ფარკლობენტი-კრემი 30გ ტუბი N1
მწარმოებელი: სამხ.კორეა
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
შემადგენლობა:
1გ შეიცავს:
ბეტამეთაზონის დიპროპიონატი 0.64მგ
კლოტრიმაზოლი 10მგ
გენტამიცინის სულფატი 1მგ
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
კომბინირებული პრეპარატი ადგილობრივი და გარეგანი გამოყენებისთვის რომლის მოქმედებაც განპირობებულია მასში შემავალი კომპონენტებით და ხასიათდება ანტიმიკოზური, ანტიბაქტერიული, ანტიალერგიული, ქავილისა და ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებით.
ფარმაკოდინამიკა
ბეტამეთაზონის დიპროპიონატი – სინთეზური გლუკოკორტიკოსტეროიდია. გააჩნია გამოხატული ანთების საწინააღმდეგო, ანტიალერგიული და ქავილის საწინააღმდეგო მოქმედება.
კლოტრიმაზოლი – წარმოადგენს იმიდაზოლის წარმოებულია. ახდენს ანტიფუნგალურ მოქმედებას სოკოს უჯრედული მემბრანის შემადგენლობაში შემავალი ერგოსტერინის სინთეზის დარღვევით, რაც განაპირობებს მემბრანის თვისებების ცვლილებას და სოკოს უჯრედის ლიზისს. კლოტრიმაზოლი აქტიურია Trichophyton rubrum, Tricophyton mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis, Candida albicans, Malassezia furfur (Pityrosporum orbiculare), Corynebacterium minutissimum, Strep. Spp. Staph. Spp. Trichomonas vaginalis მიმართ.
გენტამიცინის სულფატი – ამინოგლოკოზიდების ჯგუფის წყალში ხსნადი, ფართო სპექტრისა და ბაქტერიციდული მოქმედების ანტიბიოტიკია. იგი აქტიურად აღწევს ბაქტერიების უჯრედულ მემბრანაში, უკავშირდება რიბოსომებს და თრგუნავს გამომწვევის ცილის სინთეზს. აქტიურია როგორც გრამიარყოფითი ბაქტერიების (Pseudomonas aeruginosa, E. coli, Aerobacter aerogenes, Klebsiella spp., Proteus vulgaris.) ასევე გრამდადებითი ბაქტერიების მიმართ: Streptococcus spp., Staphylococcus spp.
ფარმაკოკინეტიკა
ბეტამეტაზონი – ნორმალურ პირობებში ადგილობრივი გამოყენებისას სისტემურ სისხლის მიმოქცევაში ხვდება ბეტამეტაზონის მხოლოდ ნაწილი. შეღწევის და შეწოვის წილი დამოკიდებულია სხეულის უბანზე, კანის მდგომარეობაზე, სამკურნალწამლო ფორმაზე, ასაკზე და გამოყენების მეთოდზე.
გენტამიცინი – დაუზიანებელ კანზე გენტამიცინის წასმისას შეწოვა ნაკლებმოსალოდნელია, კერატინის გარსის დაზიანების, ანთების, ოკლუზიური ნახვევის ქვეშ გამოყენების ან კანის დიდ ფართობზე წასმისას მოსალოდნელია კანიდან შეწოვის ზრდა.
კლოტრიმაზოლი – წასმული კლოტრიმაზოლის დიდი ნაწილი რჩება რქოვანა გარსში, სისტემურ სისხლის მიმოქცევაში შეწოვა უმნიშვნელოა.
გამოყენების ჩვენებები:
- ვაგინალური კანდიდოზი, შერეული ვაგინიტი, ვულვიტი, კოლპიტი
- კანის ინფექციები: ტერფების მიკოზები, დერმატომიკოზები
- ტერფის და საზარდულის ეპიდერმოფიტია
- კანის ჩირქოვანი დაავადებები
- დერმატიტები, ნეიროდერმატიტი
- ეგზემა
- ოტომიკოზები
- ბალანიტი
- ბალანოპოსპიტი
დოზირება და მიღების წესი:
ფარკლობენის კრემის თხელი ფენა დაიტანება კანის დაზიანებულ ზედაპირზე დღეში ორჯერ, დილით და საღამოს.
მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს საშუალოდ 2-4 კვირას:
კერძოდ, დერმატოფიტური ინფექციების დროს კურსი შეადგენს ერთ თვეს. ხოლო კანდიდოზების შემთხვევაში მკურნალობა გრძელდება სულ მცირე ორი კვირის განმავლობაში.
გამოყენება პედიატრიაში:
ბავშვებში 2 წლის ასაკიდან პრეპარატი ინიშნება მხოლოდ ექიმის კონტროლის ქვეშ.
უკუჩვენებები
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ. ჭრილობა, კანის ტუბერკულოზი, სიფილისი, კანდიდოზი, ჰერპეს ზოსტერი, მარტივი ჰერპესი, ჩუტყვავილა, დამწვრობის ან მეორე ხარისხის მოყინვისას, პირის გარშემო დერმატიტის, აკნეს ან როზაცეას დროს, 2 წლამდე ასაკის ბავშვები.
სიფრთხილის ზომები: ლაქტაცია ან ორსულობა, ჩვილები.
ადგილობრივი გვერდითი რეაქციები:
კანის სიწითლე, პრეპარატის დატანების ადგილას წვის და ჩხვლეტის შეგრძნება (გაღიზიანების განვითარების შმთხვევაში საჭიროა პრეპარატის მოხსნა).
განსაკუთრებული მითითებები:
პრეპარატი არ გამოიყენება ოფთალმოლოგიაში. თუ პრეპარატი მოხვდება თვალში, ამოიბანეთ თვალი წყლით. თუ სიმპტომი სერიოზულია, მიმართეთ ოფთალმოლოგს. თავი უნდა ავარიდოთ პრეპარატის დატანებას ღია ჭრილობაზე.
გამოშვების ფორმა:
თეთრი ფერის კრემი, ალუმიის ტუბში 30გ
Related products
აზოტრინი 200მგ/5მლ სუსპ N1
მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
აზოტრინი 200მგ/5მლ15მლ სუსპ
200 მგ/5 მლ ფხვნილი პერორალური სუსპენზიისთვის
მიიღება პერორალურად.
- აქტიური ინგრედიენტი: ყოველი საზომი კოვზი (5 მლ) შეიცავს 209.64 მგ აზითრომიცინის დიჰიდრატს.
- დამხმარე საშუალებები: საქაროზა, სამფუძიანი ნატრიუმის ფოსფატი, უწყლო, ნატრიუმის ბენზოატი (E211), ჰიდროქსიპროპილ ცელულოზა (E463), ქსანტანის გუმი (E415), საქარინის ნატრიუმი (E954), ბანანის არომატიზატორი, ჟოლოს არომატიზატორი.
ამ ინსტრუქციაში
1. რა არის აზოტრინი და რისთვის გამოიყენება
2. რა უნდა იცოდეთ აზოტრინის გამოყენების წინ
3. როგორ გამოიყენება აზოტრინი
4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები
5. როგორ ინახება აზოტრინი
1. რა არის აზოტრინი და რისთვის გამოიყენება
აზოტრინი არის თეთრი ფერის, ჰომოგენური ფხვნილი ბანანის-ჟოლოს არომატით პერორალური სუსპენზიის მოსამზადებლად. შეფუთულია 15 მლ & 30 მლ თეთრი ფერის, პლასტმასის ბოთლებში და ყოველი საზომი კოვზი (5 მლ) შეიცავს 209.64 მგ აზითრომიცინის დიჰიდრატს.
აზოტრინი მიეკუთვნება მაკროლიდების სახელით ცნობილი ანტიბიოტიკების ჯგუფს. გამოიყენება ზოგიერთი ბაქტერიისა და სხვა მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციების სამკურნალოდ:
- გულ-მკერდის, ყელის ან ცხვირის ინფექციები (როგორიცაა ბრონქიტი, პნევმონია და სინუსიტი)
- Streptococcus pyogenes-ით გამოწვეული ფარინგიტისა და ტონზილინის მკურნალობისას პენიცილინზე ალერგიის შემთხვევაში
- ყურის მწვავე ინფექციები (მწვავე შუა ყურის ანთება)
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (როგორიცაა აბსცესი ან ძირმაგარა)
- სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები, გამოწვეული Chlamydia-ს მიერ
- რბილი ქსოვილების წყლულები, გამოწვეული Haemophilus ducreyi მიკროორგანიზმით და სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები, გამოწვეული არა მულტი-პრეპარატ-რეზისტენტული მიკროორგანიზმით Neisseria gonorrhoeae, თანმხლები ინფექციების გარეშე
2. რა უნდა იცოდეთ აზოტრინის მიღების წინ
არ გამოიყენოთ აზოტრინი შემდეგ შემთხვევებში:
- თუ გაქვთ ალერგია აზოტრინის ან ნებისმიერი სხვა ანტიბიოტიკის მიმართ, როგორიცაა ერითრომიცინი ან კლარითრომიცინი ან აზოტრინის ნებისმიერი ინგრედიენტი. ალერგიულმა რეაქციამ შეიძლება გამოიწვიოს გამონაყარი ან ხიხინი.
- თუ გაქვთ ღვიძლის პრობლემები.
- იღებთ რომელიმე ერგოტის წარმოებულებს, როგორიცაა ერგოტამინი (გამოიყენება მიგრენის სამკურნალოდ).
აზოტრინი გამოიყენეთ განსაკუთრებული სიფრთხილით შემდეგ შემთხვევებში:
- თუ გაქვთ თირკმლის პრობლემები
- თუ გაქვთ გულის დაავადებები
- თუ გაქვთ საზოგადოებაში გავრცელებული ინფექციური დაავადება
- თუ არსებობს ეჭვი სეპტიცემიაზე ან დიაგნოსტირებულია სეპტიცემია
- თუ იმყოფებით სტაციონარულ მკურნალობაზე
- თუ ხართ ხანდაზმული ასაკის ან ძლიერ დასუსტებული
- თუ გაქვთ ჯანმრთელობის სხვა სერიოზული პრობლემები (იმუნური სისტემის დეფიციტი ან თანდაყოლილი ასპლენია/ქირურგიული ასპლენიის მდგომარეობა, სხვ.)
- თუ გაქვთ ღვიძლის დაავადება
- როგორც სხვა ანტიბიოტიკების შემთხვევაში, ექიმმა უნდა გააკონტროლოს მეორადი ინფექციის რისკი დასუსტებულ ორგანიზმში, არამგრძნობიარე ორგანიზმებით, მათ შორის, სოკოებით გამოწვეული ნებისმიერი სახის ინფექციის გამო
- თუ აღინიშნება დიარეა.
თუ ეს გაფრთხილებები გეხებათ თქვენ ან გეხებოდათ წარსულში, კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს.
აზოტრინის გამოყენება საკვებთან და სასმელთან ერთად
აზოტრინზე გავლენას არ ახდენს საკვები ან სასმელი.
ორსულობა
ამ პრეპარატის მიღების წინ რჩევა ჰკითხეთ თქვენს ექიმს.
თუ ხართ ორსულად და ცდილობთ დაორსულებას, არ მიიღოთ აზოტრინი ექიმთან კონსულტაციის გარეშე.
აზოტრინი ორსულობის დროს გამოიყენება მხოლოდ აუცილებლობისას.
დაუყოვნებლივ მიმართეთ თქვენს ექიმს, თუ მკურნალობის დროს შენიშნავთ, რომ ხართ ორსულად.
ძუძუთი კვება
ცნობილი არ არის გადადის თუ არა აზითრომიცინი ადამიანის დედის რძეში. აზოტრინის სუსპენზია არ მიიღება ექიმთან კონსულტაციის გარეშე.
პრეპარატის მიღების წინ კონსულტაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.
ავტომობილებისა და მექანიზმების მართვა.
მოსალოდნელი არ არის აზოტრინის ზემოქმედება ავტომობილების ან მექანიზმების მართვის უნარზე.
მნიშვნელოვანი ინფორმაცია აზოტრინის ზოგიერთი ინგრედიენტის შესახებ
ეს პრეპარატი შეიცავს საქაროზას. თუ ექიმმა ადრე გითხრათ, რომ გაქვთ ზოგიერთი შაქრის გადაუტანლობა, ამ პრეპარატის მიღების წინ მიმართეთ თქვენს ექიმს.
სხვა პრეპარატების გამოყენება
აზოტრინის მიღების წინ უთხარით თქვენს ექიმს, თუ იღებთ რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილ პრეპარატს და აზოტრინის ან სხვა პრეპარატების შესახებ ნებისმიერი კითხვის ან წუხილის შემთხვევაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს:
• ერგოტი ან ერგოტამინი
• ვარფარინი ან ნებისმიერი მსგავსი პრეპარატი, რომელიც გამოიყენება სისხლის შედედების პრევენციისათვის.
• ციკლოსპორინი (გამოიყენება იმუნური სისტემის სუპრესიისთვის, ტრანსპლანტირებული ორგანოს ან ძვლის ტვინის უკუგდების პრევენციის და მკურნალობის მიზნით)
• დიგოქსინი (გამოიყენება გულის უკმარისობის სამკურნალოდ)
• თეოფილინი (გამოიყენება ასთმის სამკურნალოდ)
• ნელფინავირი (გამოიყენება აივ ინფექციის სამკურნალოდ)
თუ მოუნელებლობის პრობლემის გამო იღებთ ანტაციდებს, აზოტრინი უნდა მიიღოთ ანტაციდების მიღებამდე ერთი საათით ადრე ან მათი მიღებიდან ორი საათის შემდეგ.
იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ აზოტრინსა და რიფაბუტინს, აღინიშნება სისხლში სეგმენტირებული უჯრედების რაოდენობის დაქვეითება.
უთხარით თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ ამჟამად იღებთ ან ცოტა ხნის წინ იღებდით ნებისმიერ რეცეპტით ან ურეცეპტოდ გასაცემ პრეპარატს.
3. როგორ გამოიყენება აზოტრინი
მითითებები სათანადო გამოყენების და დოზის /მიღების ინტერვალის შესახებ:
როგორც წესი, აზოტრინის სუსპენზია გამოიყენება 45 კგ-მდე ასაკის ბავშვებში. შეიძლება ასევე გამოყენებული იყოს მოზრდილებსა და უფროსი ასაკის ბავშვებში, რომლებსაც უძნელდებათ ტაბლეტების გადაყლაპვა.
Chlamydia trachomatis, Haemophilus ducreyi or მგრძნობიარე Neisseria gonorrhoeae-ით გამოწვეული სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებების მკურნალობისას, დოზა არის 1000 მგ ერთ პერორალურ დოზაში.
S. pyogenes-ით გამოწვეული ტონზილიტის/ფარინგიტის მკურნალობისას, საერთო დოზა 5 დღის განმავლობაში არის 500 მგ 1-ელ დღეს და 250 მგ მომდევნო დღეებში (2., 3., 4. და 5. დღეს).
ყველა სხვა ჩვენებისათვის, საერთო დოზა არის 1500 მგ, რომელიც მიიღება დღეში 500 მგ-ს სახით, ზედიზედ 3 დღის განმავლობაში.
45 კგ-ზე მეტი წონის ბავშვებში გამოიყენება მოზრდილებისათვის განკუთვნილი დოზა.
როგორც წესი, 45 კგ-მდე წონის ბავშვებისათვის დოზა შეადგენს 10 მგ ყოველ კგ სხეულის წონაზე, რომელიც მიიღება ერთჯერადი სადღეღამისო დოზის სახით 3 დღის განმავლობაში.
სტრეპტოკოკური ფარინგიტის მკურნალობის გარდა, საერთო დოზა ბავშვებისათვის არის 30 მგ/კგ, რომელიც მიიღება ერთჯერადი 10 მგ დოზის სახით კგ სხეულის წონაზე დღეში, 3 დღის განმავლობაში ან ალტერნატიულად, 5 დღის განმავლობაში, დაწყებული ერთჯერადი 10 მგ დოზით კგ-ზე პირველ დღეს, შემდეგ დღეში 5 მგ კგ-ზე მომდევნო 2-5 დღეს.
ყურის მწვავე ინფექციების სამკურნალოდ შეიძლება ერთჯერადი 30 მგ დოზის მიღება კგ-ზე ან ზემოთ განსაზღვრული დოზები.
ბავშვებში სტრეპტოკოკური ფარინგიტის დროს, აზითრომიცინი ეფექტური აღმოჩნდა, როდესაც ის მიიღებოდა ბავშვებში ერთჯერადი დოზით 10 მგ კგ-ზე დღეში ან 20 მგ კგ-ზე დღეში, 3 დღის განმავლობაში, მაქსიმუმ დღეში 500 მგ.
ზოგიერთ შემთხვევაში, ექიმმა შეიძლება დანიშნოს ზემოთ განსაზღვრულისგან განსხვავებული სამკურნალო დოზები.
მიღების გზა და წესი:
მიიღება პერორალურად.
სუსპენზიის მომზადება:
ბოთლი კარგად შეანჯღრიეთ, აავსეთ კოლოფში არსებულ ჭიქა ადუღებული და შეგრილებული წყლით ჭიქაზე არსებულ ხაზამდე და წყალი მთლიანად დაამატეთ ფხვნილის შემცველ ბოთლში, დაახურეთ თავსახური და შეანჯღრიეთ. სუსპენზიის მომზადების შემდეგ, პირველი დოზის მიღებამდე დაიცადეთ 5 წუთი. ბოთლი შეანჯღრიეთ ყოველი გამოყენების წინ.
საზომი კოვზის გამოყენება:
გამოიყენეთ მომზადებული სუსპენზია ექიმის მიერ დანიშნული დოზით, დოზების ოდენობის მანიშნებელი ხაზების მქონე საზომი კოვზის საშუალებით.
სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფები:
გამოყენება ბავშვებში:
აზოტრინის სუსპენზიის ბავშვებში გამოყენების შესახებ ინფორმაცია მოცემულია ზემოთ.
აზითრომიცინის გამოყენება რეკომენდებული არ არის 6 თვეზე მეტი ასაკის ჩვილებში.
გამოყენება ხანდაზმულებში:
ხანდაზმულებში გამოიყენება ის დოზა, რაც მოზრდილ პაციენტებში.
მიღების განსაკუთრებული პირობები:
თირკმლის უკმარისობა:
დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ გაქვთ თირკმლის ფუნქციის საშუალო ან მსუბუქი ხარისხის დარღვევა. თუ გაქვთ თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევა, აზითრომიცინი მიიღეთ სიფრთხილით.
ღვიძლის უკმარისობა:
თუ გაქვთ ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი ან საშუალო დარღვევა, შეიძლება იმ დოზის გამოყენება, რაც ღვიძლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში.
არ გამოიყენება ღვიძლის მძიმე უკმარისობისას.
თუ ფიქრობთ, რომ აზოტრინის მოქმედება ძალიან ძლიერი ან სუსტია, კონსულტაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.
თუ მიიღეთ იმაზე მეტი აზოტრინი, ვიდრე უნდა მიგეღოთ:
შეიძლება თავი შეუძლოდ იგრძნოთ, თუ მიიღეთ იმაზე მეტი აზოტრინი, ვიდრე უნდა მიგეღოთ. ასეთ შემთხვევაში, მიმართეთ ექიმს ან უახლოესი საავადმყოფოს მიმღებ განყოფილებას. თან იქონიეთ პრეპარატი.
თუ მიიღეთ იმაზე მეტი აზოტრინი, ვიდრე უნდა მიგეღოთ, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.
თუ დაგავიწყდათ აზოტრინის მიღება:
თუ დაგავიწყდათ აზოტრინის მიღება, მიიღეთ, როგორც კი გაგახსენდებათ. შემდეგი დოზა მიიღეთ დანიშნულ დროს.
არ მიიღოთ ორმაგი დოზა გამოტოვებული დოზის კომპენსირების მიზნით.
შესაძლო გვერდითი ეფექტები აზოტრინით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ:
თუ შეწყვეტთ აზოტრინის მიღებას დანიშნულ ვადაზე ადრე, ინფექცია შეიძლება ხელახლა განვითარდეს.
აზოტრინი მიიღეთ ექიმის რეკომენდაციის შესაბამისად, მაშინაც კი, თუ თავს უკეთ გრძნობთ. არ შეწყვიტოთ აზოტრინის გამოყენება ექიმთან კონსულტაციის გარეშე.
თუ გაქვთ დამატებითი შეკითხვები ამ პროდუქტის გამოყენების შესახებ, რჩევა ჰკითხეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.
4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები
ყველა პრეპარატის მსგავსად, ამ პრეპარტმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები იმ პაციენტებში, რომლებიც მგრძნობიარე არიან აზოტრინის ინგრედიენტების მიმართ.
დაუყოვნებლივ უთხარით თქვენს ექიმს, თუ ამ პრეპარატის მიღების შემდეგ განვითარდა რომელიმე შემდეგი სიმპტომი. ეს სიმპტომები იშვიათია, მაგრამ შეიძლება იყოს მძიმე ხარისხის.
- აზოტრინის გამოყენებისას: არარეგულარული გულის დარტყმები, თავბრუსხვევა ან გონების დაკარგვა
- უეცარი ხიხინი
- სუნთქვის გაძნელება
- ქუთუთოების შეშუპება
- სახის ან ტუჩების შეშუპება
- გამონაყარი ან ქავილი (განსაკუთრებით მთელს სხეულზე).
ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტები, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს აზოტრინის მიღებისას, ჩამოთვლილი ქვემოთ. ეს ეფექტები შეიძლება გავიდეს მკურნალობის დროს, მას შემდეგ, რაც ორგანიზმი შეეჩვევა პრეპარატს. უთხარით თქვენს ექიმს, თუ რომელიმე გვერდითი ეფექტი გაწუხებთ.
გვერდითი ეფექტები კლასიფიცირებულია ქვემოთ მოცემული კატეგორიების მიხედვით:
ძალიან ხშირი: ვლინდება 10-დან მინიმუმ 1 პაციენტში
ხშირი: შეიძლება აღინიშნოს 10-დან 1-ზე ნაკლებ, მაგრამ 100-დან ერთზე მეტ პაციენტში
არახშირი: შეიძლება აღინიშნოს 100-დან 1-ზე ნაკლებ, მაგრამ 1000-დან ერთზე მეტ პაციენტში
იშვიათი: შეიძლება აღინიშნოს 1000-დან 1-ზე ნაკლებ, მაგრამ 10000-დან ერთზე მეტ პაციენტში
ძალიან იშვიათი: შეიძლება აღინიშნოს 10000-დან 1-ზე ნაკლებ პაციენტში
ცნობილი არ არის: შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემების
საფუძველზე
ძალიან ხშირი:
დიარეა
მუცლის ტკივილი
გულისრევა
მუცლის შებერილობა
ხშირი:
თავის ტკივილი, სტუპორი
ჩხვლეტა ან დაბუჟება
გემოს დარღვევა, მადის დაკარგვა
მხედველობის დარღვევები, შეგრძნებების დაკარგვა
ღებინება, მოუნელებლობა
გამონაყარი, ქავილი
სახსრების ტკივილი
ლიმფოციტების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობა) დაბალი რაოდენობა და ეოზინოფილების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობა) მაღალი რაოდენობა
ბიკარბონატის დაბალი შემცველობა სისხლში
დაღლილობა
არახშირი:
პირის ღრუსა და საშოს საფუარული ინფექცია
ლეიკოციტების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობის) და ნეიტროფილების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობის) დაბალი რაოდენობა
სხვადასხვა სიმძიმის ალერგიული რეაქციები
გენერალიზებული გამონაყარი და კანის აქერცვლა
კანის მძიმე რეაქციები სინათლის ან მზის ზემოქმედების შედეგად
ჭინჭრის გამონაყარი
ნერვოზულობა
შეხების გრძნობის დაქვეითება
ძილიანობა
უძილობა
ტინიტი, სმენის ფუნქციის დარღვევა (შეუქცევადი)
არარეგულარული გულის დარტყმები
ყაბზობა
ღვიძლის ანთება
ტკივილი გულ-მკერდის არეში
ფიზიკური ძალების დაკარგვა
შეშუპება
ზოგადი დისკომფორტი
დარღვევები ლაბორატორიული ანალიზის მაჩვენებლებში (მაგ. სისხლის ან ღვიძლის ტესტები)
ღებინება (სისხლიანი ან უსისხლო) მუცლის ტკივილით
იშვიათი:
აგზნება
თავბრუსხვევა (ვერტიგო)
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები
დამატებითი გვერდითი ეფექტები, რომლებიც ვითარდება პოსტ-მარკეტინგულ პერიოდში
ცნობილი არ არის:
აგრესია, აგზნება, კრუნჩხვები, ჰიპერაქტიურობა, გონების დაკარგვა
ყნოსვის დაკარგვა ან ყნოსვის გრძნობის ცვლილება, გემოს დაკარგვა
გულის არითმია, ტაქიარითმია, არითმია
დაბალი არტერიული წნევა
პანკრეატიტი, ენის ფერის შეცვლა, კანზე სერიოზული რეაქციები
ღვიძლის უკმარისობა, ღვიძლის დისფუნქცია, სიყვითლე, კანის სიწითლე
თირკმლის უკმარისობა, თირკმლის ანთება
დარღვევები ელექტროკარდიოგრამაზე (ეკგ)
მუცლის ტკივილი, ასოცირებული ცხელებასთან და დიარეასთან
სისხლდენის ან სისხლნაჟღენთების იოლად განვითარება
დაღლილობა მუქი შეფერილობის შარდით
კუნთების ლოკალური სისუსტე
გვერდითი ეფექტების ინფორმირება
მიმართეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს, თუ განვითარდა ისეთი გვერდითი ეფექტი, რომელიც მითითებული არ არის ამ ინსტრუქციაში. გარდა ამისა, ინფორმაცია გამოვლენილი გვერდითი ეფექტების შესახებ მიაწოდეთ თურქეთის ფარმაკოზედამხედველობის ცენტრს, რისთვისაც უნდა ეწვიოთ ვებ-გვერდს www.titck.gov.tr, „პრეპარატის გვერდითი ეფექტის ინფორმირება“ ან დარეკეთ ნომერზე 0800 314 00 08. გვერდითი ეფექტების შესახებ ინფორმაციის მიწოდებით ხელს შეუწყობთ ამ პრეპარატის უსაფრთხოების შესახებ მეტი ინფორმაციის შეგროვებას.
თუ განვითარდა ისეთი გვერდითი ეფექტი, რომელიც მითითებული არ არის წინამდებარე ინსტრუქციის ფურცელში, უთხარით თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.
5. როგორ ინახება აზოტრინი
აზოტრინი შეინახეთ ბავშვებისაგან მიუწვდომელ ადგილას, ორიგინალ შეფუთვაში.
შეინახეთ ოთახის ტემპერატურაზე 30°C-მდე გახსნამდე. გახსნილი ფორმით სტაბილურია 5 დღის განმავლობაში ოთახის ტემპერატურაზე 30°C-მდე შენახვისას.
გამოიყენეთ ვარგისიანობის ვადის შესაბამისად
არ გამოიყენოთ აზოტრინი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.
არ გამოიყენოთ აზოტრინი, თუ შენიშნავთ, რომ პროდუქტი და/ან შეფუთვა დაზიანებულია ან რაიმე დეფექტი აქვს.
არ გადაყაროთ ვადაგასული პრეპარატები ან პრეპარატები, რომლებსაც აღარ იყენებთ. ასეთი პრეპარატები მიაწოდეთ გარემოსა და ურბანიზაციის სამინისტროს მიერ განსაზღვრულ ორგანოს.
გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით.
ვეფოქსანი 3000მგ პაკეტი N2
მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
1. სამედიცინო პროდუქტის სახელწოდება
ვეფოქსანი 3გ გრანულების შემცველი პაკეტი.
2. თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება:
5631 გ ფოსფომიცინი ტრომეტამოლი რომელიც არის 3 გ ფოსფომიცინის ექვივალენტური
დამხმარე ნივთიერებები:
შაქარი 2,205გრ
ნატრიუმის საქარინი 0,116 გ
დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილეთ პარაგრაფი 6.1.
3. ფარმაცევტული ფორმა
პაკეტი.
თეთრი ფხვნილი.
4. კლინიკური მახასიათებლები
4.1. თერაპიული ჩვენებები
ვეფოქსანი ნაჩვენებია ქვედა საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებიც გამოწვეულია ფოსფომიცინის მიმართ მგრძნობიარე პათოგენებით.
ის გამოიყენება საშარდე გზების ინფექციების, მათ შორის, ქვედა საშარდე გზების ინფექციების დიაგნოსტიკური და ქირურგიული ჩარევების პროფილაქტიკისთვის, ზრდასრულ მამაკაცებსა და ქალებში.
4.2. დოზირება და გამოყენების წესი
დოზირება/ მიღების სიხშირე და ხანგრძლივობა:
ვეფოქსანი გამოიყენება ერთჯერადი დოზის (3გ) სახით საშარდე სისტემის გაურთულებელი ინფექციების დროს.
ვეფოქსანის რეკომენდებული პროფილაქტიკური დოზაა 2 პაკეტი (2-ჯერ 3 გ) საშარდე გზების ინფექციების, მათ შორის ქვედა საშარდე გზების ინფექციების დიაგნოსტიკური და ქირურგიული ჩარევების დაწყებამდე, ზრდასრულ მამაკაცებსა და ქალებში. პირველი დოზა უნდა იქნას მიღებული ოპერაციამდე 3 საათით ადრე, ხოლო მეორე დოზა ოპერაციიდან 24 საათის შემდეგ.
მიღების მეთოდი
ვეფოქსანის შიგთავსი იხსნება ოთახის ტემპერატურის ერთ ჭიქა წყალში შერევით და ხდება მისი დაუყოვნებლივ მიღება.
ვეფოქსანი უნდა მიიღოთ უზმოზე (ჭამიდან 2-3 საათის შემდეგ). სასურველია გამოიყენოთ ღამით ძილის წინ და შარდის ბუშტის დაცლის შემდეგ.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
თირკმლის უკმარისობა
პრეპარატი არ უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის დოზის სპეციალური კორექტირება არ არის საჭირო.
პედიატრიული პოპულაცია
ფოსფომიცინის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არის ჩატარებული კლინიკური კვლევა ფოსფომიცინის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესახებ 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში.
გერიატრიული პოპულაცია
გერიატრიულ პოპულაციაში მკურნალობა არის იგივე რაც რეკომენდებულია მოზრდილებში.
4.3. უკუჩვენებები
ვეფოქსანის გამოყენება უკუნაჩვენებია შემდეგ სიტუაციებში:
- თუ გაქვთ მომატებული მგრძნობელობა ფოსფომიცინის ან ვეფოქსანის რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
- 10 მლ/წთ-ზე ნაკლები კრეატინინის კლირენსის შემთხვევაში, თირკმლის მძიმე უკმარისობით და ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში.
- პაციენტებმა ფრუქტოზას მემკვიდრეობითი აუტანლობით, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით ან საქაროზა-იზომალტაზას უკმარისობით არ უნდა გამოიყენონ ეს პრეპარატი.
4.4. განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ფოსფომიცინით თერაპიის დროს შეიძლება განვითარდეს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის, ანაფილაქსია და ანაფილაქსიური შოკი და შეიძლება აღმოჩნდეს სიცოცხლისათვის საშიში (იხ. პარაგრაფი 4.8). თუ აღინიშნა ეს რეაქციები, აღარ უნდა მოხდეს ფოსფომიცინის ხელახლა გამოყენება და საჭიროა შესაბამისი სამედიცინო მკურნალობა.
ანტიბიოტიკებით გამოწვეული დიარეა დაფიქსირდა თითქმის ყველა ანტიბაქტერიული აგენტის, მათ შორის ფოსფომიცინის ტრომეტამოლის გამოყენებისას და მისი სიმძიმე შეიძლება განსხვავდებოდეს მსუბუქი დიარეიდან ფატალურ კოლიტამდე. დიარეა, რომელიც განვითარდება ვეფოქსანით მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ (მათ შორის კვირების განმავლობაში მკურნალობის შემდეგ) შეიძლება მიუთითებდეს Clostridium difficile-ით გამოწვეულ დიარეაზე (CDID), განსაკუთრებით თუ არის მიმდინარეობს მძიმედ, არის ქრონიკული და/ან სისხლის თანხლებით. ამიტომ მნიშვნელოვანია ამ დიაგნოზის გათვალისწინება მძიმე დიარეის მქონე პაციენტებში ვეფოქსანით მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ. თუ არსებობს ეჭვი CDID-ზე ან დადასტურებულია CDID-ის დიაგნოზი, უნდა დაიწყოს შესაბამისი მკურნალობა დაუყოვნებლივ (იხ. პარაგრაფი 4.8). პერისტალტიკის საწინააღმდეგო პრეპარატები უკუნაჩვენებია ამ კლინიკურ სიტუაციაში.
თირკმლის უკმარისობა: თუ კრეატინინის კლირენსი აღემატება 10 მლ/წთ, ფოსფომიცინის კონცენტრაცია შარდში რჩება ეფექტური ჩვეულებრივი დოზის მიღებიდან 48 საათის განმავლობაში.
- დიაბეტით დაავადებულების ან დიეტაზე მყოფი პაციენტებისთვის გასათვალისწინებელია, რომ ვეფოქსანის ყოველი პაკეტი შეიცავს 2,205 გ შაქარს.
- არ არის რეკომენდებული მისი გამოყენება ზედა საშარდე გზების ინფექციების დროს, როგორიცაა ნეფრიტი, პიელონეფრიტი.
გაფრთხილება შაქართან დაკავშირებით:
ფრუქტოზას იშვიათი მემკვიდრეობითი აუტანლობის, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციის ან საქრაზა-იზომალტაზას უკმარისობის მქონე პაციენტებმა არ უნდა გამოიყენონ ეს პრეპარატი.
გაფრთხილება ნატრიუმთან დაკავშირებით:
ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 1 მმოლზე ნაკლებ (23 მგ) ნატრიუმს თითო დოზაზე; ამ დოზის ნატრიუმის გამო გვერდითი მოვლენები მოსალოდნელი არ არის.
4.5. სხვა სამკურნალო პროდუქტებთან ურთიერთქმედება და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
არ შეიძლება მეტოკლოპრამიდთან ერთდროული გამოყენება, რადგან ამან შესაძლოა შეამციროს შრატში და შარდში კონცენტრაცია. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მოტორიკის გამაძლიერებელ პრეპარატებთან ერთად მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ეფექტურობის გაზრდა.
საკვებთან ერთად მიღებამ შეიძლება შეაფერხოს ვეფოქსანის აქტიური ნივთიერების შეწოვა, რაც იწვევს პლაზმის პიკური დონის და შარდის კონცენტრაციის უმნიშვნელო დაქვეითებას. ამ მიზეზით, სასურველია წამლის მიღება უზმოზე ან ჭამიდან 2-3 საათის შემდეგ.
კონკრეტული პრობლემები დაფიქსირდა საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების (INR) ცვლილებებში პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ანტიბიოტიკებს, ბევრ შემთხვევაში K ანტივიტამინის ანტაგონისტების გაზრდილი აქტივობა. მძიმე ინფექცია ან ანთება, ასაკი და ჯანმრთელობის ზოგადი მდგომარეობის გაუარესება რისკ-ფაქტორების ფარგლებშია. ამ პირობებში ძნელია იმის დადგენა, თუ რით არის გამოწვეული INR ცვლილება, ინფექციური დაავადებით თუ მისი მკურნალობით. თუმცა, ანტიბიოტიკების ზოგიერთი კლასი ამ ეფექტს უფრო ხშირად ავლენს, კერძოდ, ფტორქინოლონები, მაკროლიდები, ციკლინები, კოტრიმოქსაზოლი და ზოგიერთი ცეფალოსპორინი.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
ურთიერთქმედების კვლევა კონკრეტული პოპულაციისთვის არ არის აღწერილი.
პედიატრიული პოპულაცია
პედიატრიულ პოპულაციაში ურთიერთქმედების კვლევები არ არის აღწერილი.
4.6. ორსულობა და ლაქტაცია
ზოგადი რეკომენდაცია
ორსულობის კატეგორია: B
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები / ჩასახვის კონტროლი (კონტრაცეფცია)
ფოსფომიცინის გავლენა კონტრაცეფციის მეთოდებზე არ არის ცნობილი.
ორსულობა
ფოსფომიცინის კლინიკური მონაცემები ორსულობაზე ზემოქმედების შესახებ არ არის ცნობილი.
ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა რაიმე პირდაპირი ან არაპირდაპირი მავნე ზემოქმედება ორსულობაზე/ემბრიონულ/ნაყოფის განვითარებაზე/დაბადებაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე.
ამჟამად, ერთჯერადი დოზით ანტიბაქტერიული მკურნალობა არ არის შესაფერისი საშარდე სისტემის ინფექციების მკურნალობისთვის ორსულ ქალებში.
მაგრამ ფოსფომიცინ ტრომეტამოლზე ცხოველებში ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. არსებობს დიდი რაოდენობით მონაცემები ორსულობის დროს ფოსფომიცინის ეფექტურობის შესახებ. არსებობს ზომიერი მონაცემები ორსულთა უსაფრთხოების შესახებ და არ მიუთითებს ფოსფომიცინის მალფორმაციის ან ფეტო/ნეონატალური ტოქსიკურობის რაიმე ნიშანზე.
თუ ვეფოქსანი მიიჩნევა საჭიროდ, შეიძლება შეფასდეს ორსულობის დროს მისი გამოყენება.
შეზღუდული რაოდენობით ორსულობზე ზემოქმედების მონაცემები არ მიუთითებს იმაზე, რომ ფოსფომიცინი უარყოფით გავლენას ახდენს ორსულობაზე ან ნაყოფის/ახალშობილი ბავშვის ჯანმრთელობაზე. მნიშვნელოვანი ეპიდემიოლოგიური მონაცემები დღემდე არ მოიპოვება. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები არ მიუთითებს იმაზე, რომ ისინი პირდაპირ ან ირიბად საზიანოა ორსულობასთან/ემბრიონულ/ნაყოფის განვითარებასთან/დაბადებასთან ან მშობიარობის შემდგომ განვითარებასთან დაკავშირებით (იხ. ნაწილი 5.3).
საჭიროა სიფრთხილე პრეპარატის მიცემისას ორსულებისთვის.
ძუძუთი კვება
ერთჯერადი ინექციის შემდეგ ფოსფომიცინი გადადის დედის რძეში მცირე დოზებით. თუმცა, ერთჯერადი პერორალური დოზის შემდეგ, ფოსფომიცინი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ლაქტაციის პერიოდში.
რეპროდუქცია/ნაყოფიერება
ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში ნაყოფიერებაზე ზეგავლენა არ დაფიქსირებულა. არ არსებობს მონაცემები ადამიანებზე გავლენის შესახებ.
4.7. გავლენა ავტომიბილის მართვასა და მექანიზმების გამოყენებაზე
არანაირი კონკრეტული სამუშაო არ ჩატარებულა ვეფოქსანის ეფექტზე ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების გამოყენებისას. თუმცა, პაციენტები ინფორმირებულნი უნდა იყვნენ, რომ აღინიშნა თავბრუსხვევა. ამან შეიძლება გავლენა მოახდინოს ზოგიერთი პაციენტის უნარზე ავტომანქანის მართვისა და მექანიზმის გამოყენებისას.
4.8. გვერდითი მოვლენები
ფოსფომიცინის ტრომეტამოლის ერთჯერადი მიღების შემდეგ, ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები ვითარდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ, უპირველეს ყოვლისა, დიარეის სახით. ეს მოვლენები ჩვეულებრივ თვითშემზღუდველი და სპონტანურია.
ვეფოქსანი ჩვეულებრივ კარგად გადაიტანება. კლინიკური კვლევებისა და პოსტმარკეტინგული ზედამხედველობის კვლევებიდან მიღებული შედეგების მიხედვით, არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია ცხრილებში შემდეგი სისტემებისა და მათი სიხშირის მიხედვით.
სიხშირეები განისაზღვრება, როგორც: ძალიან ხშირი (≥1 / 10); ხშირი (≥1 / 100, <1/10); არახშირი (≥1 / 1000, <1/100); იშვიათი (≥1 / 10.000,
ინფექციები და ინვაზიები
ხშირი: ვულვოვაგინიტი.
იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები
უცნობი: ანაფილაქსიური რეაქციები მოიცავს ანაფილაქსოიდურ რეაქციებს, ჰიპერმგრძნობელობას.
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები
ხშირი: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა.
არახშირი: პარესთეზია.
გულის მხრივ დარღვევები
იშვიათი: ტაქიკარდია.
სისხლძარღვთა მხრივ დარღვევები
უცნობი: ჰიპოტენზია.
სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის მხრივ დარღვევები
უცნობი: ასთმა.
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები
ხშირი: დიარეა, გულისრევა, დისპეფსია.
არახშირი: ღებინება, მუცლის ტკივილი.
უცნობია: ანტიბიოტიკებით გამოწვეული დიარეა (იხ. ნაწილი 4.4).
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
არახშირი: გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ქავილი.
უცნობი: ანგიონევროზული შეშუპება.
ზოგადი დარღვევები და დარღვევები გამოყენების უბანზე
არახშირი: დაღლილობა.
4.9. დოზის გადაჭარბება
პერორალური ფოსფომიცინის დოზის გადაჭარბების გამოცდილება შეზღუდულია. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ფოსფომიცინის გადაჭარბებულ დოზებს, ნაჩვენებია წონასწორობის და სმენის დაქვეითება, მეტალის გემო, გემოს დაკარგვა.
ფოსფომიცინის პარენტერალური გამოყენებისას დაფიქსირდა ჰიპოტონია, ძილიანობა, ელექტროლიტური დარღვევები, თრომბოციტოპენია და ჰიპოპროტრომბინემიის შემთხვევები.
ვეფოქსანი წარმოდგენილია ერთჯერადი პაკეტის შეფუთვაში. ამ მიზეზით, დოზის გადაჭარბების რისკი მოხსნილია. მიუხედავად ამისა, დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს სიმპტომური და დამხმარე მკურნალობა. რეკომენდებულია რეჰიდრატაცია, პრეპარატის შარდით გამოყოფის ხელშეწყობის მიზნით.
5. ფარმაკოლოგიური თვისებები
5.1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: სისტემური ანტიბაქტერიული საშუალებები (სხვა ანტიბაქტერიული საშუალებები).
ათქ კოდი: J01XX01.
ვეფოქსანი შეიცავს ფოსფომიცინს [მონო (2-ამონიუმ-2-ჰიდროქსიმეთილ-1,3-პროპანედიოლი) (2ღ-ცის)-(3-მეთილოქსირანილი)-ფოსფონატს], ფოსფონური მჟავას წარმოებული, ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკი, რომელიც გამოიყენება საშარდე გზების ინფექციების სამკურნალოდ.
ის აჩვენებს ფოსფომიცინის აქტივობას ბაქტერიული უჯრედის კედლის სინთეზის პირველ ფაზაში. როგორც ფოსფოენოლპირუვატის ტკივილგამაყუჩებელი საშუალება, ის აინჰიბირებს ფერმენტ ფოსფოენოლპირუვატ ტრანსფერაზას; ამრიგად, შეუქცევადად ბლოკავს ურიდინ დიფოსფატ-N-აცეტილგლუკოზამინის კონდენსაციას p-ენოლპირუვატით, ბაქტერიული უჯრედის კედლის სინთეზის ერთ-ერთი პირველი ეტაპით. მას ასევე შეუძლია შეამციროს ბაქტერიული ადჰეზია შარდის ბუშტის ლორწოვან გარსზე, რაც განმეორებითი ინფექციებისადმი მიდრეკილ ფაქტორს წარმოადგენს. მოქმედების მექანიზმს არ წარმოადგენს ჯვარედინი რეზისტენტობა სხვა ანტიბიოტიკების მიმართ და სინერგიზმი სხვა ანტიბიოტიკების კლასების მიმართ, როგორიცაა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკები.
ფოსფომიცინი ტრომეტამოლი ეფექტურია მრავალი გრამუარყოფითი და გრამდადებითი ბაქტერიების წინააღმდეგ, როგორიცაა E. coli, Citrobacter spp., Klebsiella spp., Proteus spp., Serratia spp., P. aeruginosa და Enterococcus faecalis, რომლებიც ხშირად იზოლირებულია საშარდე სისტემის ინფექციებში.
ინ ვიტრო რეზისტენტობა ხდება მუტაციების სახით ქრომატინის გენებში glpT და uHP, შესაბამისად, რომლებიც აკონტროლებენ L-ალფა-გლიცეროფოსფატის და ჰექსოზა ფოსფატის გადაცემას.
5.2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
ზოგადი თვისებები
აბსორბცია
პერორალური მიღების შემდეგ ფოსფომიცინი კარგად შეიწოვება ნაწლავებიდან და აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის დაახლოებით 50%. საკვები ანელებს შეწოვას, მაგრამ არ მოქმედებს შარდის კონცენტრაციაზე.
განაწილება
ფოსფომიცინი ნაწილდება თირკმელებში, შარდის ბუშტის კედელში, პროსტატისა და სათესლე ბუშტუკებში. პერორალური მიღების შემდეგ, ფოსფომიცინის ინჰიბიტორის მინიმალურ კონცენტრაციაზე (MIC) უფრო მაღალი მუდმივი კონცენტრაცია მიღებულ იქნა 24-48 საათის განმავლობაში.
ფოსფომიცინი არ უკავშირდება პლაზმის ცილებს და გადის პლაცენტურ ბარიერში.
ბიოტრანსფორმაცია
საკმარისი მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი.
ელიმინაცია
ფოსფომიცინი გამოიყოფა გლომერულური ფილტრაციით უცვლელი სახით, ძირითადად თირკმელებით (დოზის 40-50% აღმოჩნდა შარდში) და უფრო ნაკლები (დოზის 18-28%) ფეკალური ექსკრეციით, რომლის ნახევარგამოყოფის პერიოდია დაახლოებით 4 საათი. შრატში მეორე პიკი პრეპარატის მიღებიდან 6 და 10 საათის შემდეგ, სავარაუდოდ მეტყველებს იმაზე, რომ პრეპარატი ექვემდებარება ენტეროჰეპატურ ცირკულაციას.
ფოსფომიცინის ფარმაკოკინეტიკური თვისებები ასაკთან ან ორსულობასთან ერთად არ იცვლება. პრეპარატი გროვდება თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში; ნაჩვენები იყო წრფივი კავშირი ფოსფომიცინის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრებსა და გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარეს შორის.
წრფივობა / არაწრფივობა
ფოსფომიცინის ფარმაკოკინეტიკა 2-4 გრამი დოზებისას არ არის დამოკიდებული დოზაზე.
5.3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
მწვავე ტოქსიკურობის კვლევებში, ერთჯერადი პერორალური დოზა 5000 მგ/კგ კარგად გადაიტანებოდა როგორც თაგვებში, ასევე ვირთხებში და 2000 მგ/კგ ერთჯერადი დოზა არ იწვევდა რაიმე ცვლილებას კურდღლებსა და ძაღლებში.
პერორალური განმეორებითი დოზის კვლევებმა აჩვენა, რომ დოზები, რომლებიც არ არის აქტიური მკურნალობის 4 კვირის შემდეგ კატებსა და ვირთხებში, არის 100-დან 200 მგ/კგ-მდე, შესაბამისად.
გენოტოქსიკურობის კვლევებმა აჩვენა, რომ ფოსფომიცინს არ გააჩნია მუტაგენური პოტენციალი.
რეპროდუქციული და განვითარების ტოქსიკურობის კვლევებმა არ გამოავლინა რაიმე ტერატოგენული ეფექტი, პერი- და პოსტნატალური ტოქსიკურობა ან მოულოდნელი ეფექტი ნაყოფიერებაზე.
6. ფარმაცევტული მახასიათებლები
6.1. დამხმარე ნივთიერებების სია
შაქარი
ნატრიუმის საქარინი
აეროსილი 200
ფორთოხლის არომატი
მანდარინის არომატი
6.2. შეუთავსებლობები
არ არის
6.3. მოქმედების ვადა
24 თვე
6.4. შენახვის პირობები
შეინახეთ ოთახის ტემპერატურაზე არაუმეტეს 250C-ზე.
6.5. კონტეინერის ტიპი და შიგთავსი
მოთავსებულია პე / ალუმინის / გარსიანი ქაღალდის 1 და 2 პაკეტიანი მუყაოს კოლოფში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.
6.6. გამოყენების და უტილიზაციის ინსტრუქციები
გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის წესების“ შესაბამისად.
ზიტროქსი 200 სუსპ N1
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
შემადგენლობადაგამოშვებისფორმა
200 მგ/5მლ 15 მლ ზიტროქსი სუსპენზია ფორტე.
საერთაშორისოდასახელება - azithromycin.
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიურიჯგუფი
მაკროლიდებიs ჯგუფის ანტიბიოტიკი.
ზიტროქსის მზა სუსპენზიის 5 მლ შეიცავს 200 მგ აქტიურ ნივთიერებას აზიტრომიცინს (დიჰიდრატის სახით)
ფარმაკოლოგიურითვისებები
აზითრომიცინი მაკროლიდების ჯგუფის ნახევრადსინთეზური ანტიბიოტიკია. იგი წარმოადგენს ერითრომიცინის წარმოებულს, რომლისგანაც განსხვავდება ლაქტონურ რგოლთან აზოტის ატომის მეშვეობით შეერთებული მეთილენის ჯგუფით. ამ განსხვავების გამო აზითრომიცინი მიეკუთვნება მაკროლიდების ცალკე ქვეჯგუფს—აზალიდებს. აზითრომიცინი აინჰიბირებს ცილის სინთეზს მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმების 50S რიბოსომებზე. აზითრომიცინი წარმოადგენს ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს. მისი მიღებიდან 2-3 სთ-ის შემდეგ სისხლში მიიღწევა მაქსიმალური კონცეტრაცია. საკვების მიღება ამცირებს პრეპარატის შეწოვას, ამიტომ იგი მიიღება კვებამდე 1 სთ-ით ადრე. ჩატარებული გამოკვლევების შედეგად აღინიშნა, რომ აზითრომიცინის ქსოვილოვანი კონცენტრაცია ბევრად აღემატება (50-ჯერ) მის პლაზმურ კონცეტრაციას. პრეპარატის მიღების შემდეგ ფილტვებში, ნუშურა ჯირკვლებში, ბრონქებში და სხვა ორგანოებში არსებული აზითრომიცინის კონცეტრაცია ბევრად აღემატება ანტიბიოტიკის მინიმალურ მიკრობიოლოგიურ კონცენტრაციას. ბიოაქტივობა შეადგენს 37%-ს. აზითრომიცინი ძირითადად სანაღვლე გზებით, უცვლელი სახით გამოიყოფა, ხოლო 6% - შარდით. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგანს 2-4 დღეს. in vitro გამოკვლევებში აზითრომიცინმა აჩვენა მაღალი აქტივობა შემდეგი გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ:
Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes (A ჯგუფის) და სტრეპტოკოკთა სხვა სახეობები, Staphylococcus aureus, Corynebacterium diphtheriae, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Branhamella catarralis, Bacteroides parapertussis, Shigella-ს სხვადასხვა სახეობები, Pasteurella, Vibrio, Peptococcus, და Peptostreptococcus, Fuzobacterium necrosporium, Propionbacterium acnes, Yersinia, Clostridium perfingens, Borrelia burgdorfei, Haemophilus ducreyi, Neisseria gonorrhoeae, Chlamidia trachomatis, Chlamydia pneumoniae.
აზითრომიცინი ასევე ეფექტურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ:
Legionella pneumophilia, Mykoplazma pneumoniae, Mycoplazma hominis, Mycobacterium avium, Campylobacter-ის სხვადასხვა სახეობები, Ureaplasma urealyticum, Toxoplasma gondi, Treponema pallidum.
ჩვენებები
ზიტროქსის ეფექტურია შემდეგი დაავადებების სამკურნალოდ:
- ბაქტერიული ფარინგიტი, ტონზილიტი;
- ბაქტერიული სინუსიტი;
- ბაქტერიული შუა ოტიტი;
-მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი გამწვავების ფაზაში;
- ინტერსტიციალური და ალვეოლური პნევმონია;
- შარდ-სასქესო გზების ინფექციები: ურეთრიტი, ცერვიციტი;
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები.
მიღებისწესებიდადოზები
მიიღება შიგნით, დღეში 1-ჯერ, სულ მცირედ, კვებამდე 1 საათით ადრე ან კვებიდან 2 საათის შემდეგ.
ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების, კანისა და რბილი ქსოვილის (გამონაკლისია ქრონიკული გარდამავალი ერითემა) ინფექციები: ჯამური დოზა 30 მგ/კგ, სხეულის წონის 10 მგ/კგ დღეში ერთხელ 3 დღის განმავლობაში.
ბავშვებისათვის დოზირება ხდება წონიდან გამომდინარე:
| სხეულისწონა | ზიტროქსი 200/ 5ml |
| 8 კგ | 2,0 მლ (80 მგ) |
| 10-14 კგ | 2,5 მლ (100 მგ) |
| 15-24 კგ | 5 მლ (200 მგ) |
| 25-34 კგ | 7,5 მლ (300 მგ) |
| 35-44 კგ | 10 მლ (400 მგ) |
- ქრონიკული გარდამავალი ერითემა: პრეპარატის ჯამური დოზა შეადგენს 60 მგ/კგ დღეში ერთხელ 20 მგ/კგ - პირველ დღეს და 10 მგ/კგ - მომდევნო დღეებში 2-დან 5-დღემდე.
სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები: გაურთულებელი ურეთრიტი/ცერვიციტი - 1 გ ერთჯერადად.
გართულებული, ხანგრძლივად მიმდინარე ურეთრიტი, ცერვიციტი, გამოწვეული Chlamydia trachomatis - სამჯერ 1 გ 7 დღიანი ინტერვალით (1-7-14). კურსის დოზა 3 გ.
უკუჩვენება
ჰიპერმგრძნობელობა მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ;
ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევები.
ჭარბიდოზირება
სიმპტომები: გულისრევა, სმენის დროებითი დაკარგვა, ღებინება, დიარეა.
მკურნალობა: სიმპტომატური; კუჭის ამორეცხვა.
შენახვის პირობებიდავადები
ინახება მშრალ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას 15-25°C ტემპერატურაზე.
შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.
პრეპარატი ვარგისია გახსნიდან 5 დღის განმავლობაში.
აფთიაქშიგაცემისწესი
გაიცემა რეცეპტით
კოქსიბეტი 90მგ ტაბ N10
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
შემადგენლობა: აქტიური ნივთიერებაა ეტორიკოქსიბი.
ჩვენება: ეტორიკოქსიბი ამცირებს სახსრებისა და კუნთების ტკივილსა და შეშუპებას (ანთებას) 16 წლის და მეტი ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ოსტეოართრიტი, რევმატოიდული ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი და პოდაგრა; ეტორიკოქსიბი, ასევე, გამოიყენება ხანმოკლე მკურნლობის სახით სტომატოლოგიური ოპერაციის შემდეგ, ზომიერი ტკივილის დროს 16 წლის და მეტი ასაკის პაციენტებში.
ოსტეოართრიტი არის სახსრების დაავადება. ის იწვევს ძვლების დამაბოლოებელი ხრტილების თანდათანობით დაშლას, რაც თავის მხრივ იწვევს შეშუპებას (ანთებას), ტკივილს, დაჭიმულობას, გაშეშებას და მოძრაობის შეზღუდვას.
რევმატოიდული ართრიტი არის სახსრების ხანგრძლივი ანთებითი დაავადება, რომელიც იწვევს ტკივილს, გაშეშებას, შეშუპებას და დაზიანებული სახსრების მოძრაობის თანდათანობით დაკარგვას. მან ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ორგანიზმის სხვადასხვა ნაწილების ანთება.
პოდაგრა არის დაავადება, რომელიც იწვევს სახსრების ანთების უეცარ, რეციდიულ შეტევებს, რომელსაც თან ახლავს ძლიერი ტკივილი და სიწითლე.
მაანკილოზებელი სპონდილიტი არის ხერხემლისა და მსხვილი სახსრების ანთებითი დავადება.
უკუჩვენება:ორსულობა, ლაქტაცია. თუ პაციენტი ალერგიულია ეტორიკოქსიბის ან პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი სხვა რომელიმე ინგრედიენტის მიმართ; თუ პაციენტი ალერგიულია არასტეორიდული ანთების საწინააღმდეგო მედიკამენტების, მათ შორის ასპირინისა და COX-2 ინჰიბიტორების, მიმართ; თუ პაციენტს აღენიშნება კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის რეციდიული წყლული ან სისხლდენა; თუ პაცინტს აღენიშნება ღვიძლის მძიმე დაავადება; თირკმელების მძიმე დაავადება; თუ პაციენტი არის ან შეიძლება იყოს ორსულად ან ლაქტაციის პერიოდში; თუ პაციენტი 16 წელზე ნაკლები ასაკისაა; თუ პაციენტს აღენიშნება ნაწლავების ანთებითი დაავადება, როგორიცაა კრონის დაავადება, წყლულოვანი კოლიტი ან კოლიტი; თუ პაციენტს აღენიშნება მაღალი არტერიული წნევა, რომელიც არ კონტროლდება მკურნალობით (საჭიროა ექიმთან ან ექთანთან კონსულტაცია, არტერიული წნევა სათანადოდ არის თუ არა გაკონტროლებული); თუ პაციენტს დიაგნოსტირებული აქვს გულის დაავადებები, მათ შორის გულის უკმარისობა (საშუალო ან მძიმე ხარისხის), სტენოკარდია (მკერდის არეში ტკივილი); თუ პაციენტს გადატანილი აქვს მიოკარდიუმის ინფარქტი, გაკეთებული აქვს აორტო-კორონარული შუნტირება, აღენიშნება პერიფერიული არტერიული დაავადება (ქვედა კიდურების სისხლის მიმოქცევის დარღვევა არტერიების შევიწროვების ან ბლოკირების გამო); თუ პაციენტს გადატანილი აქვს ნებისმიერი ტიპის ინსულტი (მათ შორის ჰემორაგიული ან ტრანზიტორული იშეიმიური ინსულტი); ეტორიკოქსიბმა შეიძლება ოდნავ Gგაზარდოს მიოკარდიუმის ინფარქტის ან ინსულტის რისკი, ამიტომ მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული გულის პრობლემების ან ინსულტის ანამნეზის შემთხვევაში. მედიკამენტის მიღებამდე საჭიროა მკურნალ ექიმთან კონსულტაცია, თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ რომელიმე ზემოთ ჩამოთვლილი აღენიშნება მას.
მიღების წესი: მედიკამენტის მიღება ყოველთვის უნდა მოხდეს ზუსტად ექიმის დანიშნულების მიხედვით.
გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა #3 რეცეპტით.
ლევომაკი 500მგ შემოგ. ტაბ N5
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
(ლევოფლოქსაცინი 500 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები)
შემადგენლობა
ყოველი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს :
ლევოფლოქსაცინი .......................... 500 მგ-ს ექვივალენტი
აღწერა
ლევოფლოქსაცინი არის სინთეზური ანტიბაქტერიული საშუალება. ქიმიური სახელწოდებაა (-)-(S)-9-ფტორ-2,3-დიჰიდრო-3-მეთილ-10-(4-მეთილ-1-პიპერაზინილ)-7-ოქსო-7H-პირიდო[1,2,3-დე]-1,4-ბენზოქსაზინ-6-კარბოქსილის მჟავას ჰემიჰიდრატი. ემპირიული ფორმულა არის C 18 H 20 FN 3 O 4 • ½ H 2 O და მოლეკულური წონა არის 370.38.
ფარმაკოლოგიურიკლასიფიკაცია
ანტიბაქტერიული საშუალება
ფარმაკოლოგიურიმოქმედება
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
პერორალურად მიღებული ლევოფლოქსაცინი სწრაფად და თითქმის მთლიანად შეიწოვება პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაციით, რომელიც მიიღწევა 1-2 საათის განმავლობაში. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის 99 - 100%.
საკვები მცირე გავლენას ახდენს ლევოფლოქსაცინის შეწოვაზე. წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა 48 საათის განმავლობაში 500 მგ-ს ერთხელ ან ორჯერ დღეში დოზირების რეჟიმის გამოყენებისას.
განაწილება
ლევოფლოქსაცინის დაახლოებით 30-40% უკავშირდება შრატის ცილებს.
ლევოფლოქსაცინის განაწილების საშუალო მოცულობა არის დაახლოებით 100 ლ 500 მგ ერთჯერადი და განმეორებითი დოზების შემდეგ, რაც მიუთითებს ქსოვილებში ფართო განაწილებაზე.
ქსოვილებსადასითხეებშიშეღწევა:
ნაჩვენებია, რომ ლევოფლოქსაცინი აღწევს ბრონქების ლორწოვან გარსში, ეპითელიუმის ლორწოვან სითხეში, ალვეოლურ მაკროფაგებში, ფილტვის ქსოვილში, კანში (ბუშტუკის სითხე), პროსტატის ქსოვილსა და შარდში. თუმცა, ლევოფლოქსაცინის ცუდად აღწევს ცერებროსპინალურ სითხეში.
ბიოტრანსფორმაცია
ლევოფლოქსაცინი მეტაბოლიზდება ძალიან მცირე რაოდენობით, მეტაბოლიტებია დესმეთილ-ლევოფლოქსაცინი და ლევოფლოქსაცინის N-ოქსიდი. ეს მეტაბოლიტები შეადგენს დოზის <5%-ს და გამოიყოფა შარდით. ლევოფლოქსაცინი სტერეოქიმიურად სტაბილურია და არ განიცდის ქირალურ ინვერსიას.
ელიმინაცია
ლევოფლოქსაცინის პერორალური და ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, იგი გამოიყოფა პლაზმიდან შედარებით ნელა (t ½: 6 - 8 სთ). გამოიყოფა ძირითადად თირკმლის გზით (შეყვანილი დოზის >85%). ლევოფლოქსაცინის საშუალო აშკარა მთლიანი კლირენსი ორგანიზმში 500 მგ ერთჯერადი დოზის შემდეგ იყო 175 +/-29.2 მლ/წთ. არ არსებობს მნიშვნელოვანი განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ ინტრავენური და პერორალური მიღების შემდეგ, რაც მიუთითებს, რომ პერორალური და ინტრავენური გზები ურთიერთშემცვლელია.
ხაზოვნობა
ლევოფლოქსაცინს აქვს ხაზოვანი ფარმაკოკინეტიკა 50-დან 1000 მგ-მდე დოზის დიაპაზონში.
სპეციალურიპოპულაციები
თირკმლისუკმარისობის მქონე პირები
ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკაზე გავლენას ახდენს თირკმლის უკმარისობა. თირკმელების ფუნქციის დაქვეითებისას, თირკმლისმიერი ელიმინაცია და კლირენსი მცირდება, ხოლო ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება, როგორც ეს მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში: ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის უკმარისობის დროს 500 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის შემდეგ
| Cl cr [მლ/წთ] | <20 | 20 - 49 | 50 – 80 |
| Cl R [მლ/წთ] | 13 | 26 | 57 |
| t 1/2 [სთ] | 35 | 27 | 9 |
ხანდაზმულიპირები
არ არსებობს მნიშვნელოვანი განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ ახალგაზრდა და ხანდაზმულ პირებს შორის, გარდა იმ განსხვავებებისა, რომლებიც დაკავშირებულია კრეატინინის კლირენსში.
გენდერულიგანსხვავებები
მამრობითი და მდედრობითი სქესის პირების ცალკე ანალიზმა აჩვენა მცირე და ზღვრული გენდერული განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ. არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ეს გენდერული განსხვავებები კლინიკურად მნიშვნელოვანია.
ფარმაკოდინამიკა:
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ქინოლონური ანტიბაქტერიული საშუალებები - ფტორქინოლონები, ATC კოდი: J01MA12
ლევოფლოქსაცინი არის ფტორქინოლონების კლასის სინთეზური ანტიბაქტერიული საშუალება და ოფლოქსაცინის რაცემიული აქტიური ნივთიერების S (-) ენანტიომერი.
მოქმედებისმექანიზმი
როგორც ფტორქინოლონის ანტიბაქტერიული საშუალება, ლევოფლოქსაცინი მოქმედებს დნმ-დნმ-გირაზას კომპლექსზე და ტოპოიზომერაზაზე IV.
ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობა
ლევოფლოქსაცინის ბაქტერიციდული აქტივობის ხარისხი დამოკიდებულია შრატში მაქსიმალური კონცენტრაციის თანაფარდობაზე (Cmax) ან მრუდის ქვეშ მდებარე ფართობზე (AUC) და მინიმალურ ინჰიბიტორულ კონცენტრაციაზე (MIC).
რეზისტენტობისმექანიზმი
ლევოფლოქსაცინის მიმართ რეზისტენტობა მიიღწევა ეტაპობრივი პროცესით სამიზნე უბნებზე მუტაციებით ორივე ტიპის II ტოპოიზომერაზაში, დნმ გირაზასა და ტოპოიზომერაზას IV-ში. სხვა რეზისტენტულმა მექანიზმებმა, როგორიცაა შეღწევადობის ბარიერები (ხშირია Pseudomonas aeruginosa-ს შემთხვევაში) და ეფლუქსის მექანიზმებმა ასევე შეიძლება გავლენა მოახდინონ ლევოფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობაზე.
აღინიშნება ჯვარედინი რეზისტენტობა ლევოფლოქსაცინსა და სხვა ფტორქინოლონებს შორის. მოქმედების მექანიზმის გამო, ლევოფლოქსაცინსა და სხვა კლასების ანტიბაქტერიულ საშუალებებს შორის ზოგადად არ არსებობს ჯვარედინი რეზისტენტობა.
მგრძნობელობისსაზღვრები
ცხრილში ქვემოთ (მგ/ლ 1) ჩამოთვლილია ლევოფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობის ტესტირების EUCAST მიერ დამტკიცებული მდკ-ს (მგ/ლ) საკონტროლო მნიშვნელობები, რომელნიც ამ პრეპარატის მიმართ პათოგენების მგრძნობელობის შეფასების საშუალებას იძლევიან მგრძნობიარე , ზომიერად მგრძნობიარე ან რეზისტენტული.
EUCAST-ს მიერ ლევოფლოქსაცინისთვის დადგენილი მდკ-ს კლინიკური საკონტროლო მნიშვნელობები (ვერსია 2.0, 2012-01-01 ):
| პათოგენი | მგრძნობიარე | რეზისტენტული |
| Enterobacterales | ≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Pseudomonas spp. | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Acinetobacter spp. | ≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Staphylococcus aureus Coagulase-negative staphylococcii | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Enterococcus spp. 1 | ≤ 4 მგ/ლ | > 4 მგ/ლ |
| Streptococcus pneumoniae | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 2 მგ/ლ |
| Streptococcus groups A,B,C and G | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 2 მგ/ლ |
| Haemophilus influenza | ≤ 0.06 მგ/ლ | > 0/06 მგ/ლ |
| Moraxella catarrhalis3 | ≤ 0.125 მგ/ლ | > 0.125 მგ/ლ |
| Helicobacterpylori | ≤ 1 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Aerococcussanguinicola and urinae 2 | ≤ 2 მგ/ლ | > 2 მგ/ლ |
| Aeromonas spp. | ≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| PK-PD (რომელიც არ არის დაკავშირებული პათოგენების გარკვეულ სახეობასთან) საზღვრები, |
≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
1 : საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციები მხოლოდ
2 : მგრძნობელობა შეიძლება შეფასდეს ციპროფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობის მიხედვით. რეზისტენტობის გავრცელება შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და დროთა განმავლობაში შერჩეული სახეობებისთვის და რეზისტენტობის შესახებ ადგილობრივი ინფორმაცია სასურველია, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობისას. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა მოიძიოთ ექსპერტის რჩევა, როდესაც რეზისტენტობის ადგილობრივი გავრცელება ისეთია, რომ აგენტის სარგებლობა სულ მცირე ზოგიერთი ტიპის ინფექციაში საეჭვოა.
ჩვეულებრივმგრძნობიარესახეობები
აერობულიგრამდადებითიბაქტერიები
Bacillus anthracis
Staphylococcus aureus მეთიცილინ-მგრძნობიარე
Staphylococcus saprophyticus
სტრეპტოკოკები, ჯგუფი C და G
Streptococcus agalactiae
Streptococcus pneumoniae
Streptococcus pyogenes
აერობულიგრამუარყოფითიბაქტერიები
Eikenellacorrodens
Haemophilusinfluenzae
Haemophilus para-influenzae
Klebsiella oxytoca
Moraxella catarrhalis
Pasteurella multocida
Proteus vulgaris
Providenciarettgeri
ანაერობულიბაქტერიები
Peptostreptococcus
სხვა
Chlamydophila pneumoniae
Chlamydophil apsittaci
Chlamydia trachomatis
Legionella pneumophila
Mycoplasma pneumoniae
Mycoplasma hominis
Ureaplasmaurealyticum
სახეობები, რომლებისთვისაცშეძენილირეზისტენტობაშეიძლებაპრობლემა იყოს
აერობული გრამდადებითი ბაქტერიები
Enterococcus faecalis
Staphylococcus aureus მეთიცილინ-რეზისტენტული *
კოაგულაზა უარყოფითი Staphylococcus spp
აერობულიგრამუარყოფითიბაქტერიები
Acinetobacter baumannii
Citrobacter freundii
Enterobacter aerogenes
Enterobacter cloacae
Escherichia coli
Klebsiella pneumonia
Morganellamorganii
Proteus mirabilis
Providencia stuartii
Pseudomonas aeruginosa
Serratiamarcescens
ანაერობულიბაქტერიები
Bacteroides fragilis
თანდაყოლილადრეზისტენტულიშტამები
აერობულიგრამდადებითიბაქტერიები
Enterococcus faecium
*მეთიცილინ-რეზისტენტული S. aureus-ს , დიდი ალბათობით, გააჩნია ფტორქინოლონების, მათ შორის ლევოფლოქსაცინის მიმართ კორეზისტენტობა.
ჩვენებებიდაგამოყენება
ლევოფლოქსაცინის ნაჩვენებია მოზრდილებში შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ:
- მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი
- ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება გამწვავებული ბრონქიტის ჩათვლით
- საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია
- კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები
ზემოაღნიშნული ინფექციების დროს ლევოფლოქსაცინი გამოყენებული უნდა მხოლოდ მაშინ, როდესაც არასათანადოდ არის მიჩნეული ანტიბაქტერიული საშუალებების გამოყენება, რომლებიც ჩვეულებრივ რეკომენდებულია ამ ინფექციების საწყისი მკურნალობისთვის.
- პიელონეფრიტი და საშარდე გზების გართულებული ინფექციები
- ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი
- ცისტიტი გართულების გარეშე
- ინჰალაციური ჯილეხი: ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკა და მკურნალობა.
ლევოფლოქსაცინით მკურნალობა შეიძლება დასრულდეს იმ პაციენტებში რომლებთანაც ნაჩვენებია გაუმჯობესება ლევოფლოქსაცინის ინტრავენური პრეპარატის თავდაპირველი გამოყენების შემდეგ.
გასათვალისწინებელია ოფიციალური მითითებები ანტიბაქტერიული საშუალებების სათანადო გამოყენების შესახებ.
უკუჩვენებები
ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები არ გამოიყენება:
- პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა ლევოფლოქსაცინის ან სხვა ქინოლონის და რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
- ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში,
- პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მყესების დარღვევების ისტორია, დაკავშირებული ფტორქინოლონის მიღებასთან,
- ბავშვებში ან მოზარდებში,
- ორსულობის დროს,
- მეძუძურ ქალებში.
უარყოფითი რეაქცია
ქვემოთ მოცემული ინფორმაცია ეფუძნება კლინიკურ კვლევებს 8300-ზე მეტ პაციენტში და ვრცელ პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებას.
სიხშირეებიგანისაზღვრებაშემდეგნაირად: ძალიანხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100, <1/10), არახშირი (≥1/1000, <1/100), იშვიათი (≥1 /10000, <1/1000), ძალიანიშვიათი (<1/10000), უცნობი(შეფასება შეუძლებელიაარსებულიმონაცემებით).
სიხშირის თითოეულ ჯგუფში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია სიმძიმის კლების მიხედვით.
| სისტემურ ორგანოთაკლასი | ხშირი
(≥1/100- <1/1 ) |
არახშირი
(≥ 1/1,000 - <1/100) |
იშვიათი
(≥1/10,000- <1/1,000) |
ცნობილი არ არის(შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემების საფუძელზე)
მონაცემები) |
| ინფექციები და ინვაზიები | სოკოვანი ინფექცია
მათ შორის Candida-ს ინფექციის პათოგენური რეზისტენტობა |
|||
| დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ | ლეიკოპენია
ეოზინოფილია |
თრომბოციტოპენია
ნეიტროპენია |
პანციტოპენია
აგრანულოციტოზი ჰემოლიტური ანემია |
|
| დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ | ანგიონევროზული შეშუპება
ჰიპერმგრძნობელობა
|
ანაფილაქსური შოკიa
ანაფილაქტოიდური შოკიa
|
||
| ენდოკრინული დარღვევები | ანტიდიურეზული ჰორმონის (SIADH) არასათანადო სეკრეციის სინდრომი | |||
| დარღვევები მეტაბოლიზმისდა კვების მხრივ | ანორექსია | ჰიპოგლიკემია განსაკუთრებით დიაბეტით დაავადებულებში | ჰიპერგლიკემია
ჰიპოგლიკემიური კომა |
|
| ფსიქიატრიული
დარღვევები* |
უძილობა | შფოთვა
დაბნეული მდგომარეობა ნერვოზულობა |
ფსიქოზური რეაქციები
(მაგ. ჰალუცინაციებით, პარანოიით) დეპრესია აჟიტაცია არანორმალური სიზმრები ღამის კოშმარები |
ფსიქოზური დარღვევები საკუთარი თავისთის საფრთხის შემქნელი ქცევა
მათ შორის სუიციდური იდეები ან სუიციდის მცდელობა |
| დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ | თავის ტკივილი
თავბრუსხვევა |
ძილიანობა
კანკალი დისგევზია |
კრუნჩხვითი
პარესთეზია |
პერიფერიული სენსორული
ნეიროპათია
პერიფერიული სენსორული მოტორული ნეიროპათია
(პაროსმია ანოსმიის ჩათვლით) დისკინეზია ექსტრაპირამიდული აშლილობა ,აგეზია სინკოპე კეთილთვისებიანი ინტრაკრანიალური ჰიპერტენზია |
| დარღვევები თვალის მხრივ* | მხედველობის დარღვევები, როგორიცაა ბუნდოვანი მხედველობა
|
მხედველობის გარდამავალი დაკარგვა | ||
| დარღვევები ყურის და ლაბირინთის მხრივ * | ვერტიგო | ტინიტუსი | სმენის დაკარგვა
სმენის დაქვეითება |
|
| დარღვევები გულის მხრივ* | ტაქიკარდია,
პალპიტაცია |
პარკუჭოვანი ტაქიკარდია, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს გულის გაჩერება
პარკუჭოვანი არითმია და Torsade de Pointes (უპირატესად პაციენტებში QT გახანგრძლივების რისკ-ფაქტორებით), ელექტროკარდიოგრამაზე QT გახანგრძლივება |
||
| დარღვევები სისხლძარღვების მხრივ* | ვრცელდება მხოლოდ ი.ვ. ფორმაზე:
ფლებიტი |
ჰიპოტენზია | ||
| დარღვევები სუნთქვის, გულმკერდის ორგანოებისა და შუასაყარის მხრივ | დისპნოე | ბრონქოსპაზმი
ალერგიული პნევმონიტი |
||
| დარღვევები კუჭ-ნაწლავის მხრივ | დიარეა
ღებინება გულისრევა |
მუცლის ტკივილი
დისპეფსია მეტეორიზმი ყაბზობა |
დიარეა – ჰემორაგიული, რომელიც ძალიან იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება მიუთითებდეს ენტეროკოლიტზე, ფსევდომემბრანული კოლიტის ჩათვლით
პანკრეატიტი |
|
| ჰეპატობილიარული დარღვევები | ღვიძლისმიერი ფერმენტის მომატება (ALT/AST, ტუტე ფოსფატაზა, GGT) | სისხლში ბილირუბინის მომატება | სიყვითლე და ღვიძლის მძიმე დაზიანება, მათ შორის ფატალური შემთხვევები ღვიძლის მწვავე უკმარისობით, ძირითადად პაციენტებში მძიმე თანმხლები დაავადებებით
ჰეპატიტი |
|
| დარღვევები კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივb | გამონაყარი
ქავილი ჭინჭრის ციება ჰიპერჰიდროზი |
წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), წამლისმიერი ფიქსირებული გამონაყარი | ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი
სტივენს-ჯონსონის სინდრომი მრავალფორმიანი ერითემა ფოტომგრძნობელობის რეაქცია ლეიკოციტოკლასტური ვასკულიტი სტომატიტი |
|
| ჩონჩხ-კუნთოვანი1 და შემაერთებელი ქსოვილების დარღვევები* | ართრალგია
მიალგია |
მყესების დარღვევები ტენდინიტის ჩათვლით (მაგ. აქილევსის მყესი)
კუნთების სისუსტე, რომელსაც შესაძლოა განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდეს მიასთენიის გრავიის მქონე პაციენტებში |
რაბდომიოლიზი*
მყესის გაწყვეტა (მაგ. აქილევსის მყესი) ლიგატების გაწყვეტა კუნთების რღვევა ართრიტი |
|
| დარღვევები თირკმელების და საშარდე სისტემის მხრივ | სისხლში კრეატინინის მომატება | თირკმლის მწვავე უკმარისობა (მაგ. ინტერსტიციული ნეფრიტი) | ||
| ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობებიშეყვანის ადგილას | ვრცელდებამხოლოდი.ვ.ფორმაზე:
რეაქცია ინფუზიის ადგილზე (ტკივილი, სიწითლე) |
ასთენია | პირექსია | ტკივილი (მათ შორის, ზურგის, მკერდისა და კიდურების ტკივილი) |
a ანაფილაქსიური და ანაფილაქტოიდური რეაქციები შეიძლება ზოგჯერ მოხდეს პირველივე დოზის შემდეგ
b ლორწოვანი გარსის რეაქციები შეიძლება ზოგჯერ მოხდეს პირველივე დოზის მიღების შემდეგაც კი
** გახანგრძლივებული (თვეებამდე ან წლამდე), ინვალიდური და პოტენციურად შეუქცევადი სერიოზული წამლის რეაქციების ძალიან იშვიათი შემთხვევები, რომლებიც გავლენას ახდენენ რამდენიმე, ზოგჯერ მრავალ, სისტემურ ორგანოთა კლასსა და გრძნობაზე (მათ შორის რეაქციები, როგორიცაა ტენდონიტი, მყესების რღვევა, ართრალგია, კიდურების ტკივილი, სიარულის დარღვევა, ნეიროპათიები, რომლებიც დაკავშირებულია პარესთეზიასთან, დეპრესიასთან, დაღლილობასთან, მეხსიერების დაქვეითებასთან, ძილის დარღვევასთან და სმენის, მხედველობის, გემოსა და ყნოსვის დაქვეითებასთან) დაფიქსირდა ქინოლონების და ფტორქინოლონების გამოყენებასთან დაკავშირებით ზოგიერთ შემთხვევაში, წინასწარ არსებული რისკ-ფაქტორების მიუხედავად.
** დაფიქსირდა აორტის ანევრიზმისა და დისექციის შემთხვევები, ზოგჯერ გართულებული დარღვევით (მათ შორის ფატალური) და გულის რომელიმე სარქვლის რეგურგიტაცია/უკმარისობა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფტორქინოლონებს.
სხვა გვერდითი რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ფტორქინოლონის მიღებასთან, მოიცავს:
- პორფირიის შეტევები პორფირიის მქონე პაციენტებში.
დოზირება
ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება დღეში ერთხელ ან ორჯერ.
დოზა დამოკიდებულია ინფექციის სახეობასა და სიმძიმეზე და სავარაუდო გამომწვევი პათოგენის მგრძნობელობაზე. მკურნალობა ინტრავენური პრეპარატის თავდაპირველი გამოყენების შემდეგ შეიძლება დასრულდეს ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტებით პარენტერალური და პერორალური ფორმების ბიოექვივალენტობის გათვალისწინებით, შესაძლებელია იგივე დოზის გამოყენება.
დოზირება: შემდეგი რეკომენდაციების გაცემა შეიძლება ლოვოფლოქსაცინის დოზების შესახებ:
დოზირებათირკმელებისნორმალურიფუნქციისმქონეპაციენტებში (კრეატინინისკლირენსი > 50 მლ/წთ)
ჩვენება |
სადღეღამისოდოზისრეჟიმი
(სიმძიმისმიხედვით) |
მკურნალობისსაერთოხანგრძლივობა
(სიმძიმისმიხედვით) |
| მწვავე ბაქტერული სინუსიტი |
500 მგ დღეში ერთხელ |
10-14 დღე |
| ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადების მწვავე ბაქტერიული ბრონქიტის ჩათვლით |
500 მგ დღეში ერთხელ |
7-10 დღე |
| საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია | 500 მგ ერთხელ ან ორჯერ დღეში | 7-14 დღე |
| მწვავე პიელონეფრიტი | 500 მგ დღეში ერთხელ | 7-10 დღე |
| საშარდე გზების გართულებული ინფექციები | 500 მგ დღეში ერთხელ | 7-14 დღე |
| ცისტიტი გართულების გარეშე | 250 მგ დღეში ერთხელ | 3 დღე |
| ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი | 500 მგ დღეში ერთხელ | 28 დღე |
| კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები | 500 მგ ერთხელ ან ორჯერ დღეში | 7-14 დღე |
| ინჰალაციური ჯილეხი | 500 მგ დღეში ერთხელ | 8 კვირა |
სპეციალურიპოპულაციები
თირკმლისფუნქციისდარღვევა (კრეატინინისკლირენსი ≤ 50 მლ/წთ)
| კრეატინინისკლირენსი |
დოზისრეჟიმი |
||
| 250 მგ/24 სთ | 500 მგ/24 სთ | 500 მგ/12 სთ | |
|
|
პირველიდოზა: 250 მგ | პირველიდოზა:
500 მგ |
პირველიდოზა:
500 მგ |
| 50 - 20 მლ/წთ | შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
შემდეგ:
250 მგ/24 სთ |
შემდეგ : 250 მგ/12 სთ |
| 19-10 მლ/წთ | შემდეგ:
125 მგ/48 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/12 სთ |
| <10 მლ/წთ
(ჰემოდიალიზის და უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონული დიალიზის ჩათვლით) 1 |
შემდეგ:
125 მგ/48 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
1 დამატებითი დოზები არ არის საჭირო ჰემოდიალიზის ან უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზის შემდეგ.
ღვიძლისფუნქციისდარღვევა
დოზის კორექცია საჭირო არ არის, ვინაიდან ლევოფლოქსაცინი არ მეტაბოლიზდება რაიმე შესაბამისი ხარისხით ღვიძლში და ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით.
ხანდაზმულიმოსახლეობა
ხანდაზმულებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო, გარდა იმისა, რაც დაწესებულია თირკმლის ფუნქციის გათვალისწინებით.
პედიატრიულიმოსახლეობა
ლევოფლოქსაცინი უკუნაჩვენებია ბავშვებში და მოზარდებში.
გამოყენებისწესი
ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება დაუღეჭავად, საკმარისი რაოდენობით სითხის მიყოლებით. ტაბლეტის გაყოფა შესაძლებელია გამყოფ ხაზის ადგილას , რათა მოხდეს დოზის დარეგულირება. ტაბლეტები მიიღება კვების დროს ან კვებათა შორის ინტერვალში. ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება რკინის მარილების, თუთიის მარილის, მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ანტაციდების ან დიდანოზინთან (მხოლოდ დიდანოზინი მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ბუფერული საშუალებები), და სუკრალფატის მიღებამდე სულ მცირე 2 საათით ადრე, რადგან სხვა შემთხვევაში მოსალოდნელია აბსორბციის შემცირება.
ურთიერთქმედება სამკურნალო საშულებებთან
სხვასამკურნალოსაშუალებებისმოქმედებალევოფლოქსაცინზე
რკინის მარილები, თუთიის მარილები, მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ანტაციდური საშუალებები, დიდანოზინი
ლევოფლოქსაცინის აბსორბცია მნიშვნელოვნად მცირდება ისეთ პრეპარატებთან ერთდროულად გამოყენებისას, რომელნიც შეიცავენ რკინის მარილებს, ან მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველ ანტაციდურ საშუალებებთან, აგრეთვე, დიდანოზინთან (ეს ეხება მხოლოდ დიდანოზინის სამკურნალო ფორმებს მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველი ბუფერული აგენტებით).
ფტორქინოლონების და თუთიის შემცველი მულტივიტამინების ერთდროულად პერორალურად გამოყენება აქვეითებს მათ აბსორბციას. პრეპარატების მიღება, რომელნიც შეიცავენ 2- და 3-ვალენტიან კატიონებს, როგორიცაა რკინის მარილები, თუთიის მარილები, ანტაციდები, რომელთა შემადგენლობაშიც შედის მაგნიუმი ან და ალუმინი ან დიდანოზინი (ეს ეხება მხოლოდ დიდანოზინის სამკურნალო ფორმებს მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველი ბუფერული აგენტებით) არ არის რეკომენდებული 2 საათით ადრე და 2 საათში ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღების შემდეგ. კალციუმის მარილები პერორალურად მიღებისას მინიმალურ გავლენას ახდენენ ლევოფლოქსაცინის აბსორბციაზე.
სუკრალფატი
სუკრალფატთან ერთდროულად მიღებისას ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების ბიოხელმისაწვდომობა მნიშვნელოვნად მცირდება. სუკრალფატის ერთდროულად მიღების აუცილებლობის შემთხვევაში სასურველია მისი მიღება 2 საათში ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღების შემდეგ.
თეოფილინი, ფენბუფენიანმსგავსიარასტეროიდულიანთებისსაწინააღმდეგოსაშუალებები
კლინიკური კვლევისას ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება თეოფილინთან არ გამოვლენილა. თუმცა, ცერებრალური კრუნჩხვის ზღურბლის მკვეთრად დაქვეითება შეიძლება აღინიშნოს, როდესაც ქინოლონები მიიღება თეოფილინთან, არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ან სხვა ისეთ საშუალებებთან ერთად, რომლებიც ამცირებენ კრუნჩხვის ზღურბლს.
ლევოფლოქსაცინის კონცენტრაცია იყო დაახლოებით 13%-ით უფრო მაღალი ფენბუფენის არსებობისას, ვიდრე ცალკე გამოყენებისას.
პრობენეციდიდაციმეტიდინი
პრობენეციდს და ციმეტიდინს ჰქონდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი ლევოფლოქსაცინის ელიმინაციაზე. ლევოფლოქსაცინის თირკმლისმიერი კლირენსი შემცირდა ციმეტიდინით (24%) და პრობენეციდით (34%). ეს განპირობებულია იმ ფაქტით, რომ ორივე პრეპარატს შეუძლია დაბლოკოს ლევოფლოქსაცინის თირკმლის ტუბულარული სეკრეცია. თუმცა, კვლევის დროს ტესტირებულ დოზებზე, სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი კინეტიკური განსხვავებები ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იყოს კლინიკურადრელევანტური.
სიფრთხილე არის საჭირო, როდესაც ლევოფლოქსაცინი ინიშნება ისეთ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც მოქმედებენ თირკმლის სეკრეციაზე, მაგალითად პრობენეციდი და ციმეტიდინი, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.
სხვამნიშვნელოვანიინფორმაცია: კლინიკურმა ფარმაკოლოგიურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკაზე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზეგავლენა არ აღინიშნებოდა, როდესაც ლევოფლოქსაცინი მიღებული იყო შემდეგ პრეპარატებთან ერთად: კალციუმის კარბონატი, დიგოქსინი, გლიბენკლამიდი, რანიტიდინი.
ლევოფლოქსაცინის მოქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებზე
ციკლოსპორინი
ციკლოსპორინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გაიზარდა 33%-ით ლევოფლოქსაცინთან ერთად მიღებისას.
K ვიტამინისანტაგონისტები
გაზრდილი კოაგულაციის ტესტები (PT/INR) და/ან სისხლდენა, რომელიც შეიძლება იყოს მძიმე, აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლევოფლოქსაცინით K ვიტამინის ანტაგონისტთან ერთად (მაგ. ვარფარინი). ამიტომ, კოაგულაციის ტესტების მონიტორინგი უნდა მოხდეს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ K ვიტამინის ანტაგონისტებით.
პრეპარატები, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს
ლევოფლოქსაცინი, ისევე როგორც სხვა ფტორქინოლონები, სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ პრეპარატებს (მაგ. IA და III კლასის ანტიარითმული საშუალებები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, მაკროლიდები, ანტიფსიქოტური საშუალებები).
სხვაშესაბამისიინფორმაცია
ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების კვლევაში ლევოფლოქსაცინი არ ახდენდა ზეგავლენას თეოფილინის ფარმაკოკინეტიკაზე (რომელიც წარმოადგენს CYP1A2-ის სუბსტრატს), რაც მიუთითებს იმაზე, რომ ლევოფლოქსაცინი არ არის CYP1A2 ინჰიბიტორი.
ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
საკვები
არ მოიპოვება კლინიკურად მნიშვნელოვანი ინფორმაცია საკვებთან ურთიერთქმედების შესახებ. შესაბამისად ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღება არ არის დამოკიდებული კვებაზე.
გაფრთხილებებიდასიფრთხილისზომები
ლევოფლოქსაცინის გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული პაციენტებში, რომლებსაც წარსულშ
მეტაფიქსი 50მკგ/დოზა ცხვ.აერპზ 120დოზა ფლ N1
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
შემადგენლობა
თითოეული შესხურება შეიცავს:
მომეტაზონის ფუროატის მონოჰიდრატი, რომელიც ეკვივალენტურია
მომეტაზონის ფუროატის BP 50 მკგ
ბენზალკონიუმის ქლორიდის ხსნარი BP 0.02% w/v
ფენილეთილის სპირტი USP 0.25% w/v
დამხმარე ნივთიერებები q.s.
დამხმარე ნივთიერებების სია
მიკროკრისტალური ცელულოზა, კარბოქსი მეთილცელულოზა ნატრიუმი, გლიცერინი, ლიმონმჟავას მონოჰიდრატი, დინატრიუმის ჰიდროგენფოსფატი, ფენილეთილის სპირტი, პოლისორბატი 80, ბენზალკონიუმის ქლორიდის ხსნარი, გასუფთავებული წყალი.
ფარმაცევტული ფორმა
ნაზალური სპრეი, თეთრიდან მოთეთრომდე ფერის.
კლინიკური მახასიათებლები
თერაპიული ჩვენება
მომეტაზონის ნაზალური სპრეი ნაჩვენებია მოზრდილებში და 3 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში სეზონური ალერგიული ან მრავალწლიანი რინიტის სიმპტომების სამკურნალოდ.
მომეტაზონის წყლიანი ნაზალური სპრეი ნაჩვენებია ნაზალური პოლიპების სამკურნალოდ 18 წელზე უფროსი ასაკის მოზრდილებში.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: დეკონგესტანტები და სხვა ნაზალური პრეპარატები ადგილობრივი გამოყენებისათვის - კორტიკოსტეროიდები.
ათქ კოდი: R01AD09
მოქმედების მექანიზმი
მომეტაზონის ფუროატი ადგილობრივი გლუკოკორტიკოსტეროიდია ადგილობრივი ანთების საწინააღმდეგო თვისებებით იმ დოზებით, რომელსაც სისტემური აქტივობა არ გააჩნია.
მომეტაზონის ფუროატის ანტიალერგიული და ანთების საწინააღმდეგო ეფექტის მექანიზმი მდგომარეობს მის უნარში, დათრგუნოს ალერგიული რეაქციების მედიატორების გამოყოფა. მომეტაზონის ფუროატი მნიშვნელოვნად აფერხებს ლეიკოტრიენების გამოყოფას ალერგიული პაციენტების ლეიკოციტებიდან. უჯრედულ კულტურაში მომეტაზონის ფუროატმა აჩვენა მაღალი პოტენციალი IL-1, IL-5, IL-6 და TNFα სინთეზისა და გამოთავისუფლების ინჰიბირებაში; ის ასევე არის ლეიკოტრიენის პროდუქციის მძლავრი ინჰიბიტორი. გარდა ამისა, იგი უკიდურესად მძლავრად აინჰიბირებს ადამიანის CD4+ T უჯრედებიდან Th2 ციტოკინების, IL-4 და IL-5 წარმოებას.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
ნაზალური ანტიგენის გამოწვევის გამოყენებისას კვლევებში, მეტაფიქს ნაზალურმა სპრეიმ აჩვენა ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება როგორც ადრეულ, ასევე გვიან ფაზაში ალერგიული რეაქციების დროს. ეს გამოვლინდა ჰისტამინისა და ეოზინოფილების აქტივობის შემცირებით (პლაცებოსთან შედარებით) და ეოზინოფილების, ნეიტროფილების და ეპითელური უჯრედების ადჰეზიური ცილების შემცირებით (საწყისთან შედარებით).
სეზონური ალერგიული რინიტის მქონე პაციენტების 28%-ში მომეტაზონის ფუროატის ნაზალურმა სპრეიმ აჩვენა კლინიკურად მნიშვნელოვანი მოქმედების დაწყება პირველი დოზის მიღებიდან 12 საათის განმავლობაში. გამოთავისუფლების დაწყების მედიანური (50%) დრო იყო 35.9 საათი.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
აბსორბცია
მომეტაზონის ფუროატს, რომელიც გამოიყენება ნაზალური სპრეის სახით, აქვს ძალიან დაბალი ბიოშეღწევადობა (<1%) პლაზმაში, სენსიტიური ანალიზის გამოყენებით რაოდენობრივი ქვედა ზღვარით (LOQ) 0,25 pg/ml. მომეტაზონი თითქმის არ შეიწოვება ნაზალური გზით , ამდენად მოქმედებს ადგილობრივად .
მეტაბოლიზმი
ის მცირე რაოდენობა, რომელიც შეიძლება გადაიყლაპოს ან შეიწოვოს, ექვემდებარება ექსტენსიურ პირველი გავლის ღვიძლისმიერ მეტაბოზლიზმს.
ელიმინაცია
აბსორბირებული მომეტაზონის ფუროატი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება და მეტაბოლიტები გამოიყოფა შარდში და ნაღველში.
დოზირება და მიღება
სეზონური ალერგიული ან მრავალწლიანი რინიტი
მოზრდილები (ხანდაზმული პაციენტების ჩათვლით) და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები: ჩვეული რეკომენდირებული დოზაა ორი შესხურება (50 მიკროგრამი/შესხურება) თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დოზა 200 მიკროგრამი). სიმპტომების კონტროლის შემდეგ, დოზის შემცირება ერთ შესხურებამდე თითოეულ ნესტოში (საერთო დოზა 100 მიკროგრამი) შეიძლება ეფექტური იყოს შენარჩუნებისთვის. თუ სიმპტომები არაადეკვატურად კონტროლდება, დოზა შეიძლება გაიზარდოს მაქსიმალურ დღიურ დოზამდე ოთხ შესხურებამდე თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დოზა 400 მიკროგრამი). დოზის შემცირება რეკომენდებულია სიმპტომების კონტროლის შემდეგ.
3-დან 11 წლამდე ასაკის ბავშვები: ჩვეული რეკომენდებული დოზაა ერთი შესხურება (50 მიკროგრამი/შესხურება) თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დოზა 100 მიკროგრამი).
ზოგიერთ პაციენტში სეზონური ალერგიული რინიტით, მეტაფიქსის ნაზალურ სპრეიმ აჩვენა კლინიკურად მნიშვნელოვანი მოქმედების დაწყება პირველი დოზის მიღებიდან 12 საათის განმავლობაში; თუმცა, მკურნალობის სრული სარგებელი შეიძლება არ იყოს მიღწეული პირველი 48 საათის განმავლობაში. ამიტომ, პაციენტმა უნდა განაგრძოს რეგულარული გამოყენება სრული თერაპიული სარგებლის მისაღწევად.
მეტაფიქსის ნაზალური სპრეით მკურნალობა შეიძლება საჭირო გახდეს მტვრის სეზონის მოსალოდნელ დაწყებამდე რამდენიმე დღით ადრე იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სეზონური ალერგიული რინიტის საშუალო ან მძიმე სიმპტომების ისტორია.
ნაზალური პოლიპოზი
პოლიპოზის ჩვეულებრივი რეკომენდირებული საწყისი დოზა არის ორი შესხურება (50 მიკროგრამი/შესხურება) თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დღიური დოზა 200 მიკროგრამი). თუ 5-დან 6 კვირის შემდეგ სიმპტომები არაადეკვატურად კონტროლდება, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღიურ დოზამდე ორ შესხურებამდე თითოეულ ნესტოში დღეში ორჯერ (საერთო დღიური დოზა 400 მიკროგრამი). დოზის ტიტრირება უნდა მოხდეს ყველაზე დაბალ დოზამდე, რომლის დროსაც შენარჩუნებულია სიმპტომების ეფექტური კონტროლი. თუ დღეში ორჯერ მიღების შემდეგ სიმპტომების გაუმჯობესება არ შეინიშნება 5-დან 6 კვირამდე, პაციენტი ხელახლა უნდა შეფასდეს და მკურნალობის სტრატეგია გადაიხედოს. ნაზალური პოლიპოზის სამკურნალოდ მეტაფიქსის ნაზალური სპრეის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების კვლევები გაგრძელდა ოთხი თვის განმავლობაში.
პედიატრია
სეზონური ალერგიული რინიტი და მრავალწლიანი რინიტი
მეტაფიქსის ნაზალური სპრეის, სუსპენზიის ცხვირის სპრეის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის.
ცხვირის პოლიპოზი
მეტაფიქსი ცხვირის სპრეის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში და 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში დადგენილი არ არის.
გამოყენების მეთოდი
პირველი დოზის მიღებამდე კარგად შეანჯღრიეთ კონტეინერი და გაასხურეთ ტუმბო 10-ჯერ (სანამ ერთგვაროვანი შესხურება არ მიიღება). თუ ტუმბო არ არის გამოყენებული 14 დღის ან მეტი ხნის განმავლობაში, ხელახლა გააქტიურეთ ტუმბო 2 გასხურებით, სანამ ერთგვაროვანი შესხურება არ შეინიშნება, მომდევნო გამოყენებამდე. ყოველი გამოყენების წინ კარგად შეანჯღრიეთ კონტეინერი. ბოთლი უნდა განადგურდეს ეტიკეტირებული რაოდენობის შესხურების შემდეგ ან პირველი გამოყენებიდან 2 თვის განმავლობაში.
უკუჩვენებები
– მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, მომეტაზონის ფუროატის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ
– მეტაფიქსის ცხვირის სპრეი არ უნდა იქნას გამოყენებული არანამკურნალევი ლოკალიზებული ინფექციის არსებობისას, რომელიც მოიცავს ცხვირის ლორწოვან გარსს, როგორიცაა ჰერპეს სიმპლექსი;
– კორტიკოსტეროიდების ინჰიბიტორული ეფექტის გამო, ჭრილობების შეხორცებაზე, პაციენტებმა, რომლებმაც ბოლო დროს გადაიტანეს ცხვირის ოპერაცია ან ტრავმა, არ უნდა გამოიყენონ ნაზალური კორტიკოსტეროიდები შეხორცებამდე.
სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
იმუნოსუპრესია
მეტაფიქსის ნაზალური სპრეი, სუსპენზია გამოყენებული უნდა იქნას სიფრთხილით პაციენტებში რესპირატორული ტრაქტის აქტიური ან ლატენტური ტუბერკულოზის დროს ან არანამკურნალები სოკოვანი, ბაქტერიული ან სისტემუირ ვირუსული ინფექციების დროს.
პაციენტები, რომლებიც იღებენ კორტიკოსტეროიდებს და არიან პოტენციურად იმუნოსუპრესიულები, გაფრთხილებული უნდა იყვნენ განსაზღვრული ინფექციების (მაგალითად ჩუტყვავილა, წითელა) ექსპოზიციის რისკთან და მიღებული სამედიცინო კონსულტაციის მნიშვნელობასთან დაკავშირებით, თუ ეს ექსპოზიცია გამოვლინდა.
ცხვირისმიერი ადგილობრივი ეფექტები
მეტაფიქსის ცხვირის სპრეით მკურნალობის 12 თვის შემდეგ მრავალწლიანი რინიტის მქონე პაციენტების კვლევაში, არ დაფიქსირებულა ცხვირის ლორწოვანი გარსის ატროფიის მტკიცებულება; ასევე, მომეტაზონის ფუროატი აბრუნებდა ცხვირის ლორწოვან გარსს ნორმალურ ჰისტოლოგიურ ფენოტიპთან. მიუხედავად ამისა, პაციენტები, რომლებიც იყენებენ მეტაფიქსის ნაზალურ სპრეს რამდენიმე თვის ან მეტი ხნის განმავლობაში, პერიოდულად უნდა იტარებდნენ გამოკვლევას ცხვირის ლორწოვან გარსში შესაძლო ცვლილებებზე. თუ ცხვირის ან ხახის ლოკალიზებული სოკოვანი ინფექცია განვითარდა, შესაძლოა საჭირო გახდეს მეტაფიქსის ცხვირის სპრეით თერაპიის შეწყვეტა ან შესაბამისი მკურნალობა. ცხვირ-ხახის გაღიზიანების გახანგრძლივება შეიძლება იყოს მეტაფიქსის ცხვირის სპრეის შეწყვეტის ჩვენება.
მეტაფიქსი არ არის რეკომენდებული ცხვირის ძგიდის პერფორაციის შემთხვევაში.
კლინიკურ კვლევებში, ცხვირიდან სისხლდენა უფრო მაღალი იყო პლაცებოსთან შედარებით. ცხვირიდან სისხლდენა ძირითადად იყო თვითლიმიტირებული და მსუბუქი სიმძიმის.
მეტაფიქსის ცხვირის სპრეი შეიცავს ბენზალკონიუმის ქლორიდს. ბენზალკონიუმის ქლორიდმა შეიძლება გამოიწვიოს გაღიზიანება ან შეშუპება ცხვირის შიგნით, განსაკუთრებით დიდი ხნის განმავლობაში გამოყენებისას.
კორტიკოსტეროიდების სისტემური ეფექტები
ცხვირის კორტიკოსტეროიდების სისტემური ეფექტები შეიძლება განვითარდეს, მათი განსაკუთრებით მაღალი დოზების ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში გამოყენებისას. ეს ეფექტები გაცილებით ნაკლებად სავარაუდოა, ვიდრე პერორალური კორტიკოსტეროიდების გამოყენებისას, რომლებიც შეიძლება განსხვავდებოდეს ცალკეულ პაციენტებში და სხვადასხვა კორტიკოსტეროიდულ პრეპარატებს შორის. პოტენციური სისტემური ეფექტები შეიძლება მოიცავდეს კუშინგის სინდრომს, კუშინგოიდურ მახასიათებლებს, თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციის დათრგუნვას, ბავშვებში და მოზარდებში ზრდის შეფერხებას, კატარაქტას, გლაუკომას და უფრო იშვიათად მთელ რიგ ფსიქოლოგიურ ან ქცევით ეფექტებსაც, მათ შორის, ფსიქომოტორულ ჰიპერაქტიურობას, ძილის დარღვევას, შფოთვას, დეპრესიას ან აგრესიას ბავშვებში (ნაწილობრივ).
ინტრანაზალური კორტიკოსტეროიდების გამოყენების შემდეგ აღინიშნა თვალშიდა წნევის მომატების შემთხვევები.
მხედველობის დარღვევა შეიძლება დაფიქსირდეს კორტიკოსტეროიდების სისტემური და ადგილობრივი (მათ შორის, ინტრანაზალური, ინჰალაციური და ინტრაოკულარული) გამოყენებისას. თუ პაციენტს აღენიშნება ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა მხედველობის დაქვეითება ან სხვა ვიზუალური დარღვევები, პაციენტი საჭიროებს ოფთალმოლოგთან კონსულტაციას მხედველობის დარღვევის შესაძლო მიზეზების გამო, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს კატარაქტას, გლაუკომას ან იშვიათ დაავადებას, როგორიცაა ცენტრალური სეროზული ქორიორეტინოპათია (CSCR), რომელიც გამოვლინდა სისტემური და ადგილობრივი კორტიკოსტეროიდების გამოყენების შემდეგ.
პაციენტები, რომლებიც გადაყვანილნი არიან სისტემურად აქტიური კორტიკოსტეროიდების ხანგრძლივი მიღებიდან მეტაფიქსის ცხვირის სპრეიზე, საჭიროებენ ყურადღებას. ასეთ პაციენტებში სისტემური კორტიკოსტეროიდების მოხსნამ შეიძლება გამოიწვიოს თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა რამდენიმე თვის განმავლობაში HPA ღერძის ფუნქციის აღდგენამდე. თუ ამ პაციენტებს აღენიშნებათ თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობის ნიშნები და სიმპტომები (მაგ. სახსრების და/ან კუნთების ტკივილი, სისუსტე და დეპრესია თავდაპირველად) ნაზალური სიმპტომების შემსუბუქების მიუხედავად, უნდა განახლდეს სისტემური კორტიკოსტეროიდების მიღება და თერაპიის სხვა რეჟიმი და შესაბამისი ზომები უნდა იქნას მიღებული. ამგვარმა გადასვლამ ასევე შეიძლება გამოაშკარავოს უკვე არსებული ალერგიული მდგომარეობები, როგორიცაა ალერგიული კონიუნქტივიტი და ეგზემა, რომლებიც ადრე იყო დათრგუნული სისტემური კორტიკოსტეროიდული თერაპიით.
რეკომენდებულზე მაღალი დოზებით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციის კლინიკურად მნიშვნელოვანი დათრგუნვა. თუ არსებობს მტკიცებულება რეკომენდებულზე მაღალი დოზების გამოყენების შესახებ, მაშინ უნდა განიხილებოდეს დამატებითი სისტემური კორტიკოსტეროიდული ფონი სტრესის ან არჩევითი ოპერაციის დროს.
ცხვირის პოლიპები
მეტაფიქსის ცხვირის სპრეის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი ცალმხრივი პოლიპების, კისტოზურ ფიბროზთან ასოცირებული პოლიპების ან პოლიპების, რომლებიც მთლიანად ახშობენ ცხვირის ღრუებს, მკურნალობის დროს.
ცალმხრივი პოლიპები, რომლებიც გარეგნულად უჩვეულო ან არარეგულარულია, განსაკუთრებით წყლულის ან სისხლდენის შემთხვევაში, საჭიროებს შემდგომ შეფასებას.
ზრდაზე გავლენა პედიატრიულ მოსახლეობაში
ნაზალური კორტიკოსტეროიდებით ხანგრძლივი მკურნალობისას რეკომენდებულია ბავშვებში მათი სიმაღლის რეგულარული მონიტორინგი. თუ ზრდა შენელებულია, თერაპია უნდა გადაიხედოს ნაზალური კორტიკოსტეროიდის დოზის შემცირების მიზნით, თუ ეს შესაძლებელია, ყველაზე დაბალ დოზამდე, რომლის დროსაც შენარჩუნდება სიმპტომების ეფექტური კონტროლი. გარდა ამისა, გასათვალისწინებელია პაციენტის პედიატრ სპეციალისტთან მიმართვა.
არანაზალური სიმპტომები
მიუხედავად იმისა, რომ მომეტაზონის ფუროატის ცხვირის სპრეი აკონტროლებს ცხვირის სიმპტომებს უმეტეს პაციენტებში, შესაბამისი დამატებითი თერაპიის ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება უზრუნველყოს სხვა სიმპტომების დამატებითი შემსუბუქება, განსაკუთრებით თვალის სიმპტომების.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ჩატარდა ლორატადინთან კლინიკური ურთიერთქმედების კვლევა. არანაირი ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა.
CYP3A ინჰიბიტორებთან ერთად მკურნალობისას, მათ შორის კობიცისტატის შემცველ პროდუქტებთან ერთად, მოსალოდნელია გაიზარდოს სისტემური გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკი. კომბინაცია თავიდან უნდა იქნას აცილებული, თუ სარგებელი არ გადაწონის სისტემური კორტიკოსტეროიდების გვერდითი ეფექტების გაზრდილ რისკს, ასეთ შემთხვევაში პაციენტები უნდა იყვნენ მონიტორინგის ქვეშ სისტემური კორტიკოსტეროიდების გვერდითი ეფექტების განვითარების გამო.
ნაყოფიერება, ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
ორსულ ქალებში მომეტაზონის ფუროატის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არსებობს ან შეზღუდულია. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. ისევე როგორც სხვა ნაზალური კორტიკოსტეროიდული პრეპარატების შემთხვევაში, მომეტაზონის ნაზალური სპრეი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულებში თუ დედისათვის პოტენციური სარგებელი არ აჭარბებს ნაყოფზე ან ჩვილზე მიყენებულ რისკს. იმ დედების ჩვილები, რომლებიც იღებდნენ კორტიკოსტეროიდებს ორსულობის დროს, კარგად უნდა შეფასდენენ ჰიპოადრენალიზმის შესაძლო განვითარების გამო.
ძუძუთი კვება
უცნობია გამოიყოფა თუ არა მომეტაზონის ფუროატი დედის რძეში. როგორც სხვა ნაზალური კორტიკოსტეროიდული პრეპარატების შემთხვევაში, გადაწყვეტილება ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან მომეტაზონის ფუროატის ცხვირის სპრეით თერაპიის შეწყვეტის შესახებ მიღებული უნდა იქნას ბავშვისთვის ძუძუთი კვების და ქალისთვის თერაპიის სარგებლობის გათვალისწინებით.
ნაყოფიერება
არ არსებობს კლინიკური მონაცემები მომეტაზონის ფუროატის გავლენის შესახებ ნაყოფიერებაზე. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა, მაგრამ არავითარი გავლენა ნაყოფიერებაზე.
ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
უცნობია.
არასასურველი ეფექტები
უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება
ეპისტაქსისი ძირითადად იყო თვითლიმიტირებული და მსუბუქი სიმძიმის და ვლინდებოდა უფრო მაღალი სიხშირით პლაცებოსთან შედარებით (5%), მაგრამ შედარებითი ან დაბალი სიხშირით შესწავლილ აქტიურ საკონტროლო ნაზალურ კორტიკოსტეროიდებთან შედარებით (15%-მდე), როგორც მოხსენებული იყო ალერგიული რინიტის კლინიკურ კვლევებში. ყველა სხვა გვერდითი მოვლენის სიხშირე შედარებული იყო პლაცებოსთან. პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ცხვირის პოლიპოზსს, გვერდითი მოვლენების საერთო სიხშირე მსგავსი იყო ალერგიული რინიტის მქონე პაციენტებში მიღებული მონაცემებისა.
ნაზალური კორტიკოსტეროიდების სისტემური ეფექტები შეიძლება განვითარდეს, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში დანიშვნისას.
გვერდითი რეაქციების ცხრილის სია
მკურნალობასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციები (≥1%), მოხსენებული კლინიკურ კვლევებში ალერგიული რინიტის ან ცხვირის პოლიპოზის მქონე პაციენტებში და პოსტმარკეტინგული ჩვენების მიუხედავად, წარმოდგენილია ცხრილში 1.
გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია MedDRA პირველადი სისტემის ორგანოთა კლასის მიხედვით. ორგანოთა სისტემის თითოეულ კლასში გვერდითი რეაქციები დალაგებულია სიხშირის მიხედვით. სიხშირეები განისაზღვრა შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥1/10); ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); იშვიათი (≥1/1000-დან <1/100-მდე). პოსტმარკეტინგული გვერდითი მოვლენების სიხშირე განიხილება, როგორც "უცნობი (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით)".
| ცხრილი 1: მკურნალობასთანდაკავშირებულიგვერდითირეაქციებიმოხსენებული ორგანოთასისტემების კლასისადასიხშირისმიხედვით | |||
| ძალიან ხშირი | ხშირი | უცნობია | |
| ინფექციები და ინვაზიები | ფარინგიტი,
ზედა რესპირატორული ტრაქტის ინფექციები† |
||
| იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები | ჰიპერმგრძნობელობა ანაფილაქსიური რეაქციების ჩათვლით, ანგიონევროზული შეშუპება, ბრონქოსპაზმი და ქოშინი | ||
| ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები | თავის ტკივილი | ||
| მხედველობის მხრივ დარღვევები | გლაუკომა,
გაზრდილი ინტრაოკულური წნევა, კატარაქტა |
||
| სასუნთქი, გულმკერდის და შუასაყარის ორგანოების მხრივ დარღვევები | ეპისტაქსისი* | ეპისტაქსისი,
ცხვირის წვა, ცხვირის გაღიზიანება, ცხვირის წყლული |
ცხვირის ძგიდის პერფორაცია |
| კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები | ყელის გაღიზიანება * | გემოვნებისა და სუნის დარღვევა | |
*გაწერილია ცხვირის პოლიპოზის დროს დღეში ორჯერ დოზირებისთვის
† გაწერილია არაჩვეულებრივი სიხშირით დღეში ორჯერ დოზის მიღებისას ცხვირის პოლიპოზის დროს
პედიატრიული მოსახლეობა
პედიატრიულ პოპულაციაში დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენების სიხშირე კლინიკურ კვლევებში, მაგ., ეპისტაქსისი (6%), თავის ტკივილი (3%), ცხვირის გაღიზიანება (2%) და ცემინება (2%) შედარებული იყო პლაცებოსთან.
დოზის გადაჭარბება
სიმპტომები
კორტიკოსტეროიდების გადაჭარბებული დოზების ინჰალაციამ ან პერორალურმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს HPA ღერძის ფუნქციის დათრგუნვა.
მართვა
იმის გამო, რომ მომეტაზონის ფუროატის ცხვირის სპრეის სისტემური ბიოშეღწევადობა არის <1%, დოზის გადაჭარბება რომელსაც თერაპია ესაჭიროება, ნაკლებად სავარაუდოა, გარდა დაკვირვებისა, რომლის მიხედვითაც ხდებს შესაბამისი მომდევნო დადგენილი დოზის დაწყება.
განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას
ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე. დაიცავით სინათლისგან. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. არ გაყინოთ და არ შეინახოთ მაცივარში.
გამოიყენეთ პირველი გამოყენებიდან 2 თვის განმავლობაში.
შეფუთვა
15 მლ HDPE მოთავსებულია დაბეჭდილ მუყაოს კოლოფში ფურცელ-ჩანართთან ერთად.
გაცემის წესი
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
ნორმოგლიპი M 500მგ+2მგ N30
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
1 ტაბ. შემადგენლობა :
გლიმეპირიდი 2მგ
მეთფორმინი 500 მგ
ნორმოგლიპი M - კომბინირებული პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებაა. გლიმეპირიდიდა მეთფორმინი მოქმედებენ ერთმანეთისგან განსხვავებული, კომპლემენტარული მექანიზმით. ამდენად მიიღება მკურნალობის რაციონალური შედეგი: დაბალი დოზებითა და მინიმალური გვერდითი მოვლენებით გლიკემიის ეფექტური კონტროლი.
გლიმეპირიდი - სულფანილშარდოვანას III თაობის წარმოებულია. იგი უკავშირდება β-უჯრედების რეცეპტორის სუბერთეულს, მოლეკულური მასით 65 კილოდალტონი - რაც ნიშნავს რეცეპტორის ნაკლები ხარისხით ბლოკირებას სხვა სულფანილშარდოვანას წარმომადგენლებსთან შედარებით და განაპირობებს ინსულინის გამოთავისუფლების მოდულირებას . გლიმეპირიდი ხასიათდება რეცეპტორის აქტიურ ცენტრთან უფრო სწრაფი ასოციაციითა და დისოციაციით. გლიმეპირიდის ეს თვისება განაპირობებს გლუკოზისადმი β-უჯრედების მგრძნობელობის გაუმჯობესებას, იცავს მათ დესენსიბილიზაციისა და ნაადრევი გამოფიტვისაგან.
მეთფორმინი ჭარბი წონის მქონე პაციენტებში, პირველი რიგის არჩევის პრეპარატია. იგი 1. ღვიძლში გლუკონეოგენეზის დათრგუნვით, ამცირებს გლუკოზის დონეს სისხლში; 2. აუმჯობესებს გლუკოზის პერიფერიულ უტილიზაციას; 3. არ მოქმედებს ინსულინის
სინთეზზე.
ნორმოგლიპი M-ის უსაფრთხოებისდან გამომდინერე, მისი დანიშვნა რეკომენდებულია გულ- სისხლძარღვოვანი დაავადებების დროს, თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებსა და ფიზიკურად აქტიურ პირებში.
ნორმოგლიპი M-ის მოქმედების ორმაგი მექანიზმი:
გლიმეპირიდი მიქმედებს ინსულინის სეკრეციის როგორც პირველ, ასევე მეორე ფაზაზე.
ორივე ფაზაზე მოქმედება მნიშვნელოვანია როგორც კლინიკური თვალსაზრისით, ასევე დაავადების პროგრესირების შეფერხებისთვის.
გლიმეპირიდი აუმჯობესებს ინსულინის სეკრეციის I ფაზას, რაც მნიშვნელოვანია პოსტპრანდიალური ჰიპერგლიკემიის შემცირებისთვის. ინსულინის სეკრეციის II ფაზაში გლუკოზის დონის შემცირების პარალელურად მცირდება ინსულინის სეკრეცია და დაბალია ჰოპოგლიკემიის რისკი.
აღსანიშნავია, რომ სხვა სულფანილშარდოვანას წარმოებულებთან შედარებით, სისხლში გლუკოზას დონის დაახლოებით თანაბრად დაქვეითება ხდება გლიმეპირიდის მიერ ნაკლები რაოდენობის ინსულინის გამონთავისუფლების ფონზე . ეს ფაქტი მიუთითებს გლიმეპირიდის ექსტრაპანკრეატული ჰიპოგლიკემიური ეფექტების არსებობაზე.
ნორმოგლიპიM ხასიათდება მკვეთრად გამოხატული ექსტრაპანკრეტული ეფექტებით, რაც განპირობებულია გლიმეპირიდისა და მეთფორმინის ერთობლივი მოქმედებით:
- ზრდის ქსოვილის ინსულინისადმი მგრძნობელობას და შესაბამისად გლუკოზის პერიფერიული უტილიზაციას
- ამცირებს ენდოგენური გლუკოზის სინთეზს
- ამცირებს ოქსიდაციურ სტრესს
- აუმჯობესებს სისხლის ფიბრინოლიზურ აქტივობას
- დადებითად მოქმედებს ლიპიდურ ცვლაზე: აქვეითებს საერთო ქოლესტერინს, ტრიგლიცერიდებს და დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების დონეს
კვლევებით დადგენილია რომ გლიმეპირიდი, მისი რეცეპტორთან მიერთების თავისებურებიდან გამომდინარე, სარწმუნოდ ნაკლებ გავლენას ახდენს გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე. იგი ერთადერთი სულფანილ შარდოვანას წარმოებულია, რომელიც არ თრგუნავს მიოკარდიუმის კარდიოპროტექტორულ ეფექტს ე. წ იშემიურ პრეკონდიციას.
ნორმოგლიპი M- ით მკურნალობისას, უზმოზე ინსულინის დონის ცლილების გარეშე, აღინიშნება FPG -ს, PPG-სა და HbA1c-ის დონის დაქვეითება. აღსანიშნავია, რომ მნიშვნელოვნად მცირდება კარდიოვასკულარული რისკ მარკერების (LpA; PAI-1; Hcy) დონე
ფარმაკოკინეტიკა:
გლიმეპირიდის მცირე დოზის (0.5-0.6მგ) ერთჯერადი მიღების შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისეებში, გამოვლინდა მისი სუსტი ჰიპოგლიკემიური ეფექტი. გლიმეპირიდის ჰიპოგლიკემიური ეფექტი ყველა საკონტროლო ჯგუფში გრძელდებოდა 24 სთ-ის განმავლობაში.
შეწოვა: გლიმეპირიდის ბიოშეღწევადობა სრულია. საკვების მიღება მნიშვნელოვან გავლენას არ ახდენს შეწოვაზე, გარდა აბსორბციის სიჩქარის უმნიშვნელო შემცირებისა. გლიმეპირიდის მრავალჯერადი მიღებისას სადღეღამისო დოზით 4 მგ სისხლის პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 2,5 საათში და შეადგენს 309 ნგ/მლ; გლიმეპირიდისათვის დამახასიათებელია განაწილების ძალიან დაბალი მოცულობა (დაახლოებით 8,8 ლ), პლაზმურ ცილებთან შეკავშირების მაღალი ხარისხი (99%-ზე მეტი) და დაბალი კლირენსი (დაახლოებით 48 მლ/წთ). ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 5-8 საათს.
ფარმაკოკინეტიკა განსაკუთრებულ კლინიკურ შემთხვევებში:
პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დარღვევით (დაბალი კკ) აღინიშნება გლიმეპირიდის კლირენსის ზრდის და სისხლის შრატში მისი საშუალო კონცენტრაციის დაქვეითების ტენდენცია, რაც სავარაუდოდ განპირობებულია ცილებთან მისი უფრო დაბალი შეკავშირების გამო პრეპარატის უფრო სწრაფი გამოყოფით. ამგვარად, პაციენტების ამ კატეგორიას გლიმეპირიდის კუმულაციის დამატებითი რისკი არ აქვს.
ჩვენება:
შაქრიანი დიაბეტი ტიპი II, როდესაც მხოლოდ დიეტა და ფიზიკური ვარჯიში არაეფექტურია.
დოზირება ინდივიდუალურია და განისაზღვრება ექიმის მიერ:
საწყისი რეკომენდებული დოზაა 1 ტაბლეტი დღეში ერთხელ საუზმესთან ან დღის პირველ კვებასთან ერთად.
მაქსიმალური რეკომენდებული დოზაა 4 ტაბლეტი დღის განმავლობაში.
ინიშნება პრეპარატის მინიმალური ეფექტური დოზია, რომელიც საკმარისია აუცილებელი მეტაბოლური კონტროლის მისაღწევად.
დოზის კორექცია ხდება 2 კვირაში ექიმის მიერ.
უკუჩვენება:
შაქრიანი დიაბეტი ტიპი I; მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ; დიაბეტური კეტოაციდოზი, დიაბეტური პრეკომა, კომა;
ღვიძლის და თირკმლების ფუნქციის მძიმე დარღვევა; ორსულობა და ლაქტაცია;
ურსობილი HT 450მგ N20 კაფს
მწაროებელი ქვეყანა: იტალია
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
გახანგრძლივებული გამოთავისუფლებით
ერთი კაფსულა შეიცავს - 450 მგ ურსოდეოქსიქოლის მჟავას.
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ღვიძლისა და სანაღვლე გზების სამკურნალო საშუალება.
ურსობილი HT –ს გააჩნია ჰეპატოპროტექტორული, ჰიპოქოლესტერინემიული , ჰიპოლიპიდემიური და იმუნომოდულატორული მოქმედება. ურსობილი HT უზრუნველყოფს ნაღვლის ლითოგენური თვისებების შემცირებას. იგი ამცირებს ღვიძლიშიდა ქოლესტაზს (ნაღვლმდენი), ამცირებს ქოლესტერინული კენჭების წარმოქმნას და ქმნის უკვე არსებული კენჭების დაშლისთვის საჭირო გარემოს (ქოლელითოლიზური ეფექტი)
ჰეპატოპროტექტორული მოქმედება:
• ურსობილი HT წარმოქმნის ორმაგ მოლეკულებს, რომლებიც ერთვებიან ჰეპატოციტების, ქოლანგიოციტებისა და საჭმლის მომნელებელი სისტემის ეპითელიოციტების მემბრანების შემადგენლობაში, უნარჩუნებენ მათ სტაბილურობას და ზრდიან მათ მდგრადობას ციტოტოქსიკური მიცელებისადმი
• მაღალპოლარული თვისებების გამო, ურსობილი HT უზრუნველყოფს აპოლარული (ტოქსიკური) ნაღვლის მჟავებიდან არატოქსიკური შერეული მიცელების წარმოქმნას, რაც ბილიარული რეფლუქს-გასტრიტისა და რეფლუქს-ეზოფაგიტის დროს ამცირებს კუჭის რეფლუქტატის მიერ უჯრედული მემბრანების დაზიანებას.
• ურსობილი HT აფერხებს უჯრედების (ჰეპატოციტები, ქოლანგიოციტები) ნაადრევი დაბერებისა და სიკვდილის პროცესს.
• ურსობილი HT აფერხებს ფიბროზის პროგრესირებას პაციენტებში ბილიარული პირველადი ციროზით, მუკოვისციდოზითა და ალკოჰოლური სტეატოჰეპატიტით.
ღვიძლიშიდა ქოლესტაზის შემცირება:
ურსობილი HT აინჰიბირებს ნაწლავში ლიპოფილური ნაღვლის მჟავების შეწოვას; უზრუნველყოფს ბიკარბონატებით მდიდარი ნაღვლის წვენის წარმოქმნას, რაც იწვევს ნაღვლის წვენის პასაჟის ზრდას, ეფექტურად ამცირებს ღვიძლის შიდა ქოლესტაზს და ასტიმულირებს ჰეპატოციტებისათვის ტოქსიური ნაღვლის მჟავების გამოყოფას ნაწლავიდან.
ნაღვლის წვენის ლითოგენურ ინდექსის შემცირება:
ურსობილი HT ამცირებს ნაღვლის წვენში ქოლესტერინის შემცველობას, რაც მიიღწევა ნაწლავიდან ამ უკანასკნელის შეწოვის ინჰიბირებით, ღვიძლში მისი სინთეზისა და ნაღვლის წვენში გამოყოფის შემცირებით. ზრდის ნაღვლის წვენში ქოლესტერინის ხსნადობას მასთან თხევადკრისტალური ნაერთების წარმოქმნის გზით; ქოლესტერინის მოლეკულებთან თხევად კრისტალების წარმოქმნა, თავის მხრივ განაპირობებს ნაღვლის წვენის ლითოგენურობის შემცირბას შედეგად, იზრდება ქოლესტერინული ნაღვლის კონკრემენტების ხსნადობა და მცირდება ახალი კონკრემენტების წარმოქმნის შესაძლებლობა.
იმუნომოდულატორული მოქმედება:
განპირობებულია ურსობილი HT–ის მოქმედებით ჰეპატოციტების მემბრანებზე HLA-1 ანტიგენებისა და ქოლანგიოციტებზე - HLA-2 ანტიგენების ექსპრესიის დათრგუნვით, ასევე T- ლიმფოციტების (თ-ქილერების) აქტივობის ნორმალიზებით. ამცირებს ეოზინოფილების რაოდენობას, თრგუნავს იმუნოკომპეტენტური იმუნოგლობულინების (პირველ რიგში IgM) აქტივობას.
ფარმაკოდინამიკა
ურსოდეოქსისოლის მჟავა შიეწოვება წვრილი ნაწლავიდან პასიური დიფუზიის მეშვეობით (90%), Cmax1-3 სთ-ში მიიღწევა. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 96-99%. მიღებული დოზის დაახლოებით 50-70% გამოიდევნება ნაღვლის წვენის მეშვეობით, ხოლო დარჩენილი ნაწილი მეტაბოლიზდება მსხვილ ნაწლავში ბაქტერიების მიერ.
ჩვენება
ნაღვლის ბუშტისა და სანაღვლე გზების დაავადებები:
• გაურთულებელი ნაღვლ-კენჭოვანი დაავადება
• ბილიარული ნალექი
• ნაღვლის სადინარების დისკინეზია
• ბილიარული დისპეფსიური სინდრომი (ქოლეცისტოპათიისა და ნაღვლის სადინარების დისკინეზიის დროს)
• ბილიარული რეფლუქს-გასტრიტი და რეფლუქს-ეზოფაგიტი
• პირველადი სკლეროზული ქოლანგიტი
• ქოლესტაზი პარენტერალური კვებისას
• ღვიძლშიდა ნაღვლის სადინარების ჰიპოპლაზია/ატრეზია
ღვიძლის დაავადებები:
• მწვავე და ქრონიკული აქტიური ჰეპატიტი
• ღვიძლის ტოქსიკური (მათ შორის ალკოჰოლური, წამლისმიერი) დაზიანება
• არაალკოჰოლური სტეატოჰეპატიტი
• ღვიძლის პირველადი ბილიარული ციროზი
• ღვიძლის კისტოზური ფიბროზი (მუკოვისციდოზი)
პროფილაქტიკის მიზნით:
• ქოლეცისტექტომიის შემდგომ კენჭების წარმოქმნის რეციდივის პროფილაქტიკა
• ღვიძლის დაზიანების პროფილაქტიკა ჰორმონალური კონტრაცეპტივების, ციტოსტატიკების და ფსიქორტოპული საშუალებების მიღების ფონზე
• ნაღვლის ბუშტში კენჭების წარმოქმნის პროფილაქტიკა სიმსუქნით დაავადებულ პაციენტებში, სხეულის წონის სწრაფი დაკლების შემთხვევაში
უკუჩვენება
ნაღვლის სადინარების ობტურაცია, ნაღვლის სადინარებისა და ნაღვლის ბუშტის მწვავე ანთებითი დაავადებები, არაფუნქციონირებადი ნაღვლის ბუშტი, რენტგენოკონტრასტული კენჭები ნაღვლის ბუშტში (კალციუმის მაღალი შემცველობით), პრეპარატის კომპონენტებისადმი მომატებული მგრძნობელობა, ნაღვლის-კუჭის-ნაწლავური ფისტულა
ღვიძლის ციროზი დეკომპენსაციის ფაზაში, ნაღვლის ბუშტის ემპიემა.
დოზირება და მიღების წესი:
ურსობილი HT –ის მიღება რეკომენდებულია საღამოს ან ძილის წინ. დოზირების რეჟიმი და მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა ინდივიდუალურია და განისაზღვრება დაავადების მიხედვით.
მოზრდილებში ძირითადად მიიღება 1 კაფსულა 1–ჯერ დღეში. საჭიროების შემთხვევაში 1 კაფსულა 2–ჯერ დღეში. გრძელვადიანი თერაპია: ნაღველის ლითოგენური თვისებების შემცირებისთვის საშუალო დღიური დოზა შეადგენს 450მგ-ს.
2 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში პრეპარატის დოზა განისაზღვრება ინდივიდუალურად – 10-20 მგ/კგ დღე-ღამეში.
რეკომენდებული დოზები და მკურნალობის კურსი
| დაავადება | სადღეღამისო დოზა | კურსის ხანგრძლივობა |
| ღვიძლის მწვავე და ქრონიკული დაავადება
|
450 მგ 1 ან 2–ჯერ დღეში | რამდენიმე თვიდან 1 წლამდე |
| ნაღვლ-კენჭოვანი დაავადება
|
450 მგ – 1 კაფსულა ძილის წინ | 6 თვიდან 2 წლამდე –კენჭების სრულ დაშლამდე |
| ბილიარული რეფლუქს-გასტრიტი და რეფლუქს-ეზოფაგიტი | 450 მგ – 1 კაფსულა ძილის წინ | 10-15 დღე |
| ღვიძლის ტოქსიკური, წამლისმიერი დაზიანების, ალკოჰოლური დაავადების და ნაღვლის სადინრის ატრეზია | სადღეღამისო დოზა 10-15 მგ/კგ-ზე | 6-12 თვემდე |
| პირველადი ბილიარული ციროზი
|
სადღეღამისო დოზა 10-15 მგ/კგ-ზე. (საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია - 20 მგ/კგ) | 6 თვიდან რამდენიმე წელი |
| პირველადი სკლეროზული ქოლანგიტი
|
სადღეღამისო დოზა 12-15 მგ/კგ –ზე (საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია - 20 მგ/კგ) | 6 თვიდან რამდენიმე წელი |
| არალაკოჰოლური სტეატოჰეპატიტი
|
სადღეღამისო დოზა 12-15 მგ/კგ –ზე | 6 თვიდან რამდენიმე წელი |
| მუკოვისციდოზი
|
სადღეღამისო დოზა 20-30 მგ/კგ ზე | 6 თვიდან რამდენიმე წელი
|
| ქოლეცისტექტომიის შემდეგ განმეორებითი ქოლელითიაზის პროფილაქტიკა | 450 მგ – 1 ან 2 ჯერ დღეში | საშუალოდ სამი თვის განმავლობაში |
უსაფრთხოების ზომები
ნაღვლის კონკრემენტების დაშლის მიზნით ურსობილი HT–ს მიღებისას აუცილებელია შემდეგი პირობების დაცვა:
კონკრემენტი უნდა იყოს ქოლესტერინული (რენტგენონეგატიური), მათი ზომა არ უნდა აღემატებოდეს 15-20 მმ-ს, ნაღვლის ბუშტი უნდა იყოს ფუნქციონირებადი და კონკრემენტებით ნაღვლის ბუშტის ავსებადობა ზომაში არ უნდა აჭარბებდეს ნაღვლის ბუშტის ზომის ნახევარს, ნაღვლის სადინარისა და ნაღვლის საერთო სადინარის გამტარობა შენარჩუნებული უნდა იყოს.
ურსობილი HT – ით ხანგრძლივი თერაპიის დროს (> 1 თვე), პირველი 3 თვის განმავლობაში ყოველ 4 კვირაში ერთხელ, ხოლო შემდეგ - 3 თვეში ერთხელ, საჭიროა სისხლის ბიოქიმიური ანალიზის ჩატარება და ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის დადგენა. მკურნალობის ეფექტურობა ფასდება ნაღვლის სადინარების ულტრაბგერითი გამოკვლევით ყოველ 6 თვეში ერთხელ.
კენჭების სრულად დაშლის შემდეგ, მცირე ზომის ნარჩენი კენჭების დაშლისა და რეციდივის პროფილაქტიკის მიზნით, რეკომენდებულია პრეპარატის მიღება კიდევ 3 თვის განმავლობაში.
დოზის გადაჭარბება
დოზის გადაჭარბების შემთხვევები აღწერილი არ არის.
ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი
ორსულობის პერიოდში პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ურსობილი HT–ს გამოყენების საჭიროება დედისთვის აჭარბებს ნაყოფზე მისი გავლენის პოტენციურ რისკს.
ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის მიღების აუცილებლობისას უნდა შეწყდეს ძუძუთი კვება.
სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება
ქოლესტირამინი და ალუმინის შემცველი ანტაციდები ამცირებენ პრეპარატის აბსორბციას საჭმლის მომნელებელი სისტემიდან.
ჰიპოლიპიდემიურ სამკურნალო საშუალებებთან (განსაკუთრებით კლოფიბრატი), ესტროგენებთან, ნეომიცინსა და პროგესტინებთან ერთდროული მიღებისას, იზრდება ნაღვლის წვენის ქოლესტერინით გაჯერებულობა და შესაბამისად, მცირდება ურსოდეოქსიქოლის მჟავას მიერ ქოლესტერინული კონკრემენტების დაშლა.
გვერდითი მოვლენები
დიარეა (შესაძლებელია დოზაზე დამოკიდებული), ტკივილი წელის არეში.
იშვიათად: ნაღვლის კენჭების კალცინირება, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის გარდამავალი მატება, ალოპეცია, შეკრულობა, გულისრევა, ღებინება, ალერგიული რეაქციები.
