობით.
რიბოფლავინი (ვიტამინი B2)
ეს არის FMN (ფლავინის მონონუკლეოტიდი) და FAD (ფლავინი ადენინ დინუკლეოტიდი) პროთეზირების ჯგუფის წინამორბედი, ყველაზე ცნობილი, როგორც ყვითელი რესპირატორული ფერმენტები ან ფლავოპროტეინები, რომელთაგან სულ მცირე 40 სახეობა ცნობილია სხვადასხვა უჯრედულ ფერმენტულ სისტემაში.
ნიკოტინამიდი (ვიტამინი PP)
როგორც ნიკოტინამიდის დინუკლეოტიდების (NAD + და NADP +) კომპონენტი, ვიტამინი PP იმყოფება მრავალრიცხოვან ოქსიდორედუქტაზებში, ფერმენტებში, რომლებიც ახდენენ წყალბადის უჯრედშიდა გადაცემის კატალიზებას.
NADH ლიმონმჟავას ციკლის პროცესებში წარმოქმნილი წყალბადის ნაწილს გადასცემს სასუნთქი ჯაჭვის ყვითელ B12-დამოკიდებულ ფერმენტებს, ხოლო NADPH წყალბადი გამოიყენება ბიოსინთეზური პროცესებისთვის.
კლინიკური თვალსაზრისით, B ვიტამინები, განსაკუთრებით კომბინირებულად, ზუსტ ჩვენებას პოულობს ღვიძლის დაავადების ადიუვანტურ მკურნალობაში, ძირითადად, მულტითერაპიის რეჟიმში, რომელიც მიზნად ისახავს დაავადების მკურნალობას სხვადასხვა დონეზე და სხვადასხვა მექანიზმით.
5.3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
ბიკომპლექსი სრულიად მოკლებულია ტოქსიკურ თვისებებს, როგორც მწვავე მკურნალობის შემდეგ, ასევე ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ.
- ფარმაცევტული დეტალები
6.1 დამხმარე ნივთიერებების სია
ხსნარში შემავალი დამხმარე ნივთიერებები:
საქაროზა, მეთილის პ-ჰიდროქსიბენზოატი, დეჰიდროძმარმჟავა (ნატრიუმის მარილი), ეთილენდიამინტეტრაძმარმჟავა (დინატრიუმის მარილი), არტიშოკის თხევადი ექსტრაქტი, მწარე ფორთოხლის თხევადი ექსტრაქტი, გაწმენდილი წყალი.
რეზერვუარ-თავსახურში შემავალი დამხმარე ნივთიერებები:
მანიტოლი, საქაროზა.
6.2 შეუთავსებლობა
ამ პროდუქტის სხვა ნივთიერებებთან შეუთავსებლობა არ არის მოხსენებული.
6.3 შენახვის ვადა
2 წელი.
6.4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას
პრეპარატი უნდა ინახებოდეს "ჩვეულებრივი ოთახის პირობებში", რომელიც გათვალისწინებულია ოფიციალური ფარმაკოპეის IX გამოცემით.
6.5 კონტეინერის ბუნება და შიგთავსი
შუშის ფლაკონები რეზერვუარ თავსახურით, დახურული ამომჭრელი თავსახურით, შეფუთული ლითოგრაფიულ მუყაოს კოლოფში წებოვანი ფლაპებით, შიგნით დაბეჭდილია შეფუთვის ფურცლის ტექსტი.
6.6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისა და სხვა დამუშავებისას
არ არსებობს სპეციალური მოთხოვნები განკარგვისთვის.
ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად
- მარკეტინგული ავტორიზაციის მფლობელი
ABC ფარმასიუტიკალს ს.პ.ა. –კორსო ვიტორიო ემანუელე II, 72 – 10121 ტორინო
- მარკეტიგული ავტორიზაციის ნომერ(ებ)ი
ბიკომპლექსი, პერორალური ხსნარი – 6 მლ-იანი 10 ფლაკონი.
რეგისტრირებული იტალიაში როგორც ტონოგენ ვიტამინცო, პერორალური ხსნარი – 6 მლ-იანი 10 ფლაკონი MA N .012373039
გაცემის წესი
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
გინომიქსი-ვაგ. კაფს N12
გინომიქსი-ვაგინალური კაფს N12
კომბინირებული ანტიბაქტერიული და სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატი ადგილობრივი გამოყენებისთვის გინეკოლოგიაში.
რძისფერი ოვალური ფორმის, რბილი ვაგინალური კაფსულა, შეიცავს ღია ყვითელ სითხეს.
შემადგენლობა
ყოველი კაფსულა (1.820მგ) შეიცავს:
- ნეომიცინის სულფატს 50.2მგ (35მგ. 35 000 სე ნეომიცინის სახით),
- ნისტატინს 100.000 სე,
- პოლიმიქსინ B სულფატს 35.000 სე
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ნეომიცინის სულფატი - წარმოადგენს ამინოგლიკოზიდების ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს, მოქმედებს ბაქტერიციდულად გრამდადებით მიკროორგანიზმებზე (Staphylococcus aureus, Corinebacterium spp., და სხვა) და გრამუარყოფით მიკროორგანიზმებზე (Enterococcus faecium, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Proteus vulgaris, Klebsiella pneumoniae, Mycobacterium tuberculosis, Pseudomonas aeruginosa, Ureaplasma urealyticum).
პოლიმიქსინ B-ს სულფატი - პოლიპეპტიდური ბუნების ანტიბიოტიკი, აქტიურია გრამუარყოფითი ბაქტერიების მიმართ
ნისტატინი მიეკუთვნება პოლიენური ჯგუფის ანტიბიოტიკებს და პროდუცირდება აქტინომიცეტ Streptomyces noursei მიერ. ნისტატინი სელექტიურად მოქმედებს პათოგენურ, განსაკუთრებით საფუარის მაგვარ, კანდიდას ჯგუფის სოკოებზე და ასპერგილებზე, ცვლის მიკროორგანიზმების უჯრედის მემბრანის შეღწევადობას და ამცირებს მათ ზრდას.
აქტიური ნივთიერებები თანაბრად ნაწილდებიან საშოს ლორწოვანზე და ავლენენ ადგილობრივ ბაქტერიოციდულ და ფუნგიციდურ მოქმედებას.
გინომიქსის გამოყენების ძირითადი მიმართულებებია:
- ვაგინიტები არასპეციფიური, სოკოვანი და შერეული
- ვულვოვაგინიტები არასპეციფიური, სოკოვანი და შერეული
- ცერვიკოვაგინიტები არასპეციფიური, სოკოვანი და შერეული
- ვაგინალური კანდიდოზი
- გინეკოლოგიაში ყველა სახის ქირურგიული ჩარევის წინ
- საშვილოსნოს ყელის დიათერმოკოაგულაციის წინ და შემდეგ
- საშვილოსნოსშიდა დიაგნოსტიკური პროცედურების წინ
- მშობიარობის წინ
გინომიქსი:
- NNP კომბინაცია გამოსადეგია ვაგინიტის ემპირიული მკურნალობისთვის მიკრობიოლოგიური შდეგების არ არსებობისას.
- შენარჩუნებული ეფექტურობა Candida spp . წინააღმდეგ მნიშვნელოვანი ფაქტორია, განსაკუთრებით აზოლებისადმი non-albicans შტამების ვარიაბელური სენსიტიურობის დროს. (ანუ არ ახასიათებს რეზისტენტობა Candida spp.-s წინააღმდეგ)
- არ საჭიროებს მკურნალობის შეწყვეტას მენსტრუაციული ციკლის დროს
- მოქმედი ნივთიერებები თანაბრად ნაწილდება საშოს ლორწოვანზე
- კომბინაცია და შესაბამისად მისი მოქმედების ფართო სპექტრი იძლევა უფრო მაღალ კლინიკურ ეფექტურობას ვაგინიტში ყველაზე ხშირად ჩართული ბაქტერიებზე.
დოზირება და გამოყენების წესი:ინიშნება ინტრავაგინალურად. მწვავე ან ქრონიკული ინფექციის შემთხვევაში 1-2 კაფსულა დღეში, დილით და საღამოს. მკურნალობის კურსი: 6-12 დღე.
პროფილაქტიკის მიზნით: 6 დღე
უკუჩვენება: პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.
ორსულობა და ლაქტაცია:
ორსულობისა და ლაქტაციის დროს პრეპარატი ინიშნება ექიმის რეკომენდაციით.
ზიტროქსი 200 სუსპ N1
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
შემადგენლობადაგამოშვებისფორმა
200 მგ/5მლ 15 მლ ზიტროქსი სუსპენზია ფორტე.
საერთაშორისოდასახელება - azithromycin.
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიურიჯგუფი
მაკროლიდებიs ჯგუფის ანტიბიოტიკი.
ზიტროქსის მზა სუსპენზიის 5 მლ შეიცავს 200 მგ აქტიურ ნივთიერებას აზიტრომიცინს (დიჰიდრატის სახით)
ფარმაკოლოგიურითვისებები
აზითრომიცინი მაკროლიდების ჯგუფის ნახევრადსინთეზური ანტიბიოტიკია. იგი წარმოადგენს ერითრომიცინის წარმოებულს, რომლისგანაც განსხვავდება ლაქტონურ რგოლთან აზოტის ატომის მეშვეობით შეერთებული მეთილენის ჯგუფით. ამ განსხვავების გამო აზითრომიცინი მიეკუთვნება მაკროლიდების ცალკე ქვეჯგუფს—აზალიდებს. აზითრომიცინი აინჰიბირებს ცილის სინთეზს მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმების 50S რიბოსომებზე. აზითრომიცინი წარმოადგენს ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს. მისი მიღებიდან 2-3 სთ-ის შემდეგ სისხლში მიიღწევა მაქსიმალური კონცეტრაცია. საკვების მიღება ამცირებს პრეპარატის შეწოვას, ამიტომ იგი მიიღება კვებამდე 1 სთ-ით ადრე. ჩატარებული გამოკვლევების შედეგად აღინიშნა, რომ აზითრომიცინის ქსოვილოვანი კონცენტრაცია ბევრად აღემატება (50-ჯერ) მის პლაზმურ კონცეტრაციას. პრეპარატის მიღების შემდეგ ფილტვებში, ნუშურა ჯირკვლებში, ბრონქებში და სხვა ორგანოებში არსებული აზითრომიცინის კონცეტრაცია ბევრად აღემატება ანტიბიოტიკის მინიმალურ მიკრობიოლოგიურ კონცენტრაციას. ბიოაქტივობა შეადგენს 37%-ს. აზითრომიცინი ძირითადად სანაღვლე გზებით, უცვლელი სახით გამოიყოფა, ხოლო 6% - შარდით. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგანს 2-4 დღეს. in vitro გამოკვლევებში აზითრომიცინმა აჩვენა მაღალი აქტივობა შემდეგი გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ:
Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes (A ჯგუფის) და სტრეპტოკოკთა სხვა სახეობები, Staphylococcus aureus, Corynebacterium diphtheriae, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Branhamella catarralis, Bacteroides parapertussis, Shigella-ს სხვადასხვა სახეობები, Pasteurella, Vibrio, Peptococcus, და Peptostreptococcus, Fuzobacterium necrosporium, Propionbacterium acnes, Yersinia, Clostridium perfingens, Borrelia burgdorfei, Haemophilus ducreyi, Neisseria gonorrhoeae, Chlamidia trachomatis, Chlamydia pneumoniae.
აზითრომიცინი ასევე ეფექტურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ:
Legionella pneumophilia, Mykoplazma pneumoniae, Mycoplazma hominis, Mycobacterium avium, Campylobacter-ის სხვადასხვა სახეობები, Ureaplasma urealyticum, Toxoplasma gondi, Treponema pallidum.
ჩვენებები
ზიტროქსის ეფექტურია შემდეგი დაავადებების სამკურნალოდ:
- ბაქტერიული ფარინგიტი, ტონზილიტი;
- ბაქტერიული სინუსიტი;
- ბაქტერიული შუა ოტიტი;
-მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი გამწვავების ფაზაში;
- ინტერსტიციალური და ალვეოლური პნევმონია;
- შარდ-სასქესო გზების ინფექციები: ურეთრიტი, ცერვიციტი;
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები.
მიღებისწესებიდადოზები
მიიღება შიგნით, დღეში 1-ჯერ, სულ მცირედ, კვებამდე 1 საათით ადრე ან კვებიდან 2 საათის შემდეგ.
ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების, კანისა და რბილი ქსოვილის (გამონაკლისია ქრონიკული გარდამავალი ერითემა) ინფექციები: ჯამური დოზა 30 მგ/კგ, სხეულის წონის 10 მგ/კგ დღეში ერთხელ 3 დღის განმავლობაში.
ბავშვებისათვის დოზირება ხდება წონიდან გამომდინარე:
| სხეულისწონა | ზიტროქსი 200/ 5ml |
| 8 კგ | 2,0 მლ (80 მგ) |
| 10-14 კგ | 2,5 მლ (100 მგ) |
| 15-24 კგ | 5 მლ (200 მგ) |
| 25-34 კგ | 7,5 მლ (300 მგ) |
| 35-44 კგ | 10 მლ (400 მგ) |
- ქრონიკული გარდამავალი ერითემა: პრეპარატის ჯამური დოზა შეადგენს 60 მგ/კგ დღეში ერთხელ 20 მგ/კგ - პირველ დღეს და 10 მგ/კგ - მომდევნო დღეებში 2-დან 5-დღემდე.
სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები: გაურთულებელი ურეთრიტი/ცერვიციტი - 1 გ ერთჯერადად.
გართულებული, ხანგრძლივად მიმდინარე ურეთრიტი, ცერვიციტი, გამოწვეული Chlamydia trachomatis - სამჯერ 1 გ 7 დღიანი ინტერვალით (1-7-14). კურსის დოზა 3 გ.
უკუჩვენება
ჰიპერმგრძნობელობა მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ;
ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევები.
ჭარბიდოზირება
სიმპტომები: გულისრევა, სმენის დროებითი დაკარგვა, ღებინება, დიარეა.
მკურნალობა: სიმპტომატური; კუჭის ამორეცხვა.
შენახვის პირობებიდავადები
ინახება მშრალ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას 15-25°C ტემპერატურაზე.
შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.
პრეპარატი ვარგისია გახსნიდან 5 დღის განმავლობაში.
აფთიაქშიგაცემისწესი
გაიცემა რეცეპტით
ზიტროქსი 500 N1X3 ტაბ
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
შემადგენლობა
თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 500მგ აზითრომიცინის დიჰიდრატს.
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკი.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
აზითრომიცინი მაკროლიდების ჯგუფის ნახევრადსინთეზური ანტიბიოტიკია. იგი წარმოადგენს ერითრომიცინის წარმოებულს, რომლისგანაც განსხვავდება ლაქტონურ რგოლთან აზოტის ატომის მეშვეობით შეერთებული მეთილენის ჯგუფით. ამ განსხვავების გამო, აზითრომიცინი მიეკუთვნება მაკროლიდების ცალკე ქვეჯგუფს -აზალიდებს. აზითრომიცინი აინჰიბირებს ცილის სინთეზს მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმების 50S რიბოსომებზე. აზითრომიცინი წარმოადგენს ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს, მიღებიდან 2-3 სთ-ის შემდეგ სისხლში აღწევს მაქსიმალურ კონცეტრაციას. საკვების მიღება ამცირებს პრეპარატის შეწოვას. ამიტომ იგი მიიღება ჭამამდე 1 სთ-ით ადრე. ჩატარებული გამოკვლევების შედეგად აღინიშნა, რომ აზითრომიცინის ქსოვილოვანი კონცენტრაცია ბევრად აღემატება (50-ჯერ) მის პლაზმურ კონცენტრაციას. 500მგ პრეპარატის მიღების შემდეგ ფილტვებში, ნუშურა ჯირკვლებში, ბრონქებში და სხვა ორგანოებში არსებული აზითრომიცინის კონცენტრაცია ბევრად აღემატება ანტიბიოტიკის მინიმალურ მიკრობიოლოგიურ კონცენტრაციას. ბიოაქტივობა შეადგენს 37%-ს. აზითრომიცინი ძირითადად სანაღვლე გზებით, უცვლელი სახით გამოიყოფა, ხოლო 6% - შარდით. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგანს 2-4 დღეს. in vitro გამოკვლევებში აზითრომიცინმა აჩვენა მაღალი აქტივობა შემდეგი გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ:
Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes (A ჯგუფის) და სტრეპტოკოკთა სხვა სახეობები, Staphylococcus aureus, Corynebacterium diphtheriae, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Branhamella catarralis, Bacteroides parapertussis, Shigella-ს სხვადასხვა სახეობები, Pasteurella, Vibrio, Peptococcus, და Peptostreptococcus, Fuzobacterium necrosporium, Propionbacterium acnes, Yersinia, Clostridium perfingens, Borrelia burgdorfei, Haemophilus ducreyi, Neisseria gonorrhoeae, Chlamidia trachomatis, Chlamydia pneumoniae.
აზითრომიცინი ასევე ეფექტურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ:
Legionella pneumophilia, Mykoplazma pneumoniae, Mycoplazma hominis, Mycobacterium avium, Campylobacter-ის სხვადასხვა სახეობები, Ureaplasma urealyticum, Toxoplasma gondi, Treponema pallidum.
ჩვენება
- ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები;
- ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები;
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები;
- გაურთულებელი ქლამიდიური ინფექცია (გენიტალური);
- სქესობრივი გზით გადამდები არაგონოკოკური ინფექციები.
უკუჩვენება
ინდივიდუალური მომატებული მგრძნობელობა მაკროლიდების ან აზითრომიცინის მიმართ.
გვერდითი მოვლენები
აზითრომიცინს ახასიათებს კარგი ტოლერანტობა. შესაძლოა გამოვლინდეს გასტროინტერსტინალური გვერდითი მოვლენები: გულისრევა, ღებინება, ტკივილი მუცლის არეში, დიარეა. ისევე, როგორც სხვა მაკროლიდების და ზოგიერთი პენიცილინების მიღებისას, შესაძლებელია ღვიძლის ტრანსამინაზების დონის შექცევადი მომატება. კლინიკური გამოკვლევებისას გამოვლინდა ნეიტროპენია, თუმცა მისი კავშირი აზითრომიცინის მიღებასთან დამტკიცებული არ არის.
მოულოდნელი ეფექტების გამოვლენისას მიმართედ ექიმს!
თავისებურებები, სიფრთხილე
ისევე, როგორც ფართო სპექტრის სხვა ანტიბიოტიკების მიღებისას, აუცილებელია სიფრთხილე ფსევდომემბრანული კოლიტის და სუპერინფექციის განვითარებასთან დაკავშირებით, რაც გამოწვეულია ბაქტერიების რეზისტენტული ფორმების გაჩენით. ერგოტიზმის განვითარების შესაძლებლობის გამო აზითრომიცინი არ გამოიყენება ერგოტამინის წარმოებულებთან ერთად. აზითრომიცინის მიღება შეიძლება თირკმლის უკმარისობის მსუბუქი ფორმის დროს, ხოლო თირკმლის მძიმე უკმარისობის პირობებში პრეპარატი ფრთხილად ინიშნება. აზითრომიცინი გამოიყოფა ნაღველით, ამიტომ ღვიძლის უკმარისობის დროს არ გამოიყენება
ორსულობა და ლაქტაცია
ცხოველებზე ჩატარებული გამოკვლევებისას დადგინდა, რომ აზითრომიცინი გადის პლაცენტარულ ბარიერს, თუმცა ნაყოფზე არავითარი ზემოქმედება არ აღინიშნა. ორსულებზე პრეპარატის ზემოქმედება საბოლოოდ არ არის დადგინილი, თუმცა მწვავე აუცილებლობის გარდა, ის არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულებში. დედის რძეში აზიტრომიცინის შეღწევა საბოლოოდ დადგენილი არაა. ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში აუცილებლობის გარეშე პრეპარატი არ ინიშნება.
გვერდითი მოვლენები
გამოკვლევების დროს დადგინდა სუსტი და საშუალო სიმძიმის გვერდითი მოვლენები, რაც ძირითადად აღინიშნება საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის მხრიდან. მოზრდილებში გვერდითი მოვლენები მხოლოდ დოზის გადაჭარბებისას ვლინდება:
საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის მხრივ: დიარეა, გულისრევა, ღებინება, ტკივილი მუცლის არეში.
ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, ჰიპერკინეზიები, გაღიზიანებადობა, უძილობა.
ზოგადი: დაღლილობა, ტემპერატურის მომატება.
ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი.
განსაკუთრებული მგრძნობელობა: კონიუქტივიტი.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ტკივილი მკერდის ძვლის უკან
შარდ-სასქესო სისტემის მხრივ: კანდიდოზური ვაგინიტი, ნეფრიტი.
ურთიერთქმედება სხვა მედიკამენტებთან
ანტაციდები აქვეითებს აზითრომიცინის პიკურ კონცენტრაციას შრატში, ამიტომ პრეპარატის მიღება საჭიროა ანტაციდების მიღებიდან 2სთ-ის შემდეგ.
არ არის მონაცემები თეოფილინთან ურთიერთქმედების შესახებ. თუმცა სხვა მაკროლიდების თეოფილინთან ერთობლივი მიღებისას შესაძლებელია მისი პლაზმური კონცენტრაციის გაზრდა. აქედან გამომდინარე, აღნიშნული პრეპარატების ერთობლივი დანიშვნა საჭიროებს თეოფილინის პლაზმური კონცენტრაციის დონის მკაცრ კონტროლს.
ისეთ პრეპარატებთან პარალელური დანიშვნისას, რომლებიც მეტაბოლიზდებიან ციტოქრომ P450 სისტემით (კარბამაზეპინი, ციკლოსპორინი, ჰექსობარბიტალი და სხვა), აუცილებელია ამ პრეპარატების პლაზმურ კონცეტრაციაზე ზუსტი კონტროლი.
ციკლოსპორინთან გარკვეული ურთიერთქმედების გამო აუცილებელია ციკლოსპორინის დონის კონტროლი და დოზის დროული კორექცია.
არსებობს ცნობები ზოგიერთი მაკროლიდის მიერ დიგოქსინის ბიოტრანსფორმაციის შენელების შესახებ. აზითრომიცინის მიმართ არსებული ინფორმაციის არარსებობის გამო, მათი ერთობლივი მიღებისას აუცილებელია დიგოქსინის პლაზმური დონის კონტროლი.
ისევე როგორც სხვა მაკროლიდები, აზითრომიცინი არ გამოიყენება ერგოტამინის წარმოებულებთან ერთად.
აზითრომიცინი და ვარფარინის მიღებისას აღინიშნება კოაგულაციის მომატება.
დოზირება
სადღეღამისო დოზა ინიშნება ერთჯერადად.
მოზრდილები: მწვავე ქლამიდიური ინფექცია - მიზანშეწონილია ზიტროქსის 1 გ.(2 ტაბ.) ერთჯერადი დანიშვნა.
აზითრომიცინის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული სხვა ინფექციები - 3 დღის განმავლობაში 500მგ. დღეში ერთჯერ (საერთო დოზა 1.5 გ (3 ტაბ.). მკურნალობის ალტერნატიული ვარიანტის დროს - პირველ დღეს 500 მგ (1 ტაბ.), შემდეგ 4 დღის განმავლობაში 250 მგ (1/2 ტაბ) დღეში ერთჯერ (საერთო დოზა 1,5 გ).
ბავშვები: 45 კგ. ნაკლები წონის ბავშვებში ინიშნება სუსპენზია (3 დღის განმავლობაში 10 მგ/კგ-დღიური დოზით), ხოლო 45 კგ-ზე მეტი წონის მოზარდებში დოზირება ისეთივეა, როგორც დიდებში. პრეპარატის მიღება საჭიროა მშიერ კუჭზე (ჭამამდე 1 სთ-ით ადრე ან 2 სთ-ის შემდეგ).
დოზის გადაჭარბებისას მისაღები ზომები
საკმარისი ინფორმაცია აზითრომიცინის დოზის გადაჭარბებაზე არ არსებობს. დოზის გადაჭარბებისას მაკროლიდთა ყველა წარმომადგენლისათვის დამახასიათებელია შემდეგი სიმპტომები: წამოხურება, გულისრევა, ღებინება, დიარეა. ამ სიმპტომების მოსახსნელად აუცილებელია კუჭის ამორეცხვა.
შენახვის Conditions
პრეპარატი ინახება ოთახის პირობებში, 30°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
კოქსიბეტი 90მგ ტაბ N10
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
შემადგენლობა: აქტიური ნივთიერებაა ეტორიკოქსიბი.
ჩვენება: ეტორიკოქსიბი ამცირებს სახსრებისა და კუნთების ტკივილსა და შეშუპებას (ანთებას) 16 წლის და მეტი ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ოსტეოართრიტი, რევმატოიდული ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი და პოდაგრა; ეტორიკოქსიბი, ასევე, გამოიყენება ხანმოკლე მკურნლობის სახით სტომატოლოგიური ოპერაციის შემდეგ, ზომიერი ტკივილის დროს 16 წლის და მეტი ასაკის პაციენტებში.
ოსტეოართრიტი არის სახსრების დაავადება. ის იწვევს ძვლების დამაბოლოებელი ხრტილების თანდათანობით დაშლას, რაც თავის მხრივ იწვევს შეშუპებას (ანთებას), ტკივილს, დაჭიმულობას, გაშეშებას და მოძრაობის შეზღუდვას.
რევმატოიდული ართრიტი არის სახსრების ხანგრძლივი ანთებითი დაავადება, რომელიც იწვევს ტკივილს, გაშეშებას, შეშუპებას და დაზიანებული სახსრების მოძრაობის თანდათანობით დაკარგვას. მან ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ორგანიზმის სხვადასხვა ნაწილების ანთება.
პოდაგრა არის დაავადება, რომელიც იწვევს სახსრების ანთების უეცარ, რეციდიულ შეტევებს, რომელსაც თან ახლავს ძლიერი ტკივილი და სიწითლე.
მაანკილოზებელი სპონდილიტი არის ხერხემლისა და მსხვილი სახსრების ანთებითი დავადება.
უკუჩვენება:ორსულობა, ლაქტაცია. თუ პაციენტი ალერგიულია ეტორიკოქსიბის ან პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი სხვა რომელიმე ინგრედიენტის მიმართ; თუ პაციენტი ალერგიულია არასტეორიდული ანთების საწინააღმდეგო მედიკამენტების, მათ შორის ასპირინისა და COX-2 ინჰიბიტორების, მიმართ; თუ პაციენტს აღენიშნება კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის რეციდიული წყლული ან სისხლდენა; თუ პაცინტს აღენიშნება ღვიძლის მძიმე დაავადება; თირკმელების მძიმე დაავადება; თუ პაციენტი არის ან შეიძლება იყოს ორსულად ან ლაქტაციის პერიოდში; თუ პაციენტი 16 წელზე ნაკლები ასაკისაა; თუ პაციენტს აღენიშნება ნაწლავების ანთებითი დაავადება, როგორიცაა კრონის დაავადება, წყლულოვანი კოლიტი ან კოლიტი; თუ პაციენტს აღენიშნება მაღალი არტერიული წნევა, რომელიც არ კონტროლდება მკურნალობით (საჭიროა ექიმთან ან ექთანთან კონსულტაცია, არტერიული წნევა სათანადოდ არის თუ არა გაკონტროლებული); თუ პაციენტს დიაგნოსტირებული აქვს გულის დაავადებები, მათ შორის გულის უკმარისობა (საშუალო ან მძიმე ხარისხის), სტენოკარდია (მკერდის არეში ტკივილი); თუ პაციენტს გადატანილი აქვს მიოკარდიუმის ინფარქტი, გაკეთებული აქვს აორტო-კორონარული შუნტირება, აღენიშნება პერიფერიული არტერიული დაავადება (ქვედა კიდურების სისხლის მიმოქცევის დარღვევა არტერიების შევიწროვების ან ბლოკირების გამო); თუ პაციენტს გადატანილი აქვს ნებისმიერი ტიპის ინსულტი (მათ შორის ჰემორაგიული ან ტრანზიტორული იშეიმიური ინსულტი); ეტორიკოქსიბმა შეიძლება ოდნავ Gგაზარდოს მიოკარდიუმის ინფარქტის ან ინსულტის რისკი, ამიტომ მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული გულის პრობლემების ან ინსულტის ანამნეზის შემთხვევაში. მედიკამენტის მიღებამდე საჭიროა მკურნალ ექიმთან კონსულტაცია, თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ რომელიმე ზემოთ ჩამოთვლილი აღენიშნება მას.
მიღების წესი: მედიკამენტის მიღება ყოველთვის უნდა მოხდეს ზუსტად ექიმის დანიშნულების მიხედვით.
გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა #3 რეცეპტით.
ლევომაკი 500მგ შემოგ. ტაბ N5
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
(ლევოფლოქსაცინი 500 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები)
შემადგენლობა
ყოველი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს :
ლევოფლოქსაცინი .......................... 500 მგ-ს ექვივალენტი
აღწერა
ლევოფლოქსაცინი არის სინთეზური ანტიბაქტერიული საშუალება. ქიმიური სახელწოდებაა (-)-(S)-9-ფტორ-2,3-დიჰიდრო-3-მეთილ-10-(4-მეთილ-1-პიპერაზინილ)-7-ოქსო-7H-პირიდო[1,2,3-დე]-1,4-ბენზოქსაზინ-6-კარბოქსილის მჟავას ჰემიჰიდრატი. ემპირიული ფორმულა არის C 18 H 20 FN 3 O 4 • ½ H 2 O და მოლეკულური წონა არის 370.38.
ფარმაკოლოგიურიკლასიფიკაცია
ანტიბაქტერიული საშუალება
ფარმაკოლოგიურიმოქმედება
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
პერორალურად მიღებული ლევოფლოქსაცინი სწრაფად და თითქმის მთლიანად შეიწოვება პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაციით, რომელიც მიიღწევა 1-2 საათის განმავლობაში. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის 99 - 100%.
საკვები მცირე გავლენას ახდენს ლევოფლოქსაცინის შეწოვაზე. წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა 48 საათის განმავლობაში 500 მგ-ს ერთხელ ან ორჯერ დღეში დოზირების რეჟიმის გამოყენებისას.
განაწილება
ლევოფლოქსაცინის დაახლოებით 30-40% უკავშირდება შრატის ცილებს.
ლევოფლოქსაცინის განაწილების საშუალო მოცულობა არის დაახლოებით 100 ლ 500 მგ ერთჯერადი და განმეორებითი დოზების შემდეგ, რაც მიუთითებს ქსოვილებში ფართო განაწილებაზე.
ქსოვილებსადასითხეებშიშეღწევა:
ნაჩვენებია, რომ ლევოფლოქსაცინი აღწევს ბრონქების ლორწოვან გარსში, ეპითელიუმის ლორწოვან სითხეში, ალვეოლურ მაკროფაგებში, ფილტვის ქსოვილში, კანში (ბუშტუკის სითხე), პროსტატის ქსოვილსა და შარდში. თუმცა, ლევოფლოქსაცინის ცუდად აღწევს ცერებროსპინალურ სითხეში.
ბიოტრანსფორმაცია
ლევოფლოქსაცინი მეტაბოლიზდება ძალიან მცირე რაოდენობით, მეტაბოლიტებია დესმეთილ-ლევოფლოქსაცინი და ლევოფლოქსაცინის N-ოქსიდი. ეს მეტაბოლიტები შეადგენს დოზის <5%-ს და გამოიყოფა შარდით. ლევოფლოქსაცინი სტერეოქიმიურად სტაბილურია და არ განიცდის ქირალურ ინვერსიას.
ელიმინაცია
ლევოფლოქსაცინის პერორალური და ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, იგი გამოიყოფა პლაზმიდან შედარებით ნელა (t ½: 6 - 8 სთ). გამოიყოფა ძირითადად თირკმლის გზით (შეყვანილი დოზის >85%). ლევოფლოქსაცინის საშუალო აშკარა მთლიანი კლირენსი ორგანიზმში 500 მგ ერთჯერადი დოზის შემდეგ იყო 175 +/-29.2 მლ/წთ. არ არსებობს მნიშვნელოვანი განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ ინტრავენური და პერორალური მიღების შემდეგ, რაც მიუთითებს, რომ პერორალური და ინტრავენური გზები ურთიერთშემცვლელია.
ხაზოვნობა
ლევოფლოქსაცინს აქვს ხაზოვანი ფარმაკოკინეტიკა 50-დან 1000 მგ-მდე დოზის დიაპაზონში.
სპეციალურიპოპულაციები
თირკმლისუკმარისობის მქონე პირები
ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკაზე გავლენას ახდენს თირკმლის უკმარისობა. თირკმელების ფუნქციის დაქვეითებისას, თირკმლისმიერი ელიმინაცია და კლირენსი მცირდება, ხოლო ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება, როგორც ეს მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში: ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის უკმარისობის დროს 500 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის შემდეგ
| Cl cr [მლ/წთ] | <20 | 20 - 49 | 50 – 80 |
| Cl R [მლ/წთ] | 13 | 26 | 57 |
| t 1/2 [სთ] | 35 | 27 | 9 |
ხანდაზმულიპირები
არ არსებობს მნიშვნელოვანი განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ ახალგაზრდა და ხანდაზმულ პირებს შორის, გარდა იმ განსხვავებებისა, რომლებიც დაკავშირებულია კრეატინინის კლირენსში.
გენდერულიგანსხვავებები
მამრობითი და მდედრობითი სქესის პირების ცალკე ანალიზმა აჩვენა მცირე და ზღვრული გენდერული განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ. არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ეს გენდერული განსხვავებები კლინიკურად მნიშვნელოვანია.
ფარმაკოდინამიკა:
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ქინოლონური ანტიბაქტერიული საშუალებები - ფტორქინოლონები, ATC კოდი: J01MA12
ლევოფლოქსაცინი არის ფტორქინოლონების კლასის სინთეზური ანტიბაქტერიული საშუალება და ოფლოქსაცინის რაცემიული აქტიური ნივთიერების S (-) ენანტიომერი.
მოქმედებისმექანიზმი
როგორც ფტორქინოლონის ანტიბაქტერიული საშუალება, ლევოფლოქსაცინი მოქმედებს დნმ-დნმ-გირაზას კომპლექსზე და ტოპოიზომერაზაზე IV.
ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობა
ლევოფლოქსაცინის ბაქტერიციდული აქტივობის ხარისხი დამოკიდებულია შრატში მაქსიმალური კონცენტრაციის თანაფარდობაზე (Cmax) ან მრუდის ქვეშ მდებარე ფართობზე (AUC) და მინიმალურ ინჰიბიტორულ კონცენტრაციაზე (MIC).
რეზისტენტობისმექანიზმი
ლევოფლოქსაცინის მიმართ რეზისტენტობა მიიღწევა ეტაპობრივი პროცესით სამიზნე უბნებზე მუტაციებით ორივე ტიპის II ტოპოიზომერაზაში, დნმ გირაზასა და ტოპოიზომერაზას IV-ში. სხვა რეზისტენტულმა მექანიზმებმა, როგორიცაა შეღწევადობის ბარიერები (ხშირია Pseudomonas aeruginosa-ს შემთხვევაში) და ეფლუქსის მექანიზმებმა ასევე შეიძლება გავლენა მოახდინონ ლევოფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობაზე.
აღინიშნება ჯვარედინი რეზისტენტობა ლევოფლოქსაცინსა და სხვა ფტორქინოლონებს შორის. მოქმედების მექანიზმის გამო, ლევოფლოქსაცინსა და სხვა კლასების ანტიბაქტერიულ საშუალებებს შორის ზოგადად არ არსებობს ჯვარედინი რეზისტენტობა.
მგრძნობელობისსაზღვრები
ცხრილში ქვემოთ (მგ/ლ 1) ჩამოთვლილია ლევოფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობის ტესტირების EUCAST მიერ დამტკიცებული მდკ-ს (მგ/ლ) საკონტროლო მნიშვნელობები, რომელნიც ამ პრეპარატის მიმართ პათოგენების მგრძნობელობის შეფასების საშუალებას იძლევიან მგრძნობიარე , ზომიერად მგრძნობიარე ან რეზისტენტული.
EUCAST-ს მიერ ლევოფლოქსაცინისთვის დადგენილი მდკ-ს კლინიკური საკონტროლო მნიშვნელობები (ვერსია 2.0, 2012-01-01 ):
| პათოგენი | მგრძნობიარე | რეზისტენტული |
| Enterobacterales | ≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Pseudomonas spp. | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Acinetobacter spp. | ≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Staphylococcus aureus Coagulase-negative staphylococcii | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Enterococcus spp. 1 | ≤ 4 მგ/ლ | > 4 მგ/ლ |
| Streptococcus pneumoniae | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 2 მგ/ლ |
| Streptococcus groups A,B,C and G | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 2 მგ/ლ |
| Haemophilus influenza | ≤ 0.06 მგ/ლ | > 0/06 მგ/ლ |
| Moraxella catarrhalis3 | ≤ 0.125 მგ/ლ | > 0.125 მგ/ლ |
| Helicobacterpylori | ≤ 1 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Aerococcussanguinicola and urinae 2 | ≤ 2 მგ/ლ | > 2 მგ/ლ |
| Aeromonas spp. | ≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| PK-PD (რომელიც არ არის დაკავშირებული პათოგენების გარკვეულ სახეობასთან) საზღვრები, |
≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
1 : საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციები მხოლოდ
2 : მგრძნობელობა შეიძლება შეფასდეს ციპროფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობის მიხედვით. რეზისტენტობის გავრცელება შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და დროთა განმავლობაში შერჩეული სახეობებისთვის და რეზისტენტობის შესახებ ადგილობრივი ინფორმაცია სასურველია, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობისას. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა მოიძიოთ ექსპერტის რჩევა, როდესაც რეზისტენტობის ადგილობრივი გავრცელება ისეთია, რომ აგენტის სარგებლობა სულ მცირე ზოგიერთი ტიპის ინფექციაში საეჭვოა.
ჩვეულებრივმგრძნობიარესახეობები
აერობულიგრამდადებითიბაქტერიები
Bacillus anthracis
Staphylococcus aureus მეთიცილინ-მგრძნობიარე
Staphylococcus saprophyticus
სტრეპტოკოკები, ჯგუფი C და G
Streptococcus agalactiae
Streptococcus pneumoniae
Streptococcus pyogenes
აერობულიგრამუარყოფითიბაქტერიები
Eikenellacorrodens
Haemophilusinfluenzae
Haemophilus para-influenzae
Klebsiella oxytoca
Moraxella catarrhalis
Pasteurella multocida
Proteus vulgaris
Providenciarettgeri
ანაერობულიბაქტერიები
Peptostreptococcus
სხვა
Chlamydophila pneumoniae
Chlamydophil apsittaci
Chlamydia trachomatis
Legionella pneumophila
Mycoplasma pneumoniae
Mycoplasma hominis
Ureaplasmaurealyticum
სახეობები, რომლებისთვისაცშეძენილირეზისტენტობაშეიძლებაპრობლემა იყოს
აერობული გრამდადებითი ბაქტერიები
Enterococcus faecalis
Staphylococcus aureus მეთიცილინ-რეზისტენტული *
კოაგულაზა უარყოფითი Staphylococcus spp
აერობულიგრამუარყოფითიბაქტერიები
Acinetobacter baumannii
Citrobacter freundii
Enterobacter aerogenes
Enterobacter cloacae
Escherichia coli
Klebsiella pneumonia
Morganellamorganii
Proteus mirabilis
Providencia stuartii
Pseudomonas aeruginosa
Serratiamarcescens
ანაერობულიბაქტერიები
Bacteroides fragilis
თანდაყოლილადრეზისტენტულიშტამები
აერობულიგრამდადებითიბაქტერიები
Enterococcus faecium
*მეთიცილინ-რეზისტენტული S. aureus-ს , დიდი ალბათობით, გააჩნია ფტორქინოლონების, მათ შორის ლევოფლოქსაცინის მიმართ კორეზისტენტობა.
ჩვენებებიდაგამოყენება
ლევოფლოქსაცინის ნაჩვენებია მოზრდილებში შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ:
- მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი
- ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება გამწვავებული ბრონქიტის ჩათვლით
- საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია
- კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები
ზემოაღნიშნული ინფექციების დროს ლევოფლოქსაცინი გამოყენებული უნდა მხოლოდ მაშინ, როდესაც არასათანადოდ არის მიჩნეული ანტიბაქტერიული საშუალებების გამოყენება, რომლებიც ჩვეულებრივ რეკომენდებულია ამ ინფექციების საწყისი მკურნალობისთვის.
- პიელონეფრიტი და საშარდე გზების გართულებული ინფექციები
- ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი
- ცისტიტი გართულების გარეშე
- ინჰალაციური ჯილეხი: ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკა და მკურნალობა.
ლევოფლოქსაცინით მკურნალობა შეიძლება დასრულდეს იმ პაციენტებში რომლებთანაც ნაჩვენებია გაუმჯობესება ლევოფლოქსაცინის ინტრავენური პრეპარატის თავდაპირველი გამოყენების შემდეგ.
გასათვალისწინებელია ოფიციალური მითითებები ანტიბაქტერიული საშუალებების სათანადო გამოყენების შესახებ.
უკუჩვენებები
ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები არ გამოიყენება:
- პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა ლევოფლოქსაცინის ან სხვა ქინოლონის და რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
- ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში,
- პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მყესების დარღვევების ისტორია, დაკავშირებული ფტორქინოლონის მიღებასთან,
- ბავშვებში ან მოზარდებში,
- ორსულობის დროს,
- მეძუძურ ქალებში.
უარყოფითი რეაქცია
ქვემოთ მოცემული ინფორმაცია ეფუძნება კლინიკურ კვლევებს 8300-ზე მეტ პაციენტში და ვრცელ პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებას.
სიხშირეებიგანისაზღვრებაშემდეგნაირად: ძალიანხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100, <1/10), არახშირი (≥1/1000, <1/100), იშვიათი (≥1 /10000, <1/1000), ძალიანიშვიათი (<1/10000), უცნობი(შეფასება შეუძლებელიაარსებულიმონაცემებით).
სიხშირის თითოეულ ჯგუფში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია სიმძიმის კლების მიხედვით.
| სისტემურ ორგანოთაკლასი | ხშირი
(≥1/100- <1/1 ) |
არახშირი
(≥ 1/1,000 - <1/100) |
იშვიათი
(≥1/10,000- <1/1,000) |
ცნობილი არ არის(შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემების საფუძელზე)
მონაცემები) |
| ინფექციები და ინვაზიები | სოკოვანი ინფექცია
მათ შორის Candida-ს ინფექციის პათოგენური რეზისტენტობა |
|||
| დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ | ლეიკოპენია
ეოზინოფილია |
თრომბოციტოპენია
ნეიტროპენია |
პანციტოპენია
აგრანულოციტოზი ჰემოლიტური ანემია |
|
| დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ | ანგიონევროზული შეშუპება
ჰიპერმგრძნობელობა
|
ანაფილაქსური შოკიa
ანაფილაქტოიდური შოკიa
|
||
| ენდოკრინული დარღვევები | ანტიდიურეზული ჰორმონის (SIADH) არასათანადო სეკრეციის სინდრომი | |||
| დარღვევები მეტაბოლიზმისდა კვების მხრივ | ანორექსია | ჰიპოგლიკემია განსაკუთრებით დიაბეტით დაავადებულებში | ჰიპერგლიკემია
ჰიპოგლიკემიური კომა |
|
| ფსიქიატრიული
დარღვევები* |
უძილობა | შფოთვა
დაბნეული მდგომარეობა ნერვოზულობა |
ფსიქოზური რეაქციები
(მაგ. ჰალუცინაციებით, პარანოიით) დეპრესია აჟიტაცია არანორმალური სიზმრები ღამის კოშმარები |
ფსიქოზური დარღვევები საკუთარი თავისთის საფრთხის შემქნელი ქცევა
მათ შორის სუიციდური იდეები ან სუიციდის მცდელობა |
| დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ | თავის ტკივილი
თავბრუსხვევა |
ძილიანობა
კანკალი დისგევზია |
კრუნჩხვითი
პარესთეზია |
პერიფერიული სენსორული
ნეიროპათია
პერიფერიული სენსორული მოტორული ნეიროპათია
(პაროსმია ანოსმიის ჩათვლით) დისკინეზია ექსტრაპირამიდული აშლილობა ,აგეზია სინკოპე კეთილთვისებიანი ინტრაკრანიალური ჰიპერტენზია |
| დარღვევები თვალის მხრივ* | მხედველობის დარღვევები, როგორიცაა ბუნდოვანი მხედველობა
|
მხედველობის გარდამავალი დაკარგვა | ||
| დარღვევები ყურის და ლაბირინთის მხრივ * | ვერტიგო | ტინიტუსი | სმენის დაკარგვა
სმენის დაქვეითება |
|
| დარღვევები გულის მხრივ* | ტაქიკარდია,
პალპიტაცია |
პარკუჭოვანი ტაქიკარდია, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს გულის გაჩერება
პარკუჭოვანი არითმია და Torsade de Pointes (უპირატესად პაციენტებში QT გახანგრძლივების რისკ-ფაქტორებით), ელექტროკარდიოგრამაზე QT გახანგრძლივება |
||
| დარღვევები სისხლძარღვების მხრივ* | ვრცელდება მხოლოდ ი.ვ. ფორმაზე:
ფლებიტი |
ჰიპოტენზია | ||
| დარღვევები სუნთქვის, გულმკერდის ორგანოებისა და შუასაყარის მხრივ | დისპნოე | ბრონქოსპაზმი
ალერგიული პნევმონიტი |
||
| დარღვევები კუჭ-ნაწლავის მხრივ | დიარეა
ღებინება გულისრევა |
მუცლის ტკივილი
დისპეფსია მეტეორიზმი ყაბზობა |
დიარეა – ჰემორაგიული, რომელიც ძალიან იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება მიუთითებდეს ენტეროკოლიტზე, ფსევდომემბრანული კოლიტის ჩათვლით
პანკრეატიტი |
|
| ჰეპატობილიარული დარღვევები | ღვიძლისმიერი ფერმენტის მომატება (ALT/AST, ტუტე ფოსფატაზა, GGT) | სისხლში ბილირუბინის მომატება | სიყვითლე და ღვიძლის მძიმე დაზიანება, მათ შორის ფატალური შემთხვევები ღვიძლის მწვავე უკმარისობით, ძირითადად პაციენტებში მძიმე თანმხლები დაავადებებით
ჰეპატიტი |
|
| დარღვევები კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივb | გამონაყარი
ქავილი ჭინჭრის ციება ჰიპერჰიდროზი |
წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), წამლისმიერი ფიქსირებული გამონაყარი | ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი
სტივენს-ჯონსონის სინდრომი მრავალფორმიანი ერითემა ფოტომგრძნობელობის რეაქცია ლეიკოციტოკლასტური ვასკულიტი სტომატიტი |
|
| ჩონჩხ-კუნთოვანი1 და შემაერთებელი ქსოვილების დარღვევები* | ართრალგია
მიალგია |
მყესების დარღვევები ტენდინიტის ჩათვლით (მაგ. აქილევსის მყესი)
კუნთების სისუსტე, რომელსაც შესაძლოა განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდეს მიასთენიის გრავიის მქონე პაციენტებში |
რაბდომიოლიზი*
მყესის გაწყვეტა (მაგ. აქილევსის მყესი) ლიგატების გაწყვეტა კუნთების რღვევა ართრიტი |
|
| დარღვევები თირკმელების და საშარდე სისტემის მხრივ | სისხლში კრეატინინის მომატება | თირკმლის მწვავე უკმარისობა (მაგ. ინტერსტიციული ნეფრიტი) | ||
| ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობებიშეყვანის ადგილას | ვრცელდებამხოლოდი.ვ.ფორმაზე:
რეაქცია ინფუზიის ადგილზე (ტკივილი, სიწითლე) |
ასთენია | პირექსია | ტკივილი (მათ შორის, ზურგის, მკერდისა და კიდურების ტკივილი) |
a ანაფილაქსიური და ანაფილაქტოიდური რეაქციები შეიძლება ზოგჯერ მოხდეს პირველივე დოზის შემდეგ
b ლორწოვანი გარსის რეაქციები შეიძლება ზოგჯერ მოხდეს პირველივე დოზის მიღების შემდეგაც კი
** გახანგრძლივებული (თვეებამდე ან წლამდე), ინვალიდური და პოტენციურად შეუქცევადი სერიოზული წამლის რეაქციების ძალიან იშვიათი შემთხვევები, რომლებიც გავლენას ახდენენ რამდენიმე, ზოგჯერ მრავალ, სისტემურ ორგანოთა კლასსა და გრძნობაზე (მათ შორის რეაქციები, როგორიცაა ტენდონიტი, მყესების რღვევა, ართრალგია, კიდურების ტკივილი, სიარულის დარღვევა, ნეიროპათიები, რომლებიც დაკავშირებულია პარესთეზიასთან, დეპრესიასთან, დაღლილობასთან, მეხსიერების დაქვეითებასთან, ძილის დარღვევასთან და სმენის, მხედველობის, გემოსა და ყნოსვის დაქვეითებასთან) დაფიქსირდა ქინოლონების და ფტორქინოლონების გამოყენებასთან დაკავშირებით ზოგიერთ შემთხვევაში, წინასწარ არსებული რისკ-ფაქტორების მიუხედავად.
** დაფიქსირდა აორტის ანევრიზმისა და დისექციის შემთხვევები, ზოგჯერ გართულებული დარღვევით (მათ შორის ფატალური) და გულის რომელიმე სარქვლის რეგურგიტაცია/უკმარისობა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფტორქინოლონებს.
სხვა გვერდითი რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ფტორქინოლონის მიღებასთან, მოიცავს:
- პორფირიის შეტევები პორფირიის მქონე პაციენტებში.
დოზირება
ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება დღეში ერთხელ ან ორჯერ.
დოზა დამოკიდებულია ინფექციის სახეობასა და სიმძიმეზე და სავარაუდო გამომწვევი პათოგენის მგრძნობელობაზე. მკურნალობა ინტრავენური პრეპარატის თავდაპირველი გამოყენების შემდეგ შეიძლება დასრულდეს ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტებით პარენტერალური და პერორალური ფორმების ბიოექვივალენტობის გათვალისწინებით, შესაძლებელია იგივე დოზის გამოყენება.
დოზირება: შემდეგი რეკომენდაციების გაცემა შეიძლება ლოვოფლოქსაცინის დოზების შესახებ:
დოზირებათირკმელებისნორმალურიფუნქციისმქონეპაციენტებში (კრეატინინისკლირენსი > 50 მლ/წთ)
ჩვენება |
სადღეღამისოდოზისრეჟიმი
(სიმძიმისმიხედვით) |
მკურნალობისსაერთოხანგრძლივობა
(სიმძიმისმიხედვით) |
| მწვავე ბაქტერული სინუსიტი |
500 მგ დღეში ერთხელ |
10-14 დღე |
| ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადების მწვავე ბაქტერიული ბრონქიტის ჩათვლით |
500 მგ დღეში ერთხელ |
7-10 დღე |
| საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია | 500 მგ ერთხელ ან ორჯერ დღეში | 7-14 დღე |
| მწვავე პიელონეფრიტი | 500 მგ დღეში ერთხელ | 7-10 დღე |
| საშარდე გზების გართულებული ინფექციები | 500 მგ დღეში ერთხელ | 7-14 დღე |
| ცისტიტი გართულების გარეშე | 250 მგ დღეში ერთხელ | 3 დღე |
| ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი | 500 მგ დღეში ერთხელ | 28 დღე |
| კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები | 500 მგ ერთხელ ან ორჯერ დღეში | 7-14 დღე |
| ინჰალაციური ჯილეხი | 500 მგ დღეში ერთხელ | 8 კვირა |
სპეციალურიპოპულაციები
თირკმლისფუნქციისდარღვევა (კრეატინინისკლირენსი ≤ 50 მლ/წთ)
| კრეატინინისკლირენსი |
დოზისრეჟიმი |
||
| 250 მგ/24 სთ | 500 მგ/24 სთ | 500 მგ/12 სთ | |
|
|
პირველიდოზა: 250 მგ | პირველიდოზა:
500 მგ |
პირველიდოზა:
500 მგ |
| 50 - 20 მლ/წთ | შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
შემდეგ:
250 მგ/24 სთ |
შემდეგ : 250 მგ/12 სთ |
| 19-10 მლ/წთ | შემდეგ:
125 მგ/48 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/12 სთ |
| <10 მლ/წთ
(ჰემოდიალიზის და უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონული დიალიზის ჩათვლით) 1 |
შემდეგ:
125 მგ/48 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
1 დამატებითი დოზები არ არის საჭირო ჰემოდიალიზის ან უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზის შემდეგ.
ღვიძლისფუნქციისდარღვევა
დოზის კორექცია საჭირო არ არის, ვინაიდან ლევოფლოქსაცინი არ მეტაბოლიზდება რაიმე შესაბამისი ხარისხით ღვიძლში და ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით.
ხანდაზმულიმოსახლეობა
ხანდაზმულებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო, გარდა იმისა, რაც დაწესებულია თირკმლის ფუნქციის გათვალისწინებით.
პედიატრიულიმოსახლეობა
ლევოფლოქსაცინი უკუნაჩვენებია ბავშვებში და მოზარდებში.
გამოყენებისწესი
ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება დაუღეჭავად, საკმარისი რაოდენობით სითხის მიყოლებით. ტაბლეტის გაყოფა შესაძლებელია გამყოფ ხაზის ადგილას , რათა მოხდეს დოზის დარეგულირება. ტაბლეტები მიიღება კვების დროს ან კვებათა შორის ინტერვალში. ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება რკინის მარილების, თუთიის მარილის, მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ანტაციდების ან დიდანოზინთან (მხოლოდ დიდანოზინი მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ბუფერული საშუალებები), და სუკრალფატის მიღებამდე სულ მცირე 2 საათით ადრე, რადგან სხვა შემთხვევაში მოსალოდნელია აბსორბციის შემცირება.
ურთიერთქმედება სამკურნალო საშულებებთან
სხვასამკურნალოსაშუალებებისმოქმედებალევოფლოქსაცინზე
რკინის მარილები, თუთიის მარილები, მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ანტაციდური საშუალებები, დიდანოზინი
ლევოფლოქსაცინის აბსორბცია მნიშვნელოვნად მცირდება ისეთ პრეპარატებთან ერთდროულად გამოყენებისას, რომელნიც შეიცავენ რკინის მარილებს, ან მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველ ანტაციდურ საშუალებებთან, აგრეთვე, დიდანოზინთან (ეს ეხება მხოლოდ დიდანოზინის სამკურნალო ფორმებს მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველი ბუფერული აგენტებით).
ფტორქინოლონების და თუთიის შემცველი მულტივიტამინების ერთდროულად პერორალურად გამოყენება აქვეითებს მათ აბსორბციას. პრეპარატების მიღება, რომელნიც შეიცავენ 2- და 3-ვალენტიან კატიონებს, როგორიცაა რკინის მარილები, თუთიის მარილები, ანტაციდები, რომელთა შემადგენლობაშიც შედის მაგნიუმი ან და ალუმინი ან დიდანოზინი (ეს ეხება მხოლოდ დიდანოზინის სამკურნალო ფორმებს მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველი ბუფერული აგენტებით) არ არის რეკომენდებული 2 საათით ადრე და 2 საათში ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღების შემდეგ. კალციუმის მარილები პერორალურად მიღებისას მინიმალურ გავლენას ახდენენ ლევოფლოქსაცინის აბსორბციაზე.
სუკრალფატი
სუკრალფატთან ერთდროულად მიღებისას ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების ბიოხელმისაწვდომობა მნიშვნელოვნად მცირდება. სუკრალფატის ერთდროულად მიღების აუცილებლობის შემთხვევაში სასურველია მისი მიღება 2 საათში ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღების შემდეგ.
თეოფილინი, ფენბუფენიანმსგავსიარასტეროიდულიანთებისსაწინააღმდეგოსაშუალებები
კლინიკური კვლევისას ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება თეოფილინთან არ გამოვლენილა. თუმცა, ცერებრალური კრუნჩხვის ზღურბლის მკვეთრად დაქვეითება შეიძლება აღინიშნოს, როდესაც ქინოლონები მიიღება თეოფილინთან, არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ან სხვა ისეთ საშუალებებთან ერთად, რომლებიც ამცირებენ კრუნჩხვის ზღურბლს.
ლევოფლოქსაცინის კონცენტრაცია იყო დაახლოებით 13%-ით უფრო მაღალი ფენბუფენის არსებობისას, ვიდრე ცალკე გამოყენებისას.
პრობენეციდიდაციმეტიდინი
პრობენეციდს და ციმეტიდინს ჰქონდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი ლევოფლოქსაცინის ელიმინაციაზე. ლევოფლოქსაცინის თირკმლისმიერი კლირენსი შემცირდა ციმეტიდინით (24%) და პრობენეციდით (34%). ეს განპირობებულია იმ ფაქტით, რომ ორივე პრეპარატს შეუძლია დაბლოკოს ლევოფლოქსაცინის თირკმლის ტუბულარული სეკრეცია. თუმცა, კვლევის დროს ტესტირებულ დოზებზე, სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი კინეტიკური განსხვავებები ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იყოს კლინიკურადრელევანტური.
სიფრთხილე არის საჭირო, როდესაც ლევოფლოქსაცინი ინიშნება ისეთ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც მოქმედებენ თირკმლის სეკრეციაზე, მაგალითად პრობენეციდი და ციმეტიდინი, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.
სხვამნიშვნელოვანიინფორმაცია: კლინიკურმა ფარმაკოლოგიურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკაზე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზეგავლენა არ აღინიშნებოდა, როდესაც ლევოფლოქსაცინი მიღებული იყო შემდეგ პრეპარატებთან ერთად: კალციუმის კარბონატი, დიგოქსინი, გლიბენკლამიდი, რანიტიდინი.
ლევოფლოქსაცინის მოქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებზე
ციკლოსპორინი
ციკლოსპორინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გაიზარდა 33%-ით ლევოფლოქსაცინთან ერთად მიღებისას.
K ვიტამინისანტაგონისტები
გაზრდილი კოაგულაციის ტესტები (PT/INR) და/ან სისხლდენა, რომელიც შეიძლება იყოს მძიმე, აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლევოფლოქსაცინით K ვიტამინის ანტაგონისტთან ერთად (მაგ. ვარფარინი). ამიტომ, კოაგულაციის ტესტების მონიტორინგი უნდა მოხდეს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ K ვიტამინის ანტაგონისტებით.
პრეპარატები, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს
ლევოფლოქსაცინი, ისევე როგორც სხვა ფტორქინოლონები, სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ პრეპარატებს (მაგ. IA და III კლასის ანტიარითმული საშუალებები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, მაკროლიდები, ანტიფსიქოტური საშუალებები).
სხვაშესაბამისიინფორმაცია
ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების კვლევაში ლევოფლოქსაცინი არ ახდენდა ზეგავლენას თეოფილინის ფარმაკოკინეტიკაზე (რომელიც წარმოადგენს CYP1A2-ის სუბსტრატს), რაც მიუთითებს იმაზე, რომ ლევოფლოქსაცინი არ არის CYP1A2 ინჰიბიტორი.
ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
საკვები
არ მოიპოვება კლინიკურად მნიშვნელოვანი ინფორმაცია საკვებთან ურთიერთქმედების შესახებ. შესაბამისად ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღება არ არის დამოკიდებული კვებაზე.
გაფრთხილებებიდასიფრთხილისზომები
ლევოფლოქსაცინის გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული პაციენტებში, რომლებსაც წარსულშ
ურსობილი HT 450მგ N20 კაფს
მწაროებელი ქვეყანა: იტალია
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
გახანგრძლივებული გამოთავისუფლებით
ერთი კაფსულა შეიცავს - 450 მგ ურსოდეოქსიქოლის მჟავას.
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ღვიძლისა და სანაღვლე გზების სამკურნალო საშუალება.
ურსობილი HT –ს გააჩნია ჰეპატოპროტექტორული, ჰიპოქოლესტერინემიული , ჰიპოლიპიდემიური და იმუნომოდულატორული მოქმედება. ურსობილი HT უზრუნველყოფს ნაღვლის ლითოგენური თვისებების შემცირებას. იგი ამცირებს ღვიძლიშიდა ქოლესტაზს (ნაღვლმდენი), ამცირებს ქოლესტერინული კენჭების წარმოქმნას და ქმნის უკვე არსებული კენჭების დაშლისთვის საჭირო გარემოს (ქოლელითოლიზური ეფექტი)
ჰეპატოპროტექტორული მოქმედება:
• ურსობილი HT წარმოქმნის ორმაგ მოლეკულებს, რომლებიც ერთვებიან ჰეპატოციტების, ქოლანგიოციტებისა და საჭმლის მომნელებელი სისტემის ეპითელიოციტების მემბრანების შემადგენლობაში, უნარჩუნებენ მათ სტაბილურობას და ზრდიან მათ მდგრადობას ციტოტოქსიკური მიცელებისადმი
• მაღალპოლარული თვისებების გამო, ურსობილი HT უზრუნველყოფს აპოლარული (ტოქსიკური) ნაღვლის მჟავებიდან არატოქსიკური შერეული მიცელების წარმოქმნას, რაც ბილიარული რეფლუქს-გასტრიტისა და რეფლუქს-ეზოფაგიტის დროს ამცირებს კუჭის რეფლუქტატის მიერ უჯრედული მემბრანების დაზიანებას.
• ურსობილი HT აფერხებს უჯრედების (ჰეპატოციტები, ქოლანგიოციტები) ნაადრევი დაბერებისა და სიკვდილის პროცესს.
• ურსობილი HT აფერხებს ფიბროზის პროგრესირებას პაციენტებში ბილიარული პირველადი ციროზით, მუკოვისციდოზითა და ალკოჰოლური სტეატოჰეპატიტით.
ღვიძლიშიდა ქოლესტაზის შემცირება:
ურსობილი HT აინჰიბირებს ნაწლავში ლიპოფილური ნაღვლის მჟავების შეწოვას; უზრუნველყოფს ბიკარბონატებით მდიდარი ნაღვლის წვენის წარმოქმნას, რაც იწვევს ნაღვლის წვენის პასაჟის ზრდას, ეფექტურად ამცირებს ღვიძლის შიდა ქოლესტაზს და ასტიმულირებს ჰეპატოციტებისათვის ტოქსიური ნაღვლის მჟავების გამოყოფას ნაწლავიდან.
ნაღვლის წვენის ლითოგენურ ინდექსის შემცირება:
ურსობილი HT ამცირებს ნაღვლის წვენში ქოლესტერინის შემცველობას, რაც მიიღწევა ნაწლავიდან ამ უკანასკნელის შეწოვის ინჰიბირებით, ღვიძლში მისი სინთეზისა და ნაღვლის წვენში გამოყოფის შემცირებით. ზრდის ნაღვლის წვენში ქოლესტერინის ხსნადობას მასთან თხევადკრისტალური ნაერთების წარმოქმნის გზით; ქოლესტერინის მოლეკულებთან თხევად კრისტალების წარმოქმნა, თავის მხრივ განაპირობებს ნაღვლის წვენის ლითოგენურობის შემცირბას შედეგად, იზრდება ქოლესტერინული ნაღვლის კონკრემენტების ხსნადობა და მცირდება ახალი კონკრემენტების წარმოქმნის შესაძლებლობა.
იმუნომოდულატორული მოქმედება:
განპირობებულია ურსობილი HT–ის მოქმედებით ჰეპატოციტების მემბრანებზე HLA-1 ანტიგენებისა და ქოლანგიოციტებზე - HLA-2 ანტიგენების ექსპრესიის დათრგუნვით, ასევე T- ლიმფოციტების (თ-ქილერების) აქტივობის ნორმალიზებით. ამცირებს ეოზინოფილების რაოდენობას, თრგუნავს იმუნოკომპეტენტური იმუნოგლობულინების (პირველ რიგში IgM) აქტივობას.
ფარმაკოდინამიკა
ურსოდეოქსისოლის მჟავა შიეწოვება წვრილი ნაწლავიდან პასიური დიფუზიის მეშვეობით (90%), Cmax1-3 სთ-ში მიიღწევა. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 96-99%. მიღებული დოზის დაახლოებით 50-70% გამოიდევნება ნაღვლის წვენის მეშვეობით, ხოლო დარჩენილი ნაწილი მეტაბოლიზდება მსხვილ ნაწლავში ბაქტერიების მიერ.
ჩვენება
ნაღვლის ბუშტისა და სანაღვლე გზების დაავადებები:
• გაურთულებელი ნაღვლ-კენჭოვანი დაავადება
• ბილიარული ნალექი
• ნაღვლის სადინარების დისკინეზია
• ბილიარული დისპეფსიური სინდრომი (ქოლეცისტოპათიისა და ნაღვლის სადინარების დისკინეზიის დროს)
• ბილიარული რეფლუქს-გასტრიტი და რეფლუქს-ეზოფაგიტი
• პირველადი სკლეროზული ქოლანგიტი
• ქოლესტაზი პარენტერალური კვებისას
• ღვიძლშიდა ნაღვლის სადინარების ჰიპოპლაზია/ატრეზია
ღვიძლის დაავადებები:
• მწვავე და ქრონიკული აქტიური ჰეპატიტი
• ღვიძლის ტოქსიკური (მათ შორის ალკოჰოლური, წამლისმიერი) დაზიანება
• არაალკოჰოლური სტეატოჰეპატიტი
• ღვიძლის პირველადი ბილიარული ციროზი
• ღვიძლის კისტოზური ფიბროზი (მუკოვისციდოზი)
პროფილაქტიკის მიზნით:
• ქოლეცისტექტომიის შემდგომ კენჭების წარმოქმნის რეციდივის პროფილაქტიკა
• ღვიძლის დაზიანების პროფილაქტიკა ჰორმონალური კონტრაცეპტივების, ციტოსტატიკების და ფსიქორტოპული საშუალებების მიღების ფონზე
• ნაღვლის ბუშტში კენჭების წარმოქმნის პროფილაქტიკა სიმსუქნით დაავადებულ პაციენტებში, სხეულის წონის სწრაფი დაკლების შემთხვევაში
უკუჩვენება
ნაღვლის სადინარების ობტურაცია, ნაღვლის სადინარებისა და ნაღვლის ბუშტის მწვავე ანთებითი დაავადებები, არაფუნქციონირებადი ნაღვლის ბუშტი, რენტგენოკონტრასტული კენჭები ნაღვლის ბუშტში (კალციუმის მაღალი შემცველობით), პრეპარატის კომპონენტებისადმი მომატებული მგრძნობელობა, ნაღვლის-კუჭის-ნაწლავური ფისტულა
ღვიძლის ციროზი დეკომპენსაციის ფაზაში, ნაღვლის ბუშტის ემპიემა.
დოზირება და მიღების წესი:
ურსობილი HT –ის მიღება რეკომენდებულია საღამოს ან ძილის წინ. დოზირების რეჟიმი და მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა ინდივიდუალურია და განისაზღვრება დაავადების მიხედვით.
მოზრდილებში ძირითადად მიიღება 1 კაფსულა 1–ჯერ დღეში. საჭიროების შემთხვევაში 1 კაფსულა 2–ჯერ დღეში. გრძელვადიანი თერაპია: ნაღველის ლითოგენური თვისებების შემცირებისთვის საშუალო დღიური დოზა შეადგენს 450მგ-ს.
2 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში პრეპარატის დოზა განისაზღვრება ინდივიდუალურად – 10-20 მგ/კგ დღე-ღამეში.
რეკომენდებული დოზები და მკურნალობის კურსი
| დაავადება | სადღეღამისო დოზა | კურსის ხანგრძლივობა |
| ღვიძლის მწვავე და ქრონიკული დაავადება
|
450 მგ 1 ან 2–ჯერ დღეში | რამდენიმე თვიდან 1 წლამდე |
| ნაღვლ-კენჭოვანი დაავადება
|
450 მგ – 1 კაფსულა ძილის წინ | 6 თვიდან 2 წლამდე –კენჭების სრულ დაშლამდე |
| ბილიარული რეფლუქს-გასტრიტი და რეფლუქს-ეზოფაგიტი | 450 მგ – 1 კაფსულა ძილის წინ | 10-15 დღე |
| ღვიძლის ტოქსიკური, წამლისმიერი დაზიანების, ალკოჰოლური დაავადების და ნაღვლის სადინრის ატრეზია | სადღეღამისო დოზა 10-15 მგ/კგ-ზე | 6-12 თვემდე |
| პირველადი ბილიარული ციროზი
|
სადღეღამისო დოზა 10-15 მგ/კგ-ზე. (საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია - 20 მგ/კგ) | 6 თვიდან რამდენიმე წელი |
| პირველადი სკლეროზული ქოლანგიტი
|
სადღეღამისო დოზა 12-15 მგ/კგ –ზე (საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია - 20 მგ/კგ) | 6 თვიდან რამდენიმე წელი |
| არალაკოჰოლური სტეატოჰეპატიტი
|
სადღეღამისო დოზა 12-15 მგ/კგ –ზე | 6 თვიდან რამდენიმე წელი |
| მუკოვისციდოზი
|
სადღეღამისო დოზა 20-30 მგ/კგ ზე | 6 თვიდან რამდენიმე წელი
|
| ქოლეცისტექტომიის შემდეგ განმეორებითი ქოლელითიაზის პროფილაქტიკა | 450 მგ – 1 ან 2 ჯერ დღეში | საშუალოდ სამი თვის განმავლობაში |
უსაფრთხოების ზომები
ნაღვლის კონკრემენტების დაშლის მიზნით ურსობილი HT–ს მიღებისას აუცილებელია შემდეგი პირობების დაცვა:
კონკრემენტი უნდა იყოს ქოლესტერინული (რენტგენონეგატიური), მათი ზომა არ უნდა აღემატებოდეს 15-20 მმ-ს, ნაღვლის ბუშტი უნდა იყოს ფუნქციონირებადი და კონკრემენტებით ნაღვლის ბუშტის ავსებადობა ზომაში არ უნდა აჭარბებდეს ნაღვლის ბუშტის ზომის ნახევარს, ნაღვლის სადინარისა და ნაღვლის საერთო სადინარის გამტარობა შენარჩუნებული უნდა იყოს.
ურსობილი HT – ით ხანგრძლივი თერაპიის დროს (> 1 თვე), პირველი 3 თვის განმავლობაში ყოველ 4 კვირაში ერთხელ, ხოლო შემდეგ - 3 თვეში ერთხელ, საჭიროა სისხლის ბიოქიმიური ანალიზის ჩატარება და ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის დადგენა. მკურნალობის ეფექტურობა ფასდება ნაღვლის სადინარების ულტრაბგერითი გამოკვლევით ყოველ 6 თვეში ერთხელ.
კენჭების სრულად დაშლის შემდეგ, მცირე ზომის ნარჩენი კენჭების დაშლისა და რეციდივის პროფილაქტიკის მიზნით, რეკომენდებულია პრეპარატის მიღება კიდევ 3 თვის განმავლობაში.
დოზის გადაჭარბება
დოზის გადაჭარბების შემთხვევები აღწერილი არ არის.
ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი
ორსულობის პერიოდში პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ურსობილი HT–ს გამოყენების საჭიროება დედისთვის აჭარბებს ნაყოფზე მისი გავლენის პოტენციურ რისკს.
ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის მიღების აუცილებლობისას უნდა შეწყდეს ძუძუთი კვება.
სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება
ქოლესტირამინი და ალუმინის შემცველი ანტაციდები ამცირებენ პრეპარატის აბსორბციას საჭმლის მომნელებელი სისტემიდან.
ჰიპოლიპიდემიურ სამკურნალო საშუალებებთან (განსაკუთრებით კლოფიბრატი), ესტროგენებთან, ნეომიცინსა და პროგესტინებთან ერთდროული მიღებისას, იზრდება ნაღვლის წვენის ქოლესტერინით გაჯერებულობა და შესაბამისად, მცირდება ურსოდეოქსიქოლის მჟავას მიერ ქოლესტერინული კონკრემენტების დაშლა.
გვერდითი მოვლენები
დიარეა (შესაძლებელია დოზაზე დამოკიდებული), ტკივილი წელის არეში.
იშვიათად: ნაღვლის კენჭების კალცინირება, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის გარდამავალი მატება, ალოპეცია, შეკრულობა, გულისრევა, ღებინება, ალერგიული რეაქციები.
ფარკლობენტი-კრემი 30გ ტუბი N1
მწარმოებელი: სამხ.კორეა
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
შემადგენლობა:
1გ შეიცავს:
ბეტამეთაზონის დიპროპიონატი 0.64მგ
კლოტრიმაზოლი 10მგ
გენტამიცინის სულფატი 1მგ
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
კომბინირებული პრეპარატი ადგილობრივი და გარეგანი გამოყენებისთვის რომლის მოქმედებაც განპირობებულია მასში შემავალი კომპონენტებით და ხასიათდება ანტიმიკოზური, ანტიბაქტერიული, ანტიალერგიული, ქავილისა და ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებით.
ფარმაკოდინამიკა
ბეტამეთაზონის დიპროპიონატი - სინთეზური გლუკოკორტიკოსტეროიდია. გააჩნია გამოხატული ანთების საწინააღმდეგო, ანტიალერგიული და ქავილის საწინააღმდეგო მოქმედება.
კლოტრიმაზოლი - წარმოადგენს იმიდაზოლის წარმოებულია. ახდენს ანტიფუნგალურ მოქმედებას სოკოს უჯრედული მემბრანის შემადგენლობაში შემავალი ერგოსტერინის სინთეზის დარღვევით, რაც განაპირობებს მემბრანის თვისებების ცვლილებას და სოკოს უჯრედის ლიზისს. კლოტრიმაზოლი აქტიურია Trichophyton rubrum, Tricophyton mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis, Candida albicans, Malassezia furfur (Pityrosporum orbiculare), Corynebacterium minutissimum, Strep. Spp. Staph. Spp. Trichomonas vaginalis მიმართ.
გენტამიცინის სულფატი - ამინოგლოკოზიდების ჯგუფის წყალში ხსნადი, ფართო სპექტრისა და ბაქტერიციდული მოქმედების ანტიბიოტიკია. იგი აქტიურად აღწევს ბაქტერიების უჯრედულ მემბრანაში, უკავშირდება რიბოსომებს და თრგუნავს გამომწვევის ცილის სინთეზს. აქტიურია როგორც გრამიარყოფითი ბაქტერიების (Pseudomonas aeruginosa, E. coli, Aerobacter aerogenes, Klebsiella spp., Proteus vulgaris.) ასევე გრამდადებითი ბაქტერიების მიმართ: Streptococcus spp., Staphylococcus spp.
ფარმაკოკინეტიკა
ბეტამეტაზონი - ნორმალურ პირობებში ადგილობრივი გამოყენებისას სისტემურ სისხლის მიმოქცევაში ხვდება ბეტამეტაზონის მხოლოდ ნაწილი. შეღწევის და შეწოვის წილი დამოკიდებულია სხეულის უბანზე, კანის მდგომარეობაზე, სამკურნალწამლო ფორმაზე, ასაკზე და გამოყენების მეთოდზე.
გენტამიცინი - დაუზიანებელ კანზე გენტამიცინის წასმისას შეწოვა ნაკლებმოსალოდნელია, კერატინის გარსის დაზიანების, ანთების, ოკლუზიური ნახვევის ქვეშ გამოყენების ან კანის დიდ ფართობზე წასმისას მოსალოდნელია კანიდან შეწოვის ზრდა.
კლოტრიმაზოლი - წასმული კლოტრიმაზოლის დიდი ნაწილი რჩება რქოვანა გარსში, სისტემურ სისხლის მიმოქცევაში შეწოვა უმნიშვნელოა.
გამოყენების ჩვენებები:
- ვაგინალური კანდიდოზი, შერეული ვაგინიტი, ვულვიტი, კოლპიტი
- კანის ინფექციები: ტერფების მიკოზები, დერმატომიკოზები
- ტერფის და საზარდულის ეპიდერმოფიტია
- კანის ჩირქოვანი დაავადებები
- დერმატიტები, ნეიროდერმატიტი
- ეგზემა
- ოტომიკოზები
- ბალანიტი
- ბალანოპოსპიტი
დოზირება და მიღების წესი:
ფარკლობენის კრემის თხელი ფენა დაიტანება კანის დაზიანებულ ზედაპირზე დღეში ორჯერ, დილით და საღამოს.
მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს საშუალოდ 2-4 კვირას:
კერძოდ, დერმატოფიტური ინფექციების დროს კურსი შეადგენს ერთ თვეს. ხოლო კანდიდოზების შემთხვევაში მკურნალობა გრძელდება სულ მცირე ორი კვირის განმავლობაში.
გამოყენება პედიატრიაში:
ბავშვებში 2 წლის ასაკიდან პრეპარატი ინიშნება მხოლოდ ექიმის კონტროლის ქვეშ.
უკუჩვენებები
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ. ჭრილობა, კანის ტუბერკულოზი, სიფილისი, კანდიდოზი, ჰერპეს ზოსტერი, მარტივი ჰერპესი, ჩუტყვავილა, დამწვრობის ან მეორე ხარისხის მოყინვისას, პირის გარშემო დერმატიტის, აკნეს ან როზაცეას დროს, 2 წლამდე ასაკის ბავშვები.
სიფრთხილის ზომები: ლაქტაცია ან ორსულობა, ჩვილები.
ადგილობრივი გვერდითი რეაქციები:
კანის სიწითლე, პრეპარატის დატანების ადგილას წვის და ჩხვლეტის შეგრძნება (გაღიზიანების განვითარების შმთხვევაში საჭიროა პრეპარატის მოხსნა).
განსაკუთრებული მითითებები:
პრეპარატი არ გამოიყენება ოფთალმოლოგიაში. თუ პრეპარატი მოხვდება თვალში, ამოიბანეთ თვალი წყლით. თუ სიმპტომი სერიოზულია, მიმართეთ ოფთალმოლოგს. თავი უნდა ავარიდოთ პრეპარატის დატანებას ღია ჭრილობაზე.
გამოშვების ფორმა:
თეთრი ფერის კრემი, ალუმიის ტუბში 30გ
