მეტაფიქსი 50მკგ/დოზა ცხვ.აერპზ 120დოზა ფლ N1 - Image 1
Click to enlarge
მედეოზინ-დუო 10მგ/5მგ N20
მედეოზინ-დუო 10მგ/5მგ N20
Back to products
მუკოგენი 10მგ ტაბ N30
მუკოგენი 10მგ ტაბ N30

მეტაფიქსი 50მკგ/დოზა ცხვ.აერპზ 120დოზა ფლ N1

მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.

შემადგენლობა

თითოეული შესხურება შეიცავს:

მომეტაზონის ფუროატის მონოჰიდრატი, რომელიც ეკვივალენტურია

მომეტაზონის ფუროატის BP   50 მკგ

ბენზალკონიუმის ქლორიდის ხსნარი BP  0.02% w/v

ფენილეთილის სპირტი USP   0.25% w/v

დამხმარე ნივთიერებები  q.s.

 

დამხმარე ნივთიერებების სია

მიკროკრისტალური ცელულოზა, კარბოქსი მეთილცელულოზა ნატრიუმი, გლიცერინი, ლიმონმჟავას მონოჰიდრატი, დინატრიუმის ჰიდროგენფოსფატი, ფენილეთილის სპირტი, პოლისორბატი 80, ბენზალკონიუმის ქლორიდის ხსნარი, გასუფთავებული წყალი.

 

ფარმაცევტული ფორმა

ნაზალური სპრეი, თეთრიდან მოთეთრომდე ფერის.

 

კლინიკური მახასიათებლები

თერაპიული ჩვენება

მომეტაზონის ნაზალური სპრეი ნაჩვენებია მოზრდილებში და 3 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში სეზონური ალერგიული ან მრავალწლიანი რინიტის სიმპტომების სამკურნალოდ.

მომეტაზონის წყლიანი ნაზალური სპრეი ნაჩვენებია ნაზალური პოლიპების სამკურნალოდ 18 წელზე უფროსი ასაკის მოზრდილებში.

 

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: დეკონგესტანტები და სხვა ნაზალური  პრეპარატები ადგილობრივი გამოყენებისათვის – კორტიკოსტეროიდები.

 

ათქ კოდი: R01AD09

 

მოქმედების მექანიზმი

მომეტაზონის ფუროატი ადგილობრივი გლუკოკორტიკოსტეროიდია ადგილობრივი ანთების საწინააღმდეგო თვისებებით იმ დოზებით, რომელსაც სისტემური აქტივობა არ გააჩნია.

 

მომეტაზონის ფუროატის ანტიალერგიული და ანთების საწინააღმდეგო ეფექტის მექანიზმი მდგომარეობს მის უნარში, დათრგუნოს ალერგიული რეაქციების მედიატორების გამოყოფა. მომეტაზონის ფუროატი მნიშვნელოვნად აფერხებს ლეიკოტრიენების გამოყოფას ალერგიული პაციენტების ლეიკოციტებიდან. უჯრედულ კულტურაში მომეტაზონის ფუროატმა აჩვენა მაღალი პოტენციალი IL-1, IL-5, IL-6 და TNFα სინთეზისა და გამოთავისუფლების ინჰიბირებაში; ის ასევე არის ლეიკოტრიენის პროდუქციის მძლავრი ინჰიბიტორი. გარდა ამისა, იგი უკიდურესად მძლავრად აინჰიბირებს ადამიანის CD4+ T უჯრედებიდან Th2 ციტოკინების, IL-4 და IL-5 წარმოებას.

 

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ნაზალური ანტიგენის გამოწვევის გამოყენებისას კვლევებში, მეტაფიქს ნაზალურმა  სპრეიმ აჩვენა ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება როგორც ადრეულ, ასევე გვიან ფაზაში ალერგიული რეაქციების დროს. ეს გამოვლინდა ჰისტამინისა და ეოზინოფილების აქტივობის შემცირებით (პლაცებოსთან შედარებით) და ეოზინოფილების, ნეიტროფილების და ეპითელური უჯრედების ადჰეზიური ცილების შემცირებით (საწყისთან შედარებით).

სეზონური ალერგიული რინიტის მქონე პაციენტების 28%-ში მომეტაზონის ფუროატის ნაზალურმა  სპრეიმ  აჩვენა კლინიკურად მნიშვნელოვანი მოქმედების დაწყება პირველი დოზის მიღებიდან 12 საათის განმავლობაში. გამოთავისუფლების  დაწყების მედიანური (50%) დრო იყო 35.9 საათი.

 

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

აბსორბცია

მომეტაზონის ფუროატს, რომელიც გამოიყენება ნაზალური სპრეის სახით, აქვს ძალიან დაბალი ბიოშეღწევადობა (<1%) პლაზმაში, სენსიტიური ანალიზის გამოყენებით რაოდენობრივი ქვედა ზღვარით (LOQ) 0,25 pg/ml.  მომეტაზონი თითქმის არ  შეიწოვება ნაზალური გზით , ამდენად მოქმედებს ადგილობრივად .

მეტაბოლიზმი

ის მცირე რაოდენობა, რომელიც შეიძლება გადაიყლაპოს ან შეიწოვოს, ექვემდებარება ექსტენსიურ პირველი გავლის ღვიძლისმიერ მეტაბოზლიზმს.

ელიმინაცია

აბსორბირებული მომეტაზონის ფუროატი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება და მეტაბოლიტები გამოიყოფა შარდში და ნაღველში.

 

დოზირება და მიღება

სეზონური ალერგიული ან მრავალწლიანი რინიტი

მოზრდილები (ხანდაზმული პაციენტების ჩათვლით) და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები: ჩვეული რეკომენდირებული დოზაა ორი შესხურება (50 მიკროგრამი/შესხურება) თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დოზა 200 მიკროგრამი). სიმპტომების კონტროლის შემდეგ, დოზის შემცირება ერთ შესხურებამდე თითოეულ ნესტოში (საერთო დოზა 100 მიკროგრამი) შეიძლება ეფექტური იყოს შენარჩუნებისთვის. თუ სიმპტომები არაადეკვატურად კონტროლდება, დოზა შეიძლება გაიზარდოს მაქსიმალურ დღიურ დოზამდე ოთხ შესხურებამდე თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დოზა 400 მიკროგრამი). დოზის შემცირება რეკომენდებულია სიმპტომების კონტროლის შემდეგ.

3-დან 11 წლამდე ასაკის ბავშვები: ჩვეული რეკომენდებული დოზაა ერთი შესხურება (50 მიკროგრამი/შესხურება) თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დოზა 100 მიკროგრამი).

ზოგიერთ პაციენტში სეზონური ალერგიული რინიტით, მეტაფიქსის ნაზალურ სპრეიმ აჩვენა კლინიკურად მნიშვნელოვანი მოქმედების დაწყება პირველი დოზის მიღებიდან 12 საათის განმავლობაში; თუმცა, მკურნალობის სრული სარგებელი შეიძლება არ იყოს მიღწეული პირველი 48 საათის განმავლობაში. ამიტომ, პაციენტმა უნდა განაგრძოს რეგულარული გამოყენება სრული თერაპიული სარგებლის მისაღწევად.

მეტაფიქსის ნაზალური სპრეით მკურნალობა შეიძლება საჭირო გახდეს მტვრის სეზონის მოსალოდნელ დაწყებამდე რამდენიმე დღით ადრე იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სეზონური ალერგიული რინიტის საშუალო ან მძიმე სიმპტომების ისტორია.

ნაზალური პოლიპოზი

პოლიპოზის ჩვეულებრივი რეკომენდირებული საწყისი დოზა არის ორი შესხურება (50 მიკროგრამი/შესხურება) თითოეულ ნესტოში დღეში ერთხელ (საერთო დღიური დოზა 200 მიკროგრამი). თუ 5-დან 6 კვირის შემდეგ სიმპტომები არაადეკვატურად კონტროლდება, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღიურ დოზამდე ორ შესხურებამდე თითოეულ ნესტოში დღეში ორჯერ (საერთო დღიური დოზა 400 მიკროგრამი). დოზის ტიტრირება უნდა მოხდეს ყველაზე დაბალ დოზამდე, რომლის დროსაც შენარჩუნებულია სიმპტომების ეფექტური კონტროლი. თუ დღეში ორჯერ მიღების შემდეგ სიმპტომების გაუმჯობესება არ შეინიშნება 5-დან 6 კვირამდე, პაციენტი ხელახლა უნდა შეფასდეს და მკურნალობის სტრატეგია გადაიხედოს. ნაზალური პოლიპოზის სამკურნალოდ მეტაფიქსის ნაზალური სპრეის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების კვლევები გაგრძელდა ოთხი თვის განმავლობაში.

 

პედიატრია

სეზონური ალერგიული რინიტი და მრავალწლიანი რინიტი

მეტაფიქსის ნაზალური სპრეის, სუსპენზიის ცხვირის სპრეის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის.

ცხვირის პოლიპოზი

მეტაფიქსი ცხვირის სპრეის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში და 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში დადგენილი არ არის.

გამოყენების მეთოდი

პირველი დოზის მიღებამდე კარგად შეანჯღრიეთ კონტეინერი და გაასხურეთ ტუმბო 10-ჯერ (სანამ ერთგვაროვანი შესხურება არ მიიღება). თუ ტუმბო არ არის გამოყენებული 14 დღის ან მეტი ხნის განმავლობაში, ხელახლა გააქტიურეთ ტუმბო 2 გასხურებით, სანამ ერთგვაროვანი შესხურება არ შეინიშნება, მომდევნო გამოყენებამდე. ყოველი გამოყენების წინ კარგად შეანჯღრიეთ კონტეინერი. ბოთლი უნდა განადგურდეს ეტიკეტირებული რაოდენობის შესხურების შემდეგ ან პირველი გამოყენებიდან 2 თვის განმავლობაში.

 

უკუჩვენებები

–         მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, მომეტაზონის ფუროატის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ

–         მეტაფიქსის ცხვირის სპრეი არ უნდა იქნას გამოყენებული არანამკურნალევი ლოკალიზებული ინფექციის არსებობისას, რომელიც მოიცავს ცხვირის ლორწოვან გარსს, როგორიცაა ჰერპეს სიმპლექსი;

–         კორტიკოსტეროიდების ინჰიბიტორული ეფექტის გამო, ჭრილობების შეხორცებაზე, პაციენტებმა, რომლებმაც ბოლო დროს გადაიტანეს ცხვირის ოპერაცია ან ტრავმა, არ უნდა გამოიყენონ ნაზალური კორტიკოსტეროიდები შეხორცებამდე.

 

სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

იმუნოსუპრესია

მეტაფიქსის ნაზალური სპრეი, სუსპენზია გამოყენებული უნდა იქნას სიფრთხილით პაციენტებში რესპირატორული ტრაქტის აქტიური ან ლატენტური ტუბერკულოზის დროს ან არანამკურნალები სოკოვანი, ბაქტერიული ან სისტემუირ ვირუსული ინფექციების დროს.

პაციენტები, რომლებიც იღებენ კორტიკოსტეროიდებს და არიან პოტენციურად იმუნოსუპრესიულები, გაფრთხილებული უნდა იყვნენ განსაზღვრული ინფექციების (მაგალითად ჩუტყვავილა, წითელა) ექსპოზიციის რისკთან და მიღებული სამედიცინო კონსულტაციის მნიშვნელობასთან დაკავშირებით, თუ ეს ექსპოზიცია გამოვლინდა.

 

ცხვირისმიერი ადგილობრივი ეფექტები

მეტაფიქსის ცხვირის სპრეით მკურნალობის 12 თვის შემდეგ მრავალწლიანი რინიტის მქონე პაციენტების კვლევაში, არ დაფიქსირებულა ცხვირის ლორწოვანი გარსის ატროფიის მტკიცებულება; ასევე, მომეტაზონის ფუროატი აბრუნებდა ცხვირის ლორწოვან გარსს ნორმალურ ჰისტოლოგიურ ფენოტიპთან. მიუხედავად ამისა, პაციენტები, რომლებიც იყენებენ მეტაფიქსის ნაზალურ სპრეს რამდენიმე თვის ან მეტი ხნის განმავლობაში, პერიოდულად უნდა იტარებდნენ გამოკვლევას ცხვირის ლორწოვან გარსში შესაძლო ცვლილებებზე. თუ ცხვირის ან ხახის ლოკალიზებული სოკოვანი ინფექცია განვითარდა, შესაძლოა საჭირო გახდეს მეტაფიქსის ცხვირის სპრეით თერაპიის შეწყვეტა ან შესაბამისი მკურნალობა. ცხვირ-ხახის გაღიზიანების გახანგრძლივება შეიძლება იყოს მეტაფიქსის ცხვირის სპრეის შეწყვეტის ჩვენება.

მეტაფიქსი არ არის რეკომენდებული ცხვირის ძგიდის პერფორაციის შემთხვევაში.

კლინიკურ კვლევებში, ცხვირიდან სისხლდენა უფრო მაღალი იყო პლაცებოსთან შედარებით. ცხვირიდან სისხლდენა ძირითადად იყო თვითლიმიტირებული და მსუბუქი სიმძიმის.

მეტაფიქსის ცხვირის სპრეი შეიცავს ბენზალკონიუმის ქლორიდს. ბენზალკონიუმის ქლორიდმა შეიძლება გამოიწვიოს გაღიზიანება ან შეშუპება ცხვირის შიგნით, განსაკუთრებით დიდი ხნის განმავლობაში გამოყენებისას.

 

კორტიკოსტეროიდების სისტემური ეფექტები

ცხვირის კორტიკოსტეროიდების სისტემური ეფექტები შეიძლება განვითარდეს, მათი განსაკუთრებით მაღალი დოზების ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში გამოყენებისას. ეს ეფექტები გაცილებით ნაკლებად სავარაუდოა, ვიდრე პერორალური კორტიკოსტეროიდების გამოყენებისას, რომლებიც შეიძლება განსხვავდებოდეს ცალკეულ პაციენტებში და სხვადასხვა კორტიკოსტეროიდულ პრეპარატებს შორის. პოტენციური სისტემური ეფექტები შეიძლება მოიცავდეს კუშინგის სინდრომს, კუშინგოიდურ მახასიათებლებს, თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციის დათრგუნვას, ბავშვებში და მოზარდებში ზრდის შეფერხებას, კატარაქტას, გლაუკომას და უფრო იშვიათად მთელ რიგ ფსიქოლოგიურ ან ქცევით ეფექტებსაც, მათ შორის, ფსიქომოტორულ ჰიპერაქტიურობას, ძილის დარღვევას, შფოთვას, დეპრესიას ან აგრესიას ბავშვებში (ნაწილობრივ).

ინტრანაზალური კორტიკოსტეროიდების გამოყენების შემდეგ აღინიშნა თვალშიდა წნევის მომატების შემთხვევები.

მხედველობის დარღვევა შეიძლება დაფიქსირდეს კორტიკოსტეროიდების სისტემური და ადგილობრივი (მათ შორის, ინტრანაზალური, ინჰალაციური და ინტრაოკულარული) გამოყენებისას. თუ პაციენტს აღენიშნება ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა მხედველობის დაქვეითება ან სხვა ვიზუალური დარღვევები, პაციენტი საჭიროებს ოფთალმოლოგთან კონსულტაციას მხედველობის დარღვევის შესაძლო მიზეზების გამო, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს კატარაქტას, გლაუკომას ან იშვიათ დაავადებას, როგორიცაა ცენტრალური სეროზული ქორიორეტინოპათია (CSCR), რომელიც გამოვლინდა სისტემური და ადგილობრივი კორტიკოსტეროიდების გამოყენების შემდეგ.

პაციენტები, რომლებიც გადაყვანილნი არიან სისტემურად აქტიური კორტიკოსტეროიდების ხანგრძლივი მიღებიდან მეტაფიქსის ცხვირის სპრეიზე, საჭიროებენ ყურადღებას. ასეთ პაციენტებში სისტემური კორტიკოსტეროიდების  მოხსნამ შეიძლება გამოიწვიოს თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა რამდენიმე თვის განმავლობაში HPA ღერძის ფუნქციის აღდგენამდე. თუ ამ პაციენტებს აღენიშნებათ თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობის ნიშნები და სიმპტომები (მაგ. სახსრების და/ან კუნთების ტკივილი, სისუსტე და დეპრესია თავდაპირველად) ნაზალური სიმპტომების შემსუბუქების მიუხედავად, უნდა განახლდეს სისტემური კორტიკოსტეროიდების  მიღება და თერაპიის სხვა რეჟიმი და შესაბამისი ზომები უნდა იქნას მიღებული. ამგვარმა გადასვლამ ასევე შეიძლება გამოაშკარავოს უკვე არსებული ალერგიული მდგომარეობები, როგორიცაა ალერგიული კონიუნქტივიტი და ეგზემა, რომლებიც ადრე იყო დათრგუნული სისტემური კორტიკოსტეროიდული თერაპიით.

რეკომენდებულზე მაღალი დოზებით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციის კლინიკურად მნიშვნელოვანი დათრგუნვა. თუ არსებობს მტკიცებულება რეკომენდებულზე მაღალი დოზების გამოყენების შესახებ, მაშინ უნდა განიხილებოდეს დამატებითი სისტემური კორტიკოსტეროიდული ფონი სტრესის ან არჩევითი ოპერაციის დროს.

 

ცხვირის პოლიპები

მეტაფიქსის ცხვირის სპრეის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი ცალმხრივი პოლიპების, კისტოზურ ფიბროზთან ასოცირებული პოლიპების ან პოლიპების, რომლებიც მთლიანად ახშობენ ცხვირის ღრუებს, მკურნალობის დროს.

ცალმხრივი პოლიპები, რომლებიც გარეგნულად უჩვეულო ან არარეგულარულია, განსაკუთრებით წყლულის ან სისხლდენის შემთხვევაში, საჭიროებს შემდგომ შეფასებას.

 

ზრდაზე გავლენა პედიატრიულ მოსახლეობაში  

ნაზალური კორტიკოსტეროიდებით ხანგრძლივი მკურნალობისას რეკომენდებულია ბავშვებში მათი სიმაღლის რეგულარული მონიტორინგი. თუ ზრდა შენელებულია, თერაპია უნდა გადაიხედოს ნაზალური კორტიკოსტეროიდის დოზის შემცირების მიზნით, თუ ეს შესაძლებელია, ყველაზე დაბალ დოზამდე, რომლის დროსაც შენარჩუნდება სიმპტომების ეფექტური კონტროლი. გარდა ამისა, გასათვალისწინებელია პაციენტის პედიატრ სპეციალისტთან მიმართვა.

 

არანაზალური სიმპტომები

მიუხედავად იმისა, რომ მომეტაზონის ფუროატის ცხვირის სპრეი აკონტროლებს ცხვირის სიმპტომებს უმეტეს პაციენტებში, შესაბამისი დამატებითი თერაპიის ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება უზრუნველყოს სხვა სიმპტომების დამატებითი შემსუბუქება, განსაკუთრებით თვალის სიმპტომების.

 

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ჩატარდა ლორატადინთან კლინიკური ურთიერთქმედების კვლევა. არანაირი ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა.

CYP3A ინჰიბიტორებთან ერთად მკურნალობისას, მათ შორის კობიცისტატის შემცველ პროდუქტებთან ერთად, მოსალოდნელია გაიზარდოს სისტემური გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკი. კომბინაცია თავიდან უნდა იქნას აცილებული, თუ სარგებელი არ გადაწონის სისტემური კორტიკოსტეროიდების გვერდითი ეფექტების გაზრდილ რისკს, ასეთ შემთხვევაში პაციენტები უნდა იყვნენ მონიტორინგის ქვეშ სისტემური კორტიკოსტეროიდების გვერდითი ეფექტების განვითარების გამო.

 

ნაყოფიერება, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ორსულ ქალებში მომეტაზონის ფუროატის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არსებობს ან შეზღუდულია. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. ისევე როგორც სხვა ნაზალური კორტიკოსტეროიდული პრეპარატების შემთხვევაში, მომეტაზონის ნაზალური სპრეი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულებში თუ დედისათვის პოტენციური სარგებელი არ აჭარბებს ნაყოფზე ან ჩვილზე მიყენებულ რისკს. იმ დედების ჩვილები, რომლებიც იღებდნენ კორტიკოსტეროიდებს ორსულობის დროს, კარგად უნდა შეფასდენენ ჰიპოადრენალიზმის შესაძლო განვითარების გამო.

ძუძუთი კვება

უცნობია გამოიყოფა თუ არა მომეტაზონის ფუროატი დედის რძეში. როგორც სხვა ნაზალური კორტიკოსტეროიდული პრეპარატების შემთხვევაში, გადაწყვეტილება ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან მომეტაზონის ფუროატის ცხვირის სპრეით თერაპიის შეწყვეტის შესახებ მიღებული უნდა იქნას ბავშვისთვის ძუძუთი კვების და ქალისთვის თერაპიის სარგებლობის გათვალისწინებით.

ნაყოფიერება

არ არსებობს კლინიკური მონაცემები მომეტაზონის ფუროატის გავლენის შესახებ ნაყოფიერებაზე. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა, მაგრამ არავითარი გავლენა ნაყოფიერებაზე.

 

ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

უცნობია.

 

არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ეპისტაქსისი ძირითადად იყო თვითლიმიტირებული და მსუბუქი სიმძიმის და ვლინდებოდა უფრო მაღალი სიხშირით პლაცებოსთან შედარებით (5%), მაგრამ შედარებითი ან დაბალი სიხშირით შესწავლილ აქტიურ საკონტროლო ნაზალურ კორტიკოსტეროიდებთან შედარებით (15%-მდე), როგორც მოხსენებული იყო ალერგიული რინიტის კლინიკურ კვლევებში. ყველა სხვა გვერდითი მოვლენის სიხშირე შედარებული იყო პლაცებოსთან. პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ცხვირის პოლიპოზსს, გვერდითი მოვლენების საერთო სიხშირე მსგავსი იყო ალერგიული რინიტის მქონე პაციენტებში მიღებული მონაცემებისა.

ნაზალური კორტიკოსტეროიდების სისტემური ეფექტები შეიძლება განვითარდეს, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში დანიშვნისას.

გვერდითი რეაქციების ცხრილის სია

მკურნალობასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციები (≥1%), მოხსენებული კლინიკურ კვლევებში ალერგიული რინიტის ან ცხვირის პოლიპოზის მქონე პაციენტებში და პოსტმარკეტინგული ჩვენების მიუხედავად, წარმოდგენილია ცხრილში 1.

გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია MedDRA პირველადი სისტემის ორგანოთა კლასის მიხედვით. ორგანოთა სისტემის თითოეულ კლასში გვერდითი რეაქციები დალაგებულია სიხშირის მიხედვით. სიხშირეები განისაზღვრა შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥1/10); ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); იშვიათი (≥1/1000-დან <1/100-მდე). პოსტმარკეტინგული გვერდითი მოვლენების სიხშირე განიხილება, როგორც “უცნობი (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით)”.

ცხრილი 1: მკურნალობასთანდაკავშირებულიგვერდითირეაქციებიმოხსენებული  ორგანოთასისტემების კლასისადასიხშირისმიხედვით
  ძალიან ხშირი ხშირი უცნობია
ინფექციები და ინვაზიები   ფარინგიტი,

ზედა რესპირატორული ტრაქტის ინფექციები†

  
იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები     ჰიპერმგრძნობელობა ანაფილაქსიური რეაქციების ჩათვლით, ანგიონევროზული შეშუპება, ბრონქოსპაზმი და ქოშინი
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები   თავის ტკივილი  
მხედველობის მხრივ დარღვევები     გლაუკომა,

გაზრდილი ინტრაოკულური წნევა,

კატარაქტა
სასუნთქი, გულმკერდის და შუასაყარის ორგანოების მხრივ დარღვევები ეპისტაქსისი* ეპისტაქსისი,

ცხვირის

წვა,

ცხვირის გაღიზიანება,

ცხვირის წყლული

 ცხვირის ძგიდის პერფორაცია
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები   ყელის გაღიზიანება * გემოვნებისა და სუნის დარღვევა

*გაწერილია ცხვირის პოლიპოზის დროს დღეში ორჯერ დოზირებისთვის

† გაწერილია არაჩვეულებრივი სიხშირით დღეში ორჯერ დოზის მიღებისას ცხვირის პოლიპოზის დროს

 

პედიატრიული მოსახლეობა

პედიატრიულ პოპულაციაში დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენების სიხშირე კლინიკურ კვლევებში, მაგ., ეპისტაქსისი (6%), თავის ტკივილი (3%), ცხვირის გაღიზიანება (2%) და ცემინება (2%) შედარებული იყო პლაცებოსთან.

 

დოზის გადაჭარბება

სიმპტომები

კორტიკოსტეროიდების გადაჭარბებული დოზების ინჰალაციამ ან პერორალურმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს HPA ღერძის ფუნქციის დათრგუნვა.

მართვა

იმის გამო, რომ მომეტაზონის ფუროატის ცხვირის სპრეის სისტემური ბიოშეღწევადობა არის <1%, დოზის გადაჭარბება რომელსაც  თერაპია ესაჭიროება, ნაკლებად სავარაუდოა, გარდა დაკვირვებისა, რომლის მიხედვითაც ხდებს შესაბამისი მომდევნო დადგენილი დოზის დაწყება.

 

განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე. დაიცავით სინათლისგან. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. არ გაყინოთ და არ შეინახოთ მაცივარში.

გამოიყენეთ პირველი გამოყენებიდან 2 თვის განმავლობაში.

 

შეფუთვა

15 მლ HDPE მოთავსებულია დაბეჭდილ მუყაოს კოლოფში ფურცელ-ჩანართთან ერთად.

 

გაცემის წესი

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.

დაამატე შესადარებლად
დაამატე სურვილების სიაში
კატეგორია:

მსგავსი პროდუქტები

დაამატე შესადარებლად
მარტივი ნახვა
დაამატე სურვილების სიაში

აზოტრინი 500მგ N3

ვრცლად
აზოტრინი 500 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი. მიიღება პერორალურად.
  • აქტიური ინგრედიენტი:ყოველი ტაბლეტი შეიცავს1 მგ აზითრომიცინის დიჰიდრატს, რაც 500 მგ აზითრომიცინის ექვივალენტურია.
  • დამხმარე საშუალებები: სახამებელი, პრეჟელატინიზებული, დაბალჩანაცვლებული ჰიდროგენ ფოსფატ დიჰიდრატი, ნატრიუმის ლაურილ სულფატი, კროსკარმელოზას ნატრიუმი (ac-di-sol), ლაქტოზა, უწყლო (მიღებული ხარის რძისგან), კოლოიდური უწყლო სილიკა (E551), მაგნიუმის სტეარატი (E572), ჰიდროქსიპროპილ მეთილ ცელულოზა 2910/ჰიპრომელოზა 5cp (E464), მაკროგოლი/პოლიეთილენ გლიკოლი 400 (E1521) და ტიტანის დიოქსიდი (E171).
ამ პრეპარატის გამოყენების წინ ყურადღებით წაიკითხეთ ეს ინსტრუქციის ფურცელი. მასში მოცემულია თქვენთვის მნიშვნელოვანი ინფორმაცია.
  • შეინახეთ ეს ინსტრუქცია. შეიძლება დაგჭირდეთ მისი კვლავ წაკითხვა.
  • დამატებითი კითხვების შემთხვევაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.
  • ეს პრეპარატი დაგენიშნათ მხოლოდ თქვენ. არ მისცეთ ის სხვებს.
  • გამოყენების დროს, ექიმთან ან საავადმყოფოში ვიზიტისას, უთხარით თქვენს ექიმს, რომ იღებთ ამ პრეპარატს.
  • მკაცრად დაიცავით ამ ინსტრუქციაში მოცემული მითითებები. არ გამოიყენოთ თქვენთვის რეკომენდებულზე უფრომაღალი ან დაბალი დოზები.
ამ ინსტრუქციაში:
  1. რა არის აზოტრინი და რისთვის გამოიყენება 2. რა უნდა იცოდეთ აზოტრინის გამოყენების წინ 3. როგორ გამოიყენება აზოტრინი 4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები 5. როგორ ინახება აზოტრინი
  2. რა არის აზოტრინი და რისთვის გამოიყენება:
აზოტრინი არის 500 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი. წარმოდგენილია ბლისტერულ შეფუთვაში 3 ტაბლეტით, ყოველი ტაბლეტუ შეიცავს 500 მგ აზითრომიცინს. აზოტრინი არის თეთრი ფერის, ერთ მხარეს გასაყოფი ხაზით, მეორე მხარეს ბრტყელი, მოგრძო ფორმის, აპკიანი გარსით დაფარული. გასაყოფი ხაზი განკუთვნილია ტაბლეტის თანაბარ დოზებად დაყოფის მიზნით. ტაბლეტი შეიცავს ხარის რძისგან მიღებულ ლაქტოზას. აზოტრინი მიეკუთვნება მაკროლიდების სახელით ცნობილი ანტიბიოტიკების ჯგუფს. გამოიყენება ზოგიერთი ბაქტერიისა და სხვა მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციების სამკურნალოდ:
  • გულ-მკერდის, ყელის ან ცხვირის ინფექციები (როგორიცაა ბრონქიტი, პნევმონია და სინუსიტი)
  • Streptococcus pyogenes-ით გამოწვეული ფარინგიტისა და ტონზილინის მკურნალობისას პენიცილინზე ალერგიის შემთხვევაში
  • ყურის მწვავე ინფექციები (მწვავე შუა ყურის ანთება)
  • კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (როგორიცაა აბსცესი ან ძირმაგარა)
  • სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები, გამოწვეული Chlamydia-ს მიერ
  • რბილი ქსოვილების წყლულები, გამოწვეული Haemophilus ducreyi მიკროორგანიზმით და სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები, გამოწვეული არა მულტი-პრეპარატ-რეზისტენტული მიკროორგანიზმით Neisseria gonorrhoeae, თანმხლები ინფექციების გარეშე
  1. რა უნდა იცოდეთ აზოტრინის მიღების წინ
არ გამოიყენოთ აზოტრინი შემდეგ შემთხვევებში:
  • თუ გაქვთ ალერგია აზოტრინის ან ნებისმიერი სხვა მაკროლიდური ანტიბიოტიკის მიმართ, როგორიცაა ერითრომიცინი ან კლარითრომიცინი ან აზოტრინის ნებისმიერი ინგრედიენტი. ალერგიულმა რეაქციამ შეიძლება გამოიწვიოს გამონაყარი ან ხიხინი.
  • თუ გაქვთ ღვიძლის პრობლემები.
  • იღებთ რომელიმე ერგოტის წარმოებულებს, როგორიცაა ერგოტამინი (გამოიყენება მიგრენის სამკურნალოდ).
აზოტრინი გამოიყენეთ განსაკუთრებული სიფრთხილით შემდეგ შემთხვევებში:
  • თუ გაქვთ თირკმლის პრობლემები
  • თუ გაქვთ გულის დაავადებები
  • თუ გაქვთ საზოგადოებაში გავრცელებული ინფექციური დაავადება
  • თუ არსებობს ეჭვი სეპტიცემიაზე ან დიაგნოსტირებულია სეპტიცემია
  • თუ იმყოფებით სტაციონარულ მკურნალობაზე
  • თუ ხართ ხანდაზმული ასაკის ან ძლიერ დასუსტებული
  • თუ გაქვთ ჯანმრთელობის სხვა სერიოზული პრობლემები (იმუნური სისტემის დეფიციტი ან თანდაყოლილი ასპლენია/ქირურგიული ასპლენიის მდგომარეობა, სხვ.)
  • თუ გაქვთ ღვიძლის დაავადება
  • როგორც სხვა ანტიბიოტიკების შემთხვევაში, ექიმმა უნდა გააკონტროლოს მეორადი ინფექციის რისკი დასუსტებულ ორგანიზმში, არამგრძნობიარე ორგანიზმებით, მათ შორის, სოკოებით გამოწვეული ნებისმიერი სახის ინფექციის გამო
  • თუ აღინიშნება დიარეა.
თუ ეს გაფრთხილებები გეხებათ თქვენ ან გეხებოდათ წარსულში, კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს. აზოტრინის გამოყენება საკვებთან და სასმელთან ერთად აზოტრინი მიიღეთ ჭამამდე 1 საათით ადრე ან 2 საათის შემდეგ. ორსულობა ამ პრეპარატის მიღების წინ რჩევა ჰკითხეთ თქვენს ექიმს. თუ ხართ ორსულად და ცდილობთ დაორსულებას, არ  მიიღოთ აზოტრინი ექიმთან კონსულტაციის გარეშე. აზოტრინი ორსულობის დროს გამოიყენება მხოლოდ აუცილებლობისას. დაუყოვნებლივ მიმართეთ თქვენს ექიმს, თუ მკურნალობის დროს შენიშნავთ, რომ ხართ ორსულად. ძუძუთი კვება ცნობილი არ არის გადადის თუ არა აზითრომიცინი ადამიანის დედის რძეში. პრეპარატის მიღების წინ კონსულტაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს. ავტომობილებისა და მექანიზმების მართვა. მოსალოდნელი არ არის აზოტრინის ზემოქმედება ავტომობილების ან მექანიზმების მართვის უნარზე. მნიშვნელოვანი ინფორმაცია აზოტრინის ზოგიერთი ინგრედიენტის შესახებ ეს პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას. თუ ექიმმა ადრე გითხრათ, რომ გაქვთ ზოგიერთი შაქრის გადაუტანლობა, ამ პრეპარატის მიღების წინ მიმართეთ თქვენს ექიმს. სხვა პრეპარატების გამოყენება აზოტრინის მიღების წინ უთხარით თქვენს ექიმს, თუ იღებთ რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილ პრეპარატს და აზოტრინის ან სხვა პრეპარატების შესახებ ნებისმიერი კითხვის ან წუხილის შემთხვევაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს:
  • ერგოტი ან ერგოტამინი
  • ვარფარინი ან ნებისმიერი მსგავსი პრეპარატი, რომელიც გამოიყენება სისხლის შედედების პრევენციისათვის.
  • ციკლოსპორინი (გამოიყენება იმუნური სისტემის სუპრესიისთვის, ტრანსპლანტირებული ორგანოს ან ძვლის ტვინის უკუგდების პრევენციის და მკურნალობის მიზნით)
  • დიგოქსინი (გამოიყენება გულის უკმარისობის სამკურნალოდ)
  • თეოფილინი (გამოიყენება ასთმის სამკურნალოდ)
  • ნელფინავირი (გამოიყენება აივ ინფექციის სამკურნალოდ)
თუ მოუნელებლობის პრობლემის გამო იღებთ ანტაციდებს, აზოტრინი უნდა  მიიღოთ ანტაციდების მიღებამდე ერთი საათით ადრე ან მათი მიღებიდან ორი საათის შემდეგ. იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ აზოტრინსა და რიფაბუტინს, აღინიშნება სისხლში სეგმენტირებული უჯრედების რაოდენობის დაქვეითება. უთხარით თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ ამჟამად იღებთ ან ცოტა ხნის წინ იღებდით ნებისმიერ რეცეპტით ან ურეცეპტოდ გასაცემ პრეპარატს.
  1. როგორ გამოიყენება აზოტრინი
მითითებები სათანადო გამოყენების და დოზის/მიღების სიხშირის შესახებ: აზოტრინი მიიღება ერთჯერადი სადღეღამისო დოზის სახით. Chlamydia trachomatis, Haemophilus ducreyi ან მგრძნობიარე Neisseria gonorrhoeae-ით გამოწვეული სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებების მკურნალობისას დოზა არის 1000 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის სახით. ყველა სხვა ჩვენებისას საერთო დოზა არის 1500 მგ, რომელიც მიიღება დღეში 500 მგ დოზით, ზედიზედ 3 დღის განმავლობაში.
  1. pyogenes-ით გამოწვეული ტონზილიტის/ფარინგიტის მკურნალობისას, საერთო დოზა, რომელიც გამოიყენება 5 დღის განმავლობაში, არის 500 მგ 1-ელ დღეს და 250 მგ მომდევნო დღეებში (დღეები 2, 3, 4 და 5).
მიღების გზა და წესი: მიიღება პერორალური გზით, მთლიანად. სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფები: გამოყენება ბავშვებში: 45 კგ-ზე მეტი წონის ბავშვებში გამოიყენება მოზრდილებისთვის განკუთვნილი დოზა. ტონზილიტის/ფარინგიტის გარდა, მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა არის 1500 მგ ბავშვებში ნებისმიერი მკურნალობისთვის. ტონზილიტის/ფარინგიტის მკურნალობისას საერთო დოზა, რომელიც 5 დღის განმავლობაში გამოიყენება არის 500 მგ 1-ელ დღეს და 250 მგ მომდევნო დღეებში (მე-2, მე-3, მე-4 და მე-5 დღეს). 45 კგ-მდე წონის ბავშვებში გამოიყენება პერორალური სუსპენზიის ფორმები. აზითრომიცინის გამოყენება რეკომენდებული არ არის 6 თვეზე მეტი ასაკის ჩვილებში. ვინაიდან აზითრომიცინის ეფექტიანობა და უსაფრთხოება ნაჩვენები არ არის 6 თვემდე ასაკის ჩვილებში, მისი გამოყენება ამ ასაკობრივ ჯგუფში რეკომენდებული არ არის. გამოყენება ხანდაზმულებში: ხანდაზმულებში გამოიყენება ის დოზა, რაც მოზრდილ პაციენტებში. მიღების განსაკუთრებული პირობები: თირკმლის უკმარისობა: დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ გაქვთ თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი ან საშუალო ხარისხის დარღვევა. თუ გაქვთ თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევა, აზითრომიცინი მიიღეთ სიფრთხილით. ღვიძლის უკმარისობა: თუ გაქვთ ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი ან საშუალო დარღვევა, შეიძლება იმ  დოზის გამოყენება, რაც ღვიძლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში. არ გამოიყენება ღვიძლის მძიმე უკმარისობისას. თუ ფიქრობთ, რომ აზოტრინის მოქმედება ძალიან ძლიერი ან სუსტია, კონსულტაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს. თუ მიიღეთ იმაზე მეტი აზოტრინი, ვიდრე უნდა მიგეღოთ: შეიძლება თავი შეუძლოდ იგრძნოთ, თუ მიიღეთ იმაზე მეტი აზოტრინი, ვიდრე უნდა მიგეღოთ. ასეთ შემთხვევაში, მიმართეთ ექიმს ან უახლოესი საავადმყოფოს მიმღებ განყოფილებას. თან იქონიეთ პრეპარატი. თუ მიიღეთ იმაზე მეტი აზოტრინი, ვიდრე უნდა მიგეღოთ, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს. თუ დაგავიწყდათ აზოტრინის მიღება: თუ დაგავიწყდათ აზოტრინის მიღება, მიიღეთ, როგორც კი გაგახსენდებათ. შემდეგი დოზა მიიღეთ დანიშნულ დროს. არ მიიღოთ ორმაგი დოზა გამოტოვებული დოზის კომპენსირების მიზნით. შესაძლო გვერდითი ეფექტები აზოტრინით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ: თუ შეწყვეტთ აზოტრინის მიღებას დანიშნულ ვადაზე ადრე, ინფექცია შეიძლება ხელახლა განვითარდეს. აზოტრინი მიიღეთ ექიმის რეკომენდაციის შესაბამისად, მაშინაც კი, თუ თავს უკეთ გრძნობთ. არ შეწყვიტოთ აზოტრინის გამოყენება ექიმთან კონსულტაციის გარეშე. თუ გაქვთ დამატებითი შეკითხვები ამ პროდუქტის გამოყენების შესახებ, რჩევა ჰკითხეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.
  1. შესაძლო გვერდითი ეფექტები
ყველა პრეპარატის მსგავსად, ამ პრეპარტმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები იმ პაციენტებში, რომლებიც მგრძნობიარე არიან აზოტრინის ინგრედიენტების მიმართ. დაუყოვნებლივ უთხარით თქვენს ექიმს, თუ ამ პრეპარატის მიღების შემდეგ განვითარდა რომელიმე შემდეგი სიმპტომი. ეს სიმპტომები იშვიათია, მაგრამ შეიძლება იყოს მძიმე ხარისხის.
  • აზოტრინის გამოყენებისას: არარეგულარული გულის დარტყმები, თავბრუსხვევა ან გონების დაკარგვა
  • უეცარი ხიხინი
  • სუნთქვის გაძნელება
  • ქუთუთოების შეშუპება
  • სახის ან ტუჩების შეშუპება
  • გამონაყარი ან ქავილი (განსაკუთრებით მთელ სხეულზე).
ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტები, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს აზოტრინის მიღებისას, ჩამოთვლილი ქვემოთ. ეს ეფექტები შეიძლება გავიდეს მკურნალობის დროს, მას შემდეგ, რაც ორგანიზმი შეეჩვევა პრეპარატს. უთხარით თქვენს ექიმს, თუ რომელიმე გვერდითი ეფექტი გაწუხებთ. გვერდითი ეფექტები კლასიფიცირებულია ქვემოთ მოცემული კატეგორიების მიხედვით: ძალიან ხშირი: ვლინდება 10-დან მინიმუმ 1 პაციენტში ხშირი: შეიძლება აღინიშნოს 10-დან 1-ზე ნაკლებ, მაგრამ 100-დან ერთზე მეტ პაციენტში არახშირი: შეიძლება აღინიშნოს 100-დან 1-ზე ნაკლებ, მაგრამ 1000-დან ერთზე მეტ პაციენტში იშვიათი: შეიძლება აღინიშნოს 1000-დან 1-ზე ნაკლებ, მაგრამ 10000-დან ერთზე მეტ პაციენტში ძალიან იშვიათი: შეიძლება აღინიშნოს 10000-დან 1-ზე ნაკლებ პაციენტში ცნობილი არ არის: შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემების საფუძველზე ძალიან ხშირი: დიარეა მუცლის ტკივილი გულისრევა მუცლის შებერილობა ხშირი: თავის ტკივილი, სტუპორი ჩხვლეტა ან დაბუჟება გემოს დარღვევა, მადის დაკარგვა მხედველობის დარღვევები, შეგრძნებების დაკარგვა ღებინება, მოუნელებლობა გამონაყარი, ქავილი სახსრების ტკივილი ლიმფოციტების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობა) დაბალი რაოდენობა  და ეოზინოფილების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობა) მაღალი რაოდენობა ბიკარბონატის დაბალი შემცველობა სისხლში დაღლილობა არახშირი: პირის ღრუსა და საშოს საფუარული ინფექცია ლეიკოციტების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობის) და ნეიტროფილების (სისხლის თეთრი უჯრედების სახეობის) დაბალი რაოდენობა სხვადასხვა სიმძიმის ალერგიული რეაქციები გენერალიზებული გამონაყარი და კანის აქერცვლა კანის მძიმე რეაქციები სინათლის ან მზის ზემოქმედების შედეგად ჭინჭრის გამონაყარი ნერვოზულობა შეხების გრძნობის დაქვეითება ძილიანობა უძილობა ტინიტი, სმენის ფუნქციის დარღვევა (შეუქცევადი) არარეგულარული გულის დარტყმები ყაბზობა ღვიძლის ანთება ტკივილი გულ-მკერდის არეში ფიზიკური ძალების დაკარგვა შეშუპება ზოგადი დისკომფორტი დარღვევები ლაბორატორიული ანალიზის მაჩვენებლებში (მაგ. სისხლის ან ღვიძლის ტესტებში) ღებინება (სისხლიანი ან უსისხლო) მუცლის ტკივილით იშვიათი: აგზნება თავბრუსხვევა (ვერტიგო) ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები დამატებითი გვერდითი ეფექტები, რომლებიც განვითარდა პოსტ-მარკეტინგულ პერიოდში ცნობილი არ არის: აგრესია, აგზნება, კრუნჩხვები, ჰიპერაქტიურობა, გონების დაკარგვა ყნოსვის დაკარგვა ან ყნოსვის გრძნობის ცვლილება, გემოს დაკარგვა გულის არითმია, ტაქიარითმია, არითმია დაბალი არტერიული წნევა პანკრეატიტი, ენის ფერის შეცვლა, კანზე სერიოზული რეაქციები ღვიძლის უკმარისობა, ღვიძლის დისფუნქცია, სიყვითლე, კანის სიწითლე თირკმლის უკმარისობა, თირკმლის ანთება დარღვევები ელექტროკარდიოგრამაზე (ეკგ) მუცლის ტკივილი, ასოცირებული ცხელებასთან და დიარეასთან სისხლდენის ან სისხლნაჟღენთების იოლად განვითარება დაღლილობა მუქი შეფერილობის შარდით კუნთების ლოკალური სისუსტე გვერდითი ეფექტების ინფორმირება მიმართეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს, თუ განვითარდა ისეთი გვერდითი ეფექტი, რომელიც მითითებული არ არის ამ ინსტრუქციაში. გარდა ამისა, ინფორმაცია გამოვლენილი გვერდითი ეფექტების შესახებ მიაწოდეთ თურქეთის ფარმაკოზედამხედველობის ცენტრს, რისთვისაც უნდა ეწვიოთ ვებ-გვერდს www.titck.gov.tr, „პრეპარატის გვერდითი ეფექტის ინფორმირება“ ან დარეკეთ ნომერზე 0800 314 00 08. გვერდითი ეფექტების შესახებ ინფორმაციის მიწოდებით ხელს შეუწყობთ ამ პრეპარატის უსაფრთხოების შესახებ მეტი ინფორმაციის შეგროვებას. თუ განვითარდა ისეთი გვერდითი ეფექტი, რომელიც მითითებული არ არის წინამდებარე ინსტრუქციის ფურცელში, უთხარით თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.
  1. როგორ ინახება აზოტრინი
აზოტრინი შეინახეთ ბავშვებისაგან მიუწვდომელ ადგილას, ორიგინალ შეფუთვაში. შეინახეთ 25°C-მდე ოთახის ტემპერატურაზე. გამოიყენეთ ვარგისიანობის ვადის შესაბამისად არ გამოიყენოთ აზოტრინი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. არ გამოიყენოთ აზოტრინი, თუ შენიშნავთ, რომ პროდუქტი და/ან შეფუთვა დაზიანებულია ან რაიმე დეფექტი აქვს. არ გადაყაროთ ვადაგასული პრეპარატები ან პრეპარატები, რომლებსაც აღარ იყენებთ. ასეთი პრეპარატები მიაწოდეთ გარემოსა და ურბანიზაციის სამინისტროს მიერ განსაზღვრულ ორგანოს. გაცემის წესი:  ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით.
დაამატე შესადარებლად
მარტივი ნახვა
დაამატე სურვილების სიაში

გინომიქსი-ვაგ. კაფს N12

ვრცლად
გინომიქსი-ვაგინალური კაფს N12   კომბინირებული ანტიბაქტერიული და სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატი ადგილობრივი გამოყენებისთვის გინეკოლოგიაში. რძისფერი ოვალური ფორმის, რბილი ვაგინალური კაფსულა, შეიცავს ღია ყვითელ სითხეს. შემადგენლობა ყოველი კაფსულა (1.820მგ) შეიცავს:
  1. ნეომიცინის სულფატს 50.2მგ (35მგ. 35 000 სე ნეომიცინის სახით),
  2. ნისტატინს 100.000 სე,
  3. პოლიმიქსინ B სულფატს 35.000 სე
ფარმაკოლოგიური თვისებები ნეომიცინის სულფატი - წარმოადგენს ამინოგლიკოზიდების ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს, მოქმედებს ბაქტერიციდულად გრამდადებით მიკროორგანიზმებზე (Staphylococcus aureus, Corinebacterium spp., და სხვა) და გრამუარყოფით მიკროორგანიზმებზე (Enterococcus faecium, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Proteus vulgaris, Klebsiella pneumoniae, Mycobacterium tuberculosis, Pseudomonas aeruginosa, Ureaplasma urealyticum). პოლიმიქსინ B-ს სულფატი - პოლიპეპტიდური ბუნების ანტიბიოტიკი, აქტიურია გრამუარყოფითი ბაქტერიების მიმართ ნისტატინი მიეკუთვნება პოლიენური ჯგუფის ანტიბიოტიკებს და პროდუცირდება აქტინომიცეტ Streptomyces noursei მიერ. ნისტატინი სელექტიურად მოქმედებს პათოგენურ, განსაკუთრებით საფუარის მაგვარ, კანდიდას ჯგუფის სოკოებზე და ასპერგილებზე, ცვლის მიკროორგანიზმების უჯრედის მემბრანის შეღწევადობას და ამცირებს მათ ზრდას. აქტიური ნივთიერებები თანაბრად ნაწილდებიან საშოს ლორწოვანზე და ავლენენ ადგილობრივ ბაქტერიოციდულ და ფუნგიციდურ მოქმედებას. გინომიქსის გამოყენების ძირითადი მიმართულებებია:
  • ვაგინიტები არასპეციფიური, სოკოვანი და შერეული
  • ვულვოვაგინიტები არასპეციფიური, სოკოვანი და შერეული
  • ცერვიკოვაგინიტები არასპეციფიური, სოკოვანი და შერეული
  • ვაგინალური კანდიდოზი
  • გინეკოლოგიაში ყველა სახის ქირურგიული ჩარევის წინ
  • საშვილოსნოს ყელის დიათერმოკოაგულაციის წინ და შემდეგ
  • საშვილოსნოსშიდა დიაგნოსტიკური პროცედურების წინ
  • მშობიარობის წინ
გინომიქსი:
  • NNP კომბინაცია გამოსადეგია ვაგინიტის ემპირიული მკურნალობისთვის მიკრობიოლოგიური შდეგების არ არსებობისას.
  • შენარჩუნებული ეფექტურობა Candida spp . წინააღმდეგ მნიშვნელოვანი ფაქტორია, განსაკუთრებით აზოლებისადმი non-albicans შტამების ვარიაბელური სენსიტიურობის დროს. (ანუ არ ახასიათებს რეზისტენტობა Candida spp.-s წინააღმდეგ)
  • არ საჭიროებს მკურნალობის შეწყვეტას მენსტრუაციული ციკლის დროს
  • მოქმედი ნივთიერებები თანაბრად ნაწილდება საშოს ლორწოვანზე
  • კომბინაცია და შესაბამისად მისი მოქმედების ფართო სპექტრი იძლევა უფრო მაღალ კლინიკურ ეფექტურობას ვაგინიტში ყველაზე ხშირად ჩართული ბაქტერიებზე. დოზირება და გამოყენების წესი:ინიშნება ინტრავაგინალურად. მწვავე ან ქრონიკული ინფექციის შემთხვევაში 1-2 კაფსულა დღეში, დილით და საღამოს. მკურნალობის კურსი: 6-12 დღე.
პროფილაქტიკის მიზნით: 6 დღე უკუჩვენება: პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა. ორსულობა და ლაქტაცია: ორსულობისა და ლაქტაციის დროს პრეპარატი ინიშნება ექიმის რეკომენდაციით.
დაამატე შესადარებლად
მარტივი ნახვა
დაამატე სურვილების სიაში

ესელ ფორტე კაფს N30

ვრცლად
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო   შემადგენლობა: ყოველი  კაფსულა  შეიცავს ესენციური  ფოსფოლიპიდები   (ELP  სუბსტანცია)   300მგ თიამინის  მონონიტრატი  ვიტ. B1 6.0 მგ რიბოფლავინი ვიტ.   B2  6,0მგ პირიდოქსინის ჰიდროქლორიდი  ვიტ.   B6  6,0მგ ციანკობალამინი ვიტ.    B12   6,0მგ ნიკოტინამიდი  ვიტ.    B3  30,0მგ ალფა ტოკოფეროლ აცეტატი  ვიტ. E    6,0მგ; ფარმაკოლოგიური  მოქმედება:  ჰეპატოპროტექტორი აქტიური  ნივთიერებები: ესენციური  ფოსფოლიპიდები (ELP სუბსტანცია) - წარმოადგენენ  უჯრედული  მემბრანის  სტრუქტურის და  ღვიძლის  უჯრედული  ორგანელების  ძირითად  ელემენტებს.  ELP-ის  შემადგენლობაში  შედიან  ბუნევრივი  წარმოშობის, ქოლინფოსმორმჟავის  დიგლიცერიდული  ეთერები, ლობიოს  ექსტრაქტი,  უჯერი  ცხიმოვანი  მჟავების  მაღალი  შემცველობით,  განსაკუთრებით  ლინოლის  (დაახლოებით  70%)   და  ოლეინმჟავების. ღვიძლის  მეტაბოლიზის  დარღვევისას  პრეპარატი  ამარაგებს  ორგანიზმს  გამოყენებისათვის  მზა  მაღალენერგეტიკული  „ესენციური“  ფოსფოლიპიდებით,  რომლებიც  ქიმიური  სტრუქტურით  იდეალურად  შეესაბამება  ენდოგენურ  ფოსფოლიპიდებს.  ძირითადად  ისინი  ღწევენ  ღვიძლის  უჯრედებში  ერთვებიან  მემბრანაში. „ესენციური“  ფოსფოლიპიდები  ახდენენ  ღვიძლის  ფუნქციის  და  მისი  უჯრედების  ფერმენტული  აქტივობის  ნორმალიზებას,  ამცირებენ  რვიძლის  ენერგეტიკული  დანახარჯის  დონეს  და  ხელს  უწყობენ  ღვიძლის  უჯრედების  რეგენერაციას,  ნეიტრალურ  ცხიმებს  გარდაქმნიან  ქოლესტერინად  და  მეტაბოლიზმის  გამაუმჯობესებელლ ფორმებად,  ახდენენ  ნაღვლის  ფიზიკო-ქიმიური  თვისებების  სტაბილიზაციას. „ესენციური“  ფოსფოლიპიდების დახასიათება: -     „ესენციური“  ფოსფოლიპიდები  - ყველა  უჯრედული  მემბრანის  ფიზიოლოგიური  კომპონენტები; -    დაკავშირებული  პოლიუჯერი  მჟავების  მაღალი  შემცველობის  ხარჯზე (70%-ზე მეტი), მათი მოქმედება  ორგანიზმის  ფოსფოლიპიდებთან  შედარებით  უფრო  ძლიერია. -    ძირითადი  ფოსფოლიპიდები  ერთვებიან  ჰეპატოციტის  მემბრანაში, როგორც  მთლიანი  (დაუშლელი) მოლეკულები  და  მეტაბოლიზმის  პროცესებისათვის  ორგანიზმის  დამატებბით  ენერგიას  არ  ითხოვენ. -    ძირითადი  ფოსფოლიპიდები  ფიზიოლოგიურად  აღადგენენ  დაზიანებულ  მემბრანულ  სტრუქტურებს  და  მემბრანების  ფუნქციებს  მათი  „გამტარობის“  და  მოძრაობის  გაზრდის  გზით. ამგვარად  იქმნება  ღვიძლის  ფუნქციის  ნორმალიზების  პირობები. -    ფოსფოლიპიდებზე  დამოკიდებულია  რამოდენიმე  ენზიმური  სისტემა, ანუ  მათი  აქტივაცია  შესაძლებელია  მხოლოდ  ფოსფოლიპიდების  არსებობისას. -    ძირითადი  ფოსფოლიპიდები, მემბრანაში  შეჭრით  იცავენ  ღვიძლის  უჯრედებს  აუტოიმუნურ  აგრესიისაგან. თიამინის  მონონიტრატი  (ვიტ. B1)  - ორგანიზმში  ფოსფორილების  პროცესების  შედეგსდ  გარდაიქმნება  კოკარბოქსილაზად,  რომელიც  წარმოადგენს  მრავალი  ფერმენტული  რეაქციის  კოენზიმს. მნიშვნელოვან  როლს  თამაშობს  ნახშირწყლოვან, ცილოვან  და  ცხიმოვან  ცვლაში,  ასევე  სინაპსებში  ნერვული  აგზნების  გადაცემის  პროცესებში. იცავს   უჯრედის  მემბრანებს  ჯანგვის  პროდუქტების  ტოკსიკური  ზემოქმედებისგან. რიბოფლავინი (ვიტ. B2) - ავლენს  მეტაბოლურ  მოქმედებას,  ურთიერთქმედებს  ატფ-თან    და   ქმნის  ფლავინპროტეინების  კოენზიმებს - ფლავინადენინმონონუკლეოტიდს  და  ფლავინადენინდინუკლეოტიდს, ისინი  წარმოადგენენ  ისეთი  ფერმენტების  კომპონენტებს, როგორიცაა, სუქცინატდეჰიდროგენაზა, ციტოქრომრედუქტაზა, დიაფორაზა, ამინომჟავების  ოქსიდაზები  და  სხვა. ჟანგვა-აღდგენითი  პროცესების  რეგულირებით, მონაწილეობას  ღებულობს  H+  გადატანის  პროცესში, ქსოვილოვან  სუნთქვაში, ნახშირწყლოვან, ცილოვან  და  ცხიმოვან  ცვლაში, თვალის  მხედველობითი  ფუნქციის  მხარდაჭერაში, Hb-ს  და  ერითროპოეტინის  სინთეზში. რიბოფლავინის  მიერ  აქტივირებული  პერიდოქსალკინაზა  პირიდოქსინი (ბიტამინი B6)  გადაჰყავს  აქტიურ  ფორმაში   პირიდოქსალფოსფატში. ხელს  უწყობს  ტრიფტოფანის  გარდაქმნას  ნიაცინად,  ერიტროციტების  მთლიანობის  შენარჩუნებას. შედის  გლუტათიონრედუქტაზის  ქსატინოქსიდაზის  შემადგენლობაში. სინთეზირდება  ნორმალური  ნაწლავური  მიკროფლორის მიერ  და  თვითონაც   აუცილებელია  მისი  შენარჩუნებისთვის. პირიდოქსინის  ქლორიდი:  ( ვიტ.B6)---  აუცილებელია ცენტრალური  და პერიფერიული  ნერვული  სისტემის  ნორმალური  მუშაობისათვის.  ორგანიზმში მოხვედრისას ფოსფორილდება და გადაიქცევა პირიდოქალ-5-ფოსფატად  და შედის  იმ  ფერმენტების  სემადგენლობაში  რომლებიც  მონაწილეობას  ღებულობენ ამინომჟავების    დეკარბოქსილირებაში  და პერეამინირებაში.აქტიურად მონაწილეობს  ტრიფტოფანის,  მეთიონინის, ცისტეინის, გლუტამინის  და სხვა  ამინომჟავების  ცვლაში,  ასტიმულირებს  ერითროციტების  წარმოქმნას, მონაწილეობს ბევრი ნეირომედიატორის  ბიოსინთეზში (დოპამინი, ნორადრენალინი, ადრენალინი, ჰისტამინი, სეროტონინი). ციანკობალამინთან ერთად სპობს  ნერვულ ქსოვილში ანთებით პროცესს  და აჩქარებს  მის რეგენერაციას.  მნიშვნელოვან  როლს  თამაშობს  ჰისტამინის  ცვლაში.  ხელს  უწყობს  ცვლის  ნორმალიზაციას. ციანკობალამინი:  ვიტ B12 -- ვიტამინი  B12  ავლენს  მეტაბოლურ  და ჰემოპოეზურ  თვისებებს. ორგანიზმში  ( უპირატესად  ღვიძლში) გარდაიქმნება  კოენზიმურ  ფორმად  - ადენოზინკობალამინად,ან  კობამადიდად,რომლებიც  წარმოადგენენ  ვიტამინი  B12 -ის აქტიურ   ფორმას  და შედიან მრავალრიცხოვანი  ფერმენტის,  მათ  შორის  რედუქტაზის  შემადგენლობაში, რომელიც  აღადგენს ფოლიუმის  მჟავას ტეტრაჰიდროფოლიუმის  მჟავად.  გააჩნია  მაღალი  ბიოლოგიური  აქტივობა.  კობამადიდი  მონაწილეობს  სამიზნე  და  სხვა  ერთნახშირბადიანი  ფერმენტების  გადატანაში,  ამიტომ ის  აუცილებელია  დეზოქსირიბოზის  და დნმ-ის, კრეატინინის,მეთიონიის - სამიზნე  ჯგუფების  დონორის  წარმოქმნისათვის,  მეთილმალონის მჟავის  მიელინის  შემადგენლობში შემავალი  ქარვის  მჟავად  გარდაქმნისათვის,  პროპიონმჟავის   უტილიზაციისათვის.  აუცილებელია  ნორმალური  სისხლწარმოქმნისათვის - ხელს  უწყობს  ერითროციტების  მომწიფწბას.  ხელს  უწყობს  ერითროციტებში  სულფჰიდრილური  ჯგუფების  შემცველი  შენაერთების  დაგროვებას,რაც  ზრდის  მათ  ტოლერანტობას  ჰემოლიზის  მიმართ.  ახდენს სისხლის  შედედების  აქტივობის  გაზრდას.  ამცირებს  ქოლესტერინის  კონცენტრაციას  სისხლში.  ზრდის  ქსოვილთა  რეგენერაციის  უნარს. ნიკოტინამიდი: (ვიტ pp,  ვიტ.B3)  - სტრუქტურით  ახლოსაა ნიკოტინის  მჟავასთან.  წარმოადგენს  კოდეჰიდროგენაზის  -I(ნად)- ნიკოტინამიდადენინდინუკლეოტიდი  და (II  ნადფ) --ნიკოტინამიდადენინდინუკლეოტიდ- ფოსფატი)  რომლებიც  მონაწილეობენ  უჯრედის  ჟანგვა-აღდგენით  პროცესში  მნიშვნელოვან  კომპონენტს.  მონაწილეობს  ცხიმების,  პროტეინების ,  პურინების  მეტაბოლიზმში,   ქსოვილოვან  ცვლაში , გლიკოგენოლიზმში.  არ ავლენს  მნიშვნელოვან  სისხლძარღვების  გამაფართოებელ  მნიშვნელოვან  მოქმედებას,  მისი  გამოყენებისას  არ შეიმჩნევა  კანის  საფარველის  გაწითლება  და  სახეზე  სისხლის  „მოწოლა“ .  ავლენს  ალერგიის  საწინააღმდეგო  მოქმედებას. ტოკეფეროლის  აცეტატი  (ვიტ  E)-  ცხიმში  ხსნადი   ვიტამინია  რომლის  ფუნქცია  ბოლომდე არ არის  განსაძღვრული.  როგორც  ანტიოქსიდანტი,  ამუხრუჭებს  თავისუფალი  რადიკალების  წარმოქმნას  , ხელს  უშლის  უჯრედული  და სუბუჯრედული  მემბრანების  დამაზიანებელი  ზეჟანგების  წარმოქმნას,  რააც  დიდი  მნიშვნელობა  აქვს  ორგანიზმის  განვითარებისათვის  ,  ნერვული    და  კუნთური  სისტემის  ნორმალური    ფუქციისათვის.  სელესთან  ერთად    ამუხრუჭებს    უჯერი  ცხიმოვანი  მჟავების  (  მიკროსომული სისტემის  ელექტრონების  გადამტანი  ნაწილი)  დაჟანგვას  ხელს  უშლის  ერითროციტების  ჰემოლიზს. წარმოადგენს  ზოგიერთი  ფერმენტული  სისტემის  კოფაქტორს. ჩვენება;  ქრონიკული  ჰეპატიტი, ღვიძლის  ციროზი; ღვიძლის  უჯრედების  ნეკროზი; სხვადასხვა ეტიოლოგიის  ღვიძლის  ცხიმოვანი  დეგენერაციის  (მათ  შორის  შაქრიანი  დიაბეტის    დროს) ღვიძლის  ტოქსიკური დაზიანებები; ორსულთა  ტოქსიკოზი; პრე- და პოსტოპერაციული მკურნალობა, განსაკუთრებით ჰეპატობილიალურ  უბანზე; ფსორიაზი  (როგორც დამხმარე  თერაპია) რადიაციული  სინდრომი; სიმსივნის  საწინააღმდეგო  თერაპიასთან  კომპლექსში. დოზირების რეჟიმი: შიგნით, 2  კაფსულა  დღეში  2-3 ჯერ,  ჭამის  დროს; უკუჩვენება   ჰიპერმგრძნობელობა  პრეპარატის  კომპონენტებზე; გვერდითი  ეფექტები   იშვიათად,  დისკომფორტი ეპიგასტრიუმში, დიარეა. ორსულობა  და ლაქტაცია ესსელ  ფორტეს  ჩვენებით  გამოყენება  შესაძლებელია  ორსულობის  დროს.  ლაქტაციის  პერიოდში  პრეპარატის  გამოყენების  შესახებ  მონაცემები  არ  მოიპოვება. შეფუთვა 3-10  კაფსულა შენახვის  პირობები ინახება  არაუმეტეს  25 C  ტემპერატურაზე ბავშვებისათვის  მიუწვდომელ  ადგილას. ვარგისიანობის  ვადა 2  წელი აფთიაქიდან  გაცემის  წესი ურეცეპტოდ
დაამატე შესადარებლად
მარტივი ნახვა
დაამატე სურვილების სიაში

ესპა 10მგ N28 ტაბ

ვრცლად
მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული   ფარმაკოლოგიური თვისებები: ესციტალოპრამი- ციტალოპრამის S-ენანთიომერი, სეროტონინის(5HT) უკუმიტაცების მძლავრი სელექტიური ინჰიბიტორია.  მისი ანტიდეპრესიული მექნიზმი დაკავშირებულია ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში სეროტონინერგული აქტივობის პოტენცირებასთან: ესციტალოპამი უკავშირდება სეროტონინის ტრანსპორტერის ( SERT) როგორც პირველად (ორთოსტერულ) ცენტრს,  ასევე მის ალოსტერულ ცენტრს. სეროტონინის ტრანსპორტერის ალოსტერული მოდულაცია აძლიერებს ესციტალოპრამის შეკავშირებას მის ორთოსტერულ ცენტრთან, რასც განაპირობებს სეროტონინის უკუმიტაცების თითქმის  სრულ ინჰიბირებას. [1] სეროტონინის უკუმიტაცებისი ნჰიბირება იწვევს სინაფსურ ნაპრალში სეროტონინის კონცენტრაციის ზრდას, პოსტსინაფსურ რეცეპტორულ უბნებზე მისი მოქმედების გაძლიერებასა და პროლონგირებას. ესციტალოპრამი პრაქტიკულად არ ურთიერთქმედებს სეროტონინის 5-HT1A, 5-HT2-დადოფამინის D1დაD2, ადრენერგულα1-, α2-, დაβ, ჰისტამინურ Н1, მუსკარინულ, ბენზოდიაზეპინურ და ოპიოიდურ რეცეპტორებთან.. ესციტალოპრამი ასევე არ უკავშირდება ან თითქმის არ უკავშირდება Na+, K+, CI+ და Ca++ არხებს. ესციტალოპამი ციტალოპრამის R-ენანთიომერთან შედარებით 100-ჯერ უფროეფექტურია, 5-HT უკუმიტაცების და 5-HT ნეირონულიაგზნებადობის დონის ინჰიბირების მიხედვით. ფარმაკოკინეტიკა ესცატილოპრამის ორალური ბიოშეღწევადობა დაახლოებით 100%-ია და მის აბსორბციაზე საკვები არ ახდენს გავლენას. კონცენტრაციის პიკი პლაზმაში მიიღწევა 4 საათში. ისევე როგორც რაცემიული ციტალოპრამის შემთხვევაში, ესციტალოპრამის ძირითადი მეტაბოლიტების ცილებთან კავშირის მაჩვენებელი 70%-ზე ნაკლებია. ესციტალოპრამი მეტაბოლიზდება ღვიძლში დემეთილციტალოპრამად და დიდემეთილციტალოპრამად. ორივე მეტაბოლიტი ფარმაკოლოგიურად აქტიურია. შეუცვლელი ესციტალოპრამი არის დომინანტური სტრუქტურა პლაზმაში. მას ახასიათებს ხაზოვანი კინეტიკა. პლაზმაში სტაბილური კონცენტრაცია მიიღწევა დაახლოებით ერთ კვირაში. პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 30 საათს და კლირენსი არის დაახლოებით 0.6ლ/წთ. გამოყოფა უმთავრესად ხორციელდება შარდით და განავლით. მიღებული დოზის უმეტესი ნაწილი გამოიყოფა შარდში მისი მეტაბოლიტების სახით. ჩვენება: - ნებისმიერი სიმძიმის დეპრესიული ეპიზოდები - დიდი დეპრესიული აშლილობა - პანიკური აშლილობა აგორაფობიით ან მის გარეშე - სოციალური შფოთვითი აშლილობა. - გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა - ობსესურ-კომპულსური დარღვევები მიღების წესები და დოზები: პრეპარატის მიღება ხდება დღეში ერთხელ, მისი მიღება შეიძლება დღის ნებისმიერ დროს საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად. არ არის დადგენილი მისი უსაფრთხოება 20 მგ-ზე მაღალი დღიური დოზის მიღების შემთხვევაში. დიდი დეპრესიული აშლილობა: ჩვეულებრივ იღებენ 10 მგ დღეში ერთხელ, დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 20 მგ-მდე პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროებისა და დეპრესიის სიმძიმის შესაბამისად ანტიდეპრესიული ეფექტი ჩვეულებრივ 2-4 კვირაში მიიღწევა. ანტიდეპრესანტებით მკურნალობა სიმპტომურია, ამიტომ პრეპარატი რეციდივების საპროფილაქტიკოდ 6 ან მეტი თვის განმავლობაში უნდა იქნას გამოყენებული. შფოთვითი აშლილობა აგორაფობიით და აგორაფობიის გარეშე:  ესციტალოპრამით მკურნალობა იწყება 5 მგ-ით დღეში პირველი კვირის განმავლობაში და როგორც წესი იზრდება 10 მგ -მდე დღეში. მოგვიანებით დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 20 მგ-მდე დღეში პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროებისა შესაბამისად. მაქსიმალური ეფექტი მიიღწევა 3 თვეში. მკურნალობა გრძელდება რამდენიმე თვე. სოციალური შფოთვითი აშლილობა (სოციალური ფობია): ჩვეულებრივ ინიშნება 10 მგ დღეში. სიმპტომთა შესამსუბუქებლად საჭიროა 2-4 კვირიანი მკურნალობის პერიოდი. პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით შეიძლება დოზის შემცირება 5 მგ-მდე ან გაზრდა მაქსიმალურ რეკომენდებულ დოზამდე-20 მგ. სოციალური შფოთვითი აშლილობა არის ქრონიკული დაავადება და რეკომენდებულია 12 კვირიანი მკურნალობის შემდეგ შეფასდეს პაციენტის პასუხი. რეციდივების საპროფილაქტიკოდ 6 ან მეტი თვის განმავლობაში უნდა იქნას გამოყენებული. მკურნალობის ეფექტურობა უნდა გადაისინჯოს რეგულარული დროის ინტერვალებით. სოციალური შფოთვითი აშლილობა არის სპეციფიური დარღვევის კარგად განსაზღვრული დიაგნოსტიკური ტერმინოლოგია და არ უნდა ავურიოთ ჰიპერთიმიაში. პრეპარატით მკურნალობა ინიშნება მხოლოდ მაშინ თუ დაავადება მნიშვნელოვან ზეგავლენას ახდენს პროფესიულ და სოციალურ მოღვაწეობაზე. გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა: ჩვეულებრივ ინიშნება 10 მგ (20 წვეთი) დღეში. პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით შეიძლება დოზის გაზრდა მაქსიმუმადე-20 მგ (40 წვეთი). გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა არის ქრონიკულად მიმდინარე დაავადება და რეკომენდებულია ხანგრძლივი მკურნალობა რეციდივის პრევენციის მიზნით. ობსესურ-კომპულსური დარღვევა: საწყისი დოზაა 10მგ დღეში ერთხელ.  პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით დოზა შესაძლოა გაიზარდოს მაქსიმუმ 20მგ-მდე დღეში. ვინაიდან  მოცემული დაავადება ქრონიკულია,  პაციენტების მკურნლობა უნდა მოხდეს სათანადო პერიოდის განმავლობაში, ვიდრე არ მოხდება სიმპტომების გაქრობა. მკურნალობის წარმატება და დოზა უნდა შეფასდეს რეგულარულად. ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წლის ასაკის ზევით): რეკომენდებული ჩვეულებრივი დოზის ნახევარის გამოყენება (ანუ სულ 5 მგ დღეში) და უფრო დაბალი მაქსიმალური დოზის გამოყენება (10 მგ დღეში). თირკმლის უკმარისობა: დოზის რეგულირება არ არის აუცილებელი მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის თირკმლის უკმარისობის დროს. არ არსებობს ინფორმაცია თირკმლის ფუნქციის მძიმე უკმარისობის დროს. (კრეატინინის კლირენსი < 30მლ/წუთში). ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა: მკურნალობის პირველი ორი კვირის განმავლობაში რეკომენდებულია 5 მგ საწყისი დოზა. შემდეგ დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 10 მგ-მდე პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით. პაციენტები CYP2C19 –ს არასაკამარისი მეტაბოლიზმით: იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ CYP2C19 –ს დაქვეითებული მეტაბოლიზმი, მკურნალობის პირველი ორი კვირის განმავლობაში რეკომენდებულია 5 მგ საწყისი დოზა. შემდეგ დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 10 მგ-მდე  პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით. მკურნალობის შეწყვეტა: აბსტინენციის შესაძლო რეაქციების პრევენციის მიზნით მკურნალობის დასრულებისას პრეპარატის დოზის კლება უნდა მოხდეს თანდათანობით 1-2 კვირის განმავლობაში. უკუჩვენება: • მომატებული მგრძნობელობა ესციტალოპრამის ან სხვა ნებისმიერი ინგრედიენტის მიმართ. • 18 წლამდე ასაკი • პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია მონოამინოოქსიდაზას (მაო) ინჰიბიტორებთან ერთად გვერდითი მოვლენები: არასასურველი გვერდითი ეფექტები ესპას გამოყენების დროს მსუბუქია და დროებით ხასიათს ატარებს. ისინი გვხვდება მკურნალობის დაწყებიდან პირველი 1-2 კვირის განმავლობაში და ჩვეულებრივ მცირდება დეპრესიული მდგომარეობის გაუმჯობესებისთანავე. განსაკუთრებული  მითითებები: ესციტალოპრამი შეიძლება დაინიშნოს მაო-ს ინჰიბიტორებით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ 14 დღეში და A-ტიპის მაოს- ინჰიბიტორის მოკლობემიდის თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ მინიმუმ 1 დღეში. უნდა გავიდეს მინიმუმ 7 დღე ესციტალოპრამით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ და მხოლოდ ამის შემდეგაა შესაძლებელი არასელექტიური მაო-ს ინჰიბიტორებით მკურნალობის დაწყება. ორსულობა და ლაქტაცია: ესციტალოპრამის უსაფრთხოება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში უცნობია. პრეპარატი დედის რძეში ძალიან დაბალი კონცენტრაციით აღწევს. ამ მიზეზით პრეპარატის გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში არ არის რეკომენდებული, თუ კლინიკური სარგებლიანობა არ აღემატება პოტენციურ რისკს. გულყრები:  პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს ყველა პაციენტში, რომელსაც განუვითარდა კრუნჩხვა. SSRI- ები არ გამოიყენება არასტაბილური ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში, ხოლო კონტროლირებულ ეპილეფსიურ პაციენტებში მხოლოდ საგულდაგულო მონიტორინგის ფონზე შეიძლება SSRI -ის მიღება. დიაბეტი: სეროტონონის უკუმიტაცების სელექტიური ინჰიბიტორებით მკურნალობამ შეიძლება შეცვალოს გლიკემიური კონტროლი დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში და საჭირო გახდეს ინსულინის ან/და ორალური ჰიპოგლიკემიური პრეპარატის დოზის კორექცია.
დაამატე შესადარებლად
მარტივი ნახვა
დაამატე სურვილების სიაში

ვეფოქსანი 3000მგ პაკეტი N2

ვრცლად
მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული   1. სამედიცინო პროდუქტის სახელწოდება ვეფოქსანი 3გ გრანულების შემცველი პაკეტი.   2. თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა აქტიური ნივთიერება: 5631 გ ფოსფომიცინი ტრომეტამოლი რომელიც არის 3 გ ფოსფომიცინის ექვივალენტური დამხმარე ნივთიერებები: შაქარი 2,205გრ ნატრიუმის საქარინი             0,116 გ დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილეთ პარაგრაფი 6.1.   3. ფარმაცევტული ფორმა პაკეტი. თეთრი ფხვნილი.   4. კლინიკური მახასიათებლები 4.1. თერაპიული ჩვენებები ვეფოქსანი ნაჩვენებია ქვედა საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებიც გამოწვეულია ფოსფომიცინის მიმართ მგრძნობიარე პათოგენებით. ის გამოიყენება საშარდე გზების ინფექციების, მათ შორის, ქვედა საშარდე გზების ინფექციების დიაგნოსტიკური და ქირურგიული ჩარევების პროფილაქტიკისთვის, ზრდასრულ მამაკაცებსა და ქალებში. 4.2. დოზირება და გამოყენების წესი დოზირება/ მიღების სიხშირე და ხანგრძლივობა: ვეფოქსანი გამოიყენება ერთჯერადი დოზის (3გ) სახით საშარდე სისტემის გაურთულებელი ინფექციების დროს. ვეფოქსანის რეკომენდებული პროფილაქტიკური დოზაა 2 პაკეტი (2-ჯერ 3 გ) საშარდე გზების ინფექციების, მათ შორის ქვედა საშარდე გზების ინფექციების დიაგნოსტიკური და ქირურგიული ჩარევების დაწყებამდე,  ზრდასრულ მამაკაცებსა და ქალებში. პირველი დოზა უნდა იქნას მიღებული ოპერაციამდე 3 საათით ადრე, ხოლო მეორე დოზა ოპერაციიდან 24 საათის შემდეგ. მიღების მეთოდი ვეფოქსანის შიგთავსი იხსნება ოთახის ტემპერატურის ერთ ჭიქა წყალში შერევით და ხდება მისი დაუყოვნებლივ მიღება. ვეფოქსანი უნდა მიიღოთ უზმოზე (ჭამიდან 2-3 საათის შემდეგ). სასურველია გამოიყენოთ ღამით ძილის წინ და შარდის ბუშტის დაცლის შემდეგ.   დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ თირკმლის უკმარისობა პრეპარატი არ უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი ღვიძლის უკმარისობა ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის დოზის სპეციალური კორექტირება არ არის საჭირო. პედიატრიული პოპულაცია ფოსფომიცინის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არის ჩატარებული კლინიკური კვლევა ფოსფომიცინის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესახებ 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში. გერიატრიული პოპულაცია გერიატრიულ პოპულაციაში მკურნალობა არის იგივე რაც რეკომენდებულია მოზრდილებში.   4.3. უკუჩვენებები ვეფოქსანის გამოყენება უკუნაჩვენებია შემდეგ სიტუაციებში:
  • თუ გაქვთ მომატებული მგრძნობელობა ფოსფომიცინის ან ვეფოქსანის რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
  • 10 მლ/წთ-ზე ნაკლები კრეატინინის კლირენსის შემთხვევაში, თირკმლის მძიმე უკმარისობით და ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში.
  • პაციენტებმა ფრუქტოზას მემკვიდრეობითი აუტანლობით, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით ან საქაროზა-იზომალტაზას უკმარისობით არ უნდა გამოიყენონ ეს პრეპარატი.
4.4. განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას ფოსფომიცინით თერაპიის დროს შეიძლება განვითარდეს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის, ანაფილაქსია და ანაფილაქსიური შოკი და შეიძლება აღმოჩნდეს სიცოცხლისათვის საშიში (იხ. პარაგრაფი 4.8). თუ აღინიშნა ეს რეაქციები, აღარ უნდა მოხდეს ფოსფომიცინის ხელახლა გამოყენება და საჭიროა შესაბამისი სამედიცინო მკურნალობა. ანტიბიოტიკებით გამოწვეული დიარეა დაფიქსირდა თითქმის ყველა ანტიბაქტერიული აგენტის, მათ შორის ფოსფომიცინის ტრომეტამოლის გამოყენებისას და მისი სიმძიმე შეიძლება განსხვავდებოდეს მსუბუქი დიარეიდან ფატალურ კოლიტამდე. დიარეა, რომელიც განვითარდება ვეფოქსანით მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ (მათ შორის კვირების განმავლობაში მკურნალობის შემდეგ) შეიძლება მიუთითებდეს Clostridium difficile-ით გამოწვეულ დიარეაზე (CDID), განსაკუთრებით თუ არის მიმდინარეობს მძიმედ, არის ქრონიკული და/ან სისხლის თანხლებით. ამიტომ მნიშვნელოვანია ამ დიაგნოზის გათვალისწინება მძიმე დიარეის მქონე პაციენტებში ვეფოქსანით მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ. თუ არსებობს ეჭვი CDID-ზე ან დადასტურებულია CDID-ის დიაგნოზი, უნდა დაიწყოს შესაბამისი მკურნალობა დაუყოვნებლივ (იხ. პარაგრაფი 4.8). პერისტალტიკის საწინააღმდეგო პრეპარატები უკუნაჩვენებია ამ კლინიკურ სიტუაციაში. თირკმლის უკმარისობა: თუ კრეატინინის კლირენსი აღემატება 10 მლ/წთ, ფოსფომიცინის კონცენტრაცია შარდში რჩება ეფექტური ჩვეულებრივი დოზის მიღებიდან 48 საათის განმავლობაში.
  • დიაბეტით დაავადებულების ან დიეტაზე მყოფი პაციენტებისთვის გასათვალისწინებელია, რომ ვეფოქსანის ყოველი პაკეტი შეიცავს 2,205 გ შაქარს.
  • არ არის რეკომენდებული მისი გამოყენება ზედა საშარდე გზების ინფექციების დროს, როგორიცაა ნეფრიტი, პიელონეფრიტი.
გაფრთხილება შაქართან დაკავშირებით: ფრუქტოზას იშვიათი მემკვიდრეობითი აუტანლობის, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციის ან საქრაზა-იზომალტაზას უკმარისობის მქონე პაციენტებმა არ უნდა გამოიყენონ ეს პრეპარატი.   გაფრთხილება ნატრიუმთან დაკავშირებით: ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 1 მმოლზე ნაკლებ (23 მგ) ნატრიუმს თითო დოზაზე; ამ დოზის ნატრიუმის გამო გვერდითი მოვლენები მოსალოდნელი არ არის.   4.5. სხვა სამკურნალო პროდუქტებთან ურთიერთქმედება და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები არ შეიძლება მეტოკლოპრამიდთან ერთდროული გამოყენება, რადგან ამან შესაძლოა შეამციროს შრატში და შარდში კონცენტრაცია. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მოტორიკის გამაძლიერებელ პრეპარატებთან ერთად მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ეფექტურობის გაზრდა. საკვებთან ერთად მიღებამ შეიძლება შეაფერხოს ვეფოქსანის აქტიური ნივთიერების შეწოვა, რაც იწვევს პლაზმის პიკური დონის და შარდის კონცენტრაციის უმნიშვნელო დაქვეითებას. ამ მიზეზით, სასურველია წამლის მიღება უზმოზე ან ჭამიდან 2-3 საათის შემდეგ. კონკრეტული პრობლემები დაფიქსირდა საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების (INR) ცვლილებებში პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ანტიბიოტიკებს, ბევრ შემთხვევაში K ანტივიტამინის ანტაგონისტების გაზრდილი აქტივობა. მძიმე ინფექცია ან ანთება, ასაკი და ჯანმრთელობის ზოგადი მდგომარეობის გაუარესება რისკ-ფაქტორების ფარგლებშია. ამ პირობებში ძნელია იმის დადგენა, თუ რით არის გამოწვეული INR ცვლილება, ინფექციური დაავადებით თუ მისი მკურნალობით. თუმცა, ანტიბიოტიკების ზოგიერთი კლასი ამ ეფექტს უფრო ხშირად ავლენს, კერძოდ, ფტორქინოლონები, მაკროლიდები, ციკლინები, კოტრიმოქსაზოლი და ზოგიერთი ცეფალოსპორინი. დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ ურთიერთქმედების კვლევა კონკრეტული პოპულაციისთვის არ არის აღწერილი. პედიატრიული პოპულაცია პედიატრიულ პოპულაციაში ურთიერთქმედების კვლევები არ არის აღწერილი. 4.6. ორსულობა და ლაქტაცია ზოგადი რეკომენდაცია ორსულობის კატეგორია: B რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები / ჩასახვის კონტროლი (კონტრაცეფცია) ფოსფომიცინის გავლენა კონტრაცეფციის მეთოდებზე არ არის ცნობილი. ორსულობა ფოსფომიცინის კლინიკური მონაცემები ორსულობაზე ზემოქმედების შესახებ არ არის ცნობილი. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა რაიმე პირდაპირი ან არაპირდაპირი მავნე ზემოქმედება ორსულობაზე/ემბრიონულ/ნაყოფის განვითარებაზე/დაბადებაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე. ამჟამად, ერთჯერადი დოზით ანტიბაქტერიული მკურნალობა არ არის შესაფერისი საშარდე სისტემის ინფექციების მკურნალობისთვის ორსულ ქალებში. მაგრამ ფოსფომიცინ ტრომეტამოლზე ცხოველებში ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. არსებობს დიდი რაოდენობით მონაცემები ორსულობის დროს ფოსფომიცინის ეფექტურობის შესახებ. არსებობს ზომიერი მონაცემები ორსულთა უსაფრთხოების შესახებ და არ მიუთითებს ფოსფომიცინის მალფორმაციის ან ფეტო/ნეონატალური ტოქსიკურობის რაიმე ნიშანზე. თუ ვეფოქსანი მიიჩნევა საჭიროდ, შეიძლება შეფასდეს ორსულობის დროს მისი გამოყენება. შეზღუდული რაოდენობით ორსულობზე ზემოქმედების მონაცემები არ მიუთითებს იმაზე, რომ ფოსფომიცინი უარყოფით გავლენას ახდენს ორსულობაზე ან ნაყოფის/ახალშობილი ბავშვის ჯანმრთელობაზე. მნიშვნელოვანი ეპიდემიოლოგიური მონაცემები დღემდე არ მოიპოვება. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები არ მიუთითებს იმაზე, რომ ისინი პირდაპირ ან ირიბად საზიანოა ორსულობასთან/ემბრიონულ/ნაყოფის განვითარებასთან/დაბადებასთან ან მშობიარობის შემდგომ განვითარებასთან დაკავშირებით (იხ. ნაწილი 5.3). საჭიროა სიფრთხილე პრეპარატის მიცემისას ორსულებისთვის. ძუძუთი კვება ერთჯერადი ინექციის შემდეგ ფოსფომიცინი გადადის დედის რძეში მცირე დოზებით. თუმცა, ერთჯერადი პერორალური დოზის შემდეგ, ფოსფომიცინი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ლაქტაციის პერიოდში.   რეპროდუქცია/ნაყოფიერება ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში ნაყოფიერებაზე ზეგავლენა არ დაფიქსირებულა. არ არსებობს მონაცემები ადამიანებზე გავლენის შესახებ. 4.7. გავლენა ავტომიბილის მართვასა და მექანიზმების გამოყენებაზე არანაირი კონკრეტული სამუშაო არ ჩატარებულა ვეფოქსანის ეფექტზე ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების გამოყენებისას. თუმცა, პაციენტები ინფორმირებულნი უნდა იყვნენ, რომ  აღინიშნა თავბრუსხვევა. ამან შეიძლება გავლენა მოახდინოს ზოგიერთი პაციენტის უნარზე ავტომანქანის მართვისა და მექანიზმის გამოყენებისას. 4.8. გვერდითი მოვლენები ფოსფომიცინის ტრომეტამოლის ერთჯერადი მიღების შემდეგ, ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები ვითარდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ, უპირველეს ყოვლისა, დიარეის სახით. ეს მოვლენები ჩვეულებრივ თვითშემზღუდველი და სპონტანურია. ვეფოქსანი ჩვეულებრივ კარგად გადაიტანება. კლინიკური კვლევებისა და პოსტმარკეტინგული ზედამხედველობის კვლევებიდან მიღებული შედეგების მიხედვით, არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია ცხრილებში შემდეგი სისტემებისა და მათი სიხშირის მიხედვით. სიხშირეები განისაზღვრება, როგორც: ძალიან ხშირი (≥1 / 10); ხშირი (≥1 / 100, <1/10); არახშირი (≥1 / 1000, <1/100); იშვიათი (≥1 / 10.000, ინფექციები და ინვაზიები ხშირი: ვულვოვაგინიტი. იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები უცნობი: ანაფილაქსიური რეაქციები მოიცავს ანაფილაქსოიდურ რეაქციებს, ჰიპერმგრძნობელობას. ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები ხშირი: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა. არახშირი: პარესთეზია. გულის მხრივ დარღვევები იშვიათი: ტაქიკარდია. სისხლძარღვთა მხრივ დარღვევები უცნობი: ჰიპოტენზია. სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის მხრივ დარღვევები უცნობი: ასთმა. კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები ხშირი: დიარეა, გულისრევა, დისპეფსია. არახშირი: ღებინება, მუცლის ტკივილი. უცნობია: ანტიბიოტიკებით გამოწვეული დიარეა (იხ. ნაწილი 4.4). კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები არახშირი: გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ქავილი. უცნობი: ანგიონევროზული შეშუპება. ზოგადი დარღვევები და დარღვევები გამოყენების უბანზე არახშირი: დაღლილობა. 4.9. დოზის გადაჭარბება პერორალური ფოსფომიცინის დოზის გადაჭარბების გამოცდილება შეზღუდულია. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ფოსფომიცინის გადაჭარბებულ დოზებს, ნაჩვენებია წონასწორობის და სმენის დაქვეითება, მეტალის გემო, გემოს დაკარგვა. ფოსფომიცინის პარენტერალური გამოყენებისას დაფიქსირდა ჰიპოტონია, ძილიანობა, ელექტროლიტური დარღვევები, თრომბოციტოპენია და ჰიპოპროტრომბინემიის შემთხვევები. ვეფოქსანი წარმოდგენილია ერთჯერადი პაკეტის შეფუთვაში. ამ მიზეზით, დოზის გადაჭარბების რისკი მოხსნილია. მიუხედავად ამისა, დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს სიმპტომური და დამხმარე მკურნალობა. რეკომენდებულია რეჰიდრატაცია, პრეპარატის შარდით გამოყოფის ხელშეწყობის მიზნით.   5. ფარმაკოლოგიური თვისებები 5.1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: სისტემური ანტიბაქტერიული საშუალებები (სხვა ანტიბაქტერიული საშუალებები). ათქ კოდი: J01XX01. ვეფოქსანი შეიცავს ფოსფომიცინს [მონო (2-ამონიუმ-2-ჰიდროქსიმეთილ-1,3-პროპანედიოლი) (2ღ-ცის)-(3-მეთილოქსირანილი)-ფოსფონატს], ფოსფონური მჟავას წარმოებული, ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკი, რომელიც გამოიყენება საშარდე გზების ინფექციების სამკურნალოდ. ის აჩვენებს ფოსფომიცინის აქტივობას ბაქტერიული უჯრედის კედლის სინთეზის პირველ ფაზაში. როგორც ფოსფოენოლპირუვატის ტკივილგამაყუჩებელი საშუალება, ის აინჰიბირებს ფერმენტ ფოსფოენოლპირუვატ ტრანსფერაზას; ამრიგად, შეუქცევადად ბლოკავს ურიდინ დიფოსფატ-N-აცეტილგლუკოზამინის კონდენსაციას p-ენოლპირუვატით, ბაქტერიული უჯრედის კედლის სინთეზის ერთ-ერთი პირველი ეტაპით. მას ასევე შეუძლია შეამციროს ბაქტერიული ადჰეზია შარდის ბუშტის ლორწოვან გარსზე, რაც განმეორებითი ინფექციებისადმი მიდრეკილ ფაქტორს წარმოადგენს. მოქმედების მექანიზმს არ წარმოადგენს ჯვარედინი რეზისტენტობა სხვა ანტიბიოტიკების მიმართ და სინერგიზმი სხვა ანტიბიოტიკების კლასების მიმართ, როგორიცაა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკები. ფოსფომიცინი ტრომეტამოლი ეფექტურია მრავალი გრამუარყოფითი და გრამდადებითი ბაქტერიების წინააღმდეგ, როგორიცაა E. coli, Citrobacter spp., Klebsiella spp., Proteus spp., Serratia spp., P. aeruginosa და Enterococcus faecalis, რომლებიც ხშირად იზოლირებულია საშარდე სისტემის ინფექციებში. ინ ვიტრო რეზისტენტობა ხდება მუტაციების სახით ქრომატინის გენებში glpT და uHP, შესაბამისად, რომლებიც აკონტროლებენ L-ალფა-გლიცეროფოსფატის და ჰექსოზა ფოსფატის გადაცემას. 5.2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები ზოგადი თვისებები აბსორბცია პერორალური მიღების შემდეგ ფოსფომიცინი კარგად შეიწოვება ნაწლავებიდან და აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის დაახლოებით 50%. საკვები ანელებს შეწოვას, მაგრამ არ მოქმედებს შარდის კონცენტრაციაზე. განაწილება ფოსფომიცინი ნაწილდება თირკმელებში, შარდის ბუშტის კედელში, პროსტატისა და სათესლე ბუშტუკებში. პერორალური მიღების შემდეგ, ფოსფომიცინის ინჰიბიტორის მინიმალურ კონცენტრაციაზე (MIC) უფრო მაღალი მუდმივი კონცენტრაცია მიღებულ იქნა  24-48 საათის განმავლობაში. ფოსფომიცინი არ უკავშირდება პლაზმის ცილებს და გადის პლაცენტურ ბარიერში. ბიოტრანსფორმაცია საკმარისი მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი. ელიმინაცია ფოსფომიცინი გამოიყოფა გლომერულური ფილტრაციით უცვლელი სახით, ძირითადად თირკმელებით (დოზის 40-50% აღმოჩნდა შარდში) და უფრო ნაკლები (დოზის 18-28%) ფეკალური ექსკრეციით, რომლის ნახევარგამოყოფის პერიოდია დაახლოებით 4 საათი. შრატში მეორე პიკი პრეპარატის მიღებიდან 6 და 10 საათის შემდეგ, სავარაუდოდ მეტყველებს იმაზე, რომ პრეპარატი ექვემდებარება ენტეროჰეპატურ ცირკულაციას. ფოსფომიცინის ფარმაკოკინეტიკური თვისებები ასაკთან ან ორსულობასთან ერთად არ იცვლება. პრეპარატი გროვდება თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში; ნაჩვენები იყო წრფივი კავშირი ფოსფომიცინის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრებსა და გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარეს შორის. წრფივობა / არაწრფივობა ფოსფომიცინის ფარმაკოკინეტიკა 2-4 გრამი დოზებისას არ არის დამოკიდებული დოზაზე. 5.3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები მწვავე ტოქსიკურობის კვლევებში, ერთჯერადი პერორალური დოზა 5000 მგ/კგ კარგად გადაიტანებოდა როგორც თაგვებში, ასევე ვირთხებში და 2000 მგ/კგ ერთჯერადი დოზა არ იწვევდა რაიმე ცვლილებას კურდღლებსა და ძაღლებში. პერორალური განმეორებითი დოზის კვლევებმა აჩვენა, რომ დოზები, რომლებიც არ არის აქტიური მკურნალობის 4 კვირის შემდეგ კატებსა და ვირთხებში, არის 100-დან 200 მგ/კგ-მდე, შესაბამისად. გენოტოქსიკურობის კვლევებმა აჩვენა, რომ ფოსფომიცინს არ გააჩნია მუტაგენური პოტენციალი. რეპროდუქციული და განვითარების ტოქსიკურობის კვლევებმა არ გამოავლინა რაიმე ტერატოგენული ეფექტი, პერი- და პოსტნატალური ტოქსიკურობა ან მოულოდნელი ეფექტი ნაყოფიერებაზე.   6. ფარმაცევტული მახასიათებლები 6.1. დამხმარე ნივთიერებების სია შაქარი ნატრიუმის საქარინი აეროსილი 200 ფორთოხლის არომატი მანდარინის არომატი 6.2. შეუთავსებლობები არ არის 6.3. მოქმედების ვადა 24 თვე 6.4. შენახვის პირობები შეინახეთ ოთახის ტემპერატურაზე არაუმეტეს 250C-ზე. 6.5. კონტეინერის ტიპი და შიგთავსი მოთავსებულია პე / ალუმინის / გარსიანი ქაღალდის 1 და 2 პაკეტიანი მუყაოს კოლოფში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად. 6.6. გამოყენების და უტილიზაციის ინსტრუქციები გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის წესების“ შესაბამისად.
დაამატე შესადარებლად
მარტივი ნახვა
დაამატე სურვილების სიაში

კაპრიფლოქსი 500მგ ტაბ N7

ვრცლად
მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული მიიღება პერორალურად. * პრეპარატის ნივთიერება: 512.46 მგ ლევოფლოქსაცინის ნახევარჰიდრატი ექვივალენტური 500მგ ლევოფლოქსაცინის, მათ შორის გარსით დაფარულ ტაბლეტში. * დამხმარე ნივთიერებები: ცელულოზა მიკროკრისტალური (E460), ჰიდროქსიპროპილმეთილ ცელულოზა (E464), კროსპოვიდონი, სილიციუმი, კოლოიდური უწყლო (E551), მაგნიუმის სტეარატი (E572), პოლივინილის სპირტი , ტალკი (E553b), ტიტანის დიოქსიდი (E171), პოლიეთილენ გლიკოლი (E1521), ლეციტინი (სოიო) (E322), რკინის ყვითელი ოქსიდი (E172), რკინის წითელი ოქსიდი (E172). ფრთხილად წაიკითხეთ ფურცელი-ჩანართი პრეპარატის გამოყენებამდე. ის შეიცავს თქვენთვის მნიშვნელოვან ინფორმაციას. * შეინახეთ ფურცელი-ჩანართი. შესაძლებელია მისი წაკითხვა კვლავ დაგჭირდეთ. * დამატებითი კითხვების შემთხვევაში, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. * აღნიშნული პრეპარატი გამოწერილია თქვენთვის. არ გადასცეთ ის სხვებს. * მოცემული პრეპარატის გამოყენებისას, ექიმთან ან ჰოსპიტალში ვიზიტის დროს, აცნობეთ ექიმს, რომ იღებთ მოცემულ პრეპარატს. * დაიცავით მოცემულ ფურცელ-ჩანართში მითითებული დირექტივები. არ გამოიყენოთ უფრო მაღალი ან დაბალი დოზა, ვიდრე თქვენთვისაა რეკომენდებული. აღნიშნულ ფურცელ-ჩანართში: 1. რა არის კაპრიფლოქსი და რისთვის გამოიყენება ის 2. რა უნდა იცოდეთ კაპრიფლოქსის მიღებამდე 3. როგორ უნდა მიიღოთ კაპრიფლოქსი 4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები 5. როგორ უნდა შეინახოთ კაპრიფლოქსი სათაურები მოცემულია. 1. რა არის კაპრიფლოქსი და რისთვის გამოიყენება ის კაპრიფლოქსის ტაბლეტები მიიღება პერორალურად. მოცემულია 7 გარსით დაფარული ტაბლეტი ყუთში, თითოეული შეიცავს 500გ ლევოფლოქსაცინს. ტაბლეტები გაყოფილია ხაზით დოზის ადვილად კორექციისთვის. კაპრიფლოქსი არის ანტიბიოტიკი, რომელიც ეფექტურია ბაქტერიის მიმართ. ის მიეკუთვნება ანტიბიოტიკების ჯგუფს, სახელად ფტორქინოლონები. იგი ხელს უშლის ბაქტერიის ზრდას და რეპროდუქციას და შლის მას. კაპრიფლოქსი გამოიყენება ინფექციების მკურნალობაში, რომელიც გამოწვეულია მოცემული პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე ბაქტერიებით. ექიმმა შეიძლება დაგინიშნოთ კაპრიფლოქსი, ვინაიდან გაქვთ რომელიმე შემდეგი მდგომარეობა: * სახის ძვლებში ჰაერით შევსებული სივრცეების მწვავე ანთება, გამოწვეული ბაქტერიებით (სინუსიტი) * ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება * საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია * თირკმლის და საშარდე გზების გართულებული იფნექციები, მათ შორის საშარდე გზების და თირკმელების (პიელონეფრიტი) *პროსტატის ინფექცია * კანის და რბილი ქსოვილების ინფექციები: აბსცესი, ცელულიტი, იმპეტიგო (თანდაყოლილი, ზედაპირული, მიკრობული ინფექცია კანის), პიოდემა (კანის პიოგენური ინფექცია) და კანის და კანის დანამატების ინფექციები გართულებების გარეშე, გამოწვეული ჭრილობის დაინფიცირებით * ციმბირის წყლულის მიმართ ექსპოზიცია ჰაერწვეთოვანი გზით. 2. რა უნდა იცოდეთ კაპრიფლოქსის გამოყენებამდე არ გამოიყენოთ კაპრიფლოქსი შემდეგ მდგომარეობებში * თუ ხართ ალერგიული ლევოფლოქსაცინის ან პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ ან ფტორქინოლონების ჯგუფის სხვა ანტიბიოტიკების მიმართ (მოქსიფლოქსაცინი, ციპროფლოქსაცინი, ოფლოქსაცინი), ალერიგული სიმპტომები: ქავილი, ყლაპვის ან სუნთქვის პრობლემები ტუჩების, სახის, ყელის ან ენის შეშუპება. * თუ გაქვთ ეპილეფსია, * თუ გაქვთ მყესების (სახსრებსა და კუნთებს შორის ) დაჭიმულობა (ტენდონიტი) ქინოლონური ჯგუფის ანტიბიოტიკების გამოყენების გამო, * თუ ხართ ორსულად* თუ ხართ ლაქტაციის პერიოდში* ბავშვებში და მოზარდებში დაუშვებელია მისი გამოყენება ბავშვებში, როსულობის და ლაქტაციის დროს. კაპრიფლოქსი გამოიყენეთ განსაკუთრებული სიფრთხილით შემდეგ მდგომარეობებში: * თუ გაქვთ ფილტვის ძალიან მწვავე ინფექცია ან მწვავე ჰოსპიტალური ინფექცია (სხვა ანტიბიოტიკის გამოყენება შეიძლება მეტად იყოს შესაბამისი), * თუ გაქვთ ცენტრალური ნერვული სისტემის დარღვევა და გაქვთ უნებლიე სპაზმების კრუნჩხვები , * თუ გაქვთ ტვინის დაზიანება ინსულტის ან ტვინის სხვა დაზიანების გამო, * სისხლიანი ენტერიტის, თხიერი დიარეას დროს გამოწვეული ანტიბიოტიკის ხანგრძლივი მიღებით: მწვავე, მდგრადი და/ან სისხლიანი დიარეას დროს კაპრიფლოქსით მკურნალობისას ან მის შემდეგ, კაპრიფლოქსით მკურნალობა უნდა დაუყოვნებლივ შეწყდეს და დაინიშნოს შემანარჩუნებელი და/ან სპეციფიური მკურნალობა დაუყოვნებლივ. აცნობეთ ექიმს დაუყოვნებლივ. ექიმმა შეიძლება დაგინიშნოთ თქვენთვის შესაფერისი მკურნალობა. * ტკივილის, სიწითლის, მოძრაობის შეზღუდვა მყესებში, რაც იწვევს ანთებას და გაწყვეტას ხანდაზმულებში, კორტიკოსტეროიდების გამოყენებისას, იზრდება მყესების გაწყვეტის რისკი. ექიმმა შეიძლება ჩაგიტაროთ სათანადო გამოკვლევა. თუ გაქვთ თიკრმლის უკმარისობა: ექიმმა შეიძლება მოახდინოს დოზის კორექცია, * იშვიათად, შეინიშნება სინათლის მიმართ მგრძნობელობა პაციენტებში ლევოფლოქსაცინის მიღებისას. კაპრიფლოქსის მიღების დროს ან მისი მიღების შეწყვეტიდან 48 სთ განმავლობაში დაუშვებელია მზის პირდაპირ სხივებზე და ხელოვნურ ულტრაიისფერი გამოსხივების მიმართ ექსპოზიცია, როგორიცაა სოლარიუმი. * სუპერინფექცია (მეორადი ინფექციის განვითარება დასუსტებულ ორგანიზმში ინფექციის გამო): სვხა ანტიბიოტიკების მსგავსად, ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს არარეზისტენტული ორგანიზმების ზრდა. ექიმმა შეიძლება ჩაგიტაროთ სათანადო მონიტორინგი ამის პრევენციისთვის. სუპერინფექციის განვითარებისას, გამოიყენებს მკურნალობის შესაბამის მეთოდებს. * თუ გავქთ QT ინტრევალის გახანგრძლივება (მდგომარეობა, რომელიც იწვევს სერიოზულ არითმიას გულზე და უეცარ სიკვდილს): QT ინტერვალის გახანგეძლივება ძალიან იშვიათად შეინიშნებოდა პაციენტებში ფტორქინიოლების მიღებისას, მათ შორის ლევოფლოქსაცინის. სიფრთხილეა საჭირო შემდეგი სახის რისკ -ჯგუფებში: - თუ ხართ ხანდაზმული პაციენტი (>65 წლის) ან ხართ ქალი - თუ ოდესმე გქონიათ ღვიძლის პრობლემა, - თუ იღებთ კორტიკოსტეროიდებს, - არანამკურნალები ელექტროლიტების დისბალანსი  (მაგ. კალიუმის და მაგნიუმის დაბალი დონეების სისხლში), - თანდაყოლილი QT სინდრომი (მდგომარეობა, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული არითმია გულზე და უეცარი სიკვდილი), - გულის მდგომარეობა (გულის უკმარისობა, გულის შეტევის ისტორია, გულის ნელი ცემა), - პრეპარატების ერთდროული მიღება, ცნობილი როგორც QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელი (მაგ. კლასი IA და III რითმის მარეგულირებელი პრეპარატები, ზოგიერთი დეპრესიის საწინააღმდეგო პრეპარატი, მაკროლიდური ჯგუფის ანტიბიოტიკები და ანტიფსიქოზურები), * თუ გაქვთ ფერმენტის თანდაყოლილი დეფიციტი, როგორიცაა გლუკოზა-6-ფოსფატის დეჰიდროგენაზა, * ჰიპოგლიკემია (სისხლში შაქრის შემცირებული დონე) და ჰიპერგლიკემია (სისხლში შაქრის მომატებული დონეები): თუ გაქვთ დიაბეტი და იღებთ ინსულინს ან პერორალურად მისაღებ პრეპარატებს, სისხლში შაქრის დონე შეიძლება დაეცეს და განვითარდეს კომა ან სისხლში შაქრის დონე შეიძლება გაიზარდოს ამის გამო (ექიმმა შეიძლება შეგიმოწმოთ სისხლში შაქრის დონე რეგულარულად), * თუ გაქვთ პერიფერული ნეიროპათია (ნერვებთან დაკავშირებული პრობლემები - მგრძნობელობის დაკარგვა), * მიასთენიის გამწვავება (კუნთების სისუსტე): ფტორქინოლონებს აქვთ მოქმედება, რაც ხელს უშლის ნერვ-კუნთოვან გადაცემას და შეიძლება გაამწვავონ კ უნთების სისუსტე მიასთენიით დაავადებულ პაციენტებში. მიასთენიით დაავადებულ პაციენტებში ფტორქინოლონების გამოყენება, ფილტვის უკმარისობა, რაც საჭიროებს ვენტილირებას და პოსტმარკეტინგული სერიოზული გვერდითი მოვლენები, მათ შორის სიკვდილი ასოცირდებოდა ფტორქინოლონებთან. მიასთენიით დავადებულ პაციენტებში დაუშვებელია ფტორქინოლონების მიღება. * ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები: მწვავე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები შეიძლება შეინიშნებოდეს პირველი დოზის მიღების შემდგ, რაც იშვიათად პოტენციურად ლეტალურია (სახის და ყელის შეშუპება). დაუყოვნებლივ შეწყვიტეთ მკურნალობა და მიმართეთ ექიმს გადაუდებელი დახმარებისთვის. * მწვავე დაავადებები კანზე წყლულებით: კაპრიფლოქსს შეუძლია გამოიწვიოს კანის მწვავე რეაქციები , როგორიცაა სტევენს-ჯონსონის სინდრომი (სისხლიანი წყლულები კანზე და თვალებში, ანთება შეშუპებით და სიწითლით) და ტოქსიური ეპიდერმული ნეკროლიზი (სერიოზული დაავადება, რაც იწვევს კანის დაწყლულებას). ასეთ შემთხვევაში, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს მკურანლობის გაგრძელებამდე. * სუიციდური ფიქრები და საშიში საქციელი ძალიან იშვიათად შესაძლებელია ლევოფლოქსაცინის ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ. ასეთ შემთხვევაში ექიმმა შეიძლება შეგიწყვიტოთ მკურნალობა და დაგინიშნოთ სთანადო მკურნალობა. * თუ გაქვთ ფიზიოლოგიური დარღვევები ან ფსიქოზური დარღვევების ისტორია, გამოიყენეთ კაპრიფლოქსი სიფრთხილით * დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს თუ განვითარდება მადის დაქვეითება, სიყვითლე, მუქი შარდი, ქავილი ან მგრძნობელობა მუცელზე მკურნალობის დროს. ექიმმა შეიძლება შეწყვიტოს მკურნალობა და დანიშნოს შესაფერისი მკურანლობა. კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს თუ ასეთი გაფრთხილებები თქვენ გეხებათ, თუნდაც წარსულში. კაპრიფლოქსის გამოყენება საკვებთან და სასმელთან ერთად კაპრიფლოქსის აბსორბცია არ ირღვევა საკვებით. შეიძლება მიიღოთ ტაბლეტი ჭამამდე ან ჭამის შემდეგ ექიმის მიერ რეკომენდებული რაოდენობით. თუ გჭირდებათ მაგნიუმის, ალუმინის, რკინის ან თუთიის შემცველი პრეპარატების მიღება, როგორიცაა ანტაციდები, რაც აკონტროლებს კუჭის მჟავიანობას ან სუკრალფატის, რომელიც გამოიყენება კუჭის წყლულის ან რეფლუქსისთვის ან დიდანოზინს (დიდანოზისნის ფორმულა რომელსაც აქვს ბუფერული ნივთიერებები მოიცავს მაგნიუმს ან ალუმინს მხოლოდ), კაპრიფლოქსი მიიღეთ ორი საათით ადრე მკურნალობამდე ან მკურნალობის შემდეგ, ვინაიდან მოცემულ პროდუქტებს შეუძლიათ დაარღვიონ კაპრიფლოქსის აბსორბცია). ორსულობა კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს პრეპარტის მიღებამდე. არ არსებობს საკმარისი ინფორმაცია ლევოფლოქსაცინის გამოყენების შესახებ ორსულებში. ადამიანებში პოტენციური რისკი უცნობია. კაპრიფლოქსის მიღება დაუშვებელია ორსულებში, ვინაიდან მონაცემები არასაკმარისია და ექსპერიმენტულ კვლევებში ფტორქინოლონების გამოყენებით ნაჩვენებია წონის მატარებელი ხრტილის დაზიანების რისკი განვითარებად ორგანიზმებში. დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, თუ შენიშნავთ რომ ხართ ორსულად მკურნალობის დროს. ლაქტაცია კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს პრეპარატის გამოყენებამდე. არასაკმარისი/შეზღუდული ინფორმაცია არსებობს ლევოფლოქსაცინის ექსკრეციის შესახებ ადამიანის ან ცხოველის რძეში. ფსიქოქიმიური და მოქმედი ფარმაკოდინამიკური/ტოქსიკოლოგიური მონაცემების გამო ლევოფლოქსაცინის ექსკრეციის შესახებ რძეში, შეუძლებელია გამოირიცხოს ჩვილებში რისკი. კაპრიფლოქსის მიღება დაუშვებელია ლაქტაციის პერიოდში, ვინაიდან ნაჩვენებია ექსპერიმენტულ კვლევებში ფტორქინოლონების გამოყენებით, რომ არსებობს წონამატარებელი ხრტილის დაზიანების რისკი განვითარებად ორგანიზმებში . ავტოტრანსპროტის და მექანიზმების მართვა. კაპრიფლოქსის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები როგორიცაა ძილიანობა/თავრუსხვევა, მხედველობის დარღვევა. ლეთარგია, რამაც შეიძლება იმოქმედოს პაციენტის კონცენტრაციასა და პასუხის უნარზე. მსგავსი უნარების შესუსტებამ შეიძლება გამოიწვიოს რისკი მდგომარეობებში, რაც საჭიროებს განსაკუთრებულ ყურადღებას, როგორიცაა ავტოტრანსპორტის და მექანიზმების მართვა. მნიშვნელოვანი ინფორმაცია კაპრიფლოქსის ზოგიერთი დამხმარე ნივთიერების შესახებ კაპრიფლოქსი შეიცავს სოიოს ზეთს. თუ გაქვთ ალერგია მიწის თხილის ან სოიოს მიმართ, არ გამოიყენოთ მოცემული პრეპარატი. გამოყენება სხვა პრეპრატებთან ერთად - თეოფილინი, პრეპარატი, რომელიც ახდენს ბრონქების დილატაციას სუნთქვის გასაადვილებლად: კაპრიფლოქსთან ერთად გამოყენებისას მცირდება კრუნჩხვების ზღურბლი თავის ტვინში. - ფენბუფენის, კეტოპროფენის, იბუპროფენის, ასპირინის და ინდომეტაცინის ან მსგავსი არასტეროიდეული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატის გამოყენებისას კაპრიფლოქსთან ერთად, მცირდება ტვინში კრუნჩხვების ზღურბლი. - პოდაგრაში გამოყენებული პრობენეციდი ან ციმეტიდინი კუჭის წყლულის დროს: კაპრიფლოქსის ექსკრეცია ორგანიზმიდან მცირდება. - სუკრალფატი (კუჭის წყლულის დროს) ამცირებს კაპრიფლოქსის აბსორბციას. ციკლოსპორინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი, რომელიც არის იმუნიტეტის დამთრგუნველი პრეპარატი, შეიძლება გაიზარდოს. - K ვიტამინის ანტაგონისტები სისხლის კოაგულაციის პრევენციისთვის (მაგ. ვარფარინი) (მისი ეფექტი შეიძლება გაიზარდოს, შესაძლებელია სისხლდენის რისკი). ექიმმა შეიძლება ჩაგიტაროთ სისხლის კოაგულაციის ტესტები. * გულშზე QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელი პრეპარატები (შეიძლება გამოწივიოს გულის სერიოზული არითმიები) * კლასი I ანტიარითმიული საშუალებები (ქინიდინი) და კლასი III ანტიარითმიული საშუალებები (ამიოდარონი) * დეპრესიის საწინააღმდეგო ზოგიერთი პრეპარატი (ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები) (მაგ. ამიტრიპტილინი, იმიპრამინი) * მაკროლიდები (ანტიბიოტიკების ჯგუფი) (ერითრომიცინი, აზითრომიცინი, კლარითრომიცინი) * ანტიფსიქოზური საშუალებები (გონებრივი დაავადების დროს) - კორტიკოსტეროიდები (გამოიყენება ასთმის და ანთების დროს) - შარდის ანალიზში, რომელიც ტარდება ოპიატებზე (ძლიერი ტკივილგამაყუჩებელი), შეიძლება გამოიწვიოს ცრუ დადებითი შედეგები, კაპრიფლოქსის მიღებისას. სხვა პრეპარატები: დიგოქსინი, გლიბენკლამიდი, რანიტიდინი არ ცვლიან კაპრიფლოქსის ეფექტს. აცნობეთ ექიმს ან ფარმაცევტს თუ იღებთ ან ბოლო დროს იღებდით რეცეპტურულ ან არარეცეპტურულ პრეპარატს. 3. როგორ გამოვიყენოთ კაპრიფლოქსი ინსტრუქციები სათანადო გამოყენების და დოზის/დოზირების ინტერვალების შესახებ: ექიმი გაცნობებთ როგორ და რა დოზებით უნდა გამოიყენოთ პრეპარატი. კაპრიფლოქსი გამოიყენება მოზრდილებში. კაპრიფლოქსი ინიშნება დღეში ორჯერ ან ერთხელ. დოზირება დამოკიდებულია ინფექციის ტიპსა და სიმწვავეზე და გამომწვევი ბაქტერიის მგრძნობელობაზე. კაპრიფლოქსის მიღება რეკომენდებულია შემდეგი დოზებით:
შემდეგი მდგომარეობების სამკურნალოდ დღიური დოზა  ინექციის სიმწვავის მიხედვით) მკურნალობის პერიოდი
მწვავე სინუსიტი (ჰაერით სავსე სივრცეების ანთება სახის ძვლებში) 500 მგ დღეში ერთხელ 10-14 დღე
 ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება (ბრონქების ანთება ) 250 მგ - 500 მგ დღეში ერთხელ 7-10 დღე
საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია 500 მგ დღეში ერთხელ ან ორჯერ 7-14 დღე
პიელონეფრიტი (საშარდე გზების და თირკმელების ანეთება)         500 მგ დღეში ერთხელ 7-10 დღე
საშარდე გზების გართულებული ინფექციები 500 მგ დღეში ერთხელ 7-14 დღე
კანის და რბილი ქსოვილის ინფექციები 250 მგ დღეში ერთხელ ან 500მგ  დღეში ერთხელ ან ორჯერ 7-14 დღე
ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი  (პროსტატის ანთება) 500 მგ დღეში ერთხელ 28 დღე
ჰაერ-წვეთოვანი გზით ციმბირული წყლულთის მიმართ ექსპოზიცია 500 მგ დღეში ერთხელ 8 კვირა
მკურნალობის პერიოდი დამოკიდებულია დაავადების მიმდინარეობაზე (იხ. ცხრილი ზემოთ). ზოგადად ყველა ანტიბიოტიკის მსგავსად, კაპრიფლოქსის გამოყენება უნდა გაგრძელდეს 48-72 სთ პაციენტში ცხელების შემცირების შემდეგ და მას შემდეგ, რაც მიღებულია ინფექციის განკურნების შესახებ დასტური. მიღების გზა და მეთოდი კაპრიფლოქსის ტაბლეტები მიიღება პერორალურად. გადაყლაპეთ სითხის სათანადო რაოდენობის მიყოლებით გარსით დაფარული ტაბლეტის გატეხვის გარეშე. ტაბლეტი შეგიძლიათ გადატეხოთ გამყოფ ხაზზე დოზის კორექციისთვის. კაპრიფლოქსის გამოყენება შეგიძლიათ საკვებთან ერთად ან ორ კვებას შორის შუალედში. კაპრიფლოქსის გამოყენება უნდა მოხდეს რკინის მარილების, ანტაციდების ან სუკრალფატის მიღებამდე ერთი საათით ადრე ან შემდეგ, ვინაიდან მისი აბსორბცია შეიძლება შემცირდეს. მზის სხივებისგან დაცვა დაუშვებელია მზის პირდაპირ სხივებზე ექსპოზიცია პრეპარატის გამოყენების დროს. კანი შეიძლება მეტად იყოს მგრძნობიარე მზის მიმართ და გამოიწვიოს დამწვრობა, ჩხვლეტის შეგრძნება ან წყლულების გაჩენა. გამოიყენეთ მზისგან დამცავი მაღალი დაცვის დონით. მზეზე ყოფნისას, დაიხურეთ ქუდი და ატარეთ ისეთი ტანსაცმელი, რომელიც დაფარავს მკლავებს და ფეხებს. მოერიდეთ გარუჯვას. სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფი: გამოყენება პედიატრიაში: კაპრიფლოქსი უკუნაჩვენებია ბავშვებსა და მოზარდებში. გამოყენება გერიატრიაში: არ არსებობს კაპრიფლოქსის დოზის კორექციის საჭიროება ხანდაზმულებში თუ არ არსებობს თირკმლის უკმარისობა. განსაკუთრებული გამოყენების მდგომარეობა: თირკმლის უკმარისობა: თირკმლის უკმარისობისას, ექიმმა შეიძლება შეამციროს კაპრიფლოქსის დოზა და ჩაატაროს სათანადო მონიტორინგი. დოზირება პაციენტებში ≤ 50 მლ/წთ კრეატინინის კლირენსით (ინფექციის სიმწვავის მიხედვით) განისაზღვრება ექიმის მიერ. ღვიძლის უკმარისობა: ღვიძლის უკმარისობის შემთხვევაში, არ არსებობს კაპრიფლოქსის დოზის კორექციის საჭიროება. ექიმი შეგატყობინებთ კაპრიფლოქსის თერაპიის ხანგრძლივობას. არ შეწყვიტოთ მკურნალობა ექიმთან კონსულტაციის გარეშე. თუ გაქვთ შთაბეჭდილება, რომ კაპრიფლოქსის ეფქტი ძალიან ძლიერი ან სუსტია, აცნობეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. თუ გამოიყენებთ საჭიროზე მეტი რაოდენობის კაპრიფლოქსს თუ მიიღებთ საჭიროზე მეტი რაოდენობის კაპრიფლოქსს, აცნოეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. ჭარბი დოზირების სიმპტომები არის ცენტრალური ნერვული სისტემის სიმპტომები, როგორიცაა დაბნეულობა, ძილიანობა და უნებლიე კონვულსიები კუნთებში, ეკგ-ზე QT გახანგრძლივება და გულისრევა. თუ დაგავიწყდათ კაპრიფლოქსის მიღება დოზის  გამოტოვებისას, მიიღეთ დავიწყებული დოზა როგორც კი გაგახსენდებათ. დაუშვებელია ორმაგი დოზის მიღება გამოტოვებულის სანაცვლოდ. შესაძლო ეფექტები კაპრიფლოქსის მიღების შეწყვეტის შემდეგ. არ შეწყვიტოთ კაპრიფლოქსით მკურნალობა ექიმთან კონსულტაციის გარეშე, დაავადების სიმპტომები შეიძლება ხელახლა გაჩნდეს და განვითარდეს რეზისტენტობა ბაქტერიის მიმართ. 4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები სხვა პრეპარატების მსგავსად, შეიძლება შეინიშნებოდეს გვერდითი ეფექტები ინდივიდებში, რომლებიც მგრძნობიარენი არიან კაპრიფლოქსის რომელიმე ნივთიერების მიმართ. შეწყვიტეთ კაპრიფლოქსის მიღება თუ განვითარდება ქვემოთ მოცემული მდგომარეობა და აცნობეთ ექიმს ან მიმართეთ უახლოეს ჰოსპიტალს დაუყოვნებლივ: იშვიათი (შეიძლება შეინიშნებოდეს <1/10000 პაციენტში): * კანზე ფართოდ გავრცელებული ქავილი გამონაყარით და ტუჩების, სახის, ყელის ან ენის შეშუპება სუნთქვის ან ყლაპვის გართულება (ჰიპერმგრძნობელობა- ანაფილაქსია) უცნობი: * სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, მულტიფორმული ერითემა (კანზე და თვალებში სისხლისნი წყლულები, ანთება შეშუპებით და სიწითლე), ტოქსიური ეპიდერმული ნეკროლიზი (სერიოზული დაავადება რომელიც იწვევს კანის დაწყლულებას) ყველა ზემოთ ჩამოთვლილი არის სერიოზული  გევრდითი ეფექტები. რომელიმე მათგანის განვითარება ნიშნავს რომ გაქვთ სერიოზული ალერგია კაპრიფლოქსის მიამართ. რომელიმე შემდეგი სიმპტომის განვითარების შემთხვევაში აცნობეთ ექიმს ან მიმართეთ უახლოეს ჰოსპიტალს დაუყოვნებლივ: იშვიათი (<1/1000, მაგრამ შეიძლება ეფექტები შეინიშნებოდეს >1/1000 პაციენტში) * მყესების ტკივილი და ანთება. აქილევსის მყესი არის ყველაზე ხშირად დაზიანებული მყესი. ზოგიერთ შემთხვევაში, შეიძლება განვითარდეს მყესის გაწყვეტა. * კუნთებში უნებლიე კრუნჩხვები (კონვულსიები) უცნობი: * მადის დაკარგვა, თვალის კაკლის და კანის გაყვითლება, შარდის გამუქება, ქავილი, მუცლის მგრძნობელობა. ეს შეიძლება იყოს ღვიძლის პრობლემების სიმპტომი, რაც შეიძლება ზოგჯერ იყოს ფატალური.* მიასთენიის გამწვავება (კუნთები სისუსტის ტიპი)* არითმია, პალპიტაციები * ცხელება, ჩხვლეტა, ტკივილი ან დაბუჟება. ეს შეიძლება იყოს ნეიროპათიის სიმპტომები. * კუჭის ძლიერი ტკივილი, როოგრიცაა სპაზმები და მაღალი ტემპერატურა მდგრადი, ძლიერი, სისხლიანი დიარეით. ეს შეიძლება იყოს ნაწლავის სერიოზული პრობლემების სიმპტომები. * სახსრების და კუნთების გაწყვეტა, სახსრების ანთება მოცემული ეფექტები სერიოზულია. შეიძლებ საჭიროებდეს გადაუდებელ სამედიცინო ჩარევას. სერიოზული გვერდითი ეფექტები ძალიან იშვიათია. თუ შენიშნავთ რომელიმე შემდეგი სახის მოვლენას, აცნობეთ ექიმს: ხშირი (შეიძლება შეინიშნებოდეს 1/10- პაციენტში): *გულისრევა, ღებინება, დიარეა* სისხლძარღვებში ღვიძლის ზოგიერთი ფერმენტის მომატება* თავის ტკივილი, ძილიანობა* უძილობა არახშირი (ეფექტები შეიძლება შეინიშნებოდეს 1/100 პაციენტში): * სოკოვანი ინფექციები, სხვა მიკრობების რეზისტენტობის განვითარება* ქავილი და გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ძლიერი ოფლიანობა* კუჭის ტკივილი, მოუნელებლობა, მადის დაქვეითება, აირები, ყაბზობა* თავბრუსხვევა (ვერტიგო)* შფოთვა, დაბნეულობა, გაღიზიანებადობა* ძილიანობა, კანკალი, გემოს შეგრძნების დაკარგვა* ქოშინი (დისპნოე)* ტკივილი სახსრებში ან კუნთებში* მოულოდნელი შედეგები შეიძლება შეინიშნებოდეს სისხლის ანალიზებში ღვიძლის და თირკმლის პრობლემის გამო (იზრდება ბილირუბინი, კრეატინინი). მცირდება სისხლის თეთრი ურჯრედების რაოდენობა (ლეიკოპენია). * ძლიერი დაღლილობა იშვიათი (ეფექტები შეიძლება შეინიშნებოდეს 1/1000 პაციენტში): * სისხლში შაქრის შემცირება, მდგომარეობა მნიშვნელოვანია დიაბეტიკებში და შეიძლება გამოწივიოს კომა. გონებრივი დაავადება, მოუსვენრობა, დეპრესია, რასაც შეიძლება თან ახლდეს მხედველობის და სმენის ჰალუცინაციები, პარანოია* უჩვეულო სიზმრები, ღამის კოშმარები* მხედველობის პრობლემები, მათ შორის მხედველობის ბუნდოვანება* ტინიტუსი* კუნთების სისუსტე. მოცემული სიტუაცია მნიშვნელოვანია მიასთენიით დაავადებულებში (იშვიათი მდგომარეობა ნერვულ სისტემასთან დაკავშირებით). * დაბალი არტერიული წნევა* სწრაფი გულსიცემა, პალპიტაციები * ადვილად სისლხდენა ან სისხლჩაქცევა სისხლში თრომბოციტების შემცირების გამო (თრომბოციტოპენია) * სისხლის თეთრი უჯრედების შემცირება (ნეიტროპენია) * ცხელება * თირკმლის ფუნქციის ცვლილება და თირკმლის უკმარისობვა თირკმლის ალერგიული რეაქციების გამო, როგორიცაა ინტერსტიციული ნეფრიტი ძალიან იშვიათი (ეფექტები შეიძლება შეინიშნებოდა 1/10000 პაციენტში): * პორფირიის შეტევები (იშვიათი მეტაბოლური დაავადება) უცნობი: * კომა სისხლში შაქრის დაბალი შემცველობის გამო* სისხლში შაქრის შემცველობის მომატება * თვითდაზიანება, მათ შორის სუიციდური ფიქრები და სუიციდის მცდელობა * გემოს შეგრძნების დაკარგვა* ყნოსვის დარღვევა, მათ შორის ყნოსვის შეგრძნების დაკარგვა * გულის წასვლა (სინკოპე), ბენინგის ინტრაკრანიალური ჰიპერტენზია (წნევის მომატება თავში) * სმენის დარღვევა, სმენის დაკარგვა* მხედველობის გარდამავალი დაკარგვა * კანის მომატებული მგრძნობელობა მზის ან ულტრაიისფერი სიხვების მიმართ (სინათლის მიმართ მგრძნობელობა) * სისხლის უჯრედების შემცირება (პანციტოპენია) ან სისხლის წითელი უჯრედების შემცირება (ანემია) კანი შეიძლება გახდეს ფერმკრთალი და ყვითელი სისხლის წითელი უჯრედების დაიზანების გამო და შემცირდეს სისხლის ნებისმიერი უჯრედი. ცხელება, ყელი ს ტკივილი და ზოგადად ცუდად ყოფნა შეიძლება შეინიშნებოდეს. * პირის ღრუს ანთება (სტომატიტი) * შეიძლება განვითარდეს იმუნიტეტის ძლიერი პასუხი (ჰიპერმგრძნობელობა) * პრობლემები მოძრაობის და სიარულის დროს (დისკინეზია, ექსტრაპირამიდული დარღვევები) * პნევმონია ალერგიული რეაქციების გამო* ვენებში კოაგულაცია ალერგიული რეაქციების გამო * პანკრეასის ანთება (პანკრეატიტი)* ტკივილი (ზურგის, გლუმკერდის, მკლავების და ფეხების). ესენია კაპრიფლოქსის გვერდითი ეფექტები. გვერდითი ეფექტების შეტყობინება აცნობეთ ექიმს, ფარმაცევტს თუ განვითარდება ნებისმიერი გვერდითი ეფექტი, რაც არ არის მითითებული გამოყენების ინსტრუქციაში. ასევე შეატყობინეთ განვითარებული გვერდითი ეფექტის შესახებ თურქეთის ფარმაკოუსაფრთხოების ცენტრს (TUFAM) “წამლის გვერდითი ეფექტების შესახებ შეტყობინება”-ზე დაჭერით www.titck.gov.tr -ზე ან შეტყობინების ხაზზე 08003140008 დარეკვით. გვერდითი ეფექტების შეტყობინებით ხელს შეუწყობთ პრეპარატის უსაფრთხოების შესახებ მეტი ინფრომაციის მოპოვებას. გვერდითი ეფექტის განვითარებისას, რომელიც არ არის მითითებული გამოყენების ინსტრუქციაში, აცნობეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. 5. როგორ შევინახოთ კაპრიფლოქსი კაპრიფლოქსი შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას ორიგინალ შეფუთვაში. შეინახეთ ოთახის ტემპერატურაზე არაუმეტეს 25℃-ზე. გამოიყენეთ ვარგისობის ვადის მიხედვით. არ გამოიყენოთ კაპრიფლოქსი ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც მითითებულია შეფუთვაზე. პროდქტში და/ან შეფუთვაზე წუნის შემთხვევაში, არ გამოიყენოთ კაპრიფლოქსი. არ გადააგდოთ ვადაგასული ან გამოუყენებელი პრეპარატები! გადაეცით ისინი შეგროვებით სისტემას, რომელიც დადგენილია ურბანიზმის და განვითარების სამინისტროს მიერ. გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით.
დაამატე შესადარებლად
მარტივი ნახვა
დაამატე სურვილების სიაში

კოქსიბეტი 90მგ ტაბ N10

ვრცლად
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული   შემადგენლობა: აქტიური ნივთიერებაა ეტორიკოქსიბი. ჩვენება: ეტორიკოქსიბი ამცირებს სახსრებისა და კუნთების ტკივილსა და შეშუპებას (ანთებას) 16 წლის და მეტი ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ოსტეოართრიტი, რევმატოიდული ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი და პოდაგრა; ეტორიკოქსიბი, ასევე, გამოიყენება ხანმოკლე მკურნლობის სახით სტომატოლოგიური ოპერაციის შემდეგ, ზომიერი ტკივილის დროს 16 წლის და მეტი ასაკის პაციენტებში. ოსტეოართრიტი არის სახსრების დაავადება. ის იწვევს ძვლების დამაბოლოებელი ხრტილების თანდათანობით დაშლას, რაც თავის მხრივ იწვევს შეშუპებას (ანთებას), ტკივილს, დაჭიმულობას, გაშეშებას და მოძრაობის შეზღუდვას. რევმატოიდული ართრიტი არის სახსრების ხანგრძლივი ანთებითი დაავადება, რომელიც იწვევს ტკივილს, გაშეშებას, შეშუპებას და დაზიანებული სახსრების მოძრაობის თანდათანობით დაკარგვას. მან ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ორგანიზმის სხვადასხვა ნაწილების ანთება. პოდაგრა არის დაავადება, რომელიც იწვევს სახსრების ანთების უეცარ, რეციდიულ შეტევებს, რომელსაც თან ახლავს ძლიერი ტკივილი და სიწითლე. მაანკილოზებელი სპონდილიტი არის ხერხემლისა და მსხვილი სახსრების ანთებითი დავადება.   უკუჩვენება:ორსულობა, ლაქტაცია. თუ პაციენტი ალერგიულია ეტორიკოქსიბის ან პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი სხვა რომელიმე ინგრედიენტის მიმართ; თუ პაციენტი ალერგიულია არასტეორიდული ანთების საწინააღმდეგო მედიკამენტების, მათ შორის ასპირინისა და COX-2 ინჰიბიტორების, მიმართ; თუ პაციენტს აღენიშნება კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის რეციდიული წყლული ან სისხლდენა; თუ პაცინტს აღენიშნება ღვიძლის მძიმე დაავადება; თირკმელების მძიმე დაავადება; თუ პაციენტი არის ან შეიძლება იყოს ორსულად ან ლაქტაციის პერიოდში; თუ პაციენტი 16 წელზე ნაკლები ასაკისაა; თუ პაციენტს აღენიშნება ნაწლავების ანთებითი დაავადება, როგორიცაა კრონის დაავადება, წყლულოვანი კოლიტი ან კოლიტი; თუ პაციენტს აღენიშნება მაღალი არტერიული წნევა, რომელიც არ კონტროლდება მკურნალობით (საჭიროა ექიმთან ან ექთანთან კონსულტაცია, არტერიული წნევა სათანადოდ არის თუ არა გაკონტროლებული); თუ პაციენტს დიაგნოსტირებული აქვს გულის დაავადებები, მათ შორის გულის უკმარისობა (საშუალო ან მძიმე ხარისხის), სტენოკარდია (მკერდის არეში ტკივილი); თუ პაციენტს გადატანილი აქვს მიოკარდიუმის ინფარქტი, გაკეთებული აქვს აორტო-კორონარული შუნტირება, აღენიშნება პერიფერიული არტერიული დაავადება (ქვედა კიდურების სისხლის მიმოქცევის დარღვევა არტერიების შევიწროვების ან ბლოკირების გამო); თუ პაციენტს გადატანილი აქვს ნებისმიერი ტიპის ინსულტი (მათ შორის ჰემორაგიული ან ტრანზიტორული იშეიმიური ინსულტი); ეტორიკოქსიბმა შეიძლება ოდნავ Gგაზარდოს მიოკარდიუმის ინფარქტის ან ინსულტის რისკი, ამიტომ მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული გულის პრობლემების ან ინსულტის ანამნეზის შემთხვევაში. მედიკამენტის მიღებამდე საჭიროა მკურნალ ექიმთან კონსულტაცია, თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ რომელიმე ზემოთ ჩამოთვლილი აღენიშნება მას.   მიღების წესი: მედიკამენტის მიღება ყოველთვის უნდა მოხდეს ზუსტად ექიმის დანიშნულების მიხედვით. გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა #3 რეცეპტით.
დაამატე შესადარებლად
მარტივი ნახვა
დაამატე სურვილების სიაში

ფლურანგი 150მგ კაფსულა N1

ვრცლად
მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული  

💊 რა არის ფლურანგი და რისთვის გამოიყენება?

  • შემადგენლობა: ეს არის სოკოს საწინააღმდეგო საშუალება, რომლის აქტიური ნივთიერებაა ფლუკონაზოლი (150 მგ).

  • დანიშნულება: გამოიყენება სოკოვანი ინფექციების სამკურნალოდ, ყველაზე ხშირად ისეთი ინფექციების დროს, რომლებსაც იწვევს სოკო „კანდიდა“ (მაგალითად: გენიტალური კანდიდოზი ქალებსა და მამაკაცებში).

📋 მიღების წესი და დოზირება

  • როგორ მივიღოთ: კაფსულა უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, წყლის მიყოლებით. მიღება შესაძლებელია როგორც ჭამამდე, ისე ჭამის შემდეგ.

  • დოზა: გენიტალური კანდიდოზის დროს, როგორც წესი, ინიშნება ერთჯერადი დოზა (1 კაფსულა).

  • შენიშვნა: ქრონიკული ან რთული შემთხვევების დროს მკურნალობის კურსს და ხანგრძლივობას განსაზღვრავს ექიმი.

⛔ არ მიიღოთ პრეპარატი, თუ:

  • გაქვთ ალერგია ფლუკონაზოლზე ან დამხმარე ნივთიერებებზე.

  • პარალელურად იღებთ ისეთ მედიკამენტებს, როგორიცაა: ტერფენადინი, ასტემიზოლი (ალერგიის დროს), ცისაპრიდი (კუჭ-ნაწლავისთვის), პიმოზიდი (შიზოფრენიის დროს) ან ქვინიდინი (გულის არითმიისთვის).

⚠️ განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო:

  • ჯანმრთელობის პრობლემები: თუ გაქვთ ღვიძლის ან თირკმლის დაავადებები, გულის პრობლემები (არითმია), ან ელექტროლიტური დისბალანსი.

  • ასაკი: 16 წლამდე მოზარდებში ინიშნება მხოლოდ ექიმის მეთვალყურეობით.

  • ორსულობა და ლაქტაცია: არ გამოიყენოთ ექიმის პირდაპირი დანიშნულების გარეშე.

  • ავტომობილის მართვა: შეიძლება გამოიწვიოს თავბრუსხვევა ან ძილიანობა, ამიტომ საჭესთან სიფრთხილეა საჭირო.

🔄 ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ფლურანგი რეაქციაში შედის ძალიან ბევრ მედიკამენტთან (მაგ.: სისხლის გამათხელებლები, დიაბეტის წამლები, წნევის მარეგულირებლები, ანტიბიოტიკები და ა.შ.).

რჩევა: ექიმს აუცილებლად ჩამოუთვალეთ ყველა ის წამალი, რომელსაც ამჟამად იღებთ.

🤢 გვერდითი მოვლენები

  • ხშირი: თავის ტკივილი, მუცლის ტკივილი, დიარეა, გულისრევა, გამონაყარი.

  • საყურადღებო: თუ შენიშნეთ სუნთქვის გაძნელება, სახის/ტუჩების შეშუპება ან კანის მძიმე დაზიანება, სასწრაფოდ შეწყვიტეთ მიღება და მიმართეთ ექიმს.

📦 შენახვის პირობები

  • ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

  • გაიცემა რეცეპტით (ფორმა N3).