ლევომაკი 500მგ შემოგ. ტაბ N5
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
(ლევოფლოქსაცინი 500 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები)
შემადგენლობა
ყოველი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს :
ლევოფლოქსაცინი …………………….. 500 მგ-ს ექვივალენტი
აღწერა
ლევოფლოქსაცინი არის სინთეზური ანტიბაქტერიული საშუალება. ქიმიური სახელწოდებაა (-)-(S)-9-ფტორ-2,3-დიჰიდრო-3-მეთილ-10-(4-მეთილ-1-პიპერაზინილ)-7-ოქსო-7H-პირიდო[1,2,3-დე]-1,4-ბენზოქსაზინ-6-კარბოქსილის მჟავას ჰემიჰიდრატი. ემპირიული ფორმულა არის C 18 H 20 FN 3 O 4 • ½ H 2 O და მოლეკულური წონა არის 370.38.
ფარმაკოლოგიურიკლასიფიკაცია
ანტიბაქტერიული საშუალება
ფარმაკოლოგიურიმოქმედება
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
პერორალურად მიღებული ლევოფლოქსაცინი სწრაფად და თითქმის მთლიანად შეიწოვება პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაციით, რომელიც მიიღწევა 1-2 საათის განმავლობაში. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის 99 – 100%.
საკვები მცირე გავლენას ახდენს ლევოფლოქსაცინის შეწოვაზე. წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა 48 საათის განმავლობაში 500 მგ-ს ერთხელ ან ორჯერ დღეში დოზირების რეჟიმის გამოყენებისას.
განაწილება
ლევოფლოქსაცინის დაახლოებით 30-40% უკავშირდება შრატის ცილებს.
ლევოფლოქსაცინის განაწილების საშუალო მოცულობა არის დაახლოებით 100 ლ 500 მგ ერთჯერადი და განმეორებითი დოზების შემდეგ, რაც მიუთითებს ქსოვილებში ფართო განაწილებაზე.
ქსოვილებსადასითხეებშიშეღწევა:
ნაჩვენებია, რომ ლევოფლოქსაცინი აღწევს ბრონქების ლორწოვან გარსში, ეპითელიუმის ლორწოვან სითხეში, ალვეოლურ მაკროფაგებში, ფილტვის ქსოვილში, კანში (ბუშტუკის სითხე), პროსტატის ქსოვილსა და შარდში. თუმცა, ლევოფლოქსაცინის ცუდად აღწევს ცერებროსპინალურ სითხეში.
ბიოტრანსფორმაცია
ლევოფლოქსაცინი მეტაბოლიზდება ძალიან მცირე რაოდენობით, მეტაბოლიტებია დესმეთილ-ლევოფლოქსაცინი და ლევოფლოქსაცინის N-ოქსიდი. ეს მეტაბოლიტები შეადგენს დოზის <5%-ს და გამოიყოფა შარდით. ლევოფლოქსაცინი სტერეოქიმიურად სტაბილურია და არ განიცდის ქირალურ ინვერსიას.
ელიმინაცია
ლევოფლოქსაცინის პერორალური და ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, იგი გამოიყოფა პლაზმიდან შედარებით ნელა (t ½: 6 – 8 სთ). გამოიყოფა ძირითადად თირკმლის გზით (შეყვანილი დოზის >85%). ლევოფლოქსაცინის საშუალო აშკარა მთლიანი კლირენსი ორგანიზმში 500 მგ ერთჯერადი დოზის შემდეგ იყო 175 +/-29.2 მლ/წთ. არ არსებობს მნიშვნელოვანი განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ ინტრავენური და პერორალური მიღების შემდეგ, რაც მიუთითებს, რომ პერორალური და ინტრავენური გზები ურთიერთშემცვლელია.
ხაზოვნობა
ლევოფლოქსაცინს აქვს ხაზოვანი ფარმაკოკინეტიკა 50-დან 1000 მგ-მდე დოზის დიაპაზონში.
სპეციალურიპოპულაციები
თირკმლისუკმარისობის მქონე პირები
ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკაზე გავლენას ახდენს თირკმლის უკმარისობა. თირკმელების ფუნქციის დაქვეითებისას, თირკმლისმიერი ელიმინაცია და კლირენსი მცირდება, ხოლო ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება, როგორც ეს მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში: ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის უკმარისობის დროს 500 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის შემდეგ
| Cl cr [მლ/წთ] | <20 | 20 – 49 | 50 – 80 |
| Cl R [მლ/წთ] | 13 | 26 | 57 |
| t 1/2 [სთ] | 35 | 27 | 9 |
ხანდაზმულიპირები
არ არსებობს მნიშვნელოვანი განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ ახალგაზრდა და ხანდაზმულ პირებს შორის, გარდა იმ განსხვავებებისა, რომლებიც დაკავშირებულია კრეატინინის კლირენსში.
გენდერულიგანსხვავებები
მამრობითი და მდედრობითი სქესის პირების ცალკე ანალიზმა აჩვენა მცირე და ზღვრული გენდერული განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ. არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ეს გენდერული განსხვავებები კლინიკურად მნიშვნელოვანია.
ფარმაკოდინამიკა:
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ქინოლონური ანტიბაქტერიული საშუალებები – ფტორქინოლონები, ATC კოდი: J01MA12
ლევოფლოქსაცინი არის ფტორქინოლონების კლასის სინთეზური ანტიბაქტერიული საშუალება და ოფლოქსაცინის რაცემიული აქტიური ნივთიერების S (-) ენანტიომერი.
მოქმედებისმექანიზმი
როგორც ფტორქინოლონის ანტიბაქტერიული საშუალება, ლევოფლოქსაცინი მოქმედებს დნმ-დნმ-გირაზას კომპლექსზე და ტოპოიზომერაზაზე IV.
ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობა
ლევოფლოქსაცინის ბაქტერიციდული აქტივობის ხარისხი დამოკიდებულია შრატში მაქსიმალური კონცენტრაციის თანაფარდობაზე (Cmax) ან მრუდის ქვეშ მდებარე ფართობზე (AUC) და მინიმალურ ინჰიბიტორულ კონცენტრაციაზე (MIC).
რეზისტენტობისმექანიზმი
ლევოფლოქსაცინის მიმართ რეზისტენტობა მიიღწევა ეტაპობრივი პროცესით სამიზნე უბნებზე მუტაციებით ორივე ტიპის II ტოპოიზომერაზაში, დნმ გირაზასა და ტოპოიზომერაზას IV-ში. სხვა რეზისტენტულმა მექანიზმებმა, როგორიცაა შეღწევადობის ბარიერები (ხშირია Pseudomonas aeruginosa-ს შემთხვევაში) და ეფლუქსის მექანიზმებმა ასევე შეიძლება გავლენა მოახდინონ ლევოფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობაზე.
აღინიშნება ჯვარედინი რეზისტენტობა ლევოფლოქსაცინსა და სხვა ფტორქინოლონებს შორის. მოქმედების მექანიზმის გამო, ლევოფლოქსაცინსა და სხვა კლასების ანტიბაქტერიულ საშუალებებს შორის ზოგადად არ არსებობს ჯვარედინი რეზისტენტობა.
მგრძნობელობისსაზღვრები
ცხრილში ქვემოთ (მგ/ლ 1) ჩამოთვლილია ლევოფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობის ტესტირების EUCAST მიერ დამტკიცებული მდკ-ს (მგ/ლ) საკონტროლო მნიშვნელობები, რომელნიც ამ პრეპარატის მიმართ პათოგენების მგრძნობელობის შეფასების საშუალებას იძლევიან მგრძნობიარე , ზომიერად მგრძნობიარე ან რეზისტენტული.
EUCAST-ს მიერ ლევოფლოქსაცინისთვის დადგენილი მდკ-ს კლინიკური საკონტროლო მნიშვნელობები (ვერსია 2.0, 2012-01-01 ):
| პათოგენი | მგრძნობიარე | რეზისტენტული |
| Enterobacterales | ≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Pseudomonas spp. | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Acinetobacter spp. | ≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Staphylococcus aureus Coagulase-negative staphylococcii | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Enterococcus spp. 1 | ≤ 4 მგ/ლ | > 4 მგ/ლ |
| Streptococcus pneumoniae | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 2 მგ/ლ |
| Streptococcus groups A,B,C and G | ≤ 0.001 მგ/ლ | > 2 მგ/ლ |
| Haemophilus influenza | ≤ 0.06 მგ/ლ | > 0/06 მგ/ლ |
| Moraxella catarrhalis3 | ≤ 0.125 მგ/ლ | > 0.125 მგ/ლ |
| Helicobacterpylori | ≤ 1 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| Aerococcussanguinicola and urinae 2 | ≤ 2 მგ/ლ | > 2 მგ/ლ |
| Aeromonas spp. | ≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
| PK-PD (რომელიც არ არის დაკავშირებული პათოგენების გარკვეულ სახეობასთან) საზღვრები, |
≤ 0.5 მგ/ლ | > 1 მგ/ლ |
1 : საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციები მხოლოდ
2 : მგრძნობელობა შეიძლება შეფასდეს ციპროფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობის მიხედვით. რეზისტენტობის გავრცელება შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და დროთა განმავლობაში შერჩეული სახეობებისთვის და რეზისტენტობის შესახებ ადგილობრივი ინფორმაცია სასურველია, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობისას. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა მოიძიოთ ექსპერტის რჩევა, როდესაც რეზისტენტობის ადგილობრივი გავრცელება ისეთია, რომ აგენტის სარგებლობა სულ მცირე ზოგიერთი ტიპის ინფექციაში საეჭვოა.
ჩვეულებრივმგრძნობიარესახეობები
აერობულიგრამდადებითიბაქტერიები
Bacillus anthracis
Staphylococcus aureus მეთიცილინ–მგრძნობიარე
Staphylococcus saprophyticus
სტრეპტოკოკები, ჯგუფი C და G
Streptococcus agalactiae
Streptococcus pneumoniae
Streptococcus pyogenes
აერობულიგრამუარყოფითიბაქტერიები
Eikenellacorrodens
Haemophilusinfluenzae
Haemophilus para-influenzae
Klebsiella oxytoca
Moraxella catarrhalis
Pasteurella multocida
Proteus vulgaris
Providenciarettgeri
ანაერობულიბაქტერიები
Peptostreptococcus
სხვა
Chlamydophila pneumoniae
Chlamydophil apsittaci
Chlamydia trachomatis
Legionella pneumophila
Mycoplasma pneumoniae
Mycoplasma hominis
Ureaplasmaurealyticum
სახეობები, რომლებისთვისაცშეძენილირეზისტენტობაშეიძლებაპრობლემა იყოს
აერობული გრამდადებითი ბაქტერიები
Enterococcus faecalis
Staphylococcus aureus მეთიცილინ-რეზისტენტული *
კოაგულაზა უარყოფითი Staphylococcus spp
აერობულიგრამუარყოფითიბაქტერიები
Acinetobacter baumannii
Citrobacter freundii
Enterobacter aerogenes
Enterobacter cloacae
Escherichia coli
Klebsiella pneumonia
Morganellamorganii
Proteus mirabilis
Providencia stuartii
Pseudomonas aeruginosa
Serratiamarcescens
ანაერობულიბაქტერიები
Bacteroides fragilis
თანდაყოლილადრეზისტენტულიშტამები
აერობულიგრამდადებითიბაქტერიები
Enterococcus faecium
*მეთიცილინ-რეზისტენტული S. aureus-ს , დიდი ალბათობით, გააჩნია ფტორქინოლონების, მათ შორის ლევოფლოქსაცინის მიმართ კორეზისტენტობა.
ჩვენებებიდაგამოყენება
ლევოფლოქსაცინის ნაჩვენებია მოზრდილებში შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ:
- მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი
- ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება გამწვავებული ბრონქიტის ჩათვლით
- საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია
- კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები
ზემოაღნიშნული ინფექციების დროს ლევოფლოქსაცინი გამოყენებული უნდა მხოლოდ მაშინ, როდესაც არასათანადოდ არის მიჩნეული ანტიბაქტერიული საშუალებების გამოყენება, რომლებიც ჩვეულებრივ რეკომენდებულია ამ ინფექციების საწყისი მკურნალობისთვის.
- პიელონეფრიტი და საშარდე გზების გართულებული ინფექციები
- ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი
- ცისტიტი გართულების გარეშე
- ინჰალაციური ჯილეხი: ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკა და მკურნალობა.
ლევოფლოქსაცინით მკურნალობა შეიძლება დასრულდეს იმ პაციენტებში რომლებთანაც ნაჩვენებია გაუმჯობესება ლევოფლოქსაცინის ინტრავენური პრეპარატის თავდაპირველი გამოყენების შემდეგ.
გასათვალისწინებელია ოფიციალური მითითებები ანტიბაქტერიული საშუალებების სათანადო გამოყენების შესახებ.
უკუჩვენებები
ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები არ გამოიყენება:
- პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა ლევოფლოქსაცინის ან სხვა ქინოლონის და რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
- ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში,
- პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მყესების დარღვევების ისტორია, დაკავშირებული ფტორქინოლონის მიღებასთან,
- ბავშვებში ან მოზარდებში,
- ორსულობის დროს,
- მეძუძურ ქალებში.
უარყოფითი რეაქცია
ქვემოთ მოცემული ინფორმაცია ეფუძნება კლინიკურ კვლევებს 8300-ზე მეტ პაციენტში და ვრცელ პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებას.
სიხშირეებიგანისაზღვრებაშემდეგნაირად: ძალიანხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100, <1/10), არახშირი (≥1/1000, <1/100), იშვიათი (≥1 /10000, <1/1000), ძალიანიშვიათი (<1/10000), უცნობი(შეფასება შეუძლებელიაარსებულიმონაცემებით).
სიხშირის თითოეულ ჯგუფში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია სიმძიმის კლების მიხედვით.
| სისტემურ ორგანოთაკლასი | ხშირი
(≥1/100- <1/1 ) |
არახშირი
(≥ 1/1,000 – <1/100) |
იშვიათი
(≥1/10,000- <1/1,000) |
ცნობილი არ არის(შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემების საფუძელზე)
მონაცემები) |
| ინფექციები და ინვაზიები | სოკოვანი ინფექცია
მათ შორის Candida-ს ინფექციის პათოგენური რეზისტენტობა |
|||
| დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ | ლეიკოპენია
ეოზინოფილია |
თრომბოციტოპენია
ნეიტროპენია |
პანციტოპენია
აგრანულოციტოზი ჰემოლიტური ანემია |
|
| დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ | ანგიონევროზული შეშუპება
ჰიპერმგრძნობელობა
|
ანაფილაქსური შოკიa
ანაფილაქტოიდური შოკიa
|
||
| ენდოკრინული დარღვევები | ანტიდიურეზული ჰორმონის (SIADH) არასათანადო სეკრეციის სინდრომი | |||
| დარღვევები მეტაბოლიზმისდა კვების მხრივ | ანორექსია | ჰიპოგლიკემია განსაკუთრებით დიაბეტით დაავადებულებში | ჰიპერგლიკემია
ჰიპოგლიკემიური კომა |
|
| ფსიქიატრიული
დარღვევები* |
უძილობა | შფოთვა
დაბნეული მდგომარეობა ნერვოზულობა |
ფსიქოზური რეაქციები
(მაგ. ჰალუცინაციებით, პარანოიით) დეპრესია აჟიტაცია არანორმალური სიზმრები ღამის კოშმარები |
ფსიქოზური დარღვევები საკუთარი თავისთის საფრთხის შემქნელი ქცევა
მათ შორის სუიციდური იდეები ან სუიციდის მცდელობა |
| დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ | თავის ტკივილი
თავბრუსხვევა |
ძილიანობა
კანკალი დისგევზია |
კრუნჩხვითი
პარესთეზია |
პერიფერიული სენსორული
ნეიროპათია
პერიფერიული სენსორული მოტორული ნეიროპათია
(პაროსმია ანოსმიის ჩათვლით) დისკინეზია ექსტრაპირამიდული აშლილობა ,აგეზია სინკოპე კეთილთვისებიანი ინტრაკრანიალური ჰიპერტენზია |
| დარღვევები თვალის მხრივ* | მხედველობის დარღვევები, როგორიცაა ბუნდოვანი მხედველობა
|
მხედველობის გარდამავალი დაკარგვა | ||
| დარღვევები ყურის და ლაბირინთის მხრივ * | ვერტიგო | ტინიტუსი | სმენის დაკარგვა
სმენის დაქვეითება |
|
| დარღვევები გულის მხრივ* | ტაქიკარდია,
პალპიტაცია |
პარკუჭოვანი ტაქიკარდია, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს გულის გაჩერება
პარკუჭოვანი არითმია და Torsade de Pointes (უპირატესად პაციენტებში QT გახანგრძლივების რისკ-ფაქტორებით), ელექტროკარდიოგრამაზე QT გახანგრძლივება |
||
| დარღვევები სისხლძარღვების მხრივ* | ვრცელდება მხოლოდ ი.ვ. ფორმაზე:
ფლებიტი |
ჰიპოტენზია | ||
| დარღვევები სუნთქვის, გულმკერდის ორგანოებისა და შუასაყარის მხრივ | დისპნოე | ბრონქოსპაზმი
ალერგიული პნევმონიტი |
||
| დარღვევები კუჭ-ნაწლავის მხრივ | დიარეა
ღებინება გულისრევა |
მუცლის ტკივილი
დისპეფსია მეტეორიზმი ყაბზობა |
დიარეა – ჰემორაგიული, რომელიც ძალიან იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება მიუთითებდეს ენტეროკოლიტზე, ფსევდომემბრანული კოლიტის ჩათვლით
პანკრეატიტი |
|
| ჰეპატობილიარული დარღვევები | ღვიძლისმიერი ფერმენტის მომატება (ALT/AST, ტუტე ფოსფატაზა, GGT) | სისხლში ბილირუბინის მომატება | სიყვითლე და ღვიძლის მძიმე დაზიანება, მათ შორის ფატალური შემთხვევები ღვიძლის მწვავე უკმარისობით, ძირითადად პაციენტებში მძიმე თანმხლები დაავადებებით
ჰეპატიტი |
|
| დარღვევები კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივb | გამონაყარი
ქავილი ჭინჭრის ციება ჰიპერჰიდროზი |
წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), წამლისმიერი ფიქსირებული გამონაყარი | ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი
სტივენს-ჯონსონის სინდრომი მრავალფორმიანი ერითემა ფოტომგრძნობელობის რეაქცია ლეიკოციტოკლასტური ვასკულიტი სტომატიტი |
|
| ჩონჩხ-კუნთოვანი1 და შემაერთებელი ქსოვილების დარღვევები* | ართრალგია
მიალგია |
მყესების დარღვევები ტენდინიტის ჩათვლით (მაგ. აქილევსის მყესი)
კუნთების სისუსტე, რომელსაც შესაძლოა განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდეს მიასთენიის გრავიის მქონე პაციენტებში |
რაბდომიოლიზი*
მყესის გაწყვეტა (მაგ. აქილევსის მყესი) ლიგატების გაწყვეტა კუნთების რღვევა ართრიტი |
|
| დარღვევები თირკმელების და საშარდე სისტემის მხრივ | სისხლში კრეატინინის მომატება | თირკმლის მწვავე უკმარისობა (მაგ. ინტერსტიციული ნეფრიტი) | ||
| ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობებიშეყვანის ადგილას | ვრცელდებამხოლოდი.ვ.ფორმაზე:
რეაქცია ინფუზიის ადგილზე (ტკივილი, სიწითლე) |
ასთენია | პირექსია | ტკივილი (მათ შორის, ზურგის, მკერდისა და კიდურების ტკივილი) |
a ანაფილაქსიური და ანაფილაქტოიდური რეაქციები შეიძლება ზოგჯერ მოხდეს პირველივე დოზის შემდეგ
b ლორწოვანი გარსის რეაქციები შეიძლება ზოგჯერ მოხდეს პირველივე დოზის მიღების შემდეგაც კი
** გახანგრძლივებული (თვეებამდე ან წლამდე), ინვალიდური და პოტენციურად შეუქცევადი სერიოზული წამლის რეაქციების ძალიან იშვიათი შემთხვევები, რომლებიც გავლენას ახდენენ რამდენიმე, ზოგჯერ მრავალ, სისტემურ ორგანოთა კლასსა და გრძნობაზე (მათ შორის რეაქციები, როგორიცაა ტენდონიტი, მყესების რღვევა, ართრალგია, კიდურების ტკივილი, სიარულის დარღვევა, ნეიროპათიები, რომლებიც დაკავშირებულია პარესთეზიასთან, დეპრესიასთან, დაღლილობასთან, მეხსიერების დაქვეითებასთან, ძილის დარღვევასთან და სმენის, მხედველობის, გემოსა და ყნოსვის დაქვეითებასთან) დაფიქსირდა ქინოლონების და ფტორქინოლონების გამოყენებასთან დაკავშირებით ზოგიერთ შემთხვევაში, წინასწარ არსებული რისკ-ფაქტორების მიუხედავად.
** დაფიქსირდა აორტის ანევრიზმისა და დისექციის შემთხვევები, ზოგჯერ გართულებული დარღვევით (მათ შორის ფატალური) და გულის რომელიმე სარქვლის რეგურგიტაცია/უკმარისობა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფტორქინოლონებს.
სხვა გვერდითი რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ფტორქინოლონის მიღებასთან, მოიცავს:
– პორფირიის შეტევები პორფირიის მქონე პაციენტებში.
დოზირება
ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება დღეში ერთხელ ან ორჯერ.
დოზა დამოკიდებულია ინფექციის სახეობასა და სიმძიმეზე და სავარაუდო გამომწვევი პათოგენის მგრძნობელობაზე. მკურნალობა ინტრავენური პრეპარატის თავდაპირველი გამოყენების შემდეგ შეიძლება დასრულდეს ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტებით პარენტერალური და პერორალური ფორმების ბიოექვივალენტობის გათვალისწინებით, შესაძლებელია იგივე დოზის გამოყენება.
დოზირება: შემდეგი რეკომენდაციების გაცემა შეიძლება ლოვოფლოქსაცინის დოზების შესახებ:
დოზირებათირკმელებისნორმალურიფუნქციისმქონეპაციენტებში (კრეატინინისკლირენსი > 50 მლ/წთ)
ჩვენება |
სადღეღამისოდოზისრეჟიმი
(სიმძიმისმიხედვით) |
მკურნალობისსაერთოხანგრძლივობა
(სიმძიმისმიხედვით) |
| მწვავე ბაქტერული სინუსიტი |
500 მგ დღეში ერთხელ |
10-14 დღე |
| ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადების მწვავე ბაქტერიული ბრონქიტის ჩათვლით |
500 მგ დღეში ერთხელ |
7-10 დღე |
| საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია | 500 მგ ერთხელ ან ორჯერ დღეში | 7-14 დღე |
| მწვავე პიელონეფრიტი | 500 მგ დღეში ერთხელ | 7-10 დღე |
| საშარდე გზების გართულებული ინფექციები | 500 მგ დღეში ერთხელ | 7-14 დღე |
| ცისტიტი გართულების გარეშე | 250 მგ დღეში ერთხელ | 3 დღე |
| ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი | 500 მგ დღეში ერთხელ | 28 დღე |
| კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები | 500 მგ ერთხელ ან ორჯერ დღეში | 7-14 დღე |
| ინჰალაციური ჯილეხი | 500 მგ დღეში ერთხელ | 8 კვირა |
სპეციალურიპოპულაციები
თირკმლისფუნქციისდარღვევა (კრეატინინისკლირენსი ≤ 50 მლ/წთ)
| კრეატინინისკლირენსი |
დოზისრეჟიმი |
||
| 250 მგ/24 სთ | 500 მგ/24 სთ | 500 მგ/12 სთ | |
|
|
პირველიდოზა: 250 მგ | პირველიდოზა:
500 მგ |
პირველიდოზა:
500 მგ |
| 50 – 20 მლ/წთ | შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
შემდეგ:
250 მგ/24 სთ |
შემდეგ : 250 მგ/12 სთ |
| 19-10 მლ/წთ | შემდეგ:
125 მგ/48 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/12 სთ |
| <10 მლ/წთ
(ჰემოდიალიზის და უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონული დიალიზის ჩათვლით) 1 |
შემდეგ:
125 მგ/48 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
შემდეგ:
125 მგ/24 სთ |
1 დამატებითი დოზები არ არის საჭირო ჰემოდიალიზის ან უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზის შემდეგ.
ღვიძლისფუნქციისდარღვევა
დოზის კორექცია საჭირო არ არის, ვინაიდან ლევოფლოქსაცინი არ მეტაბოლიზდება რაიმე შესაბამისი ხარისხით ღვიძლში და ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით.
ხანდაზმულიმოსახლეობა
ხანდაზმულებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო, გარდა იმისა, რაც დაწესებულია თირკმლის ფუნქციის გათვალისწინებით.
პედიატრიულიმოსახლეობა
ლევოფლოქსაცინი უკუნაჩვენებია ბავშვებში და მოზარდებში.
გამოყენებისწესი
ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება დაუღეჭავად, საკმარისი რაოდენობით სითხის მიყოლებით. ტაბლეტის გაყოფა შესაძლებელია გამყოფ ხაზის ადგილას , რათა მოხდეს დოზის დარეგულირება. ტაბლეტები მიიღება კვების დროს ან კვებათა შორის ინტერვალში. ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება რკინის მარილების, თუთიის მარილის, მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ანტაციდების ან დიდანოზინთან (მხოლოდ დიდანოზინი მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ბუფერული საშუალებები), და სუკრალფატის მიღებამდე სულ მცირე 2 საათით ადრე, რადგან სხვა შემთხვევაში მოსალოდნელია აბსორბციის შემცირება.
ურთიერთქმედება სამკურნალო საშულებებთან
სხვასამკურნალოსაშუალებებისმოქმედებალევოფლოქსაცინზე
რკინის მარილები, თუთიის მარილები, მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ანტაციდური საშუალებები, დიდანოზინი
ლევოფლოქსაცინის აბსორბცია მნიშვნელოვნად მცირდება ისეთ პრეპარატებთან ერთდროულად გამოყენებისას, რომელნიც შეიცავენ რკინის მარილებს, ან მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველ ანტაციდურ საშუალებებთან, აგრეთვე, დიდანოზინთან (ეს ეხება მხოლოდ დიდანოზინის სამკურნალო ფორმებს მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველი ბუფერული აგენტებით).
ფტორქინოლონების და თუთიის შემცველი მულტივიტამინების ერთდროულად პერორალურად გამოყენება აქვეითებს მათ აბსორბციას. პრეპარატების მიღება, რომელნიც შეიცავენ 2- და 3-ვალენტიან კატიონებს, როგორიცაა რკინის მარილები, თუთიის მარილები, ანტაციდები, რომელთა შემადგენლობაშიც შედის მაგნიუმი ან და ალუმინი ან დიდანოზინი (ეს ეხება მხოლოდ დიდანოზინის სამკურნალო ფორმებს მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველი ბუფერული აგენტებით) არ არის რეკომენდებული 2 საათით ადრე და 2 საათში ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღების შემდეგ. კალციუმის მარილები პერორალურად მიღებისას მინიმალურ გავლენას ახდენენ ლევოფლოქსაცინის აბსორბციაზე.
სუკრალფატი
სუკრალფატთან ერთდროულად მიღებისას ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების ბიოხელმისაწვდომობა მნიშვნელოვნად მცირდება. სუკრალფატის ერთდროულად მიღების აუცილებლობის შემთხვევაში სასურველია მისი მიღება 2 საათში ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღების შემდეგ.
თეოფილინი, ფენბუფენიანმსგავსიარასტეროიდულიანთებისსაწინააღმდეგოსაშუალებები
კლინიკური კვლევისას ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება თეოფილინთან არ გამოვლენილა. თუმცა, ცერებრალური კრუნჩხვის ზღურბლის მკვეთრად დაქვეითება შეიძლება აღინიშნოს, როდესაც ქინოლონები მიიღება თეოფილინთან, არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ან სხვა ისეთ საშუალებებთან ერთად, რომლებიც ამცირებენ კრუნჩხვის ზღურბლს.
ლევოფლოქსაცინის კონცენტრაცია იყო დაახლოებით 13%-ით უფრო მაღალი ფენბუფენის არსებობისას, ვიდრე ცალკე გამოყენებისას.
პრობენეციდიდაციმეტიდინი
პრობენეციდს და ციმეტიდინს ჰქონდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი ლევოფლოქსაცინის ელიმინაციაზე. ლევოფლოქსაცინის თირკმლისმიერი კლირენსი შემცირდა ციმეტიდინით (24%) და პრობენეციდით (34%). ეს განპირობებულია იმ ფაქტით, რომ ორივე პრეპარატს შეუძლია დაბლოკოს ლევოფლოქსაცინის თირკმლის ტუბულარული სეკრეცია. თუმცა, კვლევის დროს ტესტირებულ დოზებზე, სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი კინეტიკური განსხვავებები ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იყოს კლინიკურადრელევანტური.
სიფრთხილე არის საჭირო, როდესაც ლევოფლოქსაცინი ინიშნება ისეთ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც მოქმედებენ თირკმლის სეკრეციაზე, მაგალითად პრობენეციდი და ციმეტიდინი, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.
სხვამნიშვნელოვანიინფორმაცია: კლინიკურმა ფარმაკოლოგიურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკაზე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზეგავლენა არ აღინიშნებოდა, როდესაც ლევოფლოქსაცინი მიღებული იყო შემდეგ პრეპარატებთან ერთად: კალციუმის კარბონატი, დიგოქსინი, გლიბენკლამიდი, რანიტიდინი.
ლევოფლოქსაცინის მოქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებზე
ციკლოსპორინი
ციკლოსპორინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გაიზარდა 33%-ით ლევოფლოქსაცინთან ერთად მიღებისას.
K ვიტამინისანტაგონისტები
გაზრდილი კოაგულაციის ტესტები (PT/INR) და/ან სისხლდენა, რომელიც შეიძლება იყოს მძიმე, აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლევოფლოქსაცინით K ვიტამინის ანტაგონისტთან ერთად (მაგ. ვარფარინი). ამიტომ, კოაგულაციის ტესტების მონიტორინგი უნდა მოხდეს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ K ვიტამინის ანტაგონისტებით.
პრეპარატები, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს
ლევოფლოქსაცინი, ისევე როგორც სხვა ფტორქინოლონები, სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ პრეპარატებს (მაგ. IA და III კლასის ანტიარითმული საშუალებები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, მაკროლიდები, ანტიფსიქოტური საშუალებები).
სხვაშესაბამისიინფორმაცია
ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების კვლევაში ლევოფლოქსაცინი არ ახდენდა ზეგავლენას თეოფილინის ფარმაკოკინეტიკაზე (რომელიც წარმოადგენს CYP1A2-ის სუბსტრატს), რაც მიუთითებს იმაზე, რომ ლევოფლოქსაცინი არ არის CYP1A2 ინჰიბიტორი.
ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
საკვები
არ მოიპოვება კლინიკურად მნიშვნელოვანი ინფორმაცია საკვებთან ურთიერთქმედების შესახებ. შესაბამისად ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღება არ არის დამოკიდებული კვებაზე.
გაფრთხილებებიდასიფრთხილისზომები
ლევოფლოქსაცინის გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული პაციენტებში, რომლებსაც წარსულშ
მსგავსი პროდუქტები
ბეკლოგენი 30გ კრ N1
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
შემადგენლობა:
- ბეკლომეტაზონის დიპროპიონატი 0,25 მგ,
- კლოტრიმაზოლი 10 მგ,
- გენტამიცინის სულფატი 1 მგ,
- იოდქლორჰიდროქსიქინოლი 10მგ.
ბეკლომეტაზონის დიპროპიონატი - სინთეზური გლუკოკორტიკოსტეროიდია, გამოხატული ანთების საწინააღმდეგო, ანტიექსუდაციური,ანტიალერგიული და ქავილის საწინააღმდეგო მოქმედებით.
კლოტრიმაზოლი ანტიფუნგალური მოქმედების იმიდაზოლის წარმოებულია.იგი წარმოადგენს სოკოს უჯრედის მემბრანაში ერგოსტეროლის სინთეზის სელექტიურ ინჰიბიტორს, რაც იწვევს მემბრანის თვისებების ცვლილებას და სოკოს უჯრედის ლიზისს. აქტიურია Trichophyton rubrum, Trichophyton mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis, Candida albicans, Malassezia furfur (Pityrosporum orbiculare) მიმართ. კლოტრიმაზოლი ასევე აქტიურია Corynebacterium minutissimum, Strep. spp., Staph. spp., Trichomonas vaginalis მიმართ.
გენტამიცინის სულფატი - ამინოგლიკოზიდების ჯგუფის წყალში ხსნადი ფართო სპექტრისა და ბაქტერიციდული მოქმედების ანტიბიოტიკია. იგი აქტიურად აღწევს რა ბაქტერიების უჯრედულ მემბრანაში, შეუქცევადად უკავშირდება რიბოსომებს და თრგუნავს გამომწვევის ცილის სინთეზს. აქტიურია როგორც გრამუარყოფითი ბაქტერიების ( Pseudomonas aeruginosa, E. coli, Aerobacter aerogenes, Klebsiella spp., Proteus vulgaris) ასევე გრამდადებითი ბაქტერიების მიმართ: Streptococcus spp., Staphylococcus spp.
იოდქლორჰიდროქსიქინოლი გააჩნია ანტიბაქტერიულ, ანტისეპტიკური და სოკოს საწინააღმდეგო მოქმედებას.
ჩვენებები:
- დერმატიტები;
- ეგზემა;
- ნეიროდერმიტი;
- ოტომიკოზები;
- ტერფის და საზარდულის ეპიდერმოფიტია;
- ვაგინალური კანდიდოზი, შერეული ვაგინიტი, ვულვიტი, კოლპიტი;
- ბალანიტი, ბალანოპოსტიტი;
- კანის ჩირქოვანი დაავადებები;
- გლუვი კანის თითებშუა და სხვა სოკოვანი დაზიანებები.
გამოყენების წესი და დოზები:
ბეკლოგენის კრემის თხელი ფენით დაიტანება კანის დაზიანებულ ზედაპირზე 2-3 ჯერ დღეში. მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს საშუალოდ 2-4 კვირას.
კერძოდ, დერმატოფიტური ინფექციების დროს კურსი შეადგენს ერთ თვეს. ხოლო კანდიდოზების შემთხვევაში მკურნალობა გრძელდება სულ მცირე ორი კვირის განმავლობაში. გინეკოლოგიაში გამოიყენება ტამპონების სახით.
გამოყენება პედიატრიაში:
ბავშვებში პრეპარატი ინიშნება მხოლოდ ექიმის კონტროლის ქვეშ 2 wlis asakidan
უკუჩვენებები:
- ინდივიდუალური აუტანლობა პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტებისადმი; კანის ტუბერკულოზი; სიფილისის კანისმიერი გამოვლინებები; ჩუტყვავილა; მარტივი ჰერპესი; პოსტვაქცინალური კანისმიერი რეაქციები; ღია ჭრილობაზე დატანება; 2 წლამდე ბავშვთა ასაკი.
ადგილობრივი რეაქციები: კანის სიწითლე, პრეპარატის დატანების ადგილას წვის და ჩხვლეტის შეგრძნება (გაღიზიანების განვითარების შემთხვევაში საჭიროა პრეპარატის მოხსნა).
განსაკუთრებული მითითებები:
პრეპარატს არ იყენებენ ოფთალმოლოგიაში. უკუნაჩვენებია თვალის არეში კანზე დატანება. თავი უნდა ავარიდოთ პრეპარატის დატანებას დაზიანებულ კანზე ან ღია ჭრილობებზე.
ბიკომპლექსი 6მლ N10
მწარმოებელი ქვეყანა: იტალია
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
ბიკომპლექსი 6მლ N10
- ფარმაცევტული პროდუქტის დასახელება
ბიკომპლექსი, პერორალური ხსნარი.
- ხარისხობრივი და რაოდენობრივი და შემადგენლობა
ხსნარის ერთი 6 მლ ფლაკონი შეიცავს:
აქტიური ინგრედიენტები:
- ნიკოტინამიდი 10 მგ,
- რიბოფლავინი-5’-ფოსფატ ნატრიუმის მარილი 6.1 მგ,
- თიამინის ჰიდროქლორიდი 5 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები ცნობილი ეფექტით: საქაროზა, მეთილის პ-ჰიდროქსიბენზოატი, ეთანოლი.
თითოეული რეზერვუარ-თავსახურავი შეიცავს:
აქტიური ინგრედიენტები:
- ციანკობალამინი (ვიტ. B12) 1 მგ,
- კალციუმის ფოლინატის ჰიდრატი 0.5 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები ცნობილი ეფექტით: საქაროზა.
დამხმარე ნივთიერებების სრული სია იხილეთ 6.1. ნაწილში.
- ფარმაცევტული ფორმა
6 მლ ფლაკონი რეზერვუარ-თავსახურით პერორალური გამოყენებისათვის
- კლინიკური ჯგუფი
4.1 თერაპიული ჩვენებები
- ადიუვანტური საშუალება ტოქსიკურ-ინფექციური, ჰეპატიტის და ღვიძლის ფუნქციური უკმარისობის მკურნალობისას;
- ჰიპო- და ავიტამინოზი ანტიბიოტიკებით, ქიმიოთერაპიის და კიბოს საწინააღმდეგო მედიკამენტებით თერაპიის დროს;
- ანემიური სინდრომებით გამოწვეული B12 ვიტამინის და ფოლიუმის მჟავას დეფიციტი ორსულობის, მშობიარობის შემდგომ პერიოდში და ლაქტაციის დროს;
- გამოჯანმრთელების პერიოდი;
- პედიატრიაში შესაძლებელია გამოყენებულ იქნას ანემიური მდგომარეობის დროს განსაკუთრებით, თუ დაკავშირებულია მადის დაკარგვასთან (ანორექსია) და არასაკმარის ზრდასთან.
4.2 გამოყენების წესი და დოზირება
მოზრდილებში: ერთი ან ორი ფლაკონი დღეში, ექიმის დანიშნულების მიხედვით.
ბავშვებში: პროპორციულად შემცირებული დოზები, ექიმის დანიშნულების მიხედვით.
მიღების წესი
მოხსენით თავსახურავი, დააჭირეთ ზედა დგუშს, რაც გამოიწვევს სარეზერვუარო თავსახურავის შიგთავსის ჩამოვარდნას ქვემოთ არსებულ ხსნარში.
შეანჯღრიეთ რამდენიმე წუთის განმავლობაში და ფხვნილი გაიხსნება. ფლაკონის შიგთავსის დალევა შეიძლება პირდაპირ ან განზავებული, სურვილისამებრ, წყლით ან სხვა სითხეებით.
4.3 უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა ერთი ან მეტი კომპონენტის მიმართ.
4.4 განსაკუთრებული მითითებანი და გაფრთხილებები
არ არსებობს შეჩვევის, დამოკიდებულების ან სხვა რაიმე რისკი.
მიუხედავად იმისა, რომ აღნიშნული პრეპარატი შეიცავს ციანოკობალამინს (ვიტ. B12), მას არ შეუძლია შეცვალოს პარენტერალურად შეყვანილი ციანოკობალამინი პერნიციოზული ანემიის მკურნალობისას.
თუ ექიმმა გითხრათ, რომ გაქვთ აუტანლობა ზოგიერთი შაქრის მიმართ, მიმართეთ ექიმს სანამ ბიკომპლექსის მიღებას დაიწყებთ.
მნიშვნელოვანი ინფორმაცია ზოგიერთი დამხმარე ნივთიერების შესახებ
ბიკომპლექსი შეიცავს საქაროზას
პაციენტებმა ფრუქტოზას იშვიათი აუტანლობის მემკვიდრეობითი პრობლემებით, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით ან საქაროზა იზომალტაზას უკმარისობით არ უნდა მიიღონ ეს წამალი.
ის შეიძლება საზიანო იყოს კბილებისთვის.
ბიკომპლექსი შეიცავს პ-ჰიდროქსიბენზოატებს
ბიკომპლექსი შეიცავს მეთილის პ-ჰიდროქსიბენზოატს, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები (შესაძლოა დაგვიანებული).
ბიკომპლექსი შეიცავს ნატრიუმს
ბიკომპლექსი შეიცავს 1 მმოლზე ნაკლებ (23 მგ) ნატრიუმს 6 მლ ფლაკონზე, ანუ არსებითად "არ შეიცავს ნატრიუმს”.
ბიკომპლექსი შეიცავს ეთანოლს
ეს პრეპარატი შეიცავს 27 მგ ალკოჰოლს (ეთანოლს, რომელიც შედის არტიშოკის თხევად ექსტრაქტში, მწარე ფორთოხლის თხევად ექსტრაქტში) ყოველ 6 მლ ფლაკონში. ეს რაოდენობა 1 მლ-ზე ნაკლები ლუდის ან 1 მლ ღვინის ეკვივალენტია.
ამ პრეპარატში შემავალ ალკოჰოლის მცირე რაოდენობას არ ექნება რაიმე შესამჩნევი ზეგავლენა.
4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ლიტერატურასა და კლინიკურ პრაქტიკაში ურთიერთქმედება არ აღინიშნება.
4.6 ორსულობა და ძუძუთი კვება
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდებში გამოყენება პრეპარატის მთავარი ჩვენებაა.
4.7 ავტომობილების და მექანიზმების მართვა
დღემდე არ დაფიქსირებულა ბიკომპლექსის არანაირი გავლენა სიფხიზლეზე, ამიტომ ის არ მოქმედებს ავტომობილის მართვაზე და მექანიზმებთან მუშაობაზე, რაც საჭიროებს სიფხიზლეს.
4.8 გვერდითი მოვლენები
პრეპარატმა აჩვენა ძალიან კარგი ამტანობა ორივე, როგორც კუჭ-ნაწლავის, ასევე ზოგად დონეზე.
მნიშვნელოვნად აღსაღნიშნავი გვერდითი მოვლენები არ დაფიქსირებულა.
კუჭის მხრივ აუტანლობის შესაძლებლობა ძალიან იშვიათია.
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება მნიშვნელოვანია პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ. ის იძლევა სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსზე მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის სპეციალისტებს სთხოვენ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ შეტყობინების ეროვნული სისტემის მეშვეობით მისამართზე:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
4.9 ჭარბი დოზირება
დღემდე, ადამიანებში ჭარბი დოზირებით გამოწვეულ ინტოქსიკაციის შესახებ გამოცდილება არ არსებობს. ბიკომპლექსის შემთხვევით თერაპიულზე მეტი დოზით მიღებისას, რეკომენდებულია მოწამვლის სამკურნალოდ რეკომენდებული ჩვეული სამედიცინო ღონისძიებების გატარება.
- ფარმაკოლოგიური თვისებები
5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები
5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
ფოლინის მჟავა
ფოლინის მჟავას შემცირებულ ფორმებს შორის ყველაზე სტაბილური ქიმიური პროფილის მიხედვით არის 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი (ფოლინის მჟავა), რომელსაც ლეიკოვორინი (ციტროვორის ფაქტორი) ეწოდება.
ფოლინის მჟავა შეიძლება გამოყენებულ იქნას ფოლიუმის საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად კომბინაციაში, რომლებიც გამოიყენება ბაქტერიული და პროტოზოული ინფექციების ქიმიოთერაპიისთვის და, შესაბამისად, ასევე ფოლიუმის დეფიციტის ყველა სინდრომისას, რომელიც გვხვდება კლინიკურ პირობებში, განსაკუთრებით ანემიებში.
რადიოაქტიური მკვლევარების მიერ ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი (ფოლინის მჟავა) შეიწოვება პლაზმაში მაქსიმალური აბსორბციით პერორალურად მიღებიდან დაახლოებით 60 წუთის შემდეგ.
ქრომატოგრაფიული კვლევის საფუძველზე, 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი მუდმივად გამოიყოფა შარდით 10-ფორმილის ან 5-, 10- მეთენილტეტრაჰიდროფოლატის სახით.
ასევე თირკმელებს გააჩნია ფოლიუმის სეკრეციის შერჩევითი კონტროლი, მიდრეკილნი არიან შეინარჩუნონ 5-მეთილტეტრაჰიდროფოლატი, ვიდრე 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი. 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატის თერაპიული მიზნებისთვის პერორალური მიღება ფოლიუმის დეფიციტის პროფილაქტიკისა და მკურნალობის მიზნით, როგორც ჩანს, დადასტურებულია მკაფიო ექსპერიმენტული მონაცემებით.
ციანოკობალამინი (ვიტამინი B12)
ძუძუმწოვრების ორგანიზმში ვიტამინი B12 ახორციელებს მრავალ მნიშვნელოვან და აშკარად განსხვავებულ მეტაბოლურ აქტივობას.
ამ ვიტამინს შეიძლება ჰქონდეს მხოლოდ ერთი ფუნდამენტური ბიოქიმიური აქტივობა, რომელიც ჯერ კიდევ არ არის დაზუსტებული, რამაც შესაძლოა გაამართლოს მისი დეფიციტის სხვადასხვა გამოვლინება, რომელიც შეინიშნება ინ ვიტრო და ინ ვივო ბიოლოგიურ სისტემებში. ვიტამინი B12 მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ზრდისა და კვების ნორმალურ პროცესებში.
ციანოკობალამინი არის 5-ადენოზილკობალამინის და მეთილკობალამინის აქტიური კოენზიმების წინამორბედი, რომელიც აუცილებელია უჯრედების ზრდისა და უჯრედების რეპლიკაციისთვის, ნორმალური მიელინის ტროფიზმისთვის, მეთიონინისა და სუქცინილ-CoA-ს სინთეზისთვის. ვიტამინი B12-ის დეფიციტს სხვა საკითხებთან ერთად ახასიათებს ერითროციტების წარმოების შემცირებით განპირობებული მეგალობლასტური ანემიის და ნერვული სისტემის ანატომიური ფუნქციური ცვლილებები.
ვიტამინი B კომპლექსი
ფერმენტული სისტემები, რომლებიც აქვთ B ვიტამინებს, როგორც პროთეზირების ჯგუფი, ქმნიან ფუნქციურ ერთეულებს შუალედური მეტაბოლიზმის დონეზე. ვინაიდან ამ სისტემების საპასუხო რეაგირების საერთო სიჩქარე არის ყველაზე დაბალი საფეხური, რომელიც ჩართულია რეაქციის ჯაჭვში, მხოლოდ ერთი ფერმენტის აქტივობის შემცირებამ შეიძლება შეცვალოს მთელი სისტემის ფუნქცია. აპოენზიმების წარმოქმნას ხელს უწყობს შესაბამისი კოფერმენტების შეყვანა; B კომპლექსის ვიტამინები, რომლებსაც კოენზიმის ფუნქცია აქვთ ასზე მეტ ფერმენტულ სისტემაში, ნაჩვენებია ოქსიდორედუქციური პროცესების დარღვევების და ცილოვანი, ლიპიდური და გლუკოზის მეტაბოლიზმის დისბალანსის დროს, სპეციფიკური კოენზიმის ნაკლებობის გამო.
თიამინის ჰიდროქლორიდი (ვიტამინი B1)
მრავალი ფერმენტის კოენზიმია, რომელიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებს გლუკოზის მეტაბოლიზმში. ვიტამინი B1 აუცილებელია პირუვის მჟავისა და α-კეტოგლუტარის მჟავას ჟანგვითი დეკარბოქსილირებისთვის და, როგორც ტრანსკეტოლაზას პროთეზირების ჯგუფისთვის, ნახშირწყლების დაშლისთვის პენტოზა ფოსფატის მეშვეობით.
რიბოფლავინი (ვიტამინი B2)
ეს არის FMN (ფლავინის მონონუკლეოტიდი) და FAD (ფლავინი ადენინ დინუკლეოტიდი) პროთეზირების ჯგუფის წინამორბედი, ყველაზე ცნობილი, როგორც ყვითელი რესპირატორული ფერმენტები ან ფლავოპროტეინები, რომელთაგან სულ მცირე 40 სახეობა ცნობილია სხვადასხვა უჯრედულ ფერმენტულ სისტემაში.
ნიკოტინამიდი (ვიტამინი PP)
როგორც ნიკოტინამიდის დინუკლეოტიდების (NAD + და NADP +) კომპონენტი, ვიტამინი PP იმყოფება მრავალრიცხოვან ოქსიდორედუქტაზებში, ფერმენტებში, რომლებიც ახდენენ წყალბადის უჯრედშიდა გადაცემის კატალიზებას.
NADH ლიმონმჟავას ციკლის პროცესებში წარმოქმნილი წყალბადის ნაწილს გადასცემს სასუნთქი ჯაჭვის ყვითელ B12-დამოკიდებულ ფერმენტებს, ხოლო NADPH წყალბადი გამოიყენება ბიოსინთეზური პროცესებისთვის.
კლინიკური თვალსაზრისით, B ვიტამინები, განსაკუთრებით კომბინირებულად, ზუსტ ჩვენებას პოულობს ღვიძლის დაავადების ადიუვანტურ მკურნალობაში, ძირითადად, მულტითერაპიის რეჟიმში, რომელიც მიზნად ისახავს დაავადების მკურნალობას სხვადასხვა დონეზე და სხვადასხვა მექანიზმით.
5.3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
ბიკომპლექსი სრულიად მოკლებულია ტოქსიკურ თვისებებს, როგორც მწვავე მკურნალობის შემდეგ, ასევე ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ.
- ფარმაცევტული დეტალები
6.1 დამხმარე ნივთიერებების სია
ხსნარში შემავალი დამხმარე ნივთიერებები:
საქაროზა, მეთილის პ-ჰიდროქსიბენზოატი, დეჰიდროძმარმჟავა (ნატრიუმის მარილი), ეთილენდიამინტეტრაძმარმჟავა (დინატრიუმის მარილი), არტიშოკის თხევადი ექსტრაქტი, მწარე ფორთოხლის თხევადი ექსტრაქტი, გაწმენდილი წყალი.
რეზერვუარ-თავსახურში შემავალი დამხმარე ნივთიერებები:
მანიტოლი, საქაროზა.
6.2 შეუთავსებლობა
ამ პროდუქტის სხვა ნივთიერებებთან შეუთავსებლობა არ არის მოხსენებული.
6.3 შენახვის ვადა
2 წელი.
6.4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას
პრეპარატი უნდა ინახებოდეს "ჩვეულებრივი ოთახის პირობებში", რომელიც გათვალისწინებულია ოფიციალური ფარმაკოპეის IX გამოცემით.
6.5 კონტეინერის ბუნება და შიგთავსი
შუშის ფლაკონები რეზერვუარ თავსახურით, დახურული ამომჭრელი თავსახურით, შეფუთული ლითოგრაფიულ მუყაოს კოლოფში წებოვანი ფლაპებით, შიგნით დაბეჭდილია შეფუთვის ფურცლის ტექსტი.
6.6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისა და სხვა დამუშავებისას
არ არსებობს სპეციალური მოთხოვნები განკარგვისთვის.
ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად
- მარკეტინგული ავტორიზაციის მფლობელი
ABC ფარმასიუტიკალს ს.პ.ა. –კორსო ვიტორიო ემანუელე II, 72 – 10121 ტორინო
- მარკეტიგული ავტორიზაციის ნომერ(ებ)ი
ბიკომპლექსი, პერორალური ხსნარი – 6 მლ-იანი 10 ფლაკონი.
რეგისტრირებული იტალიაში როგორც ტონოგენ ვიტამინცო, პერორალური ხსნარი – 6 მლ-იანი 10 ფლაკონი MA N .012373039
გაცემის წესი
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
დაზოლაქსი 500მგ+500მგ ტაბ N10
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
შემადგენლობა
თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს:
ციპროფლოქსაცინი ჰიდროქლორიდი BP
ექვივალენტური ციპროფლოქსაცინის 500 მგ
ორნიდაზოლი 500 მგ
დამხმარე ნივთიერებები q.s.
ფერი : ტიტანის დიოქსიდი BP
დამხმარე ნივთიერებები:
PVP K 30, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზის ფხვნილი, იზოპროპილ ალკოჰოლი, ტალკი, აეროზილი, ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი, მაგნიუმის სტეარატი, ფუძე გრანულები გარსიანი საფარისთვის, ჰიდროქსი პროპილ მეთილ ცელულოზა, ტიტანის დიოქსიდი, მეთილენის დიქლორიდი.
აღწერილობა
დაზოლაქსი კომბინირებული პრეპარატიa, რომელიც შეიცავს ციპროფლოქსაცინს (მე 2 თაობის ფტორქინოლონის წარმოებული) და ორნიდაზოლს (5-ნიტროიმიდაზოლის წარმოებული) და მოქმედებს როგორც ანტიმიკრობული და ანტიპროტოზოული პრეპარატები.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
ციპროფლოქსაცინი
მოქმედების მექანიზმი
ფტორქინოლონების მოქმედების მექანიზმი, მათ შორის ციპროფლოქსაცინის, განსხვავდება პენიცილინების, ცეფალოსპორინების, ამინოგლიკოზიდების, მაკროლიდების და ტეტრაციკლინებისგან; ამიტომ, წამლების ამ კლასებისადმი რეზისტენტული მიკროორგანიზმები, შეიძლება მგრძნობიარე იყოს ციპროფლოქსაცინის მიმართ. ფტორქინოლონების მიმართ რეზისტენტობა უპირატესად ხდება დნმ-ს გირაზებში მუტაციებით, გარე მემბრანის გამტარიანობის დაქვეითებით ან წამლის ეფექტურობის შემცირებით.
ჯვარედინი რეზისტენტობა
ციპროფლოქსაცინსა და სხვა კლასის ანტიმიკრობულ საშუალებებს შორის ჯვარედინი რეზისტენტობის შესახებ ცნობები არ არსებობს.
ციპროფლოქსაცინი აქტიურია შემდეგი ბაქტერიების შტამების მიმართ, როგორც ინ ვიტრო ასევე კლინიკურ ინფექციებში.
გრამ-დადებითი ბაქტერია
Bacillus anthracis, Enterococcus faecalis, Staphylococcus aureus ( მეთიცილინ-მგრძნობიარე შტამები მხოლოდ), Staphylococcus epidermidis მეთიცილინ-მგრძნობიარე შტამები მხოლოდ), Staphylococcus saprofyticus, Streptococcus pneonia, Streptococcus pyogenes.
გრამ-უარყოფითი ბაქტერიები
Campylobacter jejuni, Citrobacterkoseri, Citrobacterfreundii, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Haemophilus infuenza, Haemophilusparainfuenzae, Klebsiella, Moraxella catarrhalis, Morganellamorganii, Neisseria gonorrhoeae, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providenciarettgeri, Providenciastuartii, Pseudomonas aeruginosa, Salmonella typhi, Serratiamarcescens, Shigelllloydii Shigellafexneri, Shigellasonnei, Yersinia pestis.
ორნიდაზოლი
ორნიდაზოლი 5-ნიტრომიდაზოლის წარმოებულია, ახასიათებს პროტოზოული და ანაერობული ბაქტერიების საწინააღმდეგო მოქმედება. ორგანიზმში იგი გარდაიქმნება პროდუქტად, რომელიც ურთიერთქმედებს მგრძნობიარე მიკრორგანიზმების დნმ-თან, იწვევს მისი სტრუქტურის დაშლას, ცილების სინთეზის ინჰიბირებას და უჯრედების სიკვდილს.
ორნიდაზოლი ეფექტურია Trichomonas vaginalis, Entamoebahistolytica და Giardia lamblia (Giardia intestinalis) წინააღმდეგ, აგრეთვე გარკვეული ანაერობული ბაქტერიების წინააღმდეგ, როგორიცაა Bacteroides და Clostridium spp., Fusobacterium spp., და ანაერობული კოქსი.
ფარმაკოკინეტიკა
ციპროფლოქსაცინი
250 მგ, 500 მგ და 750 მგ ციპროფლოქსაცინის ერთჯერადი დოზების პერორალური მიღების შემდეგ იგი სწრაფად და ინტენსიურად შეიწოვება, ძირითადად წვრილი ნაწლავიდან, შრატში მაქსიმალურ კონცენტრაციას აღწევს 1-2 საათის შემდეგ. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა დაახლოებით 70-80%-ს შეადგენს. ციპროფლოქსაცინი გამოიყოფა უცვლელისახით მეტწილად თირკმელებით, უმნიშვნელო ნაწილი კი ფეკალური გზით.
ნახევარგამოყოფის პერიოდი თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში დაახლოებით 4 - 7 საათს შეადგენს.
ორნიდაზოლი
პერორალური მიღების შემდეგ ორნიდაზოლი სწრაფად შეიწოვება. ბიოშეღწევადობა საშუალოდ 90%-ია. პლაზმური კონცენტრაციის პიკი 3 საათში მიიღწევა. ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 13 საათია. ერთჯერადი დოზის 85% პირველი 5 დღის განმავლობაში გამოიყოფა. მიღებული დოზის უმეტესი ნაწილი მეტაბოლიზდება, ხოლო 4% გამოიყოფა შარდით უცვლელი სახით.
გამოყენების ჩვენებები
დაზოლაქსი განკუთვნილია ციპროფლოქსაცინ/ორნიდაზოლის კომბინაციის მიმართ მგრძნობიარე შტამებით გამოწვეული შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ:
- სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები, მათ შორის ქლამიდიოზი, მიკოპლაზმოზი, გონორეა, ტრიქომონიაზი, ასევე შერეული ინფექციები;
- თირკმელებისა და/ან შარდგამომყოფი გზების ინფექციები;
- ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები;
- ლორ-ორგანოების ქრონიკული ინფექციები;
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები;
- ძვლებისა და სახსრების ინფექციები;
- კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ინფექციები;
შეიძლება გამოყენებული იქნას ინფექციების სამკურნალოდ და პროფილაქტიკისათვის მსხვილ ნაწლავზე ოპერაციების დროს და გინეკოლოგიური ჩარევებისას, აბორტების ჩათვლით.
დოზირება
მიიღება პერორალურად, ჭამამდე ან საკვების მიღებიდან 2 საათში.
მწვავე ინფექციებისას მკურნალობის კურსი 5-7 დღეს შეადგენს, ხოლო ქრონიკული მორეციდივე ინფექციებისას – 1 ტაბლეტი 2-ჯერ დღეში, 10-14 დღის განმავლობაში; ან ექიმის დანიშნულებისამებრ.
დაავადების სიმპტომების ალაგების შემდეგ პრეპარატის მიღება უნდა გაგრძელდეს 2 დღის განმავლობაში.
ავადმყოფებში, რომელთაც კრეატინინის კლირენსი აქვთ 20 მლ/წთ ან უფრო ნაკლები, ასევე ხანდაზმულ და სხეულის მცირე მასის მქონე პაციენტებში, ინიშნება ჩვეულებრივი დოზის ნახევარი.
უკუჩვენებები
- ჰიპერმგრძნობელობა ციპროფლოქსაცინის, ორნიდაზოლის, იმიდაზოლის წარმოებულების, ქინოლონების ან პრეპარატში შემავალი .რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ;
- ფტორქინოლონების და თიზანიდინის ერთდროულად გამოყენება;
- ცენტრალური ნერვული სისტემის დაავადებები;
- სისხლწარმოქმნის დარღვევები
გვერდითი მოქმედება
ფტორქინოლონების სამკურნალო საშუალებებმა, როგორიცაა ციპროფლოქსაცინი, შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები მყესების, კუნთების, სახსრების და ნერვული სისტემის მხრივ. დამახასიათებელია მყესების ანთება და დაჭიმულობა, კუნთების ტკივილი ან შეშუპება, სიარულის გაძნელება, დაბუჟების და ჩხვლეტის შეგრძნება, ძლიერი ტკივილი, დაღლილობა, დეპრესია, მეხსიერებასთან დაკავშირებული პრობლემები, ძილის, მხედველობისა და სმენის დარღვვები, გემოსა და ყნოსვის შეცვლა.
მყესების შეშუპება და დაზიანება შეიძლება მოხდეს ფტორქინოლინით მკურნალობის დაწყებიდან 2 დღის განმავლობაში, ან მკურნალობის შეწყვეტიდან რამდენიმე თვის შემდეგ.
დაუკავშირდეთ ექიმს შემდეგ შემთხვევებში:
- მყესების დაზიანების პირველივე ნიშნის დროს, როგორიცაა მყესების ტკივილი ან შეშუპება. დაასვენეთ მტკივნეული ადგილი;
- თუ იგრძნობთ ტკივილს, დაბუჟებას ან ჩხვლეტას, ქავილს, წვას, სისუსტეს განსაკუთრებით ფეხებსა თუ ხელებში;
- თუ გაქვთ მხრის, ხელების ან ფეხების შეშუპება, სიარულის გაძნელება , გრძნობთ დაღლილობას ან დეპრესიას, ან პრობლემები გაქვთ მეხსიერებასთან, ძილთან დაკავშირებით ან ამჩნევთ სმენის, მხედველობის ან ყნოსვის ცვლილებებს.
სერიოზული გვერდითი მოვლენებია მყესის ანთება, მყესის დაჭიმვა, სახსრების ტკივილი, ტკივილი კიდურებში, ტკივილი სიარულის დროს, ნეიროპათიები, რომლებიც დაკავშირებულია პარესთეზიასთან, დეპრესიასთან, დაღლილობასთან, მეხსიერების უკმარისობასთან, ძილის, სმენის, მხედველობის, გემოს და ყნოსვის დარღვევასთან. მყესების დაჭიმვას (განსაკუთრებით აქილევსის მყესის და ასევე სხვა მყესების) შესაძლებელია ადგილი ქონდეს ფტორქინოლონების მკურნალობის დაწყებიდან 48 საათში, ან მოგვიანებით, მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ რამდენიმე თვის განმავლობაში.
60 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტები, რომლებთაც აღენიშნებათ თირკმლის უკმარისობა ან გადანერგილი აქვთ შინაგანი ორგანო და მკურნალობენ კორტიკოსტეროიდებით (სამკურნალო საშუალებები, როგორიცაა ჰიდროკორტიზონი და პრედნიზოლონი), მყესების დაზიანების უფრო მაღალი რისკის ქვეშ არიან. ამიტომ საჭიროა თავიდან იქნას აცილებული ფტორქინოლონების კორტიკოსტეროიდთან ერთდროულად გამოყენება.
პოტენციურად შეუქცევადი მდგომარეობის განვითარების თავიდან ასაცილებლად, მყესების ტკივილის ან ანთების პირველივე ნიშნების გამოვლენის შემთხვევაში, ფტორქინოლონების გამოყენება აღარ უნდა გაგრძელდეს, ნეიროპათიის სიმპტომების შემთხვევაში, როგორიცაა ტკივილი, წვა, ჩხვლეტა, დაბუჟება ან სისუსტე, საჭიროა ფტორქინოლონის მკურნალობის შეწყვეტა და ექიმთან კონსულტაცია.
ფტორქინოლონები ზოგადად არ უნდა იქნას გამოყენებული იმ პაციენტებში, რომლებსაც ქინოლონის ან ფტორქინოლონების სამკურნალო საშუალებების გამოყენებისას განუვითრდათ სერიოზული გვერდითი რეაქციები.
გვერდითი რეაქციების სიხშირის პარამეტრები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥≥1/10); ხშირი (≥≥1/100, მაგრამ ˂1/10); არახშირი (≥≥1/1000, მაგრამ ˂1/100); იშვიათი (≥≥1/10000, მაგრამ ˂1/1000); ძალიან იშვიათი (˂1/10000); სიხშირე უცნობია (ვერ შეფასდება არსებული მონაცემებით).
ციპროფლოქსაცინი
ციპროფლოქსაცინის ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენაა გულისრევა და დიარეა.
ქვემოთ მოყვანილია კლინიკური კვლევებით დადგენილი ციპროფლოქსაცინის გვერდითი რეაქციები სიხშირის კატეგორიის მიხედვით. სიხშირის ანალიზის დროს გათვალისწინებულია მონაცემები ციპროფლოქსაცინის როგორც პერორალური, ასევე ინტრავენური გამოყენებისათვის.
- ინფექციურიდაპარაზიტულიდაავადებები:
არახშირი - მიკოზური სუპერინფექციები.
- სისხლისადალიმფურისისტემისმხრივ:
არახშირი - ეოზინოფილია;
იშვიათი - ლეიკოპენია, ანემია, ნეიტროპენია, ლეიკოციტოზი, თრომბოციტოპენია, თრომბოციტემია;
ძალიან იშვიათი - ჰემოლიზური ანემია, აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია (სიკვდილის რისკით), ძვლის ტვინის ფუნქციის დათრგუნვა (სიკვდილის რისკით).
- იმუნურისისტემისმხრივ:
იშვიათი - ალერგიული რეაქცია, შეშუპება/ალერგიული ანგიონევროზული შეშუპება; ძალიან იშვიათი - ანაფილაქსიური რეაქციები, ანაფილაქსიური შოკი (სიკვდილის რისკით), რეაქცია შრატისმიერი დაავადების ტიპით.
- ენდოკრინულისისტემისმხრივ:
სიხშირე უცნობია - ანტიდიურეზული ჰორმონის არაადეკვატური სეკრეციის სინდრომი.
- მეტაბოლიზმისადაკვებისდარღვევები:
არახშირი - მადის დაქვეითება; იშვიათი - ჰიპერგლიკემია, ჰიპოგლიკემია;
სიხშირე უცნობია – ჰიპოგლიკემიური კომა.
- ფსიქიკისდარღვევები:
არახშირი - ფსიქომოტორული ჰიპერაქტივობა/აგზნება;
იშვიათად - ცნობიერების დარღვევა და დეზორიენტაცია, შფოთვის რეაქცია, კოშმარული სიზმრები;
- დეპრესია (პოტენციურად პროგრესირებადი სიუციდურ იდეებამდე/აზროვნებამდე ან სუიციდის მცდელობამდე და სუიციდის ჩადენამდე), ჰალუცინაციები;
ძალიან იშვიათი - ფსიქოზური რეაქციები (პოტენციურად პროგრესირებადი სიუციდურ იდეებამდე/აზროვნებამდე ან სუიციდის მცდელობამდე და სუიციდის ჩადენამდე); სიხშირე უცნობია - მანია, ჰიპომანიის ჩათვლით.
- ნერვულისისტემისმხრივ:
არახშირი - თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ძილის დარღვევა, გემოს დარღვევა; იშვიათი - პარესთეზია და დიზესთეზია, ჰიპესთეზია, ტრემორი, კრუნჩხვები (ეპილეფსიური მდგომარეობის ჩათვლით), ვერტიგო;
ძალიან იშვიათი - შაკიკი, კოორდინაციის დარღვევა, სიარულის დარღვევა, დარღვევები ყნოსვის ნერვის მხრივ, ინტრაკრანიალური ჰიპერტენზია და თავის ტვინის ფსევდოსიმსივნე;
სიხშირე უცნობია - პერიფერიული ნეიროპათია და პოლინეიროპათია.
- მხედველობისორგანოებისმხრივ:
იშვიათი - მხედველობის დარღვევა (მაგალითად დიპლოპია);
ძალიან იშვიათი - ფერების აღქმის დარღვევები.
- სმენისორგანოსდაწინასწორობისმხრივ:
იშვიათი - ხმაური ყურებში, სმენის დაკარგვა/ცვლილება.
- გულისმხრივ:
იშვიათი - ტაქიკარდია;
სიხშირე უცნობია - პარკუჭოვანი არითმია და ,,პირუეტი”-ს ტიპის ტაქიკარდია (რომელიც ძირითადად აღინიშნებოდა პაციენტებში QT ინტერვალის გახანგრძლივების რისკ-ფაქტორებით), QT ინტერვალის გახანგრძლივება ეკგ-ზე.
- სისხლძარღვებისმხრივ:
იშვიათი - სისხლძარღვების გაფართოება, ჰიპოტენზია, სინკოპე;
ძალიან იშვიათად - ვასკულიტი.
- სასუნთქისისტემის, გულმკერდისადაშუასაყრისორგანოებისმხრივ:
იშვიათი - ქოშინი (ასთმური დაავადებების ჩათვლით).
- კუჭ-ნაწლავისტრაქტისმხრივ:
ხშირი - გულისრევა, დიარეა;
არახშირი - ღებინება, ტკივილი კუჭ-ნაწლავის ტრაქტსა და მუცელში, დისპეფსია, მეტეორიზმი;
იშვიათი - კოლიტი, დაკავშირებული ანტიბიოტიკების გამოყენებასთან (ძალიან იშვიათ შემთხვევებში შესაძლო ლეტალური გამოსავლით);
ძალიან იშვიათი - პანკრეატიტი.
- ღვიძლისდასანაღვლეგზებისმხრივ:
არახშირი - ტრანსამინაზების დონის მომატება, ბილირუბინის დონის მომატება; იშვიათი - ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, ქოლესტაზური სიყვითლე, ჰეპატიტი; ძალიან იშვიათი - ღვიძლის ნეკროზი (ძალიან იშვიათ შემთხვევებში შესაძლოა პროგრესირდეს ღვიძლის უკმარისობამდე, სიკვდილის რისკით).
- კანისადაკანქვეშაქსოვილისმხრივ:
არახშირი - ეკზანთემა, ქავილი, ჭინჭრის ციება;
იშვიათი - ფოტომგრძნობელობის რეაქციები;
ძალიან იშვიათი - პეტექიები, მულტიფორმული ერითემა, კვანძოვანი ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (სიკვდილის რისკით), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (სიკვდილის რისკით);
სიხშირე უცნობია - მწვავე გენერალიზებული ეკზანთემატოზური პუსტულოზი, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DS).
- ჩონჩხ-კუნთოვანისისტემისდაშემაერთებელიქსოვილისმხრივ:
არახშირი - ჩონჩხ-კუნთოვანი ტკივილი (მაგალითად, ტკივილი კიდურებში, ზურგის ტკივილი, ტკივილი გულმკერდის არეში), ართრალგია;
იშვიათი - მიალგია, ართრიტი, კუნთების ტონუსის მომატება, სპაზმები;
ძალიან იშვიათი - კუნთების სისუსტე, ტენდინიტი, მყესების გაწყვეტა (უპირატესად აქილევსის მყესის), მძიმე მიასთენიის სიმპტომების გამწვავება.
- თირკმელებისადაშარდგამომყოფიგზებისმხრივ:
არახშირი - თირკმლის ფუნქციის დარღვევა;
იშვიათი - თირკმლის უკმარისობა, ჰემატურია, კრისტალურია, ტუბულოინტერსტიციული ნეფრიტი.
- ზოგადიდარღვევებიდარეაქციებიშეყვანისადგილას:
არახშირი - ასთენია, ცხელება; იშვიათი - შეშუპება, ოფლიანობა (ჰიპერჰიდროზი).
დამატებითიკვლევები:
არახშირი - ტუტე ფოსფატაზის დონის მომატება სისხლში;
იშვიათი - ამილაზების დონის მომატება;
ორნიდაზოლი
გვერდითი რეაქციები ჩვეულებრივ დამოკიდებულია დოზაზე.
- სისხლისდალიმფურისისტემისმხრივ:
არახშირი - ძვლის ტვინის დათრგუნვა და ნეიტროპენია.
- იმუნურისისტემისმხრივ:
არახშირი - ალერგიული რეაქციები.
- ნერვულისისტემისმხრივ:
იშვიათი - ტრემორი, რიგიდულობა, კოორდინაციის დარღვევა, კრუნჩხვები, ცნობიერების დარღვევა და სენსორული ან შერეული პერიფერიული ნეიროპათიის ნიშნები. შეიძლება აღინიშნოს მსუბუქი სიმძიმის გვერდითი რეაქციები, როგორიცაა თავბრუსხვევა და ძილიანობა.
- კუჭ-ნაწლავისტრაქტისმხრივ:
ხშირი - გულისრევა, ღებინება, უსიამოვნო ლითონის გემო.
განსაკუთრებული მითითებები
არ უნდა იქნას გამოყენებული:
- ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებიც შეიძლება გაუმჯობესდეს მკურნალობის გარეშე ან არ იყოს მძიმე (მაგალითად, ყელის ინფექციები);
- არაბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, მაგალითად, არაბაქტერიული (ქრონიკული) პროსტატიტი;
- მოგზაურობის დროს დიარეის თავიდან ასაცილებლად ან ქვედა საშარდე გზების განმეორებადი ინფექციების (საშარდე ინფექციები, რომლებიც შარდის ბუშტს არ სცილდება);
- მსუბუქი ან ზომიერი ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ამ ინფექციებისათვის ჩვეულებრივ რეკომენდებულია სხვა ანტიბაქტერიული მედიკამენტები.
განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ხანდაზმულ ასაკში, თირკმელების დაავადების მქონე პაციენტებში და ორგანოგადანერგილ პაციენტებში, მყესის დაზიანების უფრო მაღალი რისკის გამო.
სიფრთხილით გამოიყენება ცერებროვასკულური სისტემის ათეროსკლეროზით, ცერებრალური სისხლის მიმოქცევის დარღვევით, ეპილეფსიით და კრუნჩხვითი სინდრომის გაურკვეველი ეტიოლოგიით დაავადებულ ხანდაზმულ პაციენტებში.
მკურნალობის დროს რეკომენდებულია ალკოჰოლი მიღებისგან თავის შეკავება.
ციპროფლოქსაცინი
ციპროფლოქსაცინის გამოყენებისას თავშეკავებაა საჭირო პაციენტებში, რომელთაც ანამნეზში ქინოლონების ან ფტორქინოლონების შემცველი პრეპარატებზე სერიოზული არასასურველი რეაქციები ჰქონდათ. ასეთი პაციენტების ციპროფლოქსაცინით მკურნალობა უნდა დაიწყოს ალტერნატიული ვარიანტების არარსებობის შემთხვევაში და სარგებელი/რისკის შეფარდების ჯეროვნად შეფასების შემდეგ.
გრამდადებითი და ანაერობული პათოგენებით გამოწვეული მძიმე და შერეული ინფექციები
ციპროფლოქსაცინით მონოთერაპია არ გამოიყენება მძიმე ინფექციების ან იმ ინფექციების სამკურნალოდ, რაც შესაძლოა გამოწვეული იყოს გრამდადებითი ან ანაერობული პათოგენებით. ასეთი ინფექციების დროს ციპროფლოქსაცინის გამოყენება უნდა მოხდეს შესაბამის სხვა ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან ერთად.
სტრეპტოკოკური ინფექციები (Streptococcus pneumoniae-ის ჩათვლით)
ციპროფლოქსაცინი არ არის რეკომენდებული სტრეპტოკოკური ინფექციებისსამკურნალოდ არასაკმარისი ეფექტურობის გამო.
სასქესო გზების ინფექციები
გონოკოკური ურეთრიტი, ცერვიციტი, ეპიდიდიმოორქიტი და მენჯის ღრუს ორგანოების ანთებითი დაავადებები შესაძლებელია გამოწვეული იქნას Neisseria gonorrhoeae-ის ფტორქინოლონების მიმართ რეზისტენტული შტამებით. ამ მიზეზით ციპროფლოქსაცინის გამოყენება შეიძლება გონოკოკური ურეთრიტის ან ცერვიციტის მკურნალობის დროს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუკი გამოირიცხება ციპროფლოქსაცინის მიმართ რეზისტენტული Neisseria gonorrhoeae-ის მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექცია. ეპიდიდიმოორქიტის და მენჯის ღრუს ანთებითი დაავადებების დროს ციპროფლოქსაცინის ემპირიული გამოყენება შეიძლება იქნას განხილული მხოლოდ სხვა შესაბამის ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან კომბინაციაში (მაგალითად, ცეფალოსპორინთან), თუკი ვერ გამოირიცხება ციპროფლოქსაცინის მიმართ რეზისტენტული Neisseria gonorrhoeae-ის მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექცია. თუ კლინიკური გაუმჯობესება არ მიიღწევა 3 დღიანი მკურნალობის შემდეგ, მკურნალობა უნდა გადაიხედოს.
შარდგამომყოფი გზების ინფექციები
მდგრადობა, პათოგენისა, რომელიც შარდგამომყოფი გზების ინფექციების ყველაზე ხშირად გამომწვევი პათოგენის - Escherichia coli -ს ფტორქინოლონების მიმართ მდგრადობა ევროკავშირის ფარგლებში ცვალებადობს. რეკომენდებულია, ექიმმა მკურნალობის დანიშვნამდე შეისწავლოს ფტორქინოლონების მიმართ Escherichia coli ის რეზისტენტობის ლოკალური გავრცელება.
მოსალოდნელია, რომ პრემენოპაუზის პერიოდის ქალებში გაურთულებელის ცისტიტის სამკურნალოდ ციპროფლოქსაცინის ერთჯერადი დოზა ნაკლებად ეფექტური აღმოჩნდეს ხანგრძლივი პერიოდით მკურნალობასთან შედარებით. საჭიროა ქინოლონებისადმი Escherichia coli -ის მდგრადობის ზრდის გათვალისწინება.
ინტრააბდომინური ინფექციები
ოპერაციის შემდგომი ინტრააბდომინალური ინფექციების მკურნალობაში ციპროფლოქსაცინის ეფექტურობის შესახებ. მონაცემები შეზღუდულია
მოგზაურთა დიარეა
ციპროფლოქსაცინის არჩევისას აუცილებელია მის მიმართ პათოგენების რეზისტენტობის შესახებ ინფორმაციის გათვალისწინება.
ძვლებისა და სახსრების ინფექციები
ციპროფლოქსაცინი გამოყენებული უნდა იქნას მიკრობიოლოგიური კვლევის შედეგების საფუძველზე, სხვა ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან ერთად.
ციმბირის წყლულის ფილტვისმიერი ფორმა
ადამიანებში გამოყენების საფუძველია შემდეგი მონაცემები: ინ ვიტრო მგრძნობელობის შესწავლის, ცხოველებზე ექსპერიმენტების და ადამიანებში გამოყენების შესახებ შეზღუდული მონაცემები. ციმბირული წყლულის მკურნალობის ექიმის დანიშნულება აღიარებულ ეროვნული და/ან საერთაშორისო დოკუმენტების შესაბამისი უნდა იყოს.
ჰიპერმგრძნობელობა
ერთჯერადი დოზის გამოყენების შემდეგ შეიძლება აღინიშნოს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები და ალერგიული რეაქციები, ანაფილაქსიისა და ანაფილაქსიური რეაქციების ჩათვლით, რომლებმაც შეიძლება საფრთხე შეუქმნას პაციენტის სიცოცხლეს. ასეთი ტიპის რეაქციის გამოვლინებისას, ციპროფლოქსაცინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი მკურნალობა.
ხანგრძლივი, დამაინვალიდებელი და პოტენციურად შეუქცევადი სერიოზული არასასურველი წამლისმიერი რეაქციები
არსებობს ცნობები ძალიან იშვიათი, ხანგრძლივი (რომელიც გრძელდება რამდენიმე თვე ან წელი), დამაინვალიდებელი, პოტენციურად შეუქცევადი სერიოზული არასასურველი წამლისმიერი რეაქციების შესახებ, რომლებიც გავლენას ახდენენ ადამიანის ორგანიზმის სხვადასხვა, ხანდახან რამდენიმე, სისტემაზე (ჩონჩხ-კუნთოვანი, ნერვული, გრძნობათა ორგანოები) პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ქინოლონებს და ფტორქინოლონებს, ასაკისა და წინმსწრები რისკ-ფაქტორების მიუხედავად. ნებისმიერი სერიოზული არასასურველი რეაქციის პირველივე ნიშნების და სიმპტომების გამოვლენისას, საჭიროა ციპროფლოქსაცინის მიღების დაუყონებლივ შეწყვეტა და ექიმთან მიმართვა.
ტენდინიტი და მყესების გაწყვეტა
ზოგადად, რეკომენდებული არ არის ციპროფლოქსაცინის გამოყენება პაციენტებში, რომელთა ანამნეზში აღნიშნულია ქინოლონებით მკურნალობისას მყესებთან დაკავშირებით დაავადება ან დარღვევა. მიუხედავად ამისა, ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, მიკროორგანიზმ-გამომწვევის მიკრობიოლოგიური განსაზღვრისა და სარგებელისა და რისკის შეფარდების შეფასების შემდეგ, ციპროფლოქსაცინი შეიძლება დანიშნული იქნას პაციენტებისთვის დადგენილი მძიმე ინფექციების სამკურნალოდ, განსაკუთრებით სტანდარტული მკურნალობის წარუმატებლობის ან ბაქტერიული რეზისტენტობის შემთხვევებში, როდესაც მიკრობიოლოგიური მონაცემებით შესაძლებელია ციპროფლოქსაცინის გამოყენების დასაბუთება.
ტენდინიტი და მყესის გაწყვეტა (განსაკუთრებით აქილევსის მყესის), ხანდახან ორმხრივი, შესაძლოა განვითარდეს ქინოლონებითა და ფტორქინოლონებით მკურნალობის დაწყებიდან პირველივე 48 საათის განმავლობაში, აგრეთვე რამდენიმე თვის მანძილზე მკურნალობის დასრულების შემდგომ. ტენდინიტისა და მყესის გაწყვეტის განვითარების რისკი გაზრდილია ხანდაზმულებში, პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით, პარენქიმული ორგანოების ტრანსპლანტაციით, აგრეთვე კორტიკოსტეროიდებით თანმხლები თერაპიისას.
ტენდინიტის რომელიმე ნიშნის (მაგალითად, მტკივნეული შეშუპება, ანთება) გამოვლენის შემთხვევაში, საჭიროა ციპროფლოქსაცინით მკურნალობის შეწყვეტა და ალტერნატიული მკურნალობის განხილვა. საჭიროა ჩატარდეს დაზიანებული კიდურის (-ების) სათანადო მკურნალობა (მაგალითად, კიდურის იმობილიზაცია). ტენდინოპათიის ნიშნების გამოვლენისას კორტიკოსტეროიდები არ უნდა იქნას გამყენებული.
პაციენტები მძიმე მიასთენიით (myasthenia gravis)
სიფრთხილის ზომების დაცვაა საჭირო მძიმე მიასთენიის მქონე პაციენტებში ციპროფლოქსაცინის გამოყენებისას, რადგანაც სიმპტომები შეიძლება გაძლიერდეს.
ანევრიზმა და აორტის განშრევება
ეპიდემიოლოგიური კვლევების საფუძველზე არსებობს ცნობები ფტორქინოლონების გამოყენების შემდეგ, განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში, ანევრიზმის განვითარებისა და აორტის განშრევების მომატებული რისკის შესახებ.
პაციენტებში ანამნეზში ანევრიზმით, ან რომლებსაც გააჩნიათ ანევრიზმა და/ან აორტის განშრევება, ასევე სხვა რისკ-ფაქტორები ან მდგომარეობები, რომლებიც განაწყობენ ანევრიზმის და აორტის განშრევების განვითარებისადმი (მაგალითად, მარფანის სინდრომი, ელერს-დანლოს სინდრომი სისხლძარღვოვანი ტიპის, ტაკაიასუს არტერიიტი, გიგანტურ უჯრედოვანი არტერიიტი, ბეხჩეტის დაავადება, არტერიული ჰიპერტენზია, ათეროსკლეროზი), ფტორქინოლონების გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ სარგებელი/რისკის შეფარდების სათანადო შეფასების და თერაპიის სხვა შესაძლო ვარიანტების განხილვის შემდეგ.
მუცლის, გულმკერდისა ან ზურგის უეცარი ტკივილის შემთხვევაში, პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოს სასწრაფო დახმარების განყოფილების ექიმს.
მხედველობის ცვლილებები
მხედველობის დარღვევების ან თვალების მხრივ რაიმე ეფექტების აღნიშვნის შემთხვევაში, რეკომენდებულია დაუყოვნებლივ მიმართვა.
ფოტომგრძნობელობა
დადგენილი იქნა, რომ ციპროფლოქსაცინმა შეიძლება გამოიწვიოს ფოტომგრძნობელობის რეაქციები. პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებენ ციპროფლოქსაცინს, აუცილებელია რეკომენდაციის მიცემა, რომ მკურნალობის დროს მოერიდონ მზის სხივების ხანგრძლივ ზემოქმედებას ან ულტრაიისფერ დასხივებას.
ცენტრალური ნერვული სისტემა
ცნობილია, რომ ციპროფლოქსაცინი, სხვა ქინოლონების მსგავსად, იწვევს კრუნჩხვებს ან აქვეითებს კრუნჩხვით ზღურბლს. იყო შეტყობინებები ეპილეფსიური მდგომარეობის შემთხვევების შესახებ.
ციპროფლოქსაცინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ცენტრალური ნერვული სისტემის დარღვევებით, რომლებიც შესაძლებელია განწყობილნი იყვნენ კრუნჩხვებისადმი. კრუნჩხვების გამოვლენის შემთხვევაში აუცილებელია ციპროფლოქსაცინით მკურნალობის შეჩერება. შეიძლება გამოვლინდეს ფსიქიკური რეაქციები ციპროფლოქსაცინის პირველივე გამოყენების შემდეგაც კი. იშვიათ შემთხვევებში დეპრესია ან ფსიქოზი შეიძლება პროგრესირდეს სუიციდურ აზრებამდე/აზროვნებამდე, სუიციდის მცდელობამდე ან სუიციდის განხორციელებამდე. გვერდითი რეაქციების გამოვლენის შემთხვევაში აუცილებელია ციპროფლოქსაცინით მკურნალობის შეჩერება.
პერიფერიული ნეიროპათია
არსებობს ცნობები პაციენტებში ქინოლონების ან ფტორქინოლონების მიღების ფონზე, სენსორული ან სენსომოტორული პოლინეიროპათიის შესახებ, რომელმაც გამოიწვია პარესთეზია, ჰიპესთეზია (დაქვეითებული მგრძნობელობა), დიზესთეზია ან სისუსტე. პაციენტებს, რომლებიც იყენებენ ციპროფლოქსაცინს, რეკომენდებულია, მკურნალობის შემდგომ გაგრძელებამდე ნეიროპათიის სიმპტომების (როგორიცაა ტკივილი, წვა, ჩხვლეტის, დაბუჟების ან სისუსტის შეგრძნება) განვითარების შესახებ, პოტენციურად შეუქცევადი მდგომარეობების განვითარების თავიდან ასაცილებლად, რეკომენდებულია ინფორმაცია მიაწოდონ თავიანთ ექიმს,.
დარღვევები გულის მხრივ
ფტორქინოლონების მათ შორის ციპროფლოქსაცინის გამოყენებისას აუცილებელია სიფრთხილის დაცვა QT ინტერვალის გახანგრძლივების რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში. მაგალითად,
- QT ინტერვალის გახანგრძლივების თანდაყოლილი სინდრომი;
- ერთდროულად გამოყენება იმ სამკურნალო პრეპარატებთან, რომ იწვევენ QT ინტერვალის გახანგრძლივებას (მაგალითად, IA კლასის და III კლასის ანტიარითმიული პრეპარატები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, მაკროლიდები და ანტიფსიქოზური პრეპარატები);
-ელექტროლიტური ბალანსის დაუკორექტირებელი დარღვევა (მაგალითად, ჰიპოკალიემია, ჰიპომაგნიემია);
-გუ
ესელ ფორტე კაფს N30
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
შემადგენლობა:
ყოველი კაფსულა შეიცავს
ესენციური ფოსფოლიპიდები (ELP სუბსტანცია) 300მგ
თიამინის მონონიტრატი ვიტ. B1 6.0 მგ
რიბოფლავინი ვიტ. B2 6,0მგ
პირიდოქსინის ჰიდროქლორიდი ვიტ. B6 6,0მგ
ციანკობალამინი ვიტ. B12 6,0მგ
ნიკოტინამიდი ვიტ. B3 30,0მგ
ალფა ტოკოფეროლ აცეტატი ვიტ. E 6,0მგ;
ფარმაკოლოგიური მოქმედება: ჰეპატოპროტექტორი
აქტიური ნივთიერებები:
ესენციური ფოსფოლიპიდები (ELP სუბსტანცია) - წარმოადგენენ უჯრედული მემბრანის სტრუქტურის
და ღვიძლის უჯრედული ორგანელების ძირითად ელემენტებს. ELP-ის შემადგენლობაში შედიან ბუნევრივი წარმოშობის, ქოლინფოსმორმჟავის დიგლიცერიდული ეთერები, ლობიოს ექსტრაქტი, უჯერი ცხიმოვანი მჟავების მაღალი შემცველობით, განსაკუთრებით ლინოლის (დაახლოებით 70%) და ოლეინმჟავების.
ღვიძლის მეტაბოლიზის დარღვევისას პრეპარატი ამარაგებს ორგანიზმს გამოყენებისათვის მზა მაღალენერგეტიკული „ესენციური“ ფოსფოლიპიდებით, რომლებიც ქიმიური სტრუქტურით იდეალურად შეესაბამება ენდოგენურ ფოსფოლიპიდებს. ძირითადად ისინი ღწევენ ღვიძლის უჯრედებში ერთვებიან მემბრანაში.
„ესენციური“ ფოსფოლიპიდები ახდენენ ღვიძლის ფუნქციის და მისი უჯრედების ფერმენტული აქტივობის ნორმალიზებას, ამცირებენ რვიძლის ენერგეტიკული დანახარჯის დონეს და ხელს უწყობენ ღვიძლის უჯრედების რეგენერაციას, ნეიტრალურ ცხიმებს გარდაქმნიან ქოლესტერინად და მეტაბოლიზმის გამაუმჯობესებელლ ფორმებად, ახდენენ ნაღვლის ფიზიკო-ქიმიური თვისებების სტაბილიზაციას.
„ესენციური“ ფოსფოლიპიდების დახასიათება:
- „ესენციური“ ფოსფოლიპიდები - ყველა უჯრედული მემბრანის ფიზიოლოგიური კომპონენტები;
- დაკავშირებული პოლიუჯერი მჟავების მაღალი შემცველობის ხარჯზე (70%-ზე მეტი), მათი მოქმედება ორგანიზმის ფოსფოლიპიდებთან შედარებით უფრო ძლიერია.
- ძირითადი ფოსფოლიპიდები ერთვებიან ჰეპატოციტის მემბრანაში, როგორც მთლიანი (დაუშლელი) მოლეკულები და მეტაბოლიზმის პროცესებისათვის ორგანიზმის დამატებბით ენერგიას არ ითხოვენ.
- ძირითადი ფოსფოლიპიდები ფიზიოლოგიურად აღადგენენ დაზიანებულ მემბრანულ სტრუქტურებს და მემბრანების ფუნქციებს მათი „გამტარობის“ და მოძრაობის გაზრდის გზით. ამგვარად იქმნება ღვიძლის ფუნქციის ნორმალიზების პირობები.
- ფოსფოლიპიდებზე დამოკიდებულია რამოდენიმე ენზიმური სისტემა, ანუ მათი აქტივაცია შესაძლებელია მხოლოდ ფოსფოლიპიდების არსებობისას.
- ძირითადი ფოსფოლიპიდები, მემბრანაში შეჭრით იცავენ ღვიძლის უჯრედებს აუტოიმუნურ აგრესიისაგან.
თიამინის მონონიტრატი (ვიტ. B1) - ორგანიზმში ფოსფორილების პროცესების შედეგსდ გარდაიქმნება კოკარბოქსილაზად, რომელიც წარმოადგენს მრავალი ფერმენტული რეაქციის კოენზიმს. მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ნახშირწყლოვან, ცილოვან და ცხიმოვან ცვლაში, ასევე სინაპსებში ნერვული აგზნების გადაცემის პროცესებში. იცავს უჯრედის მემბრანებს ჯანგვის პროდუქტების ტოკსიკური ზემოქმედებისგან.
რიბოფლავინი (ვიტ. B2) - ავლენს მეტაბოლურ მოქმედებას, ურთიერთქმედებს ატფ-თან და ქმნის ფლავინპროტეინების კოენზიმებს - ფლავინადენინმონონუკლეოტიდს და ფლავინადენინდინუკლეოტიდს, ისინი წარმოადგენენ ისეთი ფერმენტების კომპონენტებს, როგორიცაა, სუქცინატდეჰიდროგენაზა, ციტოქრომრედუქტაზა, დიაფორაზა, ამინომჟავების ოქსიდაზები და სხვა. ჟანგვა-აღდგენითი პროცესების რეგულირებით, მონაწილეობას ღებულობს H+ გადატანის პროცესში, ქსოვილოვან სუნთქვაში, ნახშირწყლოვან, ცილოვან და ცხიმოვან ცვლაში, თვალის მხედველობითი ფუნქციის მხარდაჭერაში, Hb-ს და ერითროპოეტინის სინთეზში. რიბოფლავინის მიერ აქტივირებული პერიდოქსალკინაზა პირიდოქსინი (ბიტამინი B6) გადაჰყავს აქტიურ ფორმაში პირიდოქსალფოსფატში. ხელს უწყობს ტრიფტოფანის გარდაქმნას ნიაცინად, ერიტროციტების მთლიანობის შენარჩუნებას. შედის გლუტათიონრედუქტაზის ქსატინოქსიდაზის შემადგენლობაში. სინთეზირდება ნორმალური ნაწლავური მიკროფლორის მიერ და თვითონაც აუცილებელია მისი შენარჩუნებისთვის.
პირიდოქსინის ქლორიდი: ( ვიტ.B6)--- აუცილებელია ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემის ნორმალური მუშაობისათვის. ორგანიზმში მოხვედრისას ფოსფორილდება და გადაიქცევა პირიდოქალ-5-ფოსფატად და შედის იმ ფერმენტების სემადგენლობაში რომლებიც მონაწილეობას ღებულობენ ამინომჟავების დეკარბოქსილირებაში და პერეამინირებაში.აქტიურად მონაწილეობს ტრიფტოფანის, მეთიონინის, ცისტეინის, გლუტამინის და სხვა ამინომჟავების ცვლაში, ასტიმულირებს ერითროციტების წარმოქმნას, მონაწილეობს ბევრი ნეირომედიატორის ბიოსინთეზში (დოპამინი, ნორადრენალინი, ადრენალინი, ჰისტამინი, სეროტონინი). ციანკობალამინთან ერთად სპობს ნერვულ ქსოვილში ანთებით პროცესს და აჩქარებს მის რეგენერაციას. მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ჰისტამინის ცვლაში. ხელს უწყობს ცვლის ნორმალიზაციას.
ციანკობალამინი: ვიტ B12 -- ვიტამინი B12 ავლენს მეტაბოლურ და ჰემოპოეზურ თვისებებს. ორგანიზმში ( უპირატესად ღვიძლში) გარდაიქმნება კოენზიმურ ფორმად - ადენოზინკობალამინად,ან კობამადიდად,რომლებიც წარმოადგენენ ვიტამინი B12 -ის აქტიურ ფორმას და შედიან მრავალრიცხოვანი ფერმენტის, მათ შორის რედუქტაზის შემადგენლობაში, რომელიც აღადგენს ფოლიუმის მჟავას ტეტრაჰიდროფოლიუმის მჟავად. გააჩნია მაღალი ბიოლოგიური აქტივობა. კობამადიდი მონაწილეობს სამიზნე და სხვა ერთნახშირბადიანი ფერმენტების გადატანაში, ამიტომ ის აუცილებელია დეზოქსირიბოზის და დნმ-ის, კრეატინინის,მეთიონიის - სამიზნე ჯგუფების დონორის წარმოქმნისათვის, მეთილმალონის მჟავის მიელინის შემადგენლობში შემავალი ქარვის მჟავად გარდაქმნისათვის, პროპიონმჟავის უტილიზაციისათვის. აუცილებელია ნორმალური სისხლწარმოქმნისათვის - ხელს უწყობს ერითროციტების მომწიფწბას. ხელს უწყობს ერითროციტებში სულფჰიდრილური ჯგუფების შემცველი შენაერთების დაგროვებას,რაც ზრდის მათ ტოლერანტობას ჰემოლიზის მიმართ. ახდენს სისხლის შედედების აქტივობის გაზრდას. ამცირებს ქოლესტერინის კონცენტრაციას სისხლში. ზრდის ქსოვილთა რეგენერაციის უნარს.
ნიკოტინამიდი: (ვიტ pp, ვიტ.B3) - სტრუქტურით ახლოსაა ნიკოტინის მჟავასთან. წარმოადგენს კოდეჰიდროგენაზის -I(ნად)- ნიკოტინამიდადენინდინუკლეოტიდი და (II ნადფ) --ნიკოტინამიდადენინდინუკლეოტიდ- ფოსფატი) რომლებიც მონაწილეობენ უჯრედის ჟანგვა-აღდგენით პროცესში მნიშვნელოვან კომპონენტს. მონაწილეობს ცხიმების, პროტეინების , პურინების მეტაბოლიზმში, ქსოვილოვან ცვლაში , გლიკოგენოლიზმში. არ ავლენს მნიშვნელოვან სისხლძარღვების გამაფართოებელ მნიშვნელოვან მოქმედებას, მისი გამოყენებისას არ შეიმჩნევა კანის საფარველის გაწითლება და სახეზე სისხლის „მოწოლა“ . ავლენს ალერგიის საწინააღმდეგო მოქმედებას.
ტოკეფეროლის აცეტატი (ვიტ E)- ცხიმში ხსნადი ვიტამინია რომლის ფუნქცია ბოლომდე არ არის განსაძღვრული. როგორც ანტიოქსიდანტი, ამუხრუჭებს თავისუფალი რადიკალების წარმოქმნას , ხელს უშლის უჯრედული და სუბუჯრედული მემბრანების დამაზიანებელი ზეჟანგების წარმოქმნას, რააც დიდი მნიშვნელობა აქვს ორგანიზმის განვითარებისათვის , ნერვული და კუნთური სისტემის ნორმალური ფუქციისათვის. სელესთან ერთად ამუხრუჭებს უჯერი ცხიმოვანი მჟავების ( მიკროსომული სისტემის ელექტრონების გადამტანი ნაწილი) დაჟანგვას ხელს უშლის ერითროციტების ჰემოლიზს. წარმოადგენს ზოგიერთი ფერმენტული სისტემის კოფაქტორს.
ჩვენება; ქრონიკული ჰეპატიტი,
ღვიძლის ციროზი;
ღვიძლის უჯრედების ნეკროზი;
სხვადასხვა ეტიოლოგიის ღვიძლის ცხიმოვანი დეგენერაციის (მათ შორის შაქრიანი დიაბეტის დროს)
ღვიძლის ტოქსიკური დაზიანებები;
ორსულთა ტოქსიკოზი;
პრე- და პოსტოპერაციული მკურნალობა, განსაკუთრებით ჰეპატობილიალურ უბანზე;
ფსორიაზი (როგორც დამხმარე თერაპია)
რადიაციული სინდრომი;
სიმსივნის საწინააღმდეგო თერაპიასთან კომპლექსში.
დოზირების რეჟიმი:
შიგნით, 2 კაფსულა დღეში 2-3 ჯერ, ჭამის დროს;
უკუჩვენება
ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტებზე;
გვერდითი ეფექტები
იშვიათად, დისკომფორტი ეპიგასტრიუმში, დიარეა.
ორსულობა და ლაქტაცია
ესსელ ფორტეს ჩვენებით გამოყენება შესაძლებელია ორსულობის დროს. ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ მოიპოვება.
შეფუთვა
3-10 კაფსულა
შენახვის პირობები
ინახება არაუმეტეს 25 C ტემპერატურაზე ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა
2 წელი
აფთიაქიდან გაცემის წესი
ურეცეპტოდ
კაპრიფლოქსი 500მგ ტაბ N7
მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
მიიღება პერორალურად.
* პრეპარატის ნივთიერება: 512.46 მგ ლევოფლოქსაცინის ნახევარჰიდრატი ექვივალენტური 500მგ ლევოფლოქსაცინის, მათ შორის გარსით დაფარულ ტაბლეტში.
* დამხმარე ნივთიერებები: ცელულოზა მიკროკრისტალური (E460), ჰიდროქსიპროპილმეთილ ცელულოზა (E464), კროსპოვიდონი, სილიციუმი, კოლოიდური უწყლო (E551), მაგნიუმის სტეარატი (E572), პოლივინილის სპირტი , ტალკი (E553b), ტიტანის დიოქსიდი (E171), პოლიეთილენ გლიკოლი (E1521), ლეციტინი (სოიო) (E322), რკინის ყვითელი ოქსიდი (E172), რკინის წითელი ოქსიდი (E172).
ფრთხილად წაიკითხეთ ფურცელი-ჩანართი პრეპარატის გამოყენებამდე. ის შეიცავს თქვენთვის მნიშვნელოვან ინფორმაციას.
* შეინახეთ ფურცელი-ჩანართი. შესაძლებელია მისი წაკითხვა კვლავ დაგჭირდეთ.
* დამატებითი კითხვების შემთხვევაში, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.
* აღნიშნული პრეპარატი გამოწერილია თქვენთვის. არ გადასცეთ ის სხვებს.
* მოცემული პრეპარატის გამოყენებისას, ექიმთან ან ჰოსპიტალში ვიზიტის დროს, აცნობეთ ექიმს, რომ იღებთ მოცემულ პრეპარატს.
* დაიცავით მოცემულ ფურცელ-ჩანართში მითითებული დირექტივები. არ გამოიყენოთ უფრო მაღალი ან დაბალი დოზა, ვიდრე თქვენთვისაა რეკომენდებული.
აღნიშნულ ფურცელ-ჩანართში:
1. რა არის კაპრიფლოქსი და რისთვის გამოიყენება ის
2. რა უნდა იცოდეთ კაპრიფლოქსის მიღებამდე
3. როგორ უნდა მიიღოთ კაპრიფლოქსი
4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები
5. როგორ უნდა შეინახოთ კაპრიფლოქსი
სათაურები მოცემულია.
1. რა არის კაპრიფლოქსი და რისთვის გამოიყენება ის
კაპრიფლოქსის ტაბლეტები მიიღება პერორალურად. მოცემულია 7 გარსით დაფარული ტაბლეტი ყუთში, თითოეული შეიცავს 500გ ლევოფლოქსაცინს. ტაბლეტები გაყოფილია ხაზით დოზის ადვილად კორექციისთვის. კაპრიფლოქსი არის ანტიბიოტიკი, რომელიც ეფექტურია ბაქტერიის მიმართ. ის მიეკუთვნება ანტიბიოტიკების ჯგუფს, სახელად ფტორქინოლონები. იგი ხელს უშლის ბაქტერიის ზრდას და რეპროდუქციას და შლის მას. კაპრიფლოქსი გამოიყენება ინფექციების მკურნალობაში, რომელიც გამოწვეულია მოცემული პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე ბაქტერიებით.
ექიმმა შეიძლება დაგინიშნოთ კაპრიფლოქსი, ვინაიდან გაქვთ რომელიმე შემდეგი მდგომარეობა:
* სახის ძვლებში ჰაერით შევსებული სივრცეების მწვავე ანთება, გამოწვეული ბაქტერიებით (სინუსიტი)
* ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება
* საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია
* თირკმლის და საშარდე გზების გართულებული იფნექციები, მათ შორის საშარდე გზების და თირკმელების (პიელონეფრიტი)
*პროსტატის ინფექცია
* კანის და რბილი ქსოვილების ინფექციები: აბსცესი, ცელულიტი, იმპეტიგო (თანდაყოლილი, ზედაპირული, მიკრობული ინფექცია კანის), პიოდემა (კანის პიოგენური ინფექცია) და კანის და კანის დანამატების ინფექციები გართულებების გარეშე, გამოწვეული ჭრილობის დაინფიცირებით
* ციმბირის წყლულის მიმართ ექსპოზიცია ჰაერწვეთოვანი გზით.
2. რა უნდა იცოდეთ კაპრიფლოქსის გამოყენებამდე
არ გამოიყენოთ კაპრიფლოქსი შემდეგ მდგომარეობებში
* თუ ხართ ალერგიული ლევოფლოქსაცინის ან პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ ან ფტორქინოლონების ჯგუფის სხვა ანტიბიოტიკების მიმართ (მოქსიფლოქსაცინი, ციპროფლოქსაცინი, ოფლოქსაცინი),
ალერიგული სიმპტომები: ქავილი, ყლაპვის ან სუნთქვის პრობლემები ტუჩების, სახის, ყელის ან ენის შეშუპება.
* თუ გაქვთ ეპილეფსია,
* თუ გაქვთ მყესების (სახსრებსა და კუნთებს შორის ) დაჭიმულობა (ტენდონიტი) ქინოლონური ჯგუფის ანტიბიოტიკების გამოყენების გამო,
* თუ ხართ ორსულად* თუ ხართ ლაქტაციის პერიოდში* ბავშვებში და მოზარდებში
დაუშვებელია მისი გამოყენება ბავშვებში, როსულობის და ლაქტაციის დროს.
კაპრიფლოქსი გამოიყენეთ განსაკუთრებული სიფრთხილით შემდეგ მდგომარეობებში:
* თუ გაქვთ ფილტვის ძალიან მწვავე ინფექცია ან მწვავე ჰოსპიტალური ინფექცია (სხვა ანტიბიოტიკის გამოყენება შეიძლება მეტად იყოს შესაბამისი),
* თუ გაქვთ ცენტრალური ნერვული სისტემის დარღვევა და გაქვთ უნებლიე სპაზმების კრუნჩხვები ,
* თუ გაქვთ ტვინის დაზიანება ინსულტის ან ტვინის სხვა დაზიანების გამო,
* სისხლიანი ენტერიტის, თხიერი დიარეას დროს გამოწვეული ანტიბიოტიკის ხანგრძლივი მიღებით: მწვავე, მდგრადი და/ან სისხლიანი დიარეას დროს კაპრიფლოქსით მკურნალობისას ან მის შემდეგ, კაპრიფლოქსით მკურნალობა უნდა დაუყოვნებლივ შეწყდეს და დაინიშნოს შემანარჩუნებელი და/ან სპეციფიური მკურნალობა დაუყოვნებლივ. აცნობეთ ექიმს დაუყოვნებლივ. ექიმმა შეიძლება დაგინიშნოთ თქვენთვის შესაფერისი მკურნალობა.
* ტკივილის, სიწითლის, მოძრაობის შეზღუდვა მყესებში, რაც იწვევს ანთებას და გაწყვეტას ხანდაზმულებში, კორტიკოსტეროიდების გამოყენებისას, იზრდება მყესების გაწყვეტის რისკი. ექიმმა შეიძლება ჩაგიტაროთ სათანადო გამოკვლევა.
თუ გაქვთ თიკრმლის უკმარისობა: ექიმმა შეიძლება მოახდინოს დოზის კორექცია,
* იშვიათად, შეინიშნება სინათლის მიმართ მგრძნობელობა პაციენტებში ლევოფლოქსაცინის მიღებისას. კაპრიფლოქსის მიღების დროს ან მისი მიღების შეწყვეტიდან 48 სთ განმავლობაში დაუშვებელია მზის პირდაპირ სხივებზე და ხელოვნურ ულტრაიისფერი გამოსხივების მიმართ ექსპოზიცია, როგორიცაა სოლარიუმი.
* სუპერინფექცია (მეორადი ინფექციის განვითარება დასუსტებულ ორგანიზმში ინფექციის გამო): სვხა ანტიბიოტიკების მსგავსად, ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს არარეზისტენტული ორგანიზმების ზრდა. ექიმმა შეიძლება ჩაგიტაროთ სათანადო მონიტორინგი ამის პრევენციისთვის. სუპერინფექციის განვითარებისას, გამოიყენებს მკურნალობის შესაბამის მეთოდებს.
* თუ გავქთ QT ინტრევალის გახანგრძლივება (მდგომარეობა, რომელიც იწვევს სერიოზულ არითმიას გულზე და უეცარ სიკვდილს): QT ინტერვალის გახანგეძლივება ძალიან იშვიათად შეინიშნებოდა პაციენტებში ფტორქინიოლების მიღებისას, მათ შორის ლევოფლოქსაცინის. სიფრთხილეა საჭირო შემდეგი სახის რისკ -ჯგუფებში:
- თუ ხართ ხანდაზმული პაციენტი (>65 წლის) ან ხართ ქალი
- თუ ოდესმე გქონიათ ღვიძლის პრობლემა,
- თუ იღებთ კორტიკოსტეროიდებს,
- არანამკურნალები ელექტროლიტების დისბალანსი (მაგ. კალიუმის და მაგნიუმის დაბალი დონეების სისხლში),
- თანდაყოლილი QT სინდრომი (მდგომარეობა, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული არითმია გულზე და უეცარი სიკვდილი),
- გულის მდგომარეობა (გულის უკმარისობა, გულის შეტევის ისტორია, გულის ნელი ცემა),
- პრეპარატების ერთდროული მიღება, ცნობილი როგორც QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელი (მაგ. კლასი IA და III რითმის მარეგულირებელი პრეპარატები, ზოგიერთი დეპრესიის საწინააღმდეგო პრეპარატი, მაკროლიდური ჯგუფის ანტიბიოტიკები და ანტიფსიქოზურები),
* თუ გაქვთ ფერმენტის თანდაყოლილი დეფიციტი, როგორიცაა გლუკოზა-6-ფოსფატის დეჰიდროგენაზა,
* ჰიპოგლიკემია (სისხლში შაქრის შემცირებული დონე) და ჰიპერგლიკემია (სისხლში შაქრის მომატებული დონეები): თუ გაქვთ დიაბეტი და იღებთ ინსულინს ან პერორალურად მისაღებ პრეპარატებს, სისხლში შაქრის დონე შეიძლება დაეცეს და განვითარდეს კომა ან სისხლში შაქრის დონე შეიძლება გაიზარდოს ამის გამო (ექიმმა შეიძლება შეგიმოწმოთ სისხლში შაქრის დონე რეგულარულად),
* თუ გაქვთ პერიფერული ნეიროპათია (ნერვებთან დაკავშირებული პრობლემები - მგრძნობელობის დაკარგვა),
* მიასთენიის გამწვავება (კუნთების სისუსტე):
ფტორქინოლონებს აქვთ მოქმედება, რაც ხელს უშლის ნერვ-კუნთოვან გადაცემას და შეიძლება გაამწვავონ კ უნთების სისუსტე მიასთენიით დაავადებულ პაციენტებში. მიასთენიით დაავადებულ პაციენტებში ფტორქინოლონების გამოყენება, ფილტვის უკმარისობა, რაც საჭიროებს ვენტილირებას და პოსტმარკეტინგული სერიოზული გვერდითი მოვლენები, მათ შორის სიკვდილი ასოცირდებოდა ფტორქინოლონებთან. მიასთენიით დავადებულ პაციენტებში დაუშვებელია ფტორქინოლონების მიღება.
* ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები: მწვავე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები შეიძლება შეინიშნებოდეს პირველი დოზის მიღების შემდგ, რაც იშვიათად პოტენციურად ლეტალურია (სახის და ყელის შეშუპება). დაუყოვნებლივ შეწყვიტეთ მკურნალობა და მიმართეთ ექიმს გადაუდებელი დახმარებისთვის.
* მწვავე დაავადებები კანზე წყლულებით: კაპრიფლოქსს შეუძლია გამოიწვიოს კანის მწვავე რეაქციები , როგორიცაა სტევენს-ჯონსონის სინდრომი (სისხლიანი წყლულები კანზე და თვალებში, ანთება შეშუპებით და სიწითლით) და ტოქსიური ეპიდერმული ნეკროლიზი (სერიოზული დაავადება, რაც იწვევს კანის დაწყლულებას). ასეთ შემთხვევაში, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს მკურანლობის გაგრძელებამდე.
* სუიციდური ფიქრები და საშიში საქციელი ძალიან იშვიათად შესაძლებელია ლევოფლოქსაცინის ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ. ასეთ შემთხვევაში ექიმმა შეიძლება შეგიწყვიტოთ მკურნალობა და დაგინიშნოთ სთანადო მკურნალობა.
* თუ გაქვთ ფიზიოლოგიური დარღვევები ან ფსიქოზური დარღვევების ისტორია, გამოიყენეთ კაპრიფლოქსი სიფრთხილით
* დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს თუ განვითარდება მადის დაქვეითება, სიყვითლე, მუქი შარდი, ქავილი ან მგრძნობელობა მუცელზე მკურნალობის დროს. ექიმმა შეიძლება შეწყვიტოს მკურნალობა და დანიშნოს შესაფერისი მკურანლობა.
კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს თუ ასეთი გაფრთხილებები თქვენ გეხებათ, თუნდაც წარსულში.
კაპრიფლოქსის გამოყენება საკვებთან და სასმელთან ერთად
კაპრიფლოქსის აბსორბცია არ ირღვევა საკვებით. შეიძლება მიიღოთ ტაბლეტი ჭამამდე ან ჭამის შემდეგ ექიმის მიერ რეკომენდებული რაოდენობით.
თუ გჭირდებათ მაგნიუმის, ალუმინის, რკინის ან თუთიის შემცველი პრეპარატების მიღება, როგორიცაა ანტაციდები, რაც აკონტროლებს კუჭის მჟავიანობას ან სუკრალფატის, რომელიც გამოიყენება კუჭის წყლულის ან რეფლუქსისთვის ან დიდანოზინს (დიდანოზისნის ფორმულა რომელსაც აქვს ბუფერული ნივთიერებები მოიცავს მაგნიუმს ან ალუმინს მხოლოდ), კაპრიფლოქსი მიიღეთ ორი საათით ადრე მკურნალობამდე ან მკურნალობის შემდეგ, ვინაიდან მოცემულ პროდუქტებს შეუძლიათ დაარღვიონ კაპრიფლოქსის აბსორბცია).
ორსულობა
კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს პრეპარტის მიღებამდე.
არ არსებობს საკმარისი ინფორმაცია ლევოფლოქსაცინის გამოყენების შესახებ ორსულებში.
ადამიანებში პოტენციური რისკი უცნობია. კაპრიფლოქსის მიღება დაუშვებელია ორსულებში, ვინაიდან მონაცემები არასაკმარისია და ექსპერიმენტულ კვლევებში ფტორქინოლონების გამოყენებით ნაჩვენებია წონის მატარებელი ხრტილის დაზიანების რისკი განვითარებად ორგანიზმებში.
დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, თუ შენიშნავთ რომ ხართ ორსულად მკურნალობის დროს.
ლაქტაცია
კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს პრეპარატის გამოყენებამდე.
არასაკმარისი/შეზღუდული ინფორმაცია არსებობს ლევოფლოქსაცინის ექსკრეციის შესახებ ადამიანის ან ცხოველის რძეში. ფსიქოქიმიური და მოქმედი ფარმაკოდინამიკური/ტოქსიკოლოგიური მონაცემების გამო ლევოფლოქსაცინის ექსკრეციის შესახებ რძეში, შეუძლებელია გამოირიცხოს ჩვილებში რისკი. კაპრიფლოქსის მიღება დაუშვებელია ლაქტაციის პერიოდში, ვინაიდან ნაჩვენებია ექსპერიმენტულ კვლევებში ფტორქინოლონების გამოყენებით, რომ არსებობს წონამატარებელი ხრტილის დაზიანების რისკი განვითარებად ორგანიზმებში .
ავტოტრანსპროტის და მექანიზმების მართვა.
კაპრიფლოქსის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები როგორიცაა ძილიანობა/თავრუსხვევა, მხედველობის დარღვევა. ლეთარგია, რამაც შეიძლება იმოქმედოს პაციენტის კონცენტრაციასა და პასუხის უნარზე. მსგავსი უნარების შესუსტებამ შეიძლება გამოიწვიოს რისკი მდგომარეობებში, რაც საჭიროებს განსაკუთრებულ ყურადღებას, როგორიცაა ავტოტრანსპორტის და მექანიზმების მართვა.
მნიშვნელოვანი ინფორმაცია კაპრიფლოქსის ზოგიერთი დამხმარე ნივთიერების შესახებ
კაპრიფლოქსი შეიცავს სოიოს ზეთს. თუ გაქვთ ალერგია მიწის თხილის ან სოიოს მიმართ, არ გამოიყენოთ მოცემული პრეპარატი.
გამოყენება სხვა პრეპრატებთან ერთად
- თეოფილინი, პრეპარატი, რომელიც ახდენს ბრონქების დილატაციას სუნთქვის გასაადვილებლად: კაპრიფლოქსთან ერთად გამოყენებისას მცირდება კრუნჩხვების ზღურბლი თავის ტვინში.
- ფენბუფენის, კეტოპროფენის, იბუპროფენის, ასპირინის და ინდომეტაცინის ან მსგავსი არასტეროიდეული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატის გამოყენებისას კაპრიფლოქსთან ერთად, მცირდება ტვინში კრუნჩხვების ზღურბლი.
- პოდაგრაში გამოყენებული პრობენეციდი ან ციმეტიდინი კუჭის წყლულის დროს: კაპრიფლოქსის ექსკრეცია ორგანიზმიდან მცირდება.
- სუკრალფატი (კუჭის წყლულის დროს) ამცირებს კაპრიფლოქსის აბსორბციას.
ციკლოსპორინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი, რომელიც არის იმუნიტეტის დამთრგუნველი პრეპარატი, შეიძლება გაიზარდოს.
- K ვიტამინის ანტაგონისტები სისხლის კოაგულაციის პრევენციისთვის (მაგ. ვარფარინი) (მისი ეფექტი შეიძლება გაიზარდოს, შესაძლებელია სისხლდენის რისკი). ექიმმა შეიძლება ჩაგიტაროთ სისხლის კოაგულაციის ტესტები.
* გულშზე QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელი პრეპარატები (შეიძლება გამოწივიოს გულის სერიოზული არითმიები)
* კლასი I ანტიარითმიული საშუალებები (ქინიდინი) და კლასი III ანტიარითმიული საშუალებები (ამიოდარონი)
* დეპრესიის საწინააღმდეგო ზოგიერთი პრეპარატი (ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები) (მაგ. ამიტრიპტილინი, იმიპრამინი)
* მაკროლიდები (ანტიბიოტიკების ჯგუფი) (ერითრომიცინი, აზითრომიცინი, კლარითრომიცინი)
* ანტიფსიქოზური საშუალებები (გონებრივი დაავადების დროს)
- კორტიკოსტეროიდები (გამოიყენება ასთმის და ანთების დროს)
- შარდის ანალიზში, რომელიც ტარდება ოპიატებზე (ძლიერი ტკივილგამაყუჩებელი), შეიძლება გამოიწვიოს ცრუ დადებითი შედეგები,
კაპრიფლოქსის მიღებისას.
სხვა პრეპარატები: დიგოქსინი, გლიბენკლამიდი, რანიტიდინი არ ცვლიან კაპრიფლოქსის ეფექტს.
აცნობეთ ექიმს ან ფარმაცევტს თუ იღებთ ან ბოლო დროს იღებდით რეცეპტურულ ან არარეცეპტურულ პრეპარატს.
3. როგორ გამოვიყენოთ კაპრიფლოქსი
ინსტრუქციები სათანადო გამოყენების და დოზის/დოზირების ინტერვალების შესახებ:
ექიმი გაცნობებთ როგორ და რა დოზებით უნდა გამოიყენოთ პრეპარატი.
კაპრიფლოქსი გამოიყენება მოზრდილებში.
კაპრიფლოქსი ინიშნება დღეში ორჯერ ან ერთხელ. დოზირება დამოკიდებულია ინფექციის ტიპსა და სიმწვავეზე და გამომწვევი ბაქტერიის მგრძნობელობაზე.
კაპრიფლოქსის მიღება რეკომენდებულია შემდეგი დოზებით:
| შემდეგი მდგომარეობების სამკურნალოდ | დღიური დოზა ინექციის სიმწვავის მიხედვით) | მკურნალობის პერიოდი |
| მწვავე სინუსიტი (ჰაერით სავსე სივრცეების ანთება სახის ძვლებში) | 500 მგ დღეში ერთხელ | 10-14 დღე |
| ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება (ბრონქების ანთება ) | 250 მგ - 500 მგ დღეში ერთხელ | 7-10 დღე |
| საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია | 500 მგ დღეში ერთხელ ან ორჯერ | 7-14 დღე |
| პიელონეფრიტი (საშარდე გზების და თირკმელების ანეთება)
|
500 მგ დღეში ერთხელ | 7-10 დღე |
| საშარდე გზების გართულებული ინფექციები | 500 მგ დღეში ერთხელ | 7-14 დღე |
| კანის და რბილი ქსოვილის ინფექციები | 250 მგ დღეში ერთხელ ან 500მგ დღეში ერთხელ ან ორჯერ | 7-14 დღე |
| ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი (პროსტატის ანთება) | 500 მგ დღეში ერთხელ | 28 დღე |
| ჰაერ-წვეთოვანი გზით ციმბირული წყლულთის მიმართ ექსპოზიცია | 500 მგ დღეში ერთხელ | 8 კვირა |
მკურნალობის პერიოდი დამოკიდებულია დაავადების მიმდინარეობაზე (იხ. ცხრილი ზემოთ). ზოგადად ყველა ანტიბიოტიკის მსგავსად, კაპრიფლოქსის გამოყენება უნდა გაგრძელდეს 48-72 სთ პაციენტში ცხელების შემცირების შემდეგ და მას შემდეგ, რაც მიღებულია ინფექციის განკურნების შესახებ დასტური.
მიღების გზა და მეთოდი
კაპრიფლოქსის ტაბლეტები მიიღება პერორალურად. გადაყლაპეთ სითხის სათანადო რაოდენობის მიყოლებით გარსით დაფარული ტაბლეტის გატეხვის გარეშე. ტაბლეტი შეგიძლიათ გადატეხოთ გამყოფ ხაზზე დოზის კორექციისთვის. კაპრიფლოქსის გამოყენება შეგიძლიათ საკვებთან ერთად ან ორ კვებას შორის შუალედში.
კაპრიფლოქსის გამოყენება უნდა მოხდეს რკინის მარილების, ანტაციდების ან სუკრალფატის მიღებამდე ერთი საათით ადრე ან შემდეგ, ვინაიდან მისი აბსორბცია შეიძლება შემცირდეს.
მზის სხივებისგან დაცვა
დაუშვებელია მზის პირდაპირ სხივებზე ექსპოზიცია პრეპარატის გამოყენების დროს. კანი შეიძლება მეტად იყოს მგრძნობიარე მზის მიმართ და გამოიწვიოს დამწვრობა, ჩხვლეტის შეგრძნება ან წყლულების გაჩენა. გამოიყენეთ მზისგან დამცავი მაღალი დაცვის დონით. მზეზე ყოფნისას, დაიხურეთ ქუდი და ატარეთ ისეთი ტანსაცმელი, რომელიც დაფარავს მკლავებს და ფეხებს. მოერიდეთ გარუჯვას.
სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფი:
გამოყენება პედიატრიაში:
კაპრიფლოქსი უკუნაჩვენებია ბავშვებსა და მოზარდებში.
გამოყენება გერიატრიაში:
არ არსებობს კაპრიფლოქსის დოზის კორექციის საჭიროება ხანდაზმულებში თუ არ არსებობს თირკმლის უკმარისობა.
განსაკუთრებული გამოყენების მდგომარეობა:
თირკმლის უკმარისობა:
თირკმლის უკმარისობისას, ექიმმა შეიძლება შეამციროს კაპრიფლოქსის დოზა და ჩაატაროს სათანადო მონიტორინგი.
დოზირება პაციენტებში ≤ 50 მლ/წთ კრეატინინის კლირენსით (ინფექციის სიმწვავის მიხედვით) განისაზღვრება ექიმის მიერ.
ღვიძლის უკმარისობა:
ღვიძლის უკმარისობის შემთხვევაში, არ არსებობს კაპრიფლოქსის დოზის კორექციის საჭიროება.
ექიმი შეგატყობინებთ კაპრიფლოქსის თერაპიის ხანგრძლივობას. არ შეწყვიტოთ მკურნალობა ექიმთან კონსულტაციის გარეშე.
თუ გაქვთ შთაბეჭდილება, რომ კაპრიფლოქსის ეფქტი ძალიან ძლიერი ან სუსტია, აცნობეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.
თუ გამოიყენებთ საჭიროზე მეტი რაოდენობის კაპრიფლოქსს
თუ მიიღებთ საჭიროზე მეტი რაოდენობის კაპრიფლოქსს, აცნოეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.
ჭარბი დოზირების სიმპტომები არის ცენტრალური ნერვული სისტემის სიმპტომები, როგორიცაა დაბნეულობა, ძილიანობა და უნებლიე კონვულსიები კუნთებში, ეკგ-ზე QT გახანგრძლივება და გულისრევა.
თუ დაგავიწყდათ კაპრიფლოქსის მიღება
დოზის გამოტოვებისას, მიიღეთ დავიწყებული დოზა როგორც კი გაგახსენდებათ.
დაუშვებელია ორმაგი დოზის მიღება გამოტოვებულის სანაცვლოდ.
შესაძლო ეფექტები კაპრიფლოქსის მიღების შეწყვეტის შემდეგ.
არ შეწყვიტოთ კაპრიფლოქსით მკურნალობა ექიმთან კონსულტაციის გარეშე, დაავადების სიმპტომები შეიძლება ხელახლა გაჩნდეს და განვითარდეს რეზისტენტობა ბაქტერიის მიმართ.
4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები
სხვა პრეპარატების მსგავსად, შეიძლება შეინიშნებოდეს გვერდითი ეფექტები ინდივიდებში, რომლებიც მგრძნობიარენი არიან კაპრიფლოქსის რომელიმე ნივთიერების მიმართ.
შეწყვიტეთ კაპრიფლოქსის მიღება თუ განვითარდება ქვემოთ მოცემული მდგომარეობა და აცნობეთ ექიმს ან მიმართეთ უახლოეს ჰოსპიტალს დაუყოვნებლივ:
იშვიათი (შეიძლება შეინიშნებოდეს <1/10000 პაციენტში):
* კანზე ფართოდ გავრცელებული ქავილი გამონაყარით და ტუჩების, სახის, ყელის ან ენის შეშუპება სუნთქვის ან ყლაპვის გართულება (ჰიპერმგრძნობელობა- ანაფილაქსია)
უცნობი:
* სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, მულტიფორმული ერითემა (კანზე და თვალებში სისხლისნი წყლულები, ანთება შეშუპებით და სიწითლე), ტოქსიური ეპიდერმული ნეკროლიზი (სერიოზული დაავადება რომელიც იწვევს კანის დაწყლულებას)
ყველა ზემოთ ჩამოთვლილი არის სერიოზული გევრდითი ეფექტები.
რომელიმე მათგანის განვითარება ნიშნავს რომ გაქვთ სერიოზული ალერგია კაპრიფლოქსის მიამართ.
რომელიმე შემდეგი სიმპტომის განვითარების შემთხვევაში აცნობეთ ექიმს ან მიმართეთ უახლოეს ჰოსპიტალს დაუყოვნებლივ:
იშვიათი (<1/1000, მაგრამ შეიძლება ეფექტები შეინიშნებოდეს >1/1000 პაციენტში)
* მყესების ტკივილი და ანთება. აქილევსის მყესი არის ყველაზე ხშირად დაზიანებული მყესი. ზოგიერთ შემთხვევაში, შეიძლება განვითარდეს მყესის გაწყვეტა.
* კუნთებში უნებლიე კრუნჩხვები (კონვულსიები)
უცნობი:
* მადის დაკარგვა, თვალის კაკლის და კანის გაყვითლება, შარდის გამუქება, ქავილი, მუცლის მგრძნობელობა. ეს შეიძლება იყოს ღვიძლის პრობლემების სიმპტომი, რაც შეიძლება ზოგჯერ იყოს ფატალური.* მიასთენიის გამწვავება (კუნთები სისუსტის ტიპი)* არითმია, პალპიტაციები
* ცხელება, ჩხვლეტა, ტკივილი ან დაბუჟება. ეს შეიძლება იყოს ნეიროპათიის სიმპტომები.
* კუჭის ძლიერი ტკივილი, როოგრიცაა სპაზმები და მაღალი ტემპერატურა მდგრადი, ძლიერი, სისხლიანი დიარეით. ეს შეიძლება იყოს ნაწლავის სერიოზული პრობლემების სიმპტომები.
* სახსრების და კუნთების გაწყვეტა, სახსრების ანთება
მოცემული ეფექტები სერიოზულია. შეიძლებ საჭიროებდეს გადაუდებელ სამედიცინო ჩარევას.
სერიოზული გვერდითი ეფექტები ძალიან იშვიათია.
თუ შენიშნავთ რომელიმე შემდეგი სახის მოვლენას, აცნობეთ ექიმს:
ხშირი (შეიძლება შეინიშნებოდეს 1/10- პაციენტში):
*გულისრევა, ღებინება, დიარეა* სისხლძარღვებში ღვიძლის ზოგიერთი ფერმენტის მომატება* თავის ტკივილი, ძილიანობა* უძილობა
არახშირი (ეფექტები შეიძლება შეინიშნებოდეს 1/100 პაციენტში):
* სოკოვანი ინფექციები, სხვა მიკრობების რეზისტენტობის განვითარება* ქავილი და გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ძლიერი ოფლიანობა* კუჭის ტკივილი, მოუნელებლობა, მადის დაქვეითება, აირები, ყაბზობა* თავბრუსხვევა (ვერტიგო)* შფოთვა, დაბნეულობა, გაღიზიანებადობა* ძილიანობა, კანკალი, გემოს შეგრძნების დაკარგვა* ქოშინი (დისპნოე)* ტკივილი სახსრებში ან კუნთებში* მოულოდნელი შედეგები შეიძლება შეინიშნებოდეს სისხლის ანალიზებში ღვიძლის და თირკმლის პრობლემის გამო (იზრდება ბილირუბინი, კრეატინინი). მცირდება სისხლის თეთრი ურჯრედების რაოდენობა (ლეიკოპენია).
* ძლიერი დაღლილობა
იშვიათი (ეფექტები შეიძლება შეინიშნებოდეს 1/1000 პაციენტში):
* სისხლში შაქრის შემცირება, მდგომარეობა მნიშვნელოვანია დიაბეტიკებში და შეიძლება გამოწივიოს კომა.
გონებრივი დაავადება, მოუსვენრობა, დეპრესია, რასაც შეიძლება თან ახლდეს მხედველობის და სმენის ჰალუცინაციები, პარანოია* უჩვეულო სიზმრები, ღამის კოშმარები* მხედველობის პრობლემები, მათ შორის მხედველობის ბუნდოვანება* ტინიტუსი* კუნთების სისუსტე. მოცემული სიტუაცია მნიშვნელოვანია მიასთენიით დაავადებულებში (იშვიათი მდგომარეობა ნერვულ სისტემასთან დაკავშირებით).
* დაბალი არტერიული წნევა* სწრაფი გულსიცემა, პალპიტაციები
* ადვილად სისლხდენა ან სისხლჩაქცევა სისხლში თრომბოციტების შემცირების გამო (თრომბოციტოპენია)
* სისხლის თეთრი უჯრედების შემცირება (ნეიტროპენია)
* ცხელება * თირკმლის ფუნქციის ცვლილება და თირკმლის უკმარისობვა თირკმლის ალერგიული რეაქციების გამო, როგორიცაა ინტერსტიციული ნეფრიტი
ძალიან იშვიათი (ეფექტები შეიძლება შეინიშნებოდა 1/10000 პაციენტში):
* პორფირიის შეტევები (იშვიათი მეტაბოლური დაავადება)
უცნობი:
* კომა სისხლში შაქრის დაბალი შემცველობის გამო* სისხლში შაქრის შემცველობის მომატება
* თვითდაზიანება, მათ შორის სუიციდური ფიქრები და სუიციდის მცდელობა
* გემოს შეგრძნების დაკარგვა* ყნოსვის დარღვევა, მათ შორის ყნოსვის შეგრძნების დაკარგვა
* გულის წასვლა (სინკოპე), ბენინგის ინტრაკრანიალური ჰიპერტენზია (წნევის მომატება თავში)
* სმენის დარღვევა, სმენის დაკარგვა* მხედველობის გარდამავალი დაკარგვა
* კანის მომატებული მგრძნობელობა მზის ან ულტრაიისფერი სიხვების მიმართ (სინათლის მიმართ მგრძნობელობა)
* სისხლის უჯრედების შემცირება (პანციტოპენია) ან სისხლის წითელი უჯრედების შემცირება (ანემია)
კანი შეიძლება გახდეს ფერმკრთალი და ყვითელი სისხლის წითელი უჯრედების დაიზანების გამო და შემცირდეს სისხლის ნებისმიერი უჯრედი. ცხელება, ყელი ს ტკივილი და ზოგადად ცუდად ყოფნა შეიძლება შეინიშნებოდეს.
* პირის ღრუს ანთება (სტომატიტი)
* შეიძლება განვითარდეს იმუნიტეტის ძლიერი პასუხი (ჰიპერმგრძნობელობა)
* პრობლემები მოძრაობის და სიარულის დროს (დისკინეზია, ექსტრაპირამიდული დარღვევები)
* პნევმონია ალერგიული რეაქციების გამო* ვენებში კოაგულაცია ალერგიული რეაქციების გამო
* პანკრეასის ანთება (პანკრეატიტი)* ტკივილი (ზურგის, გლუმკერდის, მკლავების და ფეხების).
ესენია კაპრიფლოქსის გვერდითი ეფექტები.
გვერდითი ეფექტების შეტყობინება
აცნობეთ ექიმს, ფარმაცევტს თუ განვითარდება ნებისმიერი გვერდითი ეფექტი, რაც არ არის მითითებული გამოყენების ინსტრუქციაში. ასევე შეატყობინეთ განვითარებული გვერდითი ეფექტის შესახებ თურქეთის ფარმაკოუსაფრთხოების ცენტრს (TUFAM) “წამლის გვერდითი ეფექტების შესახებ შეტყობინება”-ზე დაჭერით www.titck.gov.tr -ზე ან შეტყობინების ხაზზე 08003140008 დარეკვით. გვერდითი ეფექტების შეტყობინებით ხელს შეუწყობთ პრეპარატის უსაფრთხოების შესახებ მეტი ინფრომაციის მოპოვებას.
გვერდითი ეფექტის განვითარებისას, რომელიც არ არის მითითებული გამოყენების ინსტრუქციაში, აცნობეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.
5. როგორ შევინახოთ კაპრიფლოქსი
კაპრიფლოქსი შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას ორიგინალ შეფუთვაში.
შეინახეთ ოთახის ტემპერატურაზე არაუმეტეს 25℃-ზე.
გამოიყენეთ ვარგისობის ვადის მიხედვით.
არ გამოიყენოთ კაპრიფლოქსი ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც მითითებულია შეფუთვაზე.
პროდქტში და/ან შეფუთვაზე წუნის შემთხვევაში, არ გამოიყენოთ კაპრიფლოქსი.
არ გადააგდოთ ვადაგასული ან გამოუყენებელი პრეპარატები! გადაეცით ისინი შეგროვებით სისტემას, რომელიც დადგენილია ურბანიზმის და განვითარების სამინისტროს მიერ.
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით.
ლისტოლაკი ორალური სუსპ N10
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
შემადგენლობა:
ყოველი 5 მლ პერორალური სუსპენზიის მინი ბოთლი შეიცავს:
Bacillus clausii UBBC-07
გაწმენდილი წყალი
მკურნალობასთან ერთად გამოსაყენებლად.
ჩვენებები და გამოყენება:
ლისტოლაკი ნაჩვენებია:
ანტიბიოტიკებთან ასოცირებული დიარეის კონტროლი (AAD): ანტიბიოტიკების მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს დიარეა იმ ორგანიზმების განადგურება, რომლებიც საჭიროა საჭმლის მომნელებელი სისტემის შესანარჩუნებლად.
ნაწლავის ბაქტერიული ფლორის დარღვევები: ლისტოლაკი უზრუნველყოფს ნაწლავის ტრაქტის მხარდაჭერას ნორმალური ფლორის აღდგენით და ეხმარება არასასურველ ბაქტერიებთან ბრძოლაში, რომლებიც იწვევენ დიარეას.
დოზირება და მიღების წესი:
შეყვანის გზა: პერორალური
დოზირება:
მოზრდილები: 2-3 მინი ბოთლი 5მლ/დღეში
ბავშვები: 1-2 მინი ბოთლი 5მლ/დღეში
გამოყენება რეგულარული ინტერვალებით (3-4 საათი)
გაფრთხილება: არ გადააჭარბოთ მითითებულ დოზებს ექიმთან კონსულტაციის გარეშე.
ადმინისტრირების მეთოდი:
ᲒᲐᲛᲝᲧᲔᲜᲔᲑᲐᲛᲓᲔ ᲙᲐᲠᲒᲐᲓ ᲨᲔᲐᲜᲯᲦᲠᲘᲔᲗ.
არ ჩაიტაროთ ინექცია.
მიიღეთ შიგთავსი ისე, როგორც არის ან განზავდეს წყალში ან სხვა სასმელში (მაგ. რძე, ჩაი, ფორთოხლის წვენი).
გახსნის შემდეგ პრეპარატი უნდა იქნას მიღებული ძალიან მოკლე დროში, რათა თავიდან იქნას აცილებული სუსპენზიის გაუარესება.
შენახვის ვადა:
გაუხსნელ ჭურჭელში: 24 თვე (2 წელი).
კონტეინერის გახსნის შემდეგ: უნდა იქნას მოხმარებული ძალიან მოკლე დროში სუსპენზიის ხარისხის გაუარესების თავიდან ასაცილებლად.
შენახვა:
ინახება 25C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე მშრალ ადგილას. დაიცავით მზის პირდაპირი სხივებისგან. არ გაყინოთ. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
მეტაფიქსი 50მკგ/დოზა ცხვ.აერპზ 120დოზა ფლ N1
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
შემადგენლობა
თითოეული შესხურება შეიცავს:
მომეტაზონის ფუროატის მონოჰიდრატი, რომელიც ეკვივალენტურია
მომეტაზონის ფუროატის BP 50 მკგ
ბენზალკონიუმის ქლორიდის ხსნარი BP 0.02% w/v
ფენილეთილის სპირტი USP 0.25% w/v
დამხმარე ნივთიერებები q.s.
დამხმარე ნივთიერებების სია
მიკროკრისტალური ცელულოზა, კარბოქსი მეთილცელულოზა ნატრიუმი, გლიცერინი, ლიმონმჟავას მონოჰიდრატი, დინატრიუმის ჰიდროგენფოსფატი, ფენილეთილის სპირტი, პოლისორბატი 80, ბენზალკონიუმის ქლორიდის ხსნარი, გასუფთავებული წყალი.
ფარმაცევტული ფორმა
ნაზალური სპრეი, თეთრიდან მოთეთრომდე ფერის.
კლინიკური მახასიათებლები
თერაპიული ჩვენება
მომეტაზონის ნაზალური სპრეი ნაჩვენებია მოზრდილებში და 3 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში სეზონური ალერგიული ან მრავალწლიანი რინიტის სიმპტომების სამკურნალოდ.
მომეტაზონის წყლიანი ნაზალური სპრეი ნაჩვენებია ნაზალური პოლიპების სამკურნალოდ 18 წელზე უფროსი ასაკის მოზრდილებში.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: დეკონგესტანტები და სხვა ნაზალური პრეპარატები ადგილობრივი გამოყენებისათვის - კორტიკოსტეროიდები.
ათქ კოდი: R01AD09
მოქმედების მექანიზმი
მომეტაზონის ფუროატი ადგილობრივი გლუკოკორტიკოსტეროიდია ადგილობრივი ანთების საწინააღმდეგო თვისებებით იმ დოზებით, რომელსაც სისტემური აქტივობა არ გააჩნია.
მომეტაზონის ფუროატის ანტიალერგიული და ანთების საწინააღმდეგო ეფექტის მექანიზმი მდგომარეობს მის უნარში, დათრგუნოს ალერგიული რეაქციების მედიატორების გამოყოფა. მომეტაზონის ფუროატი მნიშვნელოვნად აფერხებს ლეიკოტრიენების გამოყოფას ალერგიული პაციენტების ლეიკოციტებიდან. უჯრედულ კულტურაში მომეტაზონის ფუროატმა აჩვენა მაღალი პოტენციალი IL-1, IL-5, IL-6 და TNFα სინთეზისა და გამოთავისუფლების ინჰიბირებაში; ის ასევე არის ლეიკოტრიენის პროდუქციის მძლავრი ინჰიბიტორი. გარდა ამისა, იგი უკიდურესად მძლავრად აინჰიბირებს ადამიანის CD4+ T უჯრედებიდან Th2 ციტოკინების, IL-4 და IL-5 წარმოებას.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
ნაზალური ანტიგენის გამოწვევის გამოყენებისას კვლევებში, მეტაფიქს ნაზალურმა სპრეიმ აჩვენა ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება როგორც ადრეულ, ასევე გვიან ფაზაში ალერგიული რეაქციების დროს. ეს გამოვლინდა ჰისტამინისა და ეოზინოფილების აქტივობის შემცირებით (პლაცებოსთან შედარებით) და ეოზინოფილების, ნეიტროფილების და ეპითელური უჯრედების ადჰეზიური ცილების შემცირებით (საწყისთან შედარებით).
სეზონური ალერგიული რინიტის მქონე პაციენტების 28%-ში მომეტაზონის ფუროატის ნაზალურმა სპრეიმ აჩვენა კლინიკურად მნიშვნელოვანი მოქმედების დაწყება პირველი დოზის მიღებიდან 12 საათის განმავლობაში. გამოთავისუფლების დაწყების მედიანური (50%) დრო იყო 35.9 საათი.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
აბსორბცია
მომეტაზონის ფუროატს, რომელიც გამოიყენება ნაზალური სპრეის სახით, აქვს ძალიან დაბალი ბიოშეღწევადობა (<1%) პლაზმაში, სენსიტიური ანალიზის გამოყენებით რაოდენობრივი ქვედა ზღვარით (LOQ) 0,25 pg/ml. მომეტაზონი თითქმის არ შეიწოვება ნაზალური გზით , ამდენად მოქმედებს ადგილობრივად .
მეტაბოლიზმი
ის მცირე რაოდენობა, რომელიც შეიძლება გადაიყლაპოს ან შეიწოვოს, ექვემდებარება ექსტენსიურ პირველი გავლის ღვიძლისმიერ მეტაბოზლიზმს.
ელიმინაცია
აბსორბირებული მომეტაზონის ფუროატი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება და მეტაბოლიტები გამოიყოფა შარდში და ნაღველში.
დოზირება და მიღება
სეზონური ალერგიული ან მრავალწლიანი რინიტი
მოზრდილები (ხანდაზმული პაციენტების ჩათვლით) და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები: ჩვეული რეკომენდირებული დოზაა ორი შესხურება (50 მიკროგრამი/შესხურება) თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დოზა 200 მიკროგრამი). სიმპტომების კონტროლის შემდეგ, დოზის შემცირება ერთ შესხურებამდე თითოეულ ნესტოში (საერთო დოზა 100 მიკროგრამი) შეიძლება ეფექტური იყოს შენარჩუნებისთვის. თუ სიმპტომები არაადეკვატურად კონტროლდება, დოზა შეიძლება გაიზარდოს მაქსიმალურ დღიურ დოზამდე ოთხ შესხურებამდე თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დოზა 400 მიკროგრამი). დოზის შემცირება რეკომენდებულია სიმპტომების კონტროლის შემდეგ.
3-დან 11 წლამდე ასაკის ბავშვები: ჩვეული რეკომენდებული დოზაა ერთი შესხურება (50 მიკროგრამი/შესხურება) თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დოზა 100 მიკროგრამი).
ზოგიერთ პაციენტში სეზონური ალერგიული რინიტით, მეტაფიქსის ნაზალურ სპრეიმ აჩვენა კლინიკურად მნიშვნელოვანი მოქმედების დაწყება პირველი დოზის მიღებიდან 12 საათის განმავლობაში; თუმცა, მკურნალობის სრული სარგებელი შეიძლება არ იყოს მიღწეული პირველი 48 საათის განმავლობაში. ამიტომ, პაციენტმა უნდა განაგრძოს რეგულარული გამოყენება სრული თერაპიული სარგებლის მისაღწევად.
მეტაფიქსის ნაზალური სპრეით მკურნალობა შეიძლება საჭირო გახდეს მტვრის სეზონის მოსალოდნელ დაწყებამდე რამდენიმე დღით ადრე იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სეზონური ალერგიული რინიტის საშუალო ან მძიმე სიმპტომების ისტორია.
ნაზალური პოლიპოზი
პოლიპოზის ჩვეულებრივი რეკომენდირებული საწყისი დოზა არის ორი შესხურება (50 მიკროგრამი/შესხურება) თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დღიური დოზა 200 მიკროგრამი). თუ 5-დან 6 კვირის შემდეგ სიმპტომები არაადეკვატურად კონტროლდება, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღიურ დოზამდე ორ შესხურებამდე თითოეულ ნესტოში დღეში ორჯერ (საერთო დღიური დოზა 400 მიკროგრამი). დოზის ტიტრირება უნდა მოხდეს ყველაზე დაბალ დოზამდე, რომლის დროსაც შენარჩუნებულია სიმპტომების ეფექტური კონტროლი. თუ დღეში ორჯერ მიღების შემდეგ სიმპტომების გაუმჯობესება არ შეინიშნება 5-დან 6 კვირამდე, პაციენტი ხელახლა უნდა შეფასდეს და მკურნალობის სტრატეგია გადაიხედოს. ნაზალური პოლიპოზის სამკურნალოდ მეტაფიქსის ნაზალური სპრეის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების კვლევები გაგრძელდა ოთხი თვის განმავლობაში.
პედიატრია
სეზონური ალერგიული რინიტი და მრავალწლიანი რინიტი
მეტაფიქსის ნაზალური სპრეის, სუსპენზიის ცხვირის სპრეის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის.
ცხვირის პოლიპოზი
მეტაფიქსი ცხვირის სპრეის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში და 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში დადგენილი არ არის.
გამოყენების მეთოდი
პირველი დოზის მიღებამდე კარგად შეანჯღრიეთ კონტეინერი და გაასხურეთ ტუმბო 10-ჯერ (სანამ ერთგვაროვანი შესხურება არ მიიღება). თუ ტუმბო არ არის გამოყენებული 14 დღის ან მეტი ხნის განმავლობაში, ხელახლა გააქტიურეთ ტუმბო 2 გასხურებით, სანამ ერთგვაროვანი შესხურება არ შეინიშნება, მომდევნო გამოყენებამდე. ყოველი გამოყენების წინ კარგად შეანჯღრიეთ კონტეინერი. ბოთლი უნდა განადგურდეს ეტიკეტირებული რაოდენობის შესხურების შემდეგ ან პირველი გამოყენებიდან 2 თვის განმავლობაში.
უკუჩვენებები
– მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, მომეტაზონის ფუროატის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ
– მეტაფიქსის ცხვირის სპრეი არ უნდა იქნას გამოყენებული არანამკურნალევი ლოკალიზებული ინფექციის არსებობისას, რომელიც მოიცავს ცხვირის ლორწოვან გარსს, როგორიცაა ჰერპეს სიმპლექსი;
– კორტიკოსტეროიდების ინჰიბიტორული ეფექტის გამო, ჭრილობების შეხორცებაზე, პაციენტებმა, რომლებმაც ბოლო დროს გადაიტანეს ცხვირის ოპერაცია ან ტრავმა, არ უნდა გამოიყენონ ნაზალური კორტიკოსტეროიდები შეხორცებამდე.
სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
იმუნოსუპრესია
მეტაფიქსის ნაზალური სპრეი, სუსპენზია გამოყენებული უნდა იქნას სიფრთხილით პაციენტებში რესპირატორული ტრაქტის აქტიური ან ლატენტური ტუბერკულოზის დროს ან არანამკურნალები სოკოვანი, ბაქტერიული ან სისტემუირ ვირუსული ინფექციების დროს.
პაციენტები, რომლებიც იღებენ კორტიკოსტეროიდებს და არიან პოტენციურად იმუნოსუპრესიულები, გაფრთხილებული უნდა იყვნენ განსაზღვრული ინფექციების (მაგალითად ჩუტყვავილა, წითელა) ექსპოზიციის რისკთან და მიღებული სამედიცინო კონსულტაციის მნიშვნელობასთან დაკავშირებით, თუ ეს ექსპოზიცია გამოვლინდა.
ცხვირისმიერი ადგილობრივი ეფექტები
მეტაფიქსის ცხვირის სპრეით მკურნალობის 12 თვის შემდეგ მრავალწლიანი რინიტის მქონე პაციენტების კვლევაში, არ დაფიქსირებულა ცხვირის ლორწოვანი გარსის ატროფიის მტკიცებულება; ასევე, მომეტაზონის ფუროატი აბრუნებდა ცხვირის ლორწოვან გარსს ნორმალურ ჰისტოლოგიურ ფენოტიპთან. მიუხედავად ამისა, პაციენტები, რომლებიც იყენებენ მეტაფიქსის ნაზალურ სპრეს რამდენიმე თვის ან მეტი ხნის განმავლობაში, პერიოდულად უნდა იტარებდნენ გამოკვლევას ცხვირის ლორწოვან გარსში შესაძლო ცვლილებებზე. თუ ცხვირის ან ხახის ლოკალიზებული სოკოვანი ინფექცია განვითარდა, შესაძლოა საჭირო გახდეს მეტაფიქსის ცხვირის სპრეით თერაპიის შეწყვეტა ან შესაბამისი მკურნალობა. ცხვირ-ხახის გაღიზიანების გახანგრძლივება შეიძლება იყოს მეტაფიქსის ცხვირის სპრეის შეწყვეტის ჩვენება.
მეტაფიქსი არ არის რეკომენდებული ცხვირის ძგიდის პერფორაციის შემთხვევაში.
კლინიკურ კვლევებში, ცხვირიდან სისხლდენა უფრო მაღალი იყო პლაცებოსთან შედარებით. ცხვირიდან სისხლდენა ძირითადად იყო თვითლიმიტირებული და მსუბუქი სიმძიმის.
მეტაფიქსის ცხვირის სპრეი შეიცავს ბენზალკონიუმის ქლორიდს. ბენზალკონიუმის ქლორიდმა შეიძლება გამოიწვიოს გაღიზიანება ან შეშუპება ცხვირის შიგნით, განსაკუთრებით დიდი ხნის განმავლობაში გამოყენებისას.
კორტიკოსტეროიდების სისტემური ეფექტები
ცხვირის კორტიკოსტეროიდების სისტემური ეფექტები შეიძლება განვითარდეს, მათი განსაკუთრებით მაღალი დოზების ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში გამოყენებისას. ეს ეფექტები გაცილებით ნაკლებად სავარაუდოა, ვიდრე პერორალური კორტიკოსტეროიდების გამოყენებისას, რომლებიც შეიძლება განსხვავდებოდეს ცალკეულ პაციენტებში და სხვადასხვა კორტიკოსტეროიდულ პრეპარატებს შორის. პოტენციური სისტემური ეფექტები შეიძლება მოიცავდეს კუშინგის სინდრომს, კუშინგოიდურ მახასიათებლებს, თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციის დათრგუნვას, ბავშვებში და მოზარდებში ზრდის შეფერხებას, კატარაქტას, გლაუკომას და უფრო იშვიათად მთელ რიგ ფსიქოლოგიურ ან ქცევით ეფექტებსაც, მათ შორის, ფსიქომოტორულ ჰიპერაქტიურობას, ძილის დარღვევას, შფოთვას, დეპრესიას ან აგრესიას ბავშვებში (ნაწილობრივ).
ინტრანაზალური კორტიკოსტეროიდების გამოყენების შემდეგ აღინიშნა თვალშიდა წნევის მომატების შემთხვევები.
მხედველობის დარღვევა შეიძლება დაფიქსირდეს კორტიკოსტეროიდების სისტემური და ადგილობრივი (მათ შორის, ინტრანაზალური, ინჰალაციური და ინტრაოკულარული) გამოყენებისას. თუ პაციენტს აღენიშნება ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა მხედველობის დაქვეითება ან სხვა ვიზუალური დარღვევები, პაციენტი საჭიროებს ოფთალმოლოგთან კონსულტაციას მხედველობის დარღვევის შესაძლო მიზეზების გამო, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს კატარაქტას, გლაუკომას ან იშვიათ დაავადებას, როგორიცაა ცენტრალური სეროზული ქორიორეტინოპათია (CSCR), რომელიც გამოვლინდა სისტემური და ადგილობრივი კორტიკოსტეროიდების გამოყენების შემდეგ.
პაციენტები, რომლებიც გადაყვანილნი არიან სისტემურად აქტიური კორტიკოსტეროიდების ხანგრძლივი მიღებიდან მეტაფიქსის ცხვირის სპრეიზე, საჭიროებენ ყურადღებას. ასეთ პაციენტებში სისტემური კორტიკოსტეროიდების მოხსნამ შეიძლება გამოიწვიოს თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა რამდენიმე თვის განმავლობაში HPA ღერძის ფუნქციის აღდგენამდე. თუ ამ პაციენტებს აღენიშნებათ თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობის ნიშნები და სიმპტომები (მაგ. სახსრების და/ან კუნთების ტკივილი, სისუსტე და დეპრესია თავდაპირველად) ნაზალური სიმპტომების შემსუბუქების მიუხედავად, უნდა განახლდეს სისტემური კორტიკოსტეროიდების მიღება და თერაპიის სხვა რეჟიმი და შესაბამისი ზომები უნდა იქნას მიღებული. ამგვარმა გადასვლამ ასევე შეიძლება გამოაშკარავოს უკვე არსებული ალერგიული მდგომარეობები, როგორიცაა ალერგიული კონიუნქტივიტი და ეგზემა, რომლებიც ადრე იყო დათრგუნული სისტემური კორტიკოსტეროიდული თერაპიით.
რეკომენდებულზე მაღალი დოზებით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციის კლინიკურად მნიშვნელოვანი დათრგუნვა. თუ არსებობს მტკიცებულება რეკომენდებულზე მაღალი დოზების გამოყენების შესახებ, მაშინ უნდა განიხილებოდეს დამატებითი სისტემური კორტიკოსტეროიდული ფონი სტრესის ან არჩევითი ოპერაციის დროს.
ცხვირის პოლიპები
მეტაფიქსის ცხვირის სპრეის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი ცალმხრივი პოლიპების, კისტოზურ ფიბროზთან ასოცირებული პოლიპების ან პოლიპების, რომლებიც მთლიანად ახშობენ ცხვირის ღრუებს, მკურნალობის დროს.
ცალმხრივი პოლიპები, რომლებიც გარეგნულად უჩვეულო ან არარეგულარულია, განსაკუთრებით წყლულის ან სისხლდენის შემთხვევაში, საჭიროებს შემდგომ შეფასებას.
ზრდაზე გავლენა პედიატრიულ მოსახლეობაში
ნაზალური კორტიკოსტეროიდებით ხანგრძლივი მკურნალობისას რეკომენდებულია ბავშვებში მათი სიმაღლის რეგულარული მონიტორინგი. თუ ზრდა შენელებულია, თერაპია უნდა გადაიხედოს ნაზალური კორტიკოსტეროიდის დოზის შემცირების მიზნით, თუ ეს შესაძლებელია, ყველაზე დაბალ დოზამდე, რომლის დროსაც შენარჩუნდება სიმპტომების ეფექტური კონტროლი. გარდა ამისა, გასათვალისწინებელია პაციენტის პედიატრ სპეციალისტთან მიმართვა.
არანაზალური სიმპტომები
მიუხედავად იმისა, რომ მომეტაზონის ფუროატის ცხვირის სპრეი აკონტროლებს ცხვირის სიმპტომებს უმეტეს პაციენტებში, შესაბამისი დამატებითი თერაპიის ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება უზრუნველყოს სხვა სიმპტომების დამატებითი შემსუბუქება, განსაკუთრებით თვალის სიმპტომების.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ჩატარდა ლორატადინთან კლინიკური ურთიერთქმედების კვლევა. არანაირი ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა.
CYP3A ინჰიბიტორებთან ერთად მკურნალობისას, მათ შორის კობიცისტატის შემცველ პროდუქტებთან ერთად, მოსალოდნელია გაიზარდოს სისტემური გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკი. კომბინაცია თავიდან უნდა იქნას აცილებული, თუ სარგებელი არ გადაწონის სისტემური კორტიკოსტეროიდების გვერდითი ეფექტების გაზრდილ რისკს, ასეთ შემთხვევაში პაციენტები უნდა იყვნენ მონიტორინგის ქვეშ სისტემური კორტიკოსტეროიდების გვერდითი ეფექტების განვითარების გამო.
ნაყოფიერება, ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
ორსულ ქალებში მომეტაზონის ფუროატის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არსებობს ან შეზღუდულია. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. ისევე როგორც სხვა ნაზალური კორტიკოსტეროიდული პრეპარატების შემთხვევაში, მომეტაზონის ნაზალური სპრეი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულებში თუ დედისათვის პოტენციური სარგებელი არ აჭარბებს ნაყოფზე ან ჩვილზე მიყენებულ რისკს. იმ დედების ჩვილები, რომლებიც იღებდნენ კორტიკოსტეროიდებს ორსულობის დროს, კარგად უნდა შეფასდენენ ჰიპოადრენალიზმის შესაძლო განვითარების გამო.
ძუძუთი კვება
უცნობია გამოიყოფა თუ არა მომეტაზონის ფუროატი დედის რძეში. როგორც სხვა ნაზალური კორტიკოსტეროიდული პრეპარატების შემთხვევაში, გადაწყვეტილება ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან მომეტაზონის ფუროატის ცხვირის სპრეით თერაპიის შეწყვეტის შესახებ მიღებული უნდა იქნას ბავშვისთვის ძუძუთი კვების და ქალისთვის თერაპიის სარგებლობის გათვალისწინებით.
ნაყოფიერება
არ არსებობს კლინიკური მონაცემები მომეტაზონის ფუროატის გავლენის შესახებ ნაყოფიერებაზე. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა, მაგრამ არავითარი გავლენა ნაყოფიერებაზე.
ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
უცნობია.
არასასურველი ეფექტები
უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება
ეპისტაქსისი ძირითადად იყო თვითლიმიტირებული და მსუბუქი სიმძიმის და ვლინდებოდა უფრო მაღალი სიხშირით პლაცებოსთან შედარებით (5%), მაგრამ შედარებითი ან დაბალი სიხშირით შესწავლილ აქტიურ საკონტროლო ნაზალურ კორტიკოსტეროიდებთან შედარებით (15%-მდე), როგორც მოხსენებული იყო ალერგიული რინიტის კლინიკურ კვლევებში. ყველა სხვა გვერდითი მოვლენის სიხშირე შედარებული იყო პლაცებოსთან. პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ცხვირის პოლიპოზსს, გვერდითი მოვლენების საერთო სიხშირე მსგავსი იყო ალერგიული რინიტის მქონე პაციენტებში მიღებული მონაცემებისა.
ნაზალური კორტიკოსტეროიდების სისტემური ეფექტები შეიძლება განვითარდეს, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში დანიშვნისას.
გვერდითი რეაქციების ცხრილის სია
მკურნალობასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციები (≥1%), მოხსენებული კლინიკურ კვლევებში ალერგიული რინიტის ან ცხვირის პოლიპოზის მქონე პაციენტებში და პოსტმარკეტინგული ჩვენების მიუხედავად, წარმოდგენილია ცხრილში 1.
გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია MedDRA პირველადი სისტემის ორგანოთა კლასის მიხედვით. ორგანოთა სისტემის თითოეულ კლასში გვერდითი რეაქციები დალაგებულია სიხშირის მიხედვით. სიხშირეები განისაზღვრა შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥1/10); ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); იშვიათი (≥1/1000-დან <1/100-მდე). პოსტმარკეტინგული გვერდითი მოვლენების სიხშირე განიხილება, როგორც "უცნობი (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით)".
| ცხრილი 1: მკურნალობასთანდაკავშირებულიგვერდითირეაქციებიმოხსენებული ორგანოთასისტემების კლასისადასიხშირისმიხედვით | |||
| ძალიან ხშირი | ხშირი | უცნობია | |
| ინფექციები და ინვაზიები | ფარინგიტი,
ზედა რესპირატორული ტრაქტის ინფექციები† |
||
| იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები | ჰიპერმგრძნობელობა ანაფილაქსიური რეაქციების ჩათვლით, ანგიონევროზული შეშუპება, ბრონქოსპაზმი და ქოშინი | ||
| ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები | თავის ტკივილი | ||
| მხედველობის მხრივ დარღვევები | გლაუკომა,
გაზრდილი ინტრაოკულური წნევა, კატარაქტა |
||
| სასუნთქი, გულმკერდის და შუასაყარის ორგანოების მხრივ დარღვევები | ეპისტაქსისი* | ეპისტაქსისი,
ცხვირის წვა, ცხვირის გაღიზიანება, ცხვირის წყლული |
ცხვირის ძგიდის პერფორაცია |
| კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები | ყელის გაღიზიანება * | გემოვნებისა და სუნის დარღვევა | |
*გაწერილია ცხვირის პოლიპოზის დროს დღეში ორჯერ დოზირებისთვის
† გაწერილია არაჩვეულებრივი სიხშირით დღეში ორჯერ დოზის მიღებისას ცხვირის პოლიპოზის დროს
პედიატრიული მოსახლეობა
პედიატრიულ პოპულაციაში დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენების სიხშირე კლინიკურ კვლევებში, მაგ., ეპისტაქსისი (6%), თავის ტკივილი (3%), ცხვირის გაღიზიანება (2%) და ცემინება (2%) შედარებული იყო პლაცებოსთან.
დოზის გადაჭარბება
სიმპტომები
კორტიკოსტეროიდების გადაჭარბებული დოზების ინჰალაციამ ან პერორალურმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს HPA ღერძის ფუნქციის დათრგუნვა.
მართვა
იმის გამო, რომ მომეტაზონის ფუროატის ცხვირის სპრეის სისტემური ბიოშეღწევადობა არის <1%, დოზის გადაჭარბება რომელსაც თერაპია ესაჭიროება, ნაკლებად სავარაუდოა, გარდა დაკვირვებისა, რომლის მიხედვითაც ხდებს შესაბამისი მომდევნო დადგენილი დოზის დაწყება.
განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას
ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე. დაიცავით სინათლისგან. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. არ გაყინოთ და არ შეინახოთ მაცივარში.
გამოიყენეთ პირველი გამოყენებიდან 2 თვის განმავლობაში.
შეფუთვა
15 მლ HDPE მოთავსებულია დაბეჭდილ მუყაოს კოლოფში ფურცელ-ჩანართთან ერთად.
გაცემის წესი
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
მუკოგენი 10მგ ტაბ N30
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმაIII ჯგუფი ურეცეპტო
შემადგენლობა
რებამიპიდი 100 მგ ტაბლეტები
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა:
რებამიპიდი ზრდის ენდოგენური პროსტაგლანდინების PGE2 და PGI2 შემცველობას კუჭის წვენში, ასევე კუჭის ლორწოვანში, რითაც უზრუნველყოფს ლორწოვანი გარსის დაცვას აგრესიული ფაქტორებისაგან. რებამიპიდს გააჩნია ციტოპროტექტორული ეფექტი, იგი აუმჯობესებს სისხლის მიმოქცევას კუჭის ლორწოვან გარსში და ასტიმულირებს უჯრედების პროლიფერაციას. რებამიპიდი ზრდის კუჭის ზედაპირული ლორწოს რაოდენობას, იგი არ მოქმედებს ბაზალურ სეკრეციაზე.
ფარმაკოკინეტიკა
100მგ რებამიპიდის პერორალური მიღების შემდეგ მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში მიიღწევა 2 სთ–ში. ნახევრად დაშლის პერიოდი შეადგენს 1.5სთ. პრეპარატი არ აკუმულირდება ადამიანის ორგანიზმში, 90% უკავშრდება ცილებს, ხოლო 10% უცვლელი სახით გამოიყოფა შარდთან ერთად.
ჩვენებები
კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება;
ქრონიკული გასტრიტი გამწვავების სტადიაში;
ეროზიული გასტრიტი;
არაწყლულოვანი დისპეპსია;
ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიტული პრეპარატების მიღების ფონზე კუჭის ლორწოვანის დაზიანების პროფილაქტიკა;
მიღებისწესებიდადოზები
1 ტაბლეტი 3–ჯერ დღეში (კვებასთან დაკავშრებული არ არის), მკურნალობის კურსი 2–4 კვირა ( კუჭის წყლულის დროს 2–8 კვირა).
გვერდითიმოვლენები
ძალიან იშვიათად აქვს გამოხატული ფაღარათი, გულის რევა, ღებინება, გემოვნების შეცვლა, ღვიძლის ფერმენტების მომატება.
უკუჩვენება
მომატებული მგრძნობელობა რებამიპიდის მიმართ, კუჭის ავთვისებიანი დაავადება, ორსულობა და ლაქტაცია.
განსაკუთრებულიმითითებები
პრეპარატი არ ინიშნება 14 წლამდე ასაკში, მუკოგენის გამოყენება ბავშვებში კვლევებით დადგენილი არ არის.
