რაბელოკი 20მგ N10

აზოტრინი 500 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი. მიიღება პერორალურად.

• აქტიური ინგრედიენტი:ყოველი ტაბლეტი შეიცავს1 მგ აზითრომიცინის დიჰიდრატს, რაც 500 მგ აზითრომიცინის ექვივალენტურია.
• დამხმარე საშუალებები: სახამებელი, პრეჟელატინიზებული, დაბალჩანაცვლებული ჰიდროგენ ფოსფატ დიჰიდრატი, ნატრიუმის ლაურილ სულფატი, კროსკარმელოზას ნატრიუმი (ac-di-sol), ლაქტოზა, უწყლო (მიღებული ხარის რძისგან), კოლოიდური უწყლო სილიკა (E551), მაგნიუმის სტეარატი (E572), ჰიდროქსიპროპილ მეთილ ცელულოზა 2910/ჰიპრომელოზა 5cp (E464), მაკროგოლი/პოლიეთილენ გლიკოლი 400 (E1521) და ტიტანის დიოქსიდი (E171).

ამ პრეპარატის გამოყენების წინ ყურადღებით წაიკითხეთ ეს ინსტრუქციის ფურცელი. მასში მოცემულია თქვენთვის მნიშვნელოვანი ინფორმაცია.

• შეინახეთ ეს ინსტრუქცია. შეიძლება დაგჭირდეთ მისი კვლავ წაკითხვა.
• დამატებითი კითხვების შემთხვევაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.
• ეს პრეპარატი დაგენიშნათ მხოლოდ თქვენ. არ მისცეთ ის სხვებს.
• გამოყენების დროს, ექიმთან ან საავადმყოფოში ვიზიტისას, უთხარით თქვენს ექიმს, რომ იღებთ ამ პრეპარატს.
• მკაცრად დაიცავით ამ ინსტრუქციაში მოცემული მითითებები. არ გამოიყენოთ თქვენთვის რეკომენდებულზე უფრომაღალი ან დაბალი დოზები.

ამ ინსტრუქციაში:

1. რა არის აზოტრინი და რისთვის გამოიყენება 2. რა უნდა იცოდეთ აზოტრინის გამოყენების წინ 3. როგორ გამოიყენება აზოტრინი 4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები 5. როგორ ინახება აზოტრინი
2. რა არის აზოტრინი და რისთვის გამოიყენება:

აზოტრინი არის 500 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი. წარმოდგენილია ბლისტერულ შეფუთვაში 3 ტაბლეტით, ყოველი ტაბლეტუ შეიცავს 500 მგ აზითრომიცინს. აზოტრინი არის თეთრი ფერის, ერთ მხარეს გასაყოფი ხაზით, მეორე მხარეს ბრტყელი, მოგრძო ფორმის, აპკიანი გარსით დაფარული. გასაყოფი ხაზი განკუთვნილია ტაბლეტის თანაბარ დოზებად დაყოფის მიზნით. ტაბლეტი შეიცავს ხარის რძისგან მიღებულ ლაქტოზას. აზოტრინი მიეკუთვნება მაკროლიდების სახელით ცნობილი ანტიბიოტიკების ჯგუფს. გამოიყენება ზოგიერთი ბაქტერიისა და სხვა მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციების სამკურნალოდ:

• გულ-მკერდის, ყელის ან ცხვირის ინფექციები (როგორიცაა ბრონქიტი, პნევმონია და სინუსიტი)
• Streptococcus pyogenes-ით გამოწვეული ფარინგიტისა და ტონზილინის მკურნალობისას პენიცილინზე ალერგიის შემთხვევაში
• ყურის მწვავე ინფექციები (მწვავე შუა ყურის ანთება)
• კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (როგორიცაა აბსცესი ან ძირმაგარა)
• სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები, გამოწვეული Chlamydia-ს მიერ
• რბილი ქსოვილების წყლულები, გამოწვეული Haemophilus ducreyi მიკროორგანიზმით და სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები, გამოწვეული არა მულტი-პრეპარატ-რეზისტენტული მიკროორგანიზმით Neisseria gonorrhoeae, თანმხლები ინფექციების გარეშე

2. რა უნდა იცოდეთ აზოტრინის მიღების წინ

არ გამოიყენოთ აზოტრინი შემდეგ შემთხვევებში:

• თუ გაქვთ ალერგია აზოტრინის ან ნებისმიერი სხვა მაკროლიდური ანტიბიოტიკის მიმართ, როგორიცაა ერითრომიცინი ან კლარითრომიცინი ან აზოტრინის ნებისმიერი ინგრედიენტი. ალერგიულმა რეაქციამ შეიძლება გამოიწვიოს გამონაყარი ან ხიხინი.
• თუ გაქვთ ღვიძლის პრობლემები.
• იღებთ რომელიმე ერგოტის წარმოებულებს, როგორიცაა ერგოტამინი (გამოიყენება მიგრენის სამკურნალოდ).

აზოტრინი გამოიყენეთ განსაკუთრებული სიფრთხილით შემდეგ შემთხვევებში:

• თუ გაქვთ თირკმლის პრობლემები
• თუ გაქვთ გულის დაავადებები
• თუ გაქვთ საზოგადოებაში გავრცელებული ინფექციური დაავადება
• თუ არსებობს ეჭვი სეპტიცემიაზე ან დიაგნოსტირებულია სეპტიცემია
• თუ იმყოფებით სტაციონარულ მკურნალობაზე
• თუ ხართ ხანდაზმული ასაკის ან ძლიერ დასუსტებული
• თუ გაქვთ ჯანმრთელობის სხვა სერიოზული პრობლემები (იმუნური სისტემის დეფიციტი ან თანდაყოლილი ასპლენია/ქირურგიული ასპლენიის მდგომარეობა, სხვ.)
• თუ გაქვთ ღვიძლის დაავადება
• როგორც სხვა ანტიბიოტიკების შემთხვევაში, ექიმმა უნდა გააკონტროლოს მეორადი ინფექციის რისკი დასუსტებულ ორგანიზმში, არამგრძნობიარე ორგანიზმებით, მათ შორის, სოკოებით გამოწვეული ნებისმიერი სახის ინფექციის გამო
• თუ აღინიშნება დიარეა.

თუ ეს გაფრთხილებები გეხებათ თქვენ ან გეხებოდათ წარსულში, კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს. აზოტრინის გამოყენება საკვებთან და სასმელთან ერთად აზოტრინი მიიღეთ ჭამამდე 1 საათით ადრე ან 2 საათის შემდეგ. ორსულობა ამ პრეპარატის მიღების წინ რჩევა ჰკითხეთ თქვენს ექიმს. თუ ხართ ორსულად და ცდილობთ დაორსულებას, არ  მიიღოთ აზოტრინი ექიმთან კონსულტაციის გარეშე. აზოტრინი ორსულობის დროს გამოიყენება მხოლოდ აუცილებლობისას. დაუყოვნებლივ მიმართეთ თქვენს ექიმს, თუ მკურნალობის დროს შენიშნავთ, რომ ხართ ორსულად. ძუძუთი კვება ცნობილი არ არის გადადის თუ არა აზითრომიცინი ადამიანის დედის რძეში. პრეპარატის მიღების წინ კონსულტაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს. ავტომობილებისა და მექანიზმების მართვა. მოსალოდნელი არ არის აზოტრინის ზემოქმედება ავტომობილების ან მექანიზმების მართვის უნარზე. მნიშვნელოვანი ინფორმაცია აზოტრინის ზოგიერთი ინგრედიენტის Author ეს პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას. თუ ექიმმა ადრე გითხრათ, რომ გაქვთ ზოგიერთი შაქრის გადაუტანლობა, ამ პრეპარატის მიღების წინ მიმართეთ თქვენს ექიმს. სხვა პრეპარატების გამოყენება აზოტრინის მიღების წინ უთხარით თქვენს ექიმს, თუ იღებთ რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილ პრეპარატს და აზოტრინის ან სხვა პრეპარატების შესახებ ნებისმიერი კითხვის ან წუხილის შემთხვევაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს:

• ერგოტი ან ერგოტამინი
• ვარფარინი ან ნებისმიერი მსგავსი პრეპარატი, რომელიც გამოიყენება სისხლის შედედების პრევენციისათვის.
• ციკლოსპორინი (გამოიყენება იმუნური სისტემის სუპრესიისთვის, ტრანსპლანტირებული ორგანოს ან ძვლის ტვინის უკუგდების პრევენციის და მკურნალობის მიზნით)
• დიგოქსინი (გამოიყენება გულის უკმარისობის სამკურნალოდ)
• თეოფილინი (გამოიყენება ასთმის სამკურნალოდ)
• ნელფინავირი (გამოიყენება აივ ინფექციის სამკურნალოდ)

თუ მოუნელებლობის პრობლემის გამო იღებთ ანტაციდებს, აზოტრინი უნდა  მიიღოთ ანტაციდების მიღებამდე ერთი საათით ადრე ან მათი მიღებიდან ორი საათის შემდეგ. იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ აზოტრინსა და რიფაბუტინს, აღინიშნება სისხლში სეგმენტირებული უჯრედების რაოდენობის დაქვეითება. უთხარით თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ ამჟამად იღებთ ან ცოტა ხნის წინ იღებდით ნებისმიერ რეცეპტით ან ურეცეპტოდ გასაცემ პრეპარატს.

3. როგორ გამოიყენება აზოტრინი

მითითებები სათანადო გამოყენების და დოზის/მიღების სიხშირის Author: აზოტრინი მიიღება ერთჯერადი სადღეღამისო დოზის სახით. Chlamydia trachomatis, Haemophilus ducreyi ან მგრძნობიარე Neisseria gonorrhoeae-ით გამოწვეული სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებების მკურნალობისას დოზა არის 1000 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის სახით. ყველა სხვა ჩვენებისას საერთო დოზა არის 1500 მგ, რომელიც მიიღება დღეში 500 მგ დოზით, ზედიზედ 3 დღის განმავლობაში.

1. pyogenes-ით გამოწვეული ტონზილიტის/ფარინგიტის მკურნალობისას, საერთო დოზა, რომელიც გამოიყენება 5 დღის განმავლობაში, არის 500 მგ 1-ელ დღეს და 250 მგ მომდევნო დღეებში (დღეები 2, 3, 4 და 5).

მიღების გზა და წესი: მიიღება პერორალური გზით, მთლიანად. სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფები: გამოყენება ბავშვებში: 45 კგ-ზე მეტი წონის ბავშვებში გამოიყენება მოზრდილებისთვის განკუთვნილი დოზა. ტონზილიტის/ფარინგიტის გარდა, მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა არის 1500 მგ ბავშვებში ნებისმიერი მკურნალობისთვის. ტონზილიტის/ფარინგიტის მკურნალობისას საერთო დოზა, რომელიც 5 დღის განმავლობაში გამოიყენება არის 500 მგ 1-ელ დღეს და 250 მგ მომდევნო დღეებში (მე-2, მე-3, მე-4 და მე-5 დღეს). 45 კგ-მდე წონის ბავშვებში გამოიყენება პერორალური სუსპენზიის ფორმები. აზითრომიცინის გამოყენება რეკომენდებული არ არის 6 თვეზე მეტი ასაკის ჩვილებში. ვინაიდან აზითრომიცინის ეფექტიანობა და უსაფრთხოება ნაჩვენები არ არის 6 თვემდე ასაკის ჩვილებში, მისი გამოყენება ამ ასაკობრივ ჯგუფში რეკომენდებული არ არის. გამოყენება ხანდაზმულებში: ხანდაზმულებში გამოიყენება ის დოზა, რაც მოზრდილ პაციენტებში. მიღების განსაკუთრებული Conditions: თირკმლის უკმარისობა: დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ გაქვთ თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი ან საშუალო ხარისხის დარღვევა. თუ გაქვთ თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევა, აზითრომიცინი მიიღეთ სიფრთხილით. ღვიძლის უკმარისობა: თუ გაქვთ ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი ან საშუალო დარღვევა, შეიძლება იმ  დოზის გამოყენება, რაც ღვიძლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში. არ გამოიყენება ღვიძლის მძიმე უკმარისობისას. თუ ფიქრობთ, რომ აზოტრინის მოქმედება ძალიან ძლიერი ან სუსტია, კონსულტაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს. თუ მიიღეთ იმაზე მეტი აზოტრინი, ვიდრე უნდა მიგეღოთ: შეიძლება თავი შეუძლოდ იგრძნოთ, თუ მიიღეთ იმაზე მეტი აზოტრინი, ვიდრე უნდა მიგეღოთ. ასეთ შემთხვევაში, მიმართეთ ექიმს ან უახლოესი საავადმყოფოს მიმღებ განყოფილებას. თან იქონიეთ პრეპარატი. თუ მიიღეთ იმაზე მეტი აზოტრინი, ვიდრე უნდა მიგეღოთ, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს. თუ დაგავიწყდათ აზოტრინის მიღება: თუ დაგავიწყდათ აზოტრინის მიღება, მიიღეთ, როგორც კი გაგახსენდებათ. შემდეგი დოზა მიიღეთ დანიშნულ დროს. არ მიიღოთ ორმაგი დოზა გამოტოვებული დოზის კომპენსირების მიზნით. შესაძლო გვერდითი ეფექტები აზოტრინით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ: თუ შეწყვეტთ აზოტრინის მიღებას დანიშნულ ვადაზე ადრე, ინფექცია შეიძლება ხელახლა განვითარდეს. აზოტრინი მიიღეთ ექიმის რეკომენდაციის შესაბამისად, მაშინაც კი, თუ თავს უკეთ გრძნობთ. არ შეწყვიტოთ აზოტრინის გამოყენება ექიმთან კონსულტაციის გარეშე. თუ გაქვთ დამატებითი შეკითხვები ამ პროდუქტის გამოყენების შესახებ, რჩევა ჰკითხეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები

ყველა პრეპარატის მსგავსად, ამ პრეპარტმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები იმ პაციენტებში, რომლებიც მგრძნობიარე არიან აზოტრინის ინგრედიენტების მიმართ. დაუყოვნებლივ უთხარით თქვენს ექიმს, თუ ამ პრეპარატის მიღების შემდეგ განვითარდა რომელიმე შემდეგი სიმპტომი. ეს სიმპტომები იშვიათია, მაგრამ შეიძლება იყოს მძიმე ხარისხის.

• აზოტრინის გამოყენებისას: არარეგულარული გულის დარტყმები, თავბრუსხვევა ან გონების დაკარგვა
• უეცარი ხიხინი
• სუნთქვის გაძნელება
• ქუთუთოების შეშუპება
• სახის ან ტუჩების შეშუპება
• გამონაყარი ან ქავილი (განსაკუთრებით მთელ სხეულზე).

ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტები, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს აზოტრინის მიღებისას, ჩამოთვლილი ქვემოთ. ეს ეფექტები შეიძლება გავიდეს მკურნალობის დროს, მას შემდეგ, რაც ორგანიზმი შეეჩვევა პრეპარატს. უთხარით თქვენს ექიმს, თუ რომელიმე გვერდითი ეფექტი გაწუხებთ. გვერდითი ეფექტები კლასიფიცირებულია ქვემოთ მოცემული კატეგორიების მიხედვით: ძალიან ხშირი: ვლინდება 10-დან მინიმუმ 1 პაციენტში ხშირი: შეიძლება აღინიშნოს 10-დან 1-ზე ნაკლებ, მაგრამ 100-დან ერთზე მეტ პაციენტში არახშირი: შეიძლება აღინიშნოს 100-დან 1-ზე ნაკლებ, მაგრამ 1000-დან ერთზე მეტ პაციენტში იშვიათი: შეიძლება აღინიშნოს 1000-დან 1-ზე ნაკლებ, მაგრამ 10000-დან ერთზე მეტ პაციენტში ძალიან იშვიათი: შეიძლება აღინიშნოს 10000-დან 1-ზე ნაკლებ პაციენტში ცნობილი არ არის: შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემების საფუძველზე ძალიან ხშირი: დიარეა მუცლის ტკივილი გულისრევა მუცლის შებერილობა ხშირი: თავის ტკივილი, სტუპორი ჩხვლეტა ან დაბუჟება გემოს დარღვევა, მადის დაკარგვა მხედველობის დარღვევები, შეგრძნებების დაკარგვა ღებინება, მოუნელებლობა გამონაყარი, ქავილი სახსრების ტკივილი ლიმფოციტების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობა) დაბალი რაოდენობა  და ეოზინოფილების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობა) მაღალი რაოდენობა ბიკარბონატის დაბალი შემცველობა სისხლში დაღლილობა არახშირი: პირის ღრუსა და საშოს საფუარული ინფექცია ლეიკოციტების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობის) და ნეიტროფილების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობის) დაბალი რაოდენობა სხვადასხვა სიმძიმის ალერგიული რეაქციები გენერალიზებული გამონაყარი და კანის აქერცვლა კანის მძიმე რეაქციები სინათლის ან მზის ზემოქმედების შედეგად ჭინჭრის გამონაყარი ნერვოზულობა შეხების გრძნობის დაქვეითება ძილიანობა უძილობა ტინიტი, სმენის ფუნქციის დარღვევა (შეუქცევადი) არარეგულარული გულის დარტყმები ყაბზობა ღვიძლის ანთება ტკივილი გულ-მკერდის არეში ფიზიკური ძალების დაკარგვა შეშუპება ზოგადი დისკომფორტი დარღვევები ლაბორატორიული ანალიზის მაჩვენებლებში (მაგ. სისხლის ან ღვიძლის ტესტებში) ღებინება (სისხლიანი ან უსისხლო) მუცლის ტკივილით იშვიათი: აგზნება თავბრუსხვევა (ვერტიგო) ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები დამატებითი გვერდითი ეფექტები, რომლებიც განვითარდა პოსტ-მარკეტინგულ პერიოდში ცნობილი არ არის: აგრესია, აგზნება, კრუნჩხვები, ჰიპერაქტიურობა, გონების დაკარგვა ყნოსვის დაკარგვა ან ყნოსვის გრძნობის ცვლილება, გემოს დაკარგვა გულის არითმია, ტაქიარითმია, არითმია დაბალი არტერიული წნევა პანკრეატიტი, ენის ფერის შეცვლა, კანზე სერიოზული რეაქციები ღვიძლის უკმარისობა, ღვიძლის დისფუნქცია, სიყვითლე, კანის სიწითლე თირკმლის უკმარისობა, თირკმლის ანთება დარღვევები ელექტროკარდიოგრამაზე (ეკგ) მუცლის ტკივილი, ასოცირებული ცხელებასთან და დიარეასთან სისხლდენის ან სისხლნაჟღენთების იოლად განვითარება დაღლილობა მუქი შეფერილობის შარდით კუნთების ლოკალური სისუსტე გვერდითი ეფექტების ინფორმირება მიმართეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს, თუ განვითარდა ისეთი გვერდითი ეფექტი, რომელიც მითითებული არ არის ამ ინსტრუქციაში. გარდა ამისა, ინფორმაცია გამოვლენილი გვერდითი ეფექტების შესახებ მიაწოდეთ თურქეთის ფარმაკოზედამხედველობის ცენტრს, რისთვისაც უნდა ეწვიოთ ვებ-გვერდს www.titck.gov.tr, „პრეპარატის გვერდითი ეფექტის ინფორმირება“ ან დარეკეთ ნომერზე 0800 314 00 08. გვერდითი ეფექტების შესახებ ინფორმაციის მიწოდებით ხელს შეუწყობთ ამ პრეპარატის უსაფრთხოების შესახებ მეტი ინფორმაციის შეგროვებას. თუ განვითარდა ისეთი გვერდითი ეფექტი, რომელიც მითითებული არ არის წინამდებარე ინსტრუქციის ფურცელში, უთხარით თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

5. როგორ ინახება აზოტრინი

აზოტრინი შეინახეთ ბავშვებისაგან მიუწვდომელ ადგილას, ორიგინალ შეფუთვაში. შეინახეთ 25°C-მდე ოთახის ტემპერატურაზე. გამოიყენეთ ვარგისიანობის ვადის შესაბამისად არ გამოიყენოთ აზოტრინი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. არ გამოიყენოთ აზოტრინი, თუ შენიშნავთ, რომ პროდუქტი და/ან შეფუთვა დაზიანებულია ან რაიმე დეფექტი აქვს. არ გადაყაროთ ვადაგასული პრეპარატები ან პრეპარატები, რომლებსაც აღარ იყენებთ. ასეთი პრეპარატები მიაწოდეთ გარემოსა და ურბანიზაციის სამინისტროს მიერ განსაზღვრულ ორგანოს. გაცემის წესი:  ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით.

მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული შემადგენლობა თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 500მგ აზითრომიცინის დიჰიდრატს. ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკი.   ფარმაკოლოგიური თვისებები აზითრომიცინი მაკროლიდების ჯგუფის ნახევრადსინთეზური ანტიბიოტიკია. იგი წარმოადგენს ერითრომიცინის წარმოებულს, რომლისგანაც განსხვავდება ლაქტონურ რგოლთან აზოტის ატომის მეშვეობით შეერთებული მეთილენის ჯგუფით. ამ განსხვავების გამო, აზითრომიცინი მიეკუთვნება მაკროლიდების ცალკე ქვეჯგუფს -აზალიდებს. აზითრომიცინი აინჰიბირებს ცილის სინთეზს მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმების 50S რიბოსომებზე. აზითრომიცინი წარმოადგენს ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს, მიღებიდან 2-3 სთ-ის შემდეგ სისხლში აღწევს მაქსიმალურ კონცეტრაციას. საკვების მიღება ამცირებს პრეპარატის შეწოვას. ამიტომ იგი მიიღება ჭამამდე 1 სთ-ით ადრე. ჩატარებული გამოკვლევების შედეგად აღინიშნა, რომ აზითრომიცინის ქსოვილოვანი კონცენტრაცია ბევრად აღემატება (50-ჯერ) მის პლაზმურ კონცენტრაციას. 500მგ პრეპარატის მიღების შემდეგ ფილტვებში, ნუშურა ჯირკვლებში, ბრონქებში და სხვა ორგანოებში არსებული აზითრომიცინის კონცენტრაცია ბევრად აღემატება ანტიბიოტიკის მინიმალურ მიკრობიოლოგიურ კონცენტრაციას.  ბიოაქტივობა შეადგენს 37%-ს. აზითრომიცინი ძირითადად სანაღვლე გზებით, უცვლელი სახით გამოიყოფა, ხოლო 6% - შარდით. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგანს 2-4 დღეს. in vitro გამოკვლევებში აზითრომიცინმა აჩვენა მაღალი აქტივობა შემდეგი გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ: Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes (A ჯგუფის) და სტრეპტოკოკთა სხვა სახეობები, Staphylococcus aureus, Corynebacterium diphtheriae, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Branhamella catarralis, Bacteroides parapertussis, Shigella-ს სხვადასხვა სახეობები, Pasteurella, Vibrio, Peptococcus, და Peptostreptococcus, Fuzobacterium necrosporium, Propionbacterium acnes, Yersinia, Clostridium perfingens, Borrelia burgdorfei, Haemophilus ducreyi, Neisseria gonorrhoeae, Chlamidia trachomatis, Chlamydia pneumoniae. აზითრომიცინი ასევე ეფექტურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ: Legionella pneumophilia, Mykoplazma pneumoniae, Mycoplazma hominis, Mycobacterium avium, Campylobacter-ის სხვადასხვა სახეობები, Ureaplasma urealyticum, Toxoplasma gondi, Treponema pallidum.   ჩვენება - ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები; - ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები; - კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები; - გაურთულებელი ქლამიდიური ინფექცია (გენიტალური); - სქესობრივი გზით გადამდები არაგონოკოკური ინფექციები.   უკუჩვენება ინდივიდუალური მომატებული მგრძნობელობა მაკროლიდების ან აზითრომიცინის მიმართ.   გვერდითი მოვლენები აზითრომიცინს ახასიათებს კარგი ტოლერანტობა. შესაძლოა გამოვლინდეს გასტროინტერსტინალური გვერდითი მოვლენები: გულისრევა, ღებინება, ტკივილი მუცლის არეში, დიარეა. ისევე, როგორც სხვა მაკროლიდების და ზოგიერთი პენიცილინების მიღებისას, შესაძლებელია ღვიძლის ტრანსამინაზების დონის შექცევადი მომატება. კლინიკური გამოკვლევებისას გამოვლინდა ნეიტროპენია, თუმცა მისი კავშირი აზითრომიცინის მიღებასთან დამტკიცებული არ არის. მოულოდნელი ეფექტების გამოვლენისას მიმართედ ექიმს! თავისებურებები, სიფრთხილე ისევე, როგორც ფართო სპექტრის სხვა ანტიბიოტიკების მიღებისას, აუცილებელია სიფრთხილე ფსევდომემბრანული კოლიტის და სუპერინფექციის განვითარებასთან დაკავშირებით, რაც გამოწვეულია ბაქტერიების რეზისტენტული ფორმების გაჩენით. ერგოტიზმის განვითარების შესაძლებლობის გამო აზითრომიცინი არ გამოიყენება ერგოტამინის წარმოებულებთან ერთად. აზითრომიცინის მიღება შეიძლება თირკმლის უკმარისობის მსუბუქი ფორმის დროს, ხოლო თირკმლის მძიმე უკმარისობის პირობებში პრეპარატი ფრთხილად ინიშნება. აზითრომიცინი გამოიყოფა ნაღველით, ამიტომ ღვიძლის უკმარისობის დროს არ გამოიყენება   ორსულობა და ლაქტაცია ცხოველებზე ჩატარებული გამოკვლევებისას დადგინდა, რომ აზითრომიცინი გადის პლაცენტარულ ბარიერს, თუმცა ნაყოფზე არავითარი ზემოქმედება არ აღინიშნა. ორსულებზე პრეპარატის ზემოქმედება საბოლოოდ არ არის დადგინილი, თუმცა მწვავე აუცილებლობის გარდა, ის არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულებში. დედის რძეში აზიტრომიცინის შეღწევა საბოლოოდ დადგენილი არაა. ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში აუცილებლობის გარეშე პრეპარატი არ ინიშნება.   გვერდითი მოვლენები გამოკვლევების დროს დადგინდა სუსტი და საშუალო სიმძიმის გვერდითი მოვლენები, რაც ძირითადად აღინიშნება საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის მხრიდან. მოზრდილებში გვერდითი მოვლენები მხოლოდ დოზის გადაჭარბებისას ვლინდება: საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის მხრივ: დიარეა, გულისრევა, ღებინება, ტკივილი მუცლის არეში. ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, ჰიპერკინეზიები, გაღიზიანებადობა, უძილობა. ზოგადი: დაღლილობა, ტემპერატურის მომატება. ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი. განსაკუთრებული მგრძნობელობა: კონიუქტივიტი. გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ტკივილი მკერდის ძვლის უკან შარდ-სასქესო სისტემის მხრივ: კანდიდოზური ვაგინიტი, ნეფრიტი.   ურთიერთქმედება სხვა მედიკამენტებთან ანტაციდები აქვეითებს აზითრომიცინის პიკურ კონცენტრაციას შრატში, ამიტომ პრეპარატის მიღება საჭიროა ანტაციდების მიღებიდან 2სთ-ის შემდეგ. არ არის მონაცემები თეოფილინთან ურთიერთქმედების შესახებ. თუმცა სხვა მაკროლიდების თეოფილინთან ერთობლივი მიღებისას შესაძლებელია მისი პლაზმური კონცენტრაციის გაზრდა. აქედან გამომდინარე, აღნიშნული პრეპარატების ერთობლივი დანიშვნა საჭიროებს თეოფილინის პლაზმური კონცენტრაციის დონის მკაცრ კონტროლს. ისეთ პრეპარატებთან პარალელური დანიშვნისას, რომლებიც მეტაბოლიზდებიან ციტოქრომ P450 სისტემით (კარბამაზეპინი, ციკლოსპორინი, ჰექსობარბიტალი და სხვა), აუცილებელია ამ პრეპარატების პლაზმურ კონცეტრაციაზე ზუსტი კონტროლი. ციკლოსპორინთან გარკვეული ურთიერთქმედების გამო აუცილებელია ციკლოსპორინის დონის კონტროლი და დოზის დროული კორექცია. არსებობს ცნობები ზოგიერთი მაკროლიდის მიერ დიგოქსინის ბიოტრანსფორმაციის შენელების შესახებ. აზითრომიცინის მიმართ არსებული ინფორმაციის არარსებობის გამო, მათი ერთობლივი მიღებისას აუცილებელია დიგოქსინის პლაზმური დონის კონტროლი. ისევე როგორც სხვა მაკროლიდები, აზითრომიცინი არ გამოიყენება ერგოტამინის წარმოებულებთან ერთად. აზითრომიცინი და ვარფარინის მიღებისას აღინიშნება კოაგულაციის მომატება.   დოზირება სადღეღამისო დოზა ინიშნება ერთჯერადად. მოზრდილები: მწვავე ქლამიდიური ინფექცია - მიზანშეწონილია ზიტროქსის 1 გ.(2 ტაბ.) ერთჯერადი დანიშვნა. აზითრომიცინის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული სხვა ინფექციები - 3 დღის განმავლობაში 500მგ. დღეში ერთჯერ (საერთო დოზა 1.5 გ (3 ტაბ.). მკურნალობის ალტერნატიული ვარიანტის დროს - პირველ დღეს 500 მგ (1 ტაბ.), შემდეგ 4 დღის განმავლობაში 250 მგ (1/2 ტაბ) დღეში ერთჯერ (საერთო დოზა 1,5 გ). ბავშვები: 45 კგ. ნაკლები წონის ბავშვებში ინიშნება სუსპენზია (3 დღის განმავლობაში 10 მგ/კგ-დღიური დოზით), ხოლო 45 კგ-ზე მეტი წონის მოზარდებში დოზირება ისეთივეა, როგორც დიდებში. პრეპარატის მიღება საჭიროა მშიერ კუჭზე (ჭამამდე 1 სთ-ით ადრე ან 2 სთ-ის შემდეგ).   დოზის გადაჭარბებისას მისაღები ზომები საკმარისი ინფორმაცია აზითრომიცინის დოზის გადაჭარბებაზე არ არსებობს. დოზის გადაჭარბებისას მაკროლიდთა ყველა წარმომადგენლისათვის დამახასიათებელია შემდეგი სიმპტომები: წამოხურება, გულისრევა, ღებინება, დიარეა. ამ სიმპტომების მოსახსნელად აუცილებელია კუჭის ამორეცხვა.   შენახვის Conditions პრეპარატი ინახება ოთახის პირობებში, 30°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული   (ლევოფლოქსაცინი 500 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები)  შემადგენლობა ყოველი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს : ლევოფლოქსაცინი .......................... 500 მგ-ს ექვივალენტი  აღწერა ლევოფლოქსაცინი არის სინთეზური ანტიბაქტერიული საშუალება. ქიმიური სახელწოდებაა (-)-(S)-9-ფტორ-2,3-დიჰიდრო-3-მეთილ-10-(4-მეთილ-1-პიპერაზინილ)-7-ოქსო-7H-პირიდო[1,2,3-დე]-1,4-ბენზოქსაზინ-6-კარბოქსილის მჟავას ჰემიჰიდრატი. ემპირიული ფორმულა არის C ₁₈ H ₂₀ FN ₃ O ₄ • ½ H ₂ O და მოლეკულური წონა არის 370.38. ფარმაკოლოგიურიკლასიფიკაცია ანტიბაქტერიული საშუალება ფარმაკოლოგიურიმოქმედება ფარმაკოკინეტიკა აბსორბცია პერორალურად მიღებული ლევოფლოქსაცინი სწრაფად და თითქმის მთლიანად შეიწოვება პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაციით, რომელიც მიიღწევა 1-2 საათის განმავლობაში. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის 99 - 100%. საკვები მცირე გავლენას ახდენს ლევოფლოქსაცინის შეწოვაზე. წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა 48 საათის განმავლობაში 500 მგ-ს ერთხელ ან ორჯერ დღეში დოზირების რეჟიმის გამოყენებისას. განაწილება ლევოფლოქსაცინის დაახლოებით 30-40% უკავშირდება შრატის ცილებს. ლევოფლოქსაცინის განაწილების საშუალო მოცულობა არის დაახლოებით 100 ლ 500 მგ ერთჯერადი და განმეორებითი დოზების შემდეგ, რაც მიუთითებს ქსოვილებში ფართო განაწილებაზე. ქსოვილებსადასითხეებშიშეღწევა: ნაჩვენებია, რომ ლევოფლოქსაცინი აღწევს ბრონქების ლორწოვან გარსში, ეპითელიუმის ლორწოვან სითხეში, ალვეოლურ მაკროფაგებში, ფილტვის ქსოვილში, კანში (ბუშტუკის სითხე), პროსტატის ქსოვილსა და შარდში. თუმცა, ლევოფლოქსაცინის ცუდად აღწევს ცერებროსპინალურ სითხეში. ბიოტრანსფორმაცია ლევოფლოქსაცინი მეტაბოლიზდება ძალიან მცირე რაოდენობით, მეტაბოლიტებია დესმეთილ-ლევოფლოქსაცინი და ლევოფლოქსაცინის N-ოქსიდი. ეს მეტაბოლიტები შეადგენს დოზის <5%-ს და გამოიყოფა შარდით. ლევოფლოქსაცინი სტერეოქიმიურად სტაბილურია და არ განიცდის ქირალურ ინვერსიას. ელიმინაცია ლევოფლოქსაცინის პერორალური და ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, იგი გამოიყოფა პლაზმიდან შედარებით ნელა (t ½: 6 - 8 სთ). გამოიყოფა ძირითადად თირკმლის გზით (შეყვანილი დოზის >85%). ლევოფლოქსაცინის საშუალო აშკარა მთლიანი კლირენსი ორგანიზმში 500 მგ ერთჯერადი დოზის შემდეგ იყო 175 +/-29.2 მლ/წთ. არ არსებობს მნიშვნელოვანი განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ ინტრავენური და პერორალური მიღების შემდეგ, რაც მიუთითებს, რომ პერორალური და ინტრავენური გზები ურთიერთშემცვლელია. ხაზოვნობა ლევოფლოქსაცინს აქვს ხაზოვანი ფარმაკოკინეტიკა 50-დან 1000 მგ-მდე დოზის დიაპაზონში. სპეციალურიპოპულაციები თირკმლისუკმარისობის მქონე პირები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკაზე გავლენას ახდენს თირკმლის უკმარისობა. თირკმელების ფუნქციის დაქვეითებისას, თირკმლისმიერი ელიმინაცია და კლირენსი მცირდება, ხოლო ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება, როგორც ეს მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში: ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის უკმარისობის დროს 500 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის შემდეგ

Cl cr [მლ/წთ]	<20	20 - 49	50 – 80
Cl R [მლ/წთ]	13	26	57
t 1/2 [სთ]	35	27	9

ხანდაზმულიპირები არ არსებობს მნიშვნელოვანი განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ ახალგაზრდა და ხანდაზმულ პირებს შორის, გარდა იმ განსხვავებებისა, რომლებიც დაკავშირებულია კრეატინინის კლირენსში. გენდერულიგანსხვავებები მამრობითი და მდედრობითი სქესის პირების  ცალკე ანალიზმა აჩვენა მცირე და ზღვრული გენდერული განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ. არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ეს გენდერული განსხვავებები კლინიკურად მნიშვნელოვანია.  ფარმაკოდინამიკა: ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ქინოლონური ანტიბაქტერიული საშუალებები - ფტორქინოლონები, ATC კოდი: J01MA12 ლევოფლოქსაცინი არის ფტორქინოლონების კლასის სინთეზური ანტიბაქტერიული საშუალება და ოფლოქსაცინის რაცემიული აქტიური ნივთიერების S (-) ენანტიომერი. მოქმედებისმექანიზმი როგორც ფტორქინოლონის ანტიბაქტერიული საშუალება, ლევოფლოქსაცინი მოქმედებს დნმ-დნმ-გირაზას კომპლექსზე და ტოპოიზომერაზაზე IV. ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობა ლევოფლოქსაცინის ბაქტერიციდული აქტივობის ხარისხი დამოკიდებულია შრატში მაქსიმალური კონცენტრაციის თანაფარდობაზე (Cmax) ან მრუდის ქვეშ მდებარე ფართობზე (AUC) და მინიმალურ ინჰიბიტორულ კონცენტრაციაზე (MIC). რეზისტენტობისმექანიზმი ლევოფლოქსაცინის მიმართ რეზისტენტობა მიიღწევა ეტაპობრივი პროცესით სამიზნე უბნებზე  მუტაციებით ორივე ტიპის II ტოპოიზომერაზაში, დნმ გირაზასა და ტოპოიზომერაზას IV-ში. სხვა რეზისტენტულმა მექანიზმებმა, როგორიცაა შეღწევადობის ბარიერები (ხშირია Pseudomonas aeruginosa-ს შემთხვევაში) და ეფლუქსის მექანიზმებმა ასევე შეიძლება გავლენა მოახდინონ ლევოფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობაზე. აღინიშნება ჯვარედინი რეზისტენტობა ლევოფლოქსაცინსა და სხვა ფტორქინოლონებს შორის. მოქმედების მექანიზმის გამო, ლევოფლოქსაცინსა და სხვა კლასების ანტიბაქტერიულ საშუალებებს შორის ზოგადად არ არსებობს ჯვარედინი რეზისტენტობა. მგრძნობელობისსაზღვრები ცხრილში ქვემოთ (მგ/ლ 1) ჩამოთვლილია ლევოფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობის ტესტირების EUCAST მიერ დამტკიცებული მდკ-ს (მგ/ლ) საკონტროლო მნიშვნელობები, რომელნიც ამ პრეპარატის მიმართ პათოგენების მგრძნობელობის შეფასების საშუალებას იძლევიან  მგრძნობიარე , ზომიერად მგრძნობიარე ან რეზისტენტული. EUCAST-ს მიერ ლევოფლოქსაცინისთვის დადგენილი მდკ-ს კლინიკური საკონტროლო მნიშვნელობები (ვერსია 2.0, 2012-01-01 ):

პათოგენი	მგრძნობიარე	რეზისტენტული
Enterobacterales	≤ 0.5 მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
Pseudomonas spp.	≤ 0.001 მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
Acinetobacter spp.	≤ 0.5 მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
Staphylococcus aureus Coagulase-negative staphylococcii	≤ 0.001 მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
Enterococcus spp. 1	≤ 4 მგ/ლ	> 4 მგ/ლ
Streptococcus pneumoniae	≤ 0.001 მგ/ლ	> 2 მგ/ლ
Streptococcus  groups A,B,C and G	≤ 0.001  მგ/ლ	> 2 მგ/ლ
Haemophilus influenza	≤ 0.06 მგ/ლ	> 0/06 მგ/ლ
Moraxella  catarrhalis3	≤ 0.125 მგ/ლ	> 0.125 მგ/ლ
Helicobacterpylori	≤ 1  მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
Aerococcussanguinicola and urinae 2	≤ 2  მგ/ლ	> 2 მგ/ლ
Aeromonas spp.	≤ 0.5  მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
PK-PD (რომელიც არ  არის დაკავშირებული პათოგენების გარკვეულ  სახეობასთან)  საზღვრები,	≤ 0.5 მგ/ლ	> 1 მგ/ლ

1 : საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციები მხოლოდ 2 :  მგრძნობელობა შეიძლება შეფასდეს ციპროფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობის მიხედვით. რეზისტენტობის გავრცელება შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და დროთა განმავლობაში შერჩეული სახეობებისთვის და რეზისტენტობის შესახებ ადგილობრივი ინფორმაცია სასურველია, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობისას. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა მოიძიოთ ექსპერტის რჩევა, როდესაც რეზისტენტობის ადგილობრივი გავრცელება ისეთია, რომ აგენტის სარგებლობა სულ მცირე ზოგიერთი ტიპის ინფექციაში საეჭვოა. ჩვეულებრივმგრძნობიარესახეობები აერობულიგრამდადებითიბაქტერიები Bacillus anthracis Staphylococcus aureus მეთიცილინ-მგრძნობიარე Staphylococcus saprophyticus სტრეპტოკოკები, ჯგუფი C და G Streptococcus agalactiae Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes აერობულიგრამუარყოფითიბაქტერიები Eikenellacorrodens Haemophilusinfluenzae Haemophilus para-influenzae Klebsiella oxytoca Moraxella catarrhalis Pasteurella multocida Proteus vulgaris Providenciarettgeri ანაერობულიბაქტერიები Peptostreptococcus სხვა Chlamydophila pneumoniae Chlamydophil apsittaci Chlamydia trachomatis Legionella pneumophila Mycoplasma pneumoniae Mycoplasma hominis Ureaplasmaurealyticum სახეობები, რომლებისთვისაცშეძენილირეზისტენტობაშეიძლებაპრობლემა იყოს აერობული გრამდადებითი ბაქტერიები Enterococcus faecalis Staphylococcus aureus მეთიცილინ-რეზისტენტული * კოაგულაზა უარყოფითი Staphylococcus spp აერობულიგრამუარყოფითიბაქტერიები Acinetobacter baumannii Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumonia Morganellamorganii Proteus mirabilis Providencia stuartii Pseudomonas aeruginosa Serratiamarcescens ანაერობულიბაქტერიები Bacteroides fragilis თანდაყოლილადრეზისტენტულიშტამები აერობულიგრამდადებითიბაქტერიები Enterococcus faecium *მეთიცილინ-რეზისტენტული S. aureus-ს , დიდი ალბათობით, გააჩნია ფტორქინოლონების, მათ შორის ლევოფლოქსაცინის მიმართ კორეზისტენტობა. ჩვენებებიდაგამოყენება ლევოფლოქსაცინის ნაჩვენებია მოზრდილებში შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ:

• მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი
• ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება გამწვავებული  ბრონქიტის ჩათვლით
• საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია
• კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები

ზემოაღნიშნული ინფექციების დროს ლევოფლოქსაცინი გამოყენებული უნდა მხოლოდ მაშინ, როდესაც არასათანადოდ არის მიჩნეული ანტიბაქტერიული საშუალებების გამოყენება, რომლებიც ჩვეულებრივ რეკომენდებულია ამ ინფექციების საწყისი მკურნალობისთვის.

• პიელონეფრიტი და საშარდე გზების გართულებული ინფექციები
• ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი
• ცისტიტი გართულების გარეშე
• ინჰალაციური ჯილეხი: ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკა და მკურნალობა.

ლევოფლოქსაცინით  მკურნალობა შეიძლება დასრულდეს იმ პაციენტებში რომლებთანაც  ნაჩვენებია გაუმჯობესება ლევოფლოქსაცინის ინტრავენური პრეპარატის თავდაპირველი გამოყენების შემდეგ. გასათვალისწინებელია ოფიციალური მითითებები ანტიბაქტერიული საშუალებების სათანადო გამოყენების შესახებ. უკუჩვენებები ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები არ გამოიყენება:

• პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა ლევოფლოქსაცინის ან სხვა ქინოლონის და რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
• ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში,
• პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მყესების დარღვევების ისტორია, დაკავშირებული ფტორქინოლონის მიღებასთან,
• ბავშვებში ან მოზარდებში,
• ორსულობის დროს,
• მეძუძურ ქალებში.

უარყოფითი რეაქცია ქვემოთ მოცემული ინფორმაცია ეფუძნება კლინიკურ კვლევებს 8300-ზე მეტ პაციენტში და ვრცელ პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებას. სიხშირეებიგანისაზღვრებაშემდეგნაირად: ძალიანხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100, <1/10), არახშირი (≥1/1000, <1/100), იშვიათი (≥1 /10000, <1/1000), ძალიანიშვიათი (<1/10000), უცნობი(შეფასება შეუძლებელიაარსებულიმონაცემებით). სიხშირის თითოეულ ჯგუფში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია სიმძიმის კლების მიხედვით.

სისტემურ ორგანოთაკლასი	ხშირი (≥1/100- <1/1 )	არახშირი (≥ 1/1,000 - <1/100)	იშვიათი (≥1/10,000- <1/1,000)	ცნობილი არ არის(შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემების საფუძელზე) მონაცემები)
ინფექციები და ინვაზიები		სოკოვანი ინფექცია მათ შორის Candida-ს ინფექციის პათოგენური რეზისტენტობა
დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ		ლეიკოპენია ეოზინოფილია	თრომბოციტოპენია ნეიტროპენია	პანციტოპენია აგრანულოციტოზი ჰემოლიტური ანემია
დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ			ანგიონევროზული შეშუპება ჰიპერმგრძნობელობა	ანაფილაქსური შოკიa ანაფილაქტოიდური შოკიa
ენდოკრინული დარღვევები			ანტიდიურეზული ჰორმონის (SIADH) არასათანადო სეკრეციის სინდრომი
დარღვევები მეტაბოლიზმისდა კვების მხრივ		ანორექსია	ჰიპოგლიკემია განსაკუთრებით დიაბეტით დაავადებულებში	ჰიპერგლიკემია ჰიპოგლიკემიური კომა
ფსიქიატრიული დარღვევები*	უძილობა	შფოთვა დაბნეული მდგომარეობა ნერვოზულობა	ფსიქოზური რეაქციები (მაგ. ჰალუცინაციებით, პარანოიით) დეპრესია აჟიტაცია არანორმალური სიზმრები ღამის კოშმარები	ფსიქოზური დარღვევები საკუთარი თავისთის საფრთხის შემქნელი ქცევა მათ შორის სუიციდური იდეები ან სუიციდის მცდელობა
დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ	თავის ტკივილი თავბრუსხვევა	ძილიანობა კანკალი დისგევზია	კრუნჩხვითი პარესთეზია	პერიფერიული სენსორული ნეიროპათია   პერიფერიული სენსორული მოტორული ნეიროპათია   (პაროსმია ანოსმიის ჩათვლით) დისკინეზია ექსტრაპირამიდული აშლილობა ,აგეზია სინკოპე კეთილთვისებიანი ინტრაკრანიალური ჰიპერტენზია
დარღვევები თვალის მხრივ*			მხედველობის დარღვევები, როგორიცაა ბუნდოვანი მხედველობა	მხედველობის გარდამავალი დაკარგვა
დარღვევები ყურის და ლაბირინთის მხრივ *		ვერტიგო	ტინიტუსი	სმენის დაკარგვა სმენის დაქვეითება
დარღვევები გულის მხრივ*			ტაქიკარდია, პალპიტაცია	პარკუჭოვანი ტაქიკარდია, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს გულის გაჩერება პარკუჭოვანი არითმია და Torsade de Pointes (უპირატესად პაციენტებში QT გახანგრძლივების რისკ-ფაქტორებით), ელექტროკარდიოგრამაზე QT გახანგრძლივება
დარღვევები სისხლძარღვების მხრივ*	ვრცელდება მხოლოდ ი.ვ. ფორმაზე: ფლებიტი		ჰიპოტენზია
დარღვევები სუნთქვის, გულმკერდის ორგანოებისა და შუასაყარის მხრივ		დისპნოე		ბრონქოსპაზმი ალერგიული პნევმონიტი
დარღვევები კუჭ-ნაწლავის მხრივ	დიარეა ღებინება გულისრევა	მუცლის ტკივილი დისპეფსია მეტეორიზმი ყაბზობა		დიარეა – ჰემორაგიული, რომელიც ძალიან იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება მიუთითებდეს ენტეროკოლიტზე, ფსევდომემბრანული კოლიტის ჩათვლით პანკრეატიტი
ჰეპატობილიარული დარღვევები	ღვიძლისმიერი ფერმენტის მომატება (ALT/AST, ტუტე ფოსფატაზა, GGT)	სისხლში ბილირუბინის მომატება		სიყვითლე და ღვიძლის მძიმე დაზიანება, მათ შორის ფატალური შემთხვევები ღვიძლის მწვავე უკმარისობით, ძირითადად პაციენტებში მძიმე თანმხლები დაავადებებით ჰეპატიტი
დარღვევები კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივb		გამონაყარი ქავილი ჭინჭრის ციება ჰიპერჰიდროზი	წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), წამლისმიერი ფიქსირებული გამონაყარი	ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი სტივენს-ჯონსონის სინდრომი მრავალფორმიანი ერითემა ფოტომგრძნობელობის რეაქცია ლეიკოციტოკლასტური ვასკულიტი სტომატიტი
ჩონჩხ-კუნთოვანი1 და შემაერთებელი ქსოვილების დარღვევები*		ართრალგია მიალგია	მყესების დარღვევები ტენდინიტის ჩათვლით (მაგ. აქილევსის მყესი) კუნთების სისუსტე, რომელსაც შესაძლოა განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდეს მიასთენიის გრავიის მქონე პაციენტებში	რაბდომიოლიზი* მყესის გაწყვეტა (მაგ. აქილევსის მყესი) ლიგატების გაწყვეტა  კუნთების რღვევა ართრიტი
დარღვევები თირკმელების და საშარდე სისტემის მხრივ		სისხლში კრეატინინის მომატება	თირკმლის მწვავე უკმარისობა (მაგ. ინტერსტიციული ნეფრიტი)
ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობებიშეყვანის ადგილას	ვრცელდებამხოლოდი.ვ.ფორმაზე: რეაქცია ინფუზიის ადგილზე (ტკივილი, სიწითლე)	ასთენია	პირექსია	ტკივილი (მათ შორის, ზურგის, მკერდისა და კიდურების ტკივილი)

  ^a ანაფილაქსიური და ანაფილაქტოიდური რეაქციები შეიძლება ზოგჯერ მოხდეს პირველივე დოზის შემდეგ ^b ლორწოვანი გარსის რეაქციები შეიძლება ზოგჯერ მოხდეს პირველივე დოზის მიღების შემდეგაც კი   ** გახანგრძლივებული (თვეებამდე ან წლამდე), ინვალიდური და პოტენციურად შეუქცევადი სერიოზული წამლის რეაქციების ძალიან იშვიათი შემთხვევები, რომლებიც გავლენას ახდენენ რამდენიმე, ზოგჯერ მრავალ, სისტემურ ორგანოთა კლასსა და გრძნობაზე (მათ შორის რეაქციები, როგორიცაა ტენდონიტი, მყესების რღვევა, ართრალგია, კიდურების ტკივილი, სიარულის დარღვევა, ნეიროპათიები, რომლებიც დაკავშირებულია პარესთეზიასთან, დეპრესიასთან, დაღლილობასთან, მეხსიერების დაქვეითებასთან, ძილის დარღვევასთან და სმენის, მხედველობის, გემოსა და ყნოსვის დაქვეითებასთან) დაფიქსირდა ქინოლონების და ფტორქინოლონების გამოყენებასთან დაკავშირებით ზოგიერთ შემთხვევაში, წინასწარ არსებული რისკ-ფაქტორების მიუხედავად. ** დაფიქსირდა აორტის ანევრიზმისა და დისექციის შემთხვევები, ზოგჯერ გართულებული დარღვევით (მათ შორის ფატალური) და გულის რომელიმე სარქვლის რეგურგიტაცია/უკმარისობა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფტორქინოლონებს. სხვა გვერდითი რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ფტორქინოლონის მიღებასთან, მოიცავს: -        პორფირიის შეტევები პორფირიის მქონე პაციენტებში. დოზირება ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება დღეში ერთხელ ან ორჯერ. დოზა დამოკიდებულია ინფექციის სახეობასა და სიმძიმეზე და სავარაუდო გამომწვევი პათოგენის მგრძნობელობაზე. მკურნალობა ინტრავენური პრეპარატის თავდაპირველი გამოყენების შემდეგ შეიძლება დასრულდეს ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტებით პარენტერალური და პერორალური ფორმების ბიოექვივალენტობის გათვალისწინებით, შესაძლებელია იგივე დოზის გამოყენება. დოზირება: შემდეგი რეკომენდაციების გაცემა შეიძლება ლოვოფლოქსაცინის დოზების შესახებ: დოზირებათირკმელებისნორმალურიფუნქციისმქონეპაციენტებში (კრეატინინისკლირენსი > 50 მლ/წთ) 

ჩვენება	სადღეღამისოდოზისრეჟიმი  (სიმძიმისმიხედვით)	მკურნალობისსაერთოხანგრძლივობა  (სიმძიმისმიხედვით)
მწვავე ბაქტერული სინუსიტი	500 მგ დღეში ერთხელ	10-14 დღე
ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადების მწვავე ბაქტერიული  ბრონქიტის ჩათვლით	500 მგ დღეში ერთხელ	7-10 დღე
საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია	500 მგ ერთხელ ან ორჯერ დღეში	7-14 დღე
მწვავე პიელონეფრიტი	500 მგ დღეში ერთხელ	7-10 დღე
საშარდე გზების გართულებული ინფექციები	500 მგ დღეში ერთხელ	7-14 დღე
ცისტიტი გართულების გარეშე	250 მგ დღეში ერთხელ	3 დღე
ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი	500 მგ დღეში ერთხელ	28 დღე
კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები	500 მგ ერთხელ ან ორჯერ დღეში	7-14 დღე
ინჰალაციური ჯილეხი	500 მგ დღეში ერთხელ	8 კვირა

სპეციალურიპოპულაციები თირკმლისფუნქციისდარღვევა (კრეატინინისკლირენსი ≤ 50 მლ/წთ)

კრეატინინისკლირენსი	დოზისრეჟიმი
	250 მგ/24 სთ	500 მგ/24 სთ	500 მგ/12 სთ
	პირველიდოზა: 250 მგ	პირველიდოზა:  500 მგ	პირველიდოზა:  500 მგ
50 - 20 მლ/წთ	შემდეგ:  125 მგ/24 სთ	შემდეგ:  250 მგ/24 სთ	შემდეგ : 250 მგ/12 სთ
19-10 მლ/წთ	შემდეგ:  125 მგ/48 სთ	შემდეგ:  125 მგ/24 სთ	შემდეგ:  125 მგ/12 სთ
<10 მლ/წთ (ჰემოდიალიზის და უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონული დიალიზის ჩათვლით) 1	შემდეგ:  125 მგ/48 სთ	შემდეგ:  125 მგ/24 სთ	შემდეგ:  125 მგ/24 სთ

¹ დამატებითი დოზები არ არის საჭირო ჰემოდიალიზის ან უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზის შემდეგ. ღვიძლისფუნქციისდარღვევა დოზის კორექცია საჭირო არ არის, ვინაიდან ლევოფლოქსაცინი არ მეტაბოლიზდება რაიმე შესაბამისი ხარისხით ღვიძლში და ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით. ხანდაზმულიმოსახლეობა ხანდაზმულებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო, გარდა იმისა, რაც დაწესებულია თირკმლის ფუნქციის გათვალისწინებით. პედიატრიულიმოსახლეობა ლევოფლოქსაცინი უკუნაჩვენებია ბავშვებში და მოზარდებში. გამოყენებისწესი ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება დაუღეჭავად, საკმარისი რაოდენობით სითხის მიყოლებით. ტაბლეტის გაყოფა შესაძლებელია გამყოფ ხაზის ადგილას , რათა მოხდეს დოზის დარეგულირება. ტაბლეტები მიიღება კვების დროს ან კვებათა შორის ინტერვალში. ლევოფლოქსაცინის  ტაბლეტები მიიღება რკინის მარილების, თუთიის მარილის,  მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ანტაციდების  ან  დიდანოზინთან (მხოლოდ დიდანოზინი მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ბუფერული საშუალებები), და სუკრალფატის მიღებამდე სულ მცირე 2 საათით ადრე, რადგან სხვა შემთხვევაში მოსალოდნელია აბსორბციის შემცირება. ურთიერთქმედება სამკურნალო საშულებებთან სხვასამკურნალოსაშუალებებისმოქმედებალევოფლოქსაცინზე რკინის მარილები, თუთიის მარილები, მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ანტაციდური საშუალებები, დიდანოზინი ლევოფლოქსაცინის აბსორბცია მნიშვნელოვნად მცირდება ისეთ პრეპარატებთან ერთდროულად გამოყენებისას, რომელნიც შეიცავენ რკინის მარილებს, ან მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველ ანტაციდურ საშუალებებთან, აგრეთვე, დიდანოზინთან (ეს ეხება მხოლოდ დიდანოზინის სამკურნალო ფორმებს მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველი ბუფერული აგენტებით). ფტორქინოლონების და თუთიის შემცველი მულტივიტამინების ერთდროულად პერორალურად გამოყენება აქვეითებს მათ აბსორბციას. პრეპარატების მიღება, რომელნიც შეიცავენ 2- და 3-ვალენტიან კატიონებს, როგორიცაა რკინის მარილები, თუთიის მარილები, ანტაციდები, რომელთა შემადგენლობაშიც შედის მაგნიუმი ან და ალუმინი ან დიდანოზინი (ეს ეხება მხოლოდ დიდანოზინის სამკურნალო ფორმებს მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველი ბუფერული აგენტებით) არ არის რეკომენდებული 2 საათით ადრე და 2 საათში ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღების შემდეგ. კალციუმის მარილები პერორალურად მიღებისას მინიმალურ გავლენას ახდენენ ლევოფლოქსაცინის აბსორბციაზე. სუკრალფატი სუკრალფატთან ერთდროულად მიღებისას ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების ბიოხელმისაწვდომობა მნიშვნელოვნად მცირდება. სუკრალფატის ერთდროულად მიღების აუცილებლობის შემთხვევაში სასურველია მისი მიღება 2 საათში ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღების შემდეგ. თეოფილინი, ფენბუფენიანმსგავსიარასტეროიდულიანთებისსაწინააღმდეგოსაშუალებები კლინიკური კვლევისას ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება თეოფილინთან არ გამოვლენილა. თუმცა, ცერებრალური კრუნჩხვის ზღურბლის მკვეთრად დაქვეითება შეიძლება აღინიშნოს, როდესაც ქინოლონები მიიღება თეოფილინთან, არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ან სხვა ისეთ საშუალებებთან ერთად, რომლებიც ამცირებენ კრუნჩხვის ზღურბლს. ლევოფლოქსაცინის კონცენტრაცია იყო დაახლოებით 13%-ით უფრო მაღალი ფენბუფენის არსებობისას, ვიდრე ცალკე გამოყენებისას. პრობენეციდიდაციმეტიდინი პრობენეციდს და ციმეტიდინს ჰქონდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი ლევოფლოქსაცინის ელიმინაციაზე. ლევოფლოქსაცინის თირკმლისმიერი კლირენსი შემცირდა ციმეტიდინით (24%) და პრობენეციდით (34%). ეს განპირობებულია იმ ფაქტით, რომ ორივე პრეპარატს შეუძლია დაბლოკოს ლევოფლოქსაცინის თირკმლის ტუბულარული სეკრეცია. თუმცა, კვლევის დროს ტესტირებულ დოზებზე, სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი კინეტიკური განსხვავებები ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იყოს კლინიკურადრელევანტური. სიფრთხილე არის საჭირო, როდესაც ლევოფლოქსაცინი ინიშნება ისეთ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც მოქმედებენ თირკმლის სეკრეციაზე, მაგალითად პრობენეციდი და ციმეტიდინი, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში. სხვამნიშვნელოვანიინფორმაცია: კლინიკურმა ფარმაკოლოგიურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკაზე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზეგავლენა არ აღინიშნებოდა, როდესაც ლევოფლოქსაცინი მიღებული იყო შემდეგ პრეპარატებთან ერთად: კალციუმის კარბონატი, დიგოქსინი, გლიბენკლამიდი, რანიტიდინი. ლევოფლოქსაცინის მოქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებზე ციკლოსპორინი  ციკლოსპორინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გაიზარდა 33%-ით ლევოფლოქსაცინთან ერთად მიღებისას. K ვიტამინისანტაგონისტები  გაზრდილი კოაგულაციის ტესტები (PT/INR) და/ან სისხლდენა, რომელიც შეიძლება იყოს მძიმე, აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლევოფლოქსაცინით K ვიტამინის ანტაგონისტთან ერთად (მაგ. ვარფარინი). ამიტომ, კოაგულაციის ტესტების მონიტორინგი უნდა მოხდეს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ K ვიტამინის ანტაგონისტებით. პრეპარატები, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს  ლევოფლოქსაცინი, ისევე როგორც სხვა ფტორქინოლონები, სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ პრეპარატებს (მაგ. IA და III კლასის ანტიარითმული საშუალებები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, მაკროლიდები, ანტიფსიქოტური საშუალებები). სხვაშესაბამისიინფორმაცია  ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების კვლევაში ლევოფლოქსაცინი არ ახდენდა ზეგავლენას თეოფილინის ფარმაკოკინეტიკაზე (რომელიც წარმოადგენს CYP1A2-ის სუბსტრატს), რაც მიუთითებს იმაზე, რომ ლევოფლოქსაცინი არ არის CYP1A2 ინჰიბიტორი. ურთიერთქმედების სხვა ფორმები საკვები არ მოიპოვება კლინიკურად მნიშვნელოვანი ინფორმაცია საკვებთან ურთიერთქმედების შესახებ. შესაბამისად ლევოფლოქსაცინის  ტაბლეტების მიღება არ არის დამოკიდებული კვებაზე. გაფრთხილებებიდასიფრთხილისზომები ლევოფლოქსაცინის გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული პაციენტებში, რომლებსაც წარსულშ

მწაროებელი ქვეყანა: იტალია გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო   გახანგრძლივებული  გამოთავისუფლებით ერთი კაფსულა შეიცავს - 450 მგ ურსოდეოქსიქოლის მჟავას. ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:  ღვიძლისა და სანაღვლე გზების სამკურნალო საშუალება. ურსობილი HT –ს გააჩნია ჰეპატოპროტექტორული, ჰიპოქოლესტერინემიული , ჰიპოლიპიდემიური  და იმუნომოდულატორული მოქმედება. ურსობილი HT  უზრუნველყოფს ნაღვლის ლითოგენური თვისებების შემცირებას. იგი ამცირებს ღვიძლიშიდა ქოლესტაზს (ნაღვლმდენი),  ამცირებს ქოლესტერინული კენჭების წარმოქმნას და  ქმნის უკვე არსებული კენჭების დაშლისთვის საჭირო გარემოს (ქოლელითოლიზური ეფექტი) ჰეპატოპროტექტორული მოქმედება: • ურსობილი HT  წარმოქმნის ორმაგ მოლეკულებს, რომლებიც ერთვებიან ჰეპატოციტების, ქოლანგიოციტებისა და საჭმლის მომნელებელი სისტემის ეპითელიოციტების მემბრანების შემადგენლობაში, უნარჩუნებენ მათ სტაბილურობას და ზრდიან მათ მდგრადობას ციტოტოქსიკური მიცელებისადმი • მაღალპოლარული თვისებების გამო, ურსობილი HT უზრუნველყოფს აპოლარული (ტოქსიკური) ნაღვლის მჟავებიდან არატოქსიკური შერეული მიცელების წარმოქმნას, რაც ბილიარული რეფლუქს-გასტრიტისა და რეფლუქს-ეზოფაგიტის დროს ამცირებს კუჭის რეფლუქტატის მიერ უჯრედული მემბრანების დაზიანებას. • ურსობილი HT აფერხებს უჯრედების (ჰეპატოციტები, ქოლანგიოციტები) ნაადრევი დაბერებისა და სიკვდილის პროცესს. • ურსობილი HT აფერხებს ფიბროზის პროგრესირებას პაციენტებში ბილიარული პირველადი ციროზით, მუკოვისციდოზითა და ალკოჰოლური სტეატოჰეპატიტით. ღვიძლიშიდა ქოლესტაზის შემცირება: ურსობილი HT აინჰიბირებს ნაწლავში ლიპოფილური ნაღვლის მჟავების შეწოვას; უზრუნველყოფს ბიკარბონატებით მდიდარი ნაღვლის წვენის წარმოქმნას, რაც იწვევს ნაღვლის წვენის პასაჟის ზრდას,  ეფექტურად ამცირებს ღვიძლის შიდა ქოლესტაზს და ასტიმულირებს ჰეპატოციტებისათვის ტოქსიური ნაღვლის მჟავების გამოყოფას ნაწლავიდან. ნაღვლის წვენის ლითოგენურ ინდექსის შემცირება: ურსობილი HT ამცირებს ნაღვლის წვენში ქოლესტერინის შემცველობას, რაც მიიღწევა ნაწლავიდან ამ უკანასკნელის შეწოვის ინჰიბირებით, ღვიძლში მისი სინთეზისა და ნაღვლის წვენში გამოყოფის შემცირებით. ზრდის ნაღვლის წვენში ქოლესტერინის ხსნადობას მასთან თხევადკრისტალური ნაერთების წარმოქმნის გზით; ქოლესტერინის მოლეკულებთან  თხევად კრისტალების წარმოქმნა, თავის მხრივ განაპირობებს  ნაღვლის წვენის  ლითოგენურობის  შემცირბას შედეგად, იზრდება ქოლესტერინული ნაღვლის კონკრემენტების ხსნადობა და მცირდება ახალი კონკრემენტების წარმოქმნის შესაძლებლობა. იმუნომოდულატორული მოქმედება: განპირობებულია ურსობილი HT–ის მოქმედებით ჰეპატოციტების მემბრანებზე HLA-1 ანტიგენებისა და ქოლანგიოციტებზე - HLA-2 ანტიგენების ექსპრესიის დათრგუნვით, ასევე T- ლიმფოციტების (თ-ქილერების) აქტივობის ნორმალიზებით. ამცირებს ეოზინოფილების რაოდენობას, თრგუნავს იმუნოკომპეტენტური იმუნოგლობულინების (პირველ რიგში IgM) აქტივობას. ფარმაკოდინამიკა ურსოდეოქსისოლის მჟავა შიეწოვება წვრილი ნაწლავიდან პასიური დიფუზიის მეშვეობით (90%), Cmax1-3 სთ-ში მიიღწევა. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 96-99%. მიღებული დოზის დაახლოებით 50-70% გამოიდევნება ნაღვლის წვენის მეშვეობით, ხოლო დარჩენილი ნაწილი მეტაბოლიზდება მსხვილ ნაწლავში ბაქტერიების მიერ. ჩვენება ნაღვლის ბუშტისა და სანაღვლე გზების დაავადებები: • გაურთულებელი ნაღვლ-კენჭოვანი დაავადება • ბილიარული ნალექი • ნაღვლის სადინარების დისკინეზია • ბილიარული დისპეფსიური სინდრომი (ქოლეცისტოპათიისა და ნაღვლის სადინარების დისკინეზიის დროს) • ბილიარული რეფლუქს-გასტრიტი და რეფლუქს-ეზოფაგიტი • პირველადი სკლეროზული ქოლანგიტი • ქოლესტაზი პარენტერალური კვებისას • ღვიძლშიდა ნაღვლის სადინარების ჰიპოპლაზია/ატრეზია ღვიძლის დაავადებები: • მწვავე და ქრონიკული აქტიური ჰეპატიტი • ღვიძლის ტოქსიკური (მათ შორის ალკოჰოლური, წამლისმიერი) დაზიანება • არაალკოჰოლური სტეატოჰეპატიტი • ღვიძლის პირველადი ბილიარული ციროზი • ღვიძლის კისტოზური ფიბროზი (მუკოვისციდოზი) პროფილაქტიკის მიზნით: • ქოლეცისტექტომიის შემდგომ კენჭების წარმოქმნის რეციდივის პროფილაქტიკა • ღვიძლის დაზიანების პროფილაქტიკა ჰორმონალური კონტრაცეპტივების, ციტოსტატიკების და ფსიქორტოპული საშუალებების მიღების ფონზე • ნაღვლის ბუშტში კენჭების წარმოქმნის პროფილაქტიკა სიმსუქნით დაავადებულ პაციენტებში, სხეულის წონის სწრაფი დაკლების შემთხვევაში უკუჩვენება ნაღვლის სადინარების ობტურაცია, ნაღვლის სადინარებისა და ნაღვლის ბუშტის მწვავე ანთებითი დაავადებები, არაფუნქციონირებადი ნაღვლის ბუშტი, რენტგენოკონტრასტული კენჭები ნაღვლის ბუშტში (კალციუმის მაღალი შემცველობით), პრეპარატის კომპონენტებისადმი მომატებული მგრძნობელობა, ნაღვლის-კუჭის-ნაწლავური ფისტულა ღვიძლის ციროზი დეკომპენსაციის ფაზაში, ნაღვლის ბუშტის ემპიემა. დოზირება და მიღების წესი: ურსობილი HT –ის მიღება რეკომენდებულია საღამოს  ან ძილის წინ.   დოზირების რეჟიმი და მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა ინდივიდუალურია და განისაზღვრება დაავადების მიხედვით. მოზრდილებში ძირითადად მიიღება 1 კაფსულა 1–ჯერ დღეში. საჭიროების შემთხვევაში 1 კაფსულა 2–ჯერ დღეში.  გრძელვადიანი თერაპია: ნაღველის ლითოგენური თვისებების შემცირებისთვის საშუალო დღიური დოზა შეადგენს 450მგ-ს. 2 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში პრეპარატის დოზა განისაზღვრება ინდივიდუალურად – 10-20 მგ/კგ დღე-ღამეში. რეკომენდებული დოზები და მკურნალობის კურსი  

დაავადება	სადღეღამისო დოზა	კურსის  ხანგრძლივობა
ღვიძლის მწვავე და ქრონიკული დაავადება	450 მგ 1 ან 2–ჯერ დღეში	რამდენიმე თვიდან 1 წლამდე
ნაღვლ-კენჭოვანი დაავადება	450 მგ – 1 კაფსულა ძილის წინ	6 თვიდან 2 წლამდე –კენჭების სრულ დაშლამდე
ბილიარული რეფლუქს-გასტრიტი და რეფლუქს-ეზოფაგიტი	450 მგ – 1 კაფსულა ძილის წინ	10-15 დღე
ღვიძლის ტოქსიკური, წამლისმიერი დაზიანების, ალკოჰოლური დაავადების და ნაღვლის სადინრის ატრეზია	სადღეღამისო დოზა 10-15 მგ/კგ-ზე	6-12 თვემდე
პირველადი ბილიარული ციროზი	სადღეღამისო დოზა 10-15 მგ/კგ-ზე. (საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია  - 20 მგ/კგ)	6 თვიდან რამდენიმე წელი
პირველადი სკლეროზული ქოლანგიტი	სადღეღამისო დოზა 12-15 მგ/კგ –ზე (საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია  - 20 მგ/კგ)	6 თვიდან რამდენიმე წელი
არალაკოჰოლური სტეატოჰეპატიტი	სადღეღამისო დოზა 12-15 მგ/კგ –ზე	6 თვიდან რამდენიმე წელი
მუკოვისციდოზი	სადღეღამისო დოზა 20-30 მგ/კგ ზე	6 თვიდან რამდენიმე წელი
ქოლეცისტექტომიის შემდეგ განმეორებითი ქოლელითიაზის პროფილაქტიკა	450 მგ – 1 ან 2 ჯერ დღეში	საშუალოდ სამი თვის განმავლობაში

უსაფრთხოების ზომები ნაღვლის კონკრემენტების დაშლის მიზნით ურსობილი HT–ს მიღებისას აუცილებელია შემდეგი პირობების დაცვა: კონკრემენტი უნდა იყოს ქოლესტერინული (რენტგენონეგატიური), მათი ზომა არ უნდა აღემატებოდეს 15-20 მმ-ს, ნაღვლის ბუშტი უნდა იყოს ფუნქციონირებადი და კონკრემენტებით ნაღვლის ბუშტის ავსებადობა ზომაში არ უნდა აჭარბებდეს ნაღვლის ბუშტის ზომის ნახევარს, ნაღვლის სადინარისა და ნაღვლის საერთო სადინარის გამტარობა შენარჩუნებული უნდა იყოს. ურსობილი HT – ით ხანგრძლივი თერაპიის დროს (> 1 თვე), პირველი 3 თვის განმავლობაში ყოველ 4 კვირაში ერთხელ, ხოლო შემდეგ - 3 თვეში ერთხელ, საჭიროა სისხლის ბიოქიმიური ანალიზის ჩატარება და ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის დადგენა. მკურნალობის ეფექტურობა ფასდება ნაღვლის სადინარების ულტრაბგერითი გამოკვლევით ყოველ 6 თვეში ერთხელ. კენჭების სრულად დაშლის შემდეგ, მცირე ზომის ნარჩენი კენჭების დაშლისა და რეციდივის პროფილაქტიკის მიზნით, რეკომენდებულია პრეპარატის მიღება კიდევ 3 თვის განმავლობაში. დოზის გადაჭარბება დოზის გადაჭარბების შემთხვევები აღწერილი არ არის. ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი ორსულობის პერიოდში პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ურსობილი HT–ს გამოყენების საჭიროება დედისთვის აჭარბებს ნაყოფზე მისი გავლენის პოტენციურ რისკს. ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის მიღების აუცილებლობისას უნდა შეწყდეს ძუძუთი კვება. სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება ქოლესტირამინი და ალუმინის შემცველი ანტაციდები ამცირებენ პრეპარატის აბსორბციას საჭმლის მომნელებელი სისტემიდან. ჰიპოლიპიდემიურ სამკურნალო საშუალებებთან (განსაკუთრებით კლოფიბრატი), ესტროგენებთან, ნეომიცინსა და პროგესტინებთან ერთდროული მიღებისას, იზრდება ნაღვლის წვენის ქოლესტერინით გაჯერებულობა და შესაბამისად, მცირდება ურსოდეოქსიქოლის მჟავას მიერ ქოლესტერინული კონკრემენტების დაშლა. გვერდითი მოვლენები დიარეა (შესაძლებელია დოზაზე დამოკიდებული), ტკივილი წელის არეში. იშვიათად: ნაღვლის კენჭების კალცინირება, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის გარდამავალი მატება, ალოპეცია, შეკრულობა, გულისრევა, ღებინება, ალერგიული რეაქციები.