ბიკომპლექსი 6მლ N10
მწარმოებელი ქვეყანა: იტალია
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
ბიკომპლექსი 6მლ N10
- ფარმაცევტული პროდუქტის დასახელება
ბიკომპლექსი, პერორალური ხსნარი.
- ხარისხობრივი და რაოდენობრივი და შემადგენლობა
ხსნარის ერთი 6 მლ ფლაკონი შეიცავს:
აქტიური ინგრედიენტები:
– ნიკოტინამიდი 10 მგ,
– რიბოფლავინი-5’-ფოსფატ ნატრიუმის მარილი 6.1 მგ,
– თიამინის ჰიდროქლორიდი 5 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები ცნობილი ეფექტით: საქაროზა, მეთილის პ-ჰიდროქსიბენზოატი, ეთანოლი.
თითოეული რეზერვუარ-თავსახურავი შეიცავს:
აქტიური ინგრედიენტები:
– ციანკობალამინი (ვიტ. B12) 1 მგ,
– კალციუმის ფოლინატის ჰიდრატი 0.5 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები ცნობილი ეფექტით: საქაროზა.
დამხმარე ნივთიერებების სრული სია იხილეთ 6.1. ნაწილში.
- ფარმაცევტული ფორმა
6 მლ ფლაკონი რეზერვუარ-თავსახურით პერორალური გამოყენებისათვის
- კლინიკური ჯგუფი
4.1 თერაპიული ჩვენებები
– ადიუვანტური საშუალება ტოქსიკურ-ინფექციური, ჰეპატიტის და ღვიძლის ფუნქციური უკმარისობის მკურნალობისას;
– ჰიპო- და ავიტამინოზი ანტიბიოტიკებით, ქიმიოთერაპიის და კიბოს საწინააღმდეგო მედიკამენტებით თერაპიის დროს;
– ანემიური სინდრომებით გამოწვეული B12 ვიტამინის და ფოლიუმის მჟავას დეფიციტი ორსულობის, მშობიარობის შემდგომ პერიოდში და ლაქტაციის დროს;
– გამოჯანმრთელების პერიოდი;
– პედიატრიაში შესაძლებელია გამოყენებულ იქნას ანემიური მდგომარეობის დროს განსაკუთრებით, თუ დაკავშირებულია მადის დაკარგვასთან (ანორექსია) და არასაკმარის ზრდასთან.
4.2 გამოყენების წესი და დოზირება
მოზრდილებში: ერთი ან ორი ფლაკონი დღეში, ექიმის დანიშნულების მიხედვით.
ბავშვებში: პროპორციულად შემცირებული დოზები, ექიმის დანიშნულების მიხედვით.
მიღების წესი
მოხსენით თავსახურავი, დააჭირეთ ზედა დგუშს, რაც გამოიწვევს სარეზერვუარო თავსახურავის შიგთავსის ჩამოვარდნას ქვემოთ არსებულ ხსნარში.
შეანჯღრიეთ რამდენიმე წუთის განმავლობაში და ფხვნილი გაიხსნება. ფლაკონის შიგთავსის დალევა შეიძლება პირდაპირ ან განზავებული, სურვილისამებრ, წყლით ან სხვა სითხეებით.
4.3 უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა ერთი ან მეტი კომპონენტის მიმართ.
4.4 განსაკუთრებული მითითებანი და გაფრთხილებები
არ არსებობს შეჩვევის, დამოკიდებულების ან სხვა რაიმე რისკი.
მიუხედავად იმისა, რომ აღნიშნული პრეპარატი შეიცავს ციანოკობალამინს (ვიტ. B12), მას არ შეუძლია შეცვალოს პარენტერალურად შეყვანილი ციანოკობალამინი პერნიციოზული ანემიის მკურნალობისას.
თუ ექიმმა გითხრათ, რომ გაქვთ აუტანლობა ზოგიერთი შაქრის მიმართ, მიმართეთ ექიმს სანამ ბიკომპლექსის მიღებას დაიწყებთ.
მნიშვნელოვანი ინფორმაცია ზოგიერთი დამხმარე ნივთიერების Author
ბიკომპლექსი შეიცავს საქაროზას
პაციენტებმა ფრუქტოზას იშვიათი აუტანლობის მემკვიდრეობითი პრობლემებით, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით ან საქაროზა იზომალტაზას უკმარისობით არ უნდა მიიღონ ეს წამალი.
ის შეიძლება საზიანო იყოს კბილებისთვის.
ბიკომპლექსი შეიცავს პ–ჰიდროქსიბენზოატებს
ბიკომპლექსი შეიცავს მეთილის პ-ჰიდროქსიბენზოატს, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები (შესაძლოა დაგვიანებული).
ბიკომპლექსი შეიცავს ნატრიუმს
ბიკომპლექსი შეიცავს 1 მმოლზე ნაკლებ (23 მგ) ნატრიუმს 6 მლ ფლაკონზე, ანუ არსებითად “არ შეიცავს ნატრიუმს”.
ბიკომპლექსი შეიცავს ეთანოლს
ეს პრეპარატი შეიცავს 27 მგ ალკოჰოლს (ეთანოლს, რომელიც შედის არტიშოკის თხევად ექსტრაქტში, მწარე ფორთოხლის თხევად ექსტრაქტში) ყოველ 6 მლ ფლაკონში. ეს რაოდენობა 1 მლ-ზე ნაკლები ლუდის ან 1 მლ ღვინის ეკვივალენტია.
ამ პრეპარატში შემავალ ალკოჰოლის მცირე რაოდენობას არ ექნება რაიმე შესამჩნევი ზეგავლენა.
4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ლიტერატურასა და კლინიკურ პრაქტიკაში ურთიერთქმედება არ აღინიშნება.
4.6 ორსულობა და ძუძუთი კვება
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდებში გამოყენება პრეპარატის მთავარი ჩვენებაა.
4.7 ავტომობილების და მექანიზმების მართვა
დღემდე არ დაფიქსირებულა ბიკომპლექსის არანაირი გავლენა სიფხიზლეზე, ამიტომ ის არ მოქმედებს ავტომობილის მართვაზე და მექანიზმებთან მუშაობაზე, რაც საჭიროებს სიფხიზლეს.
4.8 გვერდითი მოვლენები
პრეპარატმა აჩვენა ძალიან კარგი ამტანობა ორივე, როგორც კუჭ-ნაწლავის, ასევე ზოგად დონეზე.
მნიშვნელოვნად აღსაღნიშნავი გვერდითი მოვლენები არ დაფიქსირებულა.
კუჭის მხრივ აუტანლობის შესაძლებლობა ძალიან იშვიათია.
საეჭვო გვერდითი რეაქციების Author შეტყობინება
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება მნიშვნელოვანია პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ. ის იძლევა სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსზე მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის სპეციალისტებს სთხოვენ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ შეტყობინების ეროვნული სისტემის მეშვეობით მისამართზე:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
4.9 ჭარბი დოზირება
დღემდე, ადამიანებში ჭარბი დოზირებით გამოწვეულ ინტოქსიკაციის შესახებ გამოცდილება არ არსებობს. ბიკომპლექსის შემთხვევით თერაპიულზე მეტი დოზით მიღებისას, რეკომენდებულია მოწამვლის სამკურნალოდ რეკომენდებული ჩვეული სამედიცინო ღონისძიებების გატარება.
- ფარმაკოლოგიური თვისებები
5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები
5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
ფოლინის მჟავა
ფოლინის მჟავას შემცირებულ ფორმებს შორის ყველაზე სტაბილური ქიმიური პროფილის მიხედვით არის 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი (ფოლინის მჟავა), რომელსაც ლეიკოვორინი (ციტროვორის ფაქტორი) ეწოდება.
ფოლინის მჟავა შეიძლება გამოყენებულ იქნას ფოლიუმის საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად კომბინაციაში, რომლებიც გამოიყენება ბაქტერიული და პროტოზოული ინფექციების ქიმიოთერაპიისთვის და, შესაბამისად, ასევე ფოლიუმის დეფიციტის ყველა სინდრომისას, რომელიც გვხვდება კლინიკურ პირობებში, განსაკუთრებით ანემიებში.
რადიოაქტიური მკვლევარების მიერ ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი (ფოლინის მჟავა) შეიწოვება პლაზმაში მაქსიმალური აბსორბციით პერორალურად მიღებიდან დაახლოებით 60 წუთის შემდეგ.
ქრომატოგრაფიული კვლევის საფუძველზე, 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი მუდმივად გამოიყოფა შარდით 10-ფორმილის ან 5-, 10- მეთენილტეტრაჰიდროფოლატის სახით.
ასევე თირკმელებს გააჩნია ფოლიუმის სეკრეციის შერჩევითი კონტროლი, მიდრეკილნი არიან შეინარჩუნონ 5-მეთილტეტრაჰიდროფოლატი, ვიდრე 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატი. 5-ფორმილტეტრაჰიდროფოლატის თერაპიული მიზნებისთვის პერორალური მიღება ფოლიუმის დეფიციტის პროფილაქტიკისა და მკურნალობის მიზნით, როგორც ჩანს, დადასტურებულია მკაფიო ექსპერიმენტული მონაცემებით.
ციანოკობალამინი (ვიტამინი B12)
ძუძუმწოვრების ორგანიზმში ვიტამინი B12 ახორციელებს მრავალ მნიშვნელოვან და აშკარად განსხვავებულ მეტაბოლურ აქტივობას.
ამ ვიტამინს შეიძლება ჰქონდეს მხოლოდ ერთი ფუნდამენტური ბიოქიმიური აქტივობა, რომელიც ჯერ კიდევ არ არის დაზუსტებული, რამაც შესაძლოა გაამართლოს მისი დეფიციტის სხვადასხვა გამოვლინება, რომელიც შეინიშნება ინ ვიტრო და ინ ვივო ბიოლოგიურ სისტემებში. ვიტამინი B12 მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ზრდისა და კვების ნორმალურ პროცესებში.
ციანოკობალამინი არის 5-ადენოზილკობალამინის და მეთილკობალამინის აქტიური კოენზიმების წინამორბედი, რომელიც აუცილებელია უჯრედების ზრდისა და უჯრედების რეპლიკაციისთვის, ნორმალური მიელინის ტროფიზმისთვის, მეთიონინისა და სუქცინილ-CoA-ს სინთეზისთვის. ვიტამინი B12-ის დეფიციტს სხვა საკითხებთან ერთად ახასიათებს ერითროციტების წარმოების შემცირებით განპირობებული მეგალობლასტური ანემიის და ნერვული სისტემის ანატომიური ფუნქციური ცვლილებები.
ვიტამინი B კომპლექსი
ფერმენტული სისტემები, რომლებიც აქვთ B ვიტამინებს, როგორც პროთეზირების ჯგუფი, ქმნიან ფუნქციურ ერთეულებს შუალედური მეტაბოლიზმის დონეზე. ვინაიდან ამ სისტემების საპასუხო რეაგირების საერთო სიჩქარე არის ყველაზე დაბალი საფეხური, რომელიც ჩართულია რეაქციის ჯაჭვში, მხოლოდ ერთი ფერმენტის აქტივობის შემცირებამ შეიძლება შეცვალოს მთელი სისტემის ფუნქცია. აპოენზიმების წარმოქმნას ხელს უწყობს შესაბამისი კოფერმენტების შეყვანა; B კომპლექსის ვიტამინები, რომლებსაც კოენზიმის ფუნქცია აქვთ ასზე მეტ ფერმენტულ სისტემაში, ნაჩვენებია ოქსიდორედუქციური პროცესების დარღვევების და ცილოვანი, ლიპიდური და გლუკოზის მეტაბოლიზმის დისბალანსის დროს, სპეციფიკური კოენზიმის ნაკლებობის გამო.
თიამინის ჰიდროქლორიდი (ვიტამინი B1)
მრავალი ფერმენტის კოენზიმია, რომელიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებს გლუკოზის მეტაბოლიზმში. ვიტამინი B1 აუცილებელია პირუვის მჟავისა და α-კეტოგლუტარის მჟავას ჟანგვითი დეკარბოქსილირებისთვის და, როგორც ტრანსკეტოლაზას პროთეზირების ჯგუფისთვის, ნახშირწყლების დაშლისთვის პენტოზა ფოსფატის მეშვეობით.
რიბოფლავინი (ვიტამინი B2)
ეს არის FMN (ფლავინის მონონუკლეოტიდი) და FAD (ფლავინი ადენინ დინუკლეოტიდი) პროთეზირების ჯგუფის წინამორბედი, ყველაზე ცნობილი, როგორც ყვითელი რესპირატორული ფერმენტები ან ფლავოპროტეინები, რომელთაგან სულ მცირე 40 სახეობა ცნობილია სხვადასხვა უჯრედულ ფერმენტულ სისტემაში.
ნიკოტინამიდი (ვიტამინი PP)
როგორც ნიკოტინამიდის დინუკლეოტიდების (NAD + და NADP +) კომპონენტი, ვიტამინი PP იმყოფება მრავალრიცხოვან ოქსიდორედუქტაზებში, ფერმენტებში, რომლებიც ახდენენ წყალბადის უჯრედშიდა გადაცემის კატალიზებას.
NADH ლიმონმჟავას ციკლის პროცესებში წარმოქმნილი წყალბადის ნაწილს გადასცემს სასუნთქი ჯაჭვის ყვითელ B12-დამოკიდებულ ფერმენტებს, ხოლო NADPH წყალბადი გამოიყენება ბიოსინთეზური პროცესებისთვის.
კლინიკური თვალსაზრისით, B ვიტამინები, განსაკუთრებით კომბინირებულად, ზუსტ ჩვენებას პოულობს ღვიძლის დაავადების ადიუვანტურ მკურნალობაში, ძირითადად, მულტითერაპიის რეჟიმში, რომელიც მიზნად ისახავს დაავადების მკურნალობას სხვადასხვა დონეზე და სხვადასხვა მექანიზმით.
5.3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
ბიკომპლექსი სრულიად მოკლებულია ტოქსიკურ თვისებებს, როგორც მწვავე მკურნალობის შემდეგ, ასევე ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ.
- ფარმაცევტული დეტალები
6.1 დამხმარე ნივთიერებების სია
ხსნარში შემავალი დამხმარე ნივთიერებები:
საქაროზა, მეთილის პ-ჰიდროქსიბენზოატი, დეჰიდროძმარმჟავა (ნატრიუმის მარილი), ეთილენდიამინტეტრაძმარმჟავა (დინატრიუმის მარილი), არტიშოკის თხევადი ექსტრაქტი, მწარე ფორთოხლის თხევადი ექსტრაქტი, გაწმენდილი წყალი.
რეზერვუარ-თავსახურში შემავალი დამხმარე ნივთიერებები:
მანიტოლი, საქაროზა.
6.2 შეუთავსებლობა
ამ პროდუქტის სხვა ნივთიერებებთან შეუთავსებლობა არ არის მოხსენებული.
6.3 შენახვის ვადა
2 წელი.
6.4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას
პრეპარატი უნდა ინახებოდეს “ჩვეულებრივი ოთახის პირობებში”, რომელიც გათვალისწინებულია ოფიციალური ფარმაკოპეის IX გამოცემით.
6.5 კონტეინერის ბუნება და შიგთავსი
შუშის ფლაკონები რეზერვუარ თავსახურით, დახურული ამომჭრელი თავსახურით, შეფუთული ლითოგრაფიულ მუყაოს კოლოფში წებოვანი ფლაპებით, შიგნით დაბეჭდილია შეფუთვის ფურცლის ტექსტი.
6.6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისა და სხვა დამუშავებისას
არ არსებობს სპეციალური მოთხოვნები განკარგვისთვის.
ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად
- მარკეტინგული ავტორიზაციის მფლობელი
ABC ფარმასიუტიკალს ს.პ.ა. –კორსო ვიტორიო ემანუელე II, 72 – 10121 ტორინო
- მარკეტიგული ავტორიზაციის ნომერ(ებ)ი
ბიკომპლექსი, პერორალური ხსნარი – 6 მლ-იანი 10 ფლაკონი.
რეგისტრირებული იტალიაში როგორც ტონოგენ ვიტამინცო, პერორალური ხსნარი – 6 მლ-იანი 10 ფლაკონი MA N .012373039
გაცემის წესი
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
Related products
დაზოლაქსი 500მგ+500მგ ტაბ N10
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
შემადგენლობა
თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს:
ციპროფლოქსაცინი ჰიდროქლორიდი BP
ექვივალენტური ციპროფლოქსაცინის 500 მგ
ორნიდაზოლი 500 მგ
დამხმარე ნივთიერებები q.s.
ფერი : ტიტანის დიოქსიდი BP
დამხმარე ნივთიერებები:
PVP K 30, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზის ფხვნილი, იზოპროპილ ალკოჰოლი, ტალკი, აეროზილი, ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი, მაგნიუმის სტეარატი, ფუძე გრანულები გარსიანი საფარისთვის, ჰიდროქსი პროპილ მეთილ ცელულოზა, ტიტანის დიოქსიდი, მეთილენის დიქლორიდი.
აღწერილობა
დაზოლაქსი კომბინირებული პრეპარატიa, რომელიც შეიცავს ციპროფლოქსაცინს (მე 2 თაობის ფტორქინოლონის წარმოებული) და ორნიდაზოლს (5-ნიტროიმიდაზოლის წარმოებული) და მოქმედებს როგორც ანტიმიკრობული და ანტიპროტოზოული პრეპარატები.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
ციპროფლოქსაცინი
მოქმედების მექანიზმი
ფტორქინოლონების მოქმედების მექანიზმი, მათ შორის ციპროფლოქსაცინის, განსხვავდება პენიცილინების, ცეფალოსპორინების, ამინოგლიკოზიდების, მაკროლიდების და ტეტრაციკლინებისგან; ამიტომ, წამლების ამ კლასებისადმი რეზისტენტული მიკროორგანიზმები, შეიძლება მგრძნობიარე იყოს ციპროფლოქსაცინის მიმართ. ფტორქინოლონების მიმართ რეზისტენტობა უპირატესად ხდება დნმ-ს გირაზებში მუტაციებით, გარე მემბრანის გამტარიანობის დაქვეითებით ან წამლის ეფექტურობის შემცირებით.
ჯვარედინი რეზისტენტობა
ციპროფლოქსაცინსა და სხვა კლასის ანტიმიკრობულ საშუალებებს შორის ჯვარედინი რეზისტენტობის შესახებ ცნობები არ არსებობს.
ციპროფლოქსაცინი აქტიურია შემდეგი ბაქტერიების შტამების მიმართ, როგორც ინ ვიტრო ასევე კლინიკურ ინფექციებში.
გრამ-დადებითი ბაქტერია
Bacillus anthracis, Enterococcus faecalis, Staphylococcus aureus ( მეთიცილინ-მგრძნობიარე შტამები მხოლოდ), Staphylococcus epidermidis მეთიცილინ-მგრძნობიარე შტამები მხოლოდ), Staphylococcus saprofyticus, Streptococcus pneonia, Streptococcus pyogenes.
გრამ-უარყოფითი ბაქტერიები
Campylobacter jejuni, Citrobacterkoseri, Citrobacterfreundii, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Haemophilus infuenza, Haemophilusparainfuenzae, Klebsiella, Moraxella catarrhalis, Morganellamorganii, Neisseria gonorrhoeae, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providenciarettgeri, Providenciastuartii, Pseudomonas aeruginosa, Salmonella typhi, Serratiamarcescens, Shigelllloydii Shigellafexneri, Shigellasonnei, Yersinia pestis.
ორნიდაზოლი
ორნიდაზოლი 5-ნიტრომიდაზოლის წარმოებულია, ახასიათებს პროტოზოული და ანაერობული ბაქტერიების საწინააღმდეგო მოქმედება. ორგანიზმში იგი გარდაიქმნება პროდუქტად, რომელიც ურთიერთქმედებს მგრძნობიარე მიკრორგანიზმების დნმ-თან, იწვევს მისი სტრუქტურის დაშლას, ცილების სინთეზის ინჰიბირებას და უჯრედების სიკვდილს.
ორნიდაზოლი ეფექტურია Trichomonas vaginalis, Entamoebahistolytica და Giardia lamblia (Giardia intestinalis) წინააღმდეგ, აგრეთვე გარკვეული ანაერობული ბაქტერიების წინააღმდეგ, როგორიცაა Bacteroides და Clostridium spp., Fusobacterium spp., და ანაერობული კოქსი.
ფარმაკოკინეტიკა
ციპროფლოქსაცინი
250 მგ, 500 მგ და 750 მგ ციპროფლოქსაცინის ერთჯერადი დოზების პერორალური მიღების შემდეგ იგი სწრაფად და ინტენსიურად შეიწოვება, ძირითადად წვრილი ნაწლავიდან, შრატში მაქსიმალურ კონცენტრაციას აღწევს 1-2 საათის შემდეგ. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა დაახლოებით 70-80%-ს შეადგენს. ციპროფლოქსაცინი გამოიყოფა უცვლელისახით მეტწილად თირკმელებით, უმნიშვნელო ნაწილი კი ფეკალური გზით.
ნახევარგამოყოფის პერიოდი თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში დაახლოებით 4 - 7 საათს შეადგენს.
ორნიდაზოლი
პერორალური მიღების შემდეგ ორნიდაზოლი სწრაფად შეიწოვება. ბიოშეღწევადობა საშუალოდ 90%-ია. პლაზმური კონცენტრაციის პიკი 3 საათში მიიღწევა. ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 13 საათია. ერთჯერადი დოზის 85% პირველი 5 დღის განმავლობაში გამოიყოფა. მიღებული დოზის უმეტესი ნაწილი მეტაბოლიზდება, ხოლო 4% გამოიყოფა შარდით უცვლელი სახით.
გამოყენების ჩვენებები
დაზოლაქსი განკუთვნილია ციპროფლოქსაცინ/ორნიდაზოლის კომბინაციის მიმართ მგრძნობიარე შტამებით გამოწვეული შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ:
- სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები, მათ შორის ქლამიდიოზი, მიკოპლაზმოზი, გონორეა, ტრიქომონიაზი, ასევე შერეული ინფექციები;
- თირკმელებისა და/ან შარდგამომყოფი გზების ინფექციები;
- ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები;
- ლორ-ორგანოების ქრონიკული ინფექციები;
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები;
- ძვლებისა და სახსრების ინფექციები;
- კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ინფექციები;
შეიძლება გამოყენებული იქნას ინფექციების სამკურნალოდ და პროფილაქტიკისათვის მსხვილ ნაწლავზე ოპერაციების დროს და გინეკოლოგიური ჩარევებისას, აბორტების ჩათვლით.
დოზირება
მიიღება პერორალურად, ჭამამდე ან საკვების მიღებიდან 2 საათში.
მწვავე ინფექციებისას მკურნალობის კურსი 5-7 დღეს შეადგენს, ხოლო ქრონიკული მორეციდივე ინფექციებისას – 1 ტაბლეტი 2-ჯერ დღეში, 10-14 დღის განმავლობაში; ან ექიმის დანიშნულებისამებრ.
დაავადების სიმპტომების ალაგების შემდეგ პრეპარატის მიღება უნდა გაგრძელდეს 2 დღის განმავლობაში.
ავადმყოფებში, რომელთაც კრეატინინის კლირენსი აქვთ 20 მლ/წთ ან უფრო ნაკლები, ასევე ხანდაზმულ და სხეულის მცირე მასის მქონე პაციენტებში, ინიშნება ჩვეულებრივი დოზის ნახევარი.
უკუჩვენებები
- ჰიპერმგრძნობელობა ციპროფლოქსაცინის, ორნიდაზოლის, იმიდაზოლის წარმოებულების, ქინოლონების ან პრეპარატში შემავალი .რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ;
- ფტორქინოლონების და თიზანიდინის ერთდროულად გამოყენება;
- ცენტრალური ნერვული სისტემის დაავადებები;
- სისხლწარმოქმნის დარღვევები
გვერდითი მოქმედება
ფტორქინოლონების სამკურნალო საშუალებებმა, როგორიცაა ციპროფლოქსაცინი, შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები მყესების, კუნთების, სახსრების და ნერვული სისტემის მხრივ. დამახასიათებელია მყესების ანთება და დაჭიმულობა, კუნთების ტკივილი ან შეშუპება, სიარულის გაძნელება, დაბუჟების და ჩხვლეტის შეგრძნება, ძლიერი ტკივილი, დაღლილობა, დეპრესია, მეხსიერებასთან დაკავშირებული პრობლემები, ძილის, მხედველობისა და სმენის დარღვვები, გემოსა და ყნოსვის შეცვლა.
მყესების შეშუპება და დაზიანება შეიძლება მოხდეს ფტორქინოლინით მკურნალობის დაწყებიდან 2 დღის განმავლობაში, ან მკურნალობის შეწყვეტიდან რამდენიმე თვის შემდეგ.
დაუკავშირდეთ ექიმს შემდეგ შემთხვევებში:
- მყესების დაზიანების პირველივე ნიშნის დროს, როგორიცაა მყესების ტკივილი ან შეშუპება. დაასვენეთ მტკივნეული ადგილი;
- თუ იგრძნობთ ტკივილს, დაბუჟებას ან ჩხვლეტას, ქავილს, წვას, სისუსტეს განსაკუთრებით ფეხებსა თუ ხელებში;
- თუ გაქვთ მხრის, ხელების ან ფეხების შეშუპება, სიარულის გაძნელება , გრძნობთ დაღლილობას ან დეპრესიას, ან პრობლემები გაქვთ მეხსიერებასთან, ძილთან დაკავშირებით ან ამჩნევთ სმენის, მხედველობის ან ყნოსვის ცვლილებებს.
სერიოზული გვერდითი მოვლენებია მყესის ანთება, მყესის დაჭიმვა, სახსრების ტკივილი, ტკივილი კიდურებში, ტკივილი სიარულის დროს, ნეიროპათიები, რომლებიც დაკავშირებულია პარესთეზიასთან, დეპრესიასთან, დაღლილობასთან, მეხსიერების უკმარისობასთან, ძილის, სმენის, მხედველობის, გემოს და ყნოსვის დარღვევასთან. მყესების დაჭიმვას (განსაკუთრებით აქილევსის მყესის და ასევე სხვა მყესების) შესაძლებელია ადგილი ქონდეს ფტორქინოლონების მკურნალობის დაწყებიდან 48 საათში, ან მოგვიანებით, მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ რამდენიმე თვის განმავლობაში.
60 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტები, რომლებთაც აღენიშნებათ თირკმლის უკმარისობა ან გადანერგილი აქვთ შინაგანი ორგანო და მკურნალობენ კორტიკოსტეროიდებით (სამკურნალო საშუალებები, როგორიცაა ჰიდროკორტიზონი და პრედნიზოლონი), მყესების დაზიანების უფრო მაღალი რისკის ქვეშ არიან. ამიტომ საჭიროა თავიდან იქნას აცილებული ფტორქინოლონების კორტიკოსტეროიდთან ერთდროულად გამოყენება.
პოტენციურად შეუქცევადი მდგომარეობის განვითარების თავიდან ასაცილებლად, მყესების ტკივილის ან ანთების პირველივე ნიშნების გამოვლენის შემთხვევაში, ფტორქინოლონების გამოყენება აღარ უნდა გაგრძელდეს, ნეიროპათიის სიმპტომების შემთხვევაში, როგორიცაა ტკივილი, წვა, ჩხვლეტა, დაბუჟება ან სისუსტე, საჭიროა ფტორქინოლონის მკურნალობის შეწყვეტა და ექიმთან კონსულტაცია.
ფტორქინოლონები ზოგადად არ უნდა იქნას გამოყენებული იმ პაციენტებში, რომლებსაც ქინოლონის ან ფტორქინოლონების სამკურნალო საშუალებების გამოყენებისას განუვითრდათ სერიოზული გვერდითი რეაქციები.
გვერდითი რეაქციების სიხშირის პარამეტრები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥≥1/10); ხშირი (≥≥1/100, მაგრამ ˂1/10); არახშირი (≥≥1/1000, მაგრამ ˂1/100); იშვიათი (≥≥1/10000, მაგრამ ˂1/1000); ძალიან იშვიათი (˂1/10000); სიხშირე უცნობია (ვერ შეფასდება არსებული მონაცემებით).
ციპროფლოქსაცინი
ციპროფლოქსაცინის ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენაა გულისრევა და დიარეა.
ქვემოთ მოყვანილია კლინიკური კვლევებით დადგენილი ციპროფლოქსაცინის გვერდითი რეაქციები სიხშირის კატეგორიის მიხედვით. სიხშირის ანალიზის დროს გათვალისწინებულია მონაცემები ციპროფლოქსაცინის როგორც პერორალური, ასევე ინტრავენური გამოყენებისათვის.
- ინფექციურიდაპარაზიტულიდაავადებები:
არახშირი - მიკოზური სუპერინფექციები.
- სისხლისადალიმფურისისტემისმხრივ:
არახშირი - ეოზინოფილია;
იშვიათი - ლეიკოპენია, ანემია, ნეიტროპენია, ლეიკოციტოზი, თრომბოციტოპენია, თრომბოციტემია;
ძალიან იშვიათი - ჰემოლიზური ანემია, აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია (სიკვდილის რისკით), ძვლის ტვინის ფუნქციის დათრგუნვა (სიკვდილის რისკით).
- იმუნურისისტემისმხრივ:
იშვიათი - ალერგიული რეაქცია, შეშუპება/ალერგიული ანგიონევროზული შეშუპება; ძალიან იშვიათი - ანაფილაქსიური რეაქციები, ანაფილაქსიური შოკი (სიკვდილის რისკით), რეაქცია შრატისმიერი დაავადების ტიპით.
- ენდოკრინულისისტემისმხრივ:
სიხშირე უცნობია - ანტიდიურეზული ჰორმონის არაადეკვატური სეკრეციის სინდრომი.
- მეტაბოლიზმისადაკვებისდარღვევები:
არახშირი - მადის დაქვეითება; იშვიათი - ჰიპერგლიკემია, ჰიპოგლიკემია;
სიხშირე უცნობია – ჰიპოგლიკემიური კომა.
- ფსიქიკისდარღვევები:
არახშირი - ფსიქომოტორული ჰიპერაქტივობა/აგზნება;
იშვიათად - ცნობიერების დარღვევა და დეზორიენტაცია, შფოთვის რეაქცია, კოშმარული სიზმრები;
- დეპრესია (პოტენციურად პროგრესირებადი სიუციდურ იდეებამდე/აზროვნებამდე ან სუიციდის მცდელობამდე და სუიციდის ჩადენამდე), ჰალუცინაციები;
ძალიან იშვიათი - ფსიქოზური რეაქციები (პოტენციურად პროგრესირებადი სიუციდურ იდეებამდე/აზროვნებამდე ან სუიციდის მცდელობამდე და სუიციდის ჩადენამდე); სიხშირე უცნობია - მანია, ჰიპომანიის ჩათვლით.
- ნერვულისისტემისმხრივ:
არახშირი - თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ძილის დარღვევა, გემოს დარღვევა; იშვიათი - პარესთეზია და დიზესთეზია, ჰიპესთეზია, ტრემორი, კრუნჩხვები (ეპილეფსიური მდგომარეობის ჩათვლით), ვერტიგო;
ძალიან იშვიათი - შაკიკი, კოორდინაციის დარღვევა, სიარულის დარღვევა, დარღვევები ყნოსვის ნერვის მხრივ, ინტრაკრანიალური ჰიპერტენზია და თავის ტვინის ფსევდოსიმსივნე;
სიხშირე უცნობია - პერიფერიული ნეიროპათია და პოლინეიროპათია.
- მხედველობისორგანოებისმხრივ:
იშვიათი - მხედველობის დარღვევა (მაგალითად დიპლოპია);
ძალიან იშვიათი - ფერების აღქმის დარღვევები.
- სმენისორგანოსდაწინასწორობისმხრივ:
იშვიათი - ხმაური ყურებში, სმენის დაკარგვა/ცვლილება.
- გულისმხრივ:
იშვიათი - ტაქიკარდია;
სიხშირე უცნობია - პარკუჭოვანი არითმია და ,,პირუეტი”-ს ტიპის ტაქიკარდია (რომელიც ძირითადად აღინიშნებოდა პაციენტებში QT ინტერვალის გახანგრძლივების რისკ-ფაქტორებით), QT ინტერვალის გახანგრძლივება ეკგ-ზე.
- სისხლძარღვებისმხრივ:
იშვიათი - სისხლძარღვების გაფართოება, ჰიპოტენზია, სინკოპე;
ძალიან იშვიათად - ვასკულიტი.
- სასუნთქისისტემის, გულმკერდისადაშუასაყრისორგანოებისმხრივ:
იშვიათი - ქოშინი (ასთმური დაავადებების ჩათვლით).
- კუჭ-ნაწლავისტრაქტისმხრივ:
ხშირი - გულისრევა, დიარეა;
არახშირი - ღებინება, ტკივილი კუჭ-ნაწლავის ტრაქტსა და მუცელში, დისპეფსია, მეტეორიზმი;
იშვიათი - კოლიტი, დაკავშირებული ანტიბიოტიკების გამოყენებასთან (ძალიან იშვიათ შემთხვევებში შესაძლო ლეტალური გამოსავლით);
ძალიან იშვიათი - პანკრეატიტი.
- ღვიძლისდასანაღვლეგზებისმხრივ:
არახშირი - ტრანსამინაზების დონის მომატება, ბილირუბინის დონის მომატება; იშვიათი - ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, ქოლესტაზური სიყვითლე, ჰეპატიტი; ძალიან იშვიათი - ღვიძლის ნეკროზი (ძალიან იშვიათ შემთხვევებში შესაძლოა პროგრესირდეს ღვიძლის უკმარისობამდე, სიკვდილის რისკით).
- კანისადაკანქვეშაქსოვილისმხრივ:
არახშირი - ეკზანთემა, ქავილი, ჭინჭრის ციება;
იშვიათი - ფოტომგრძნობელობის რეაქციები;
ძალიან იშვიათი - პეტექიები, მულტიფორმული ერითემა, კვანძოვანი ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (სიკვდილის რისკით), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (სიკვდილის რისკით);
სიხშირე უცნობია - მწვავე გენერალიზებული ეკზანთემატოზური პუსტულოზი, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DS).
- ჩონჩხ-კუნთოვანისისტემისდაშემაერთებელიქსოვილისმხრივ:
არახშირი - ჩონჩხ-კუნთოვანი ტკივილი (მაგალითად, ტკივილი კიდურებში, ზურგის ტკივილი, ტკივილი გულმკერდის არეში), ართრალგია;
იშვიათი - მიალგია, ართრიტი, კუნთების ტონუსის მომატება, სპაზმები;
ძალიან იშვიათი - კუნთების სისუსტე, ტენდინიტი, მყესების გაწყვეტა (უპირატესად აქილევსის მყესის), მძიმე მიასთენიის სიმპტომების გამწვავება.
- თირკმელებისადაშარდგამომყოფიგზებისმხრივ:
არახშირი - თირკმლის ფუნქციის დარღვევა;
იშვიათი - თირკმლის უკმარისობა, ჰემატურია, კრისტალურია, ტუბულოინტერსტიციული ნეფრიტი.
- ზოგადიდარღვევებიდარეაქციებიშეყვანისადგილას:
არახშირი - ასთენია, ცხელება; იშვიათი - შეშუპება, ოფლიანობა (ჰიპერჰიდროზი).
დამატებითიკვლევები:
არახშირი - ტუტე ფოსფატაზის დონის მომატება სისხლში;
იშვიათი - ამილაზების დონის მომატება;
ორნიდაზოლი
გვერდითი რეაქციები ჩვეულებრივ დამოკიდებულია დოზაზე.
- სისხლისდალიმფურისისტემისმხრივ:
არახშირი - ძვლის ტვინის დათრგუნვა და ნეიტროპენია.
- იმუნურისისტემისმხრივ:
არახშირი - ალერგიული რეაქციები.
- ნერვულისისტემისმხრივ:
იშვიათი - ტრემორი, რიგიდულობა, კოორდინაციის დარღვევა, კრუნჩხვები, ცნობიერების დარღვევა და სენსორული ან შერეული პერიფერიული ნეიროპათიის ნიშნები. შეიძლება აღინიშნოს მსუბუქი სიმძიმის გვერდითი რეაქციები, როგორიცაა თავბრუსხვევა და ძილიანობა.
- კუჭ-ნაწლავისტრაქტისმხრივ:
ხშირი - გულისრევა, ღებინება, უსიამოვნო ლითონის გემო.
განსაკუთრებული მითითებები
არ უნდა იქნას გამოყენებული:
- ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებიც შეიძლება გაუმჯობესდეს მკურნალობის გარეშე ან არ იყოს მძიმე (მაგალითად, ყელის ინფექციები);
- არაბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, მაგალითად, არაბაქტერიული (ქრონიკული) პროსტატიტი;
- მოგზაურობის დროს დიარეის თავიდან ასაცილებლად ან ქვედა საშარდე გზების განმეორებადი ინფექციების (საშარდე ინფექციები, რომლებიც შარდის ბუშტს არ სცილდება);
- მსუბუქი ან ზომიერი ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ამ ინფექციებისათვის ჩვეულებრივ რეკომენდებულია სხვა ანტიბაქტერიული მედიკამენტები.
განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ხანდაზმულ ასაკში, თირკმელების დაავადების მქონე პაციენტებში და ორგანოგადანერგილ პაციენტებში, მყესის დაზიანების უფრო მაღალი რისკის გამო.
სიფრთხილით გამოიყენება ცერებროვასკულური სისტემის ათეროსკლეროზით, ცერებრალური სისხლის მიმოქცევის დარღვევით, ეპილეფსიით და კრუნჩხვითი სინდრომის გაურკვეველი ეტიოლოგიით დაავადებულ ხანდაზმულ პაციენტებში.
მკურნალობის დროს რეკომენდებულია ალკოჰოლი მიღებისგან თავის შეკავება.
ციპროფლოქსაცინი
ციპროფლოქსაცინის გამოყენებისას თავშეკავებაა საჭირო პაციენტებში, რომელთაც ანამნეზში ქინოლონების ან ფტორქინოლონების შემცველი პრეპარატებზე სერიოზული არასასურველი რეაქციები ჰქონდათ. ასეთი პაციენტების ციპროფლოქსაცინით მკურნალობა უნდა დაიწყოს ალტერნატიული ვარიანტების არარსებობის შემთხვევაში და სარგებელი/რისკის შეფარდების ჯეროვნად შეფასების შემდეგ.
გრამდადებითი და ანაერობული პათოგენებით გამოწვეული მძიმე და შერეული ინფექციები
ციპროფლოქსაცინით მონოთერაპია არ გამოიყენება მძიმე ინფექციების ან იმ ინფექციების სამკურნალოდ, რაც შესაძლოა გამოწვეული იყოს გრამდადებითი ან ანაერობული პათოგენებით. ასეთი ინფექციების დროს ციპროფლოქსაცინის გამოყენება უნდა მოხდეს შესაბამის სხვა ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან ერთად.
სტრეპტოკოკური ინფექციები (Streptococcus pneumoniae-ის ჩათვლით)
ციპროფლოქსაცინი არ არის რეკომენდებული სტრეპტოკოკური ინფექციებისსამკურნალოდ არასაკმარისი ეფექტურობის გამო.
სასქესო გზების ინფექციები
გონოკოკური ურეთრიტი, ცერვიციტი, ეპიდიდიმოორქიტი და მენჯის ღრუს ორგანოების ანთებითი დაავადებები შესაძლებელია გამოწვეული იქნას Neisseria gonorrhoeae-ის ფტორქინოლონების მიმართ რეზისტენტული შტამებით. ამ მიზეზით ციპროფლოქსაცინის გამოყენება შეიძლება გონოკოკური ურეთრიტის ან ცერვიციტის მკურნალობის დროს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუკი გამოირიცხება ციპროფლოქსაცინის მიმართ რეზისტენტული Neisseria gonorrhoeae-ის მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექცია. ეპიდიდიმოორქიტის და მენჯის ღრუს ანთებითი დაავადებების დროს ციპროფლოქსაცინის ემპირიული გამოყენება შეიძლება იქნას განხილული მხოლოდ სხვა შესაბამის ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან კომბინაციაში (მაგალითად, ცეფალოსპორინთან), თუკი ვერ გამოირიცხება ციპროფლოქსაცინის მიმართ რეზისტენტული Neisseria gonorrhoeae-ის მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექცია. თუ კლინიკური გაუმჯობესება არ მიიღწევა 3 დღიანი მკურნალობის შემდეგ, მკურნალობა უნდა გადაიხედოს.
შარდგამომყოფი გზების ინფექციები
მდგრადობა, პათოგენისა, რომელიც შარდგამომყოფი გზების ინფექციების ყველაზე ხშირად გამომწვევი პათოგენის - Escherichia coli -ს ფტორქინოლონების მიმართ მდგრადობა ევროკავშირის ფარგლებში ცვალებადობს. რეკომენდებულია, ექიმმა მკურნალობის დანიშვნამდე შეისწავლოს ფტორქინოლონების მიმართ Escherichia coli ის რეზისტენტობის ლოკალური გავრცელება.
მოსალოდნელია, რომ პრემენოპაუზის პერიოდის ქალებში გაურთულებელის ცისტიტის სამკურნალოდ ციპროფლოქსაცინის ერთჯერადი დოზა ნაკლებად ეფექტური აღმოჩნდეს ხანგრძლივი პერიოდით მკურნალობასთან შედარებით. საჭიროა ქინოლონებისადმი Escherichia coli -ის მდგრადობის ზრდის გათვალისწინება.
ინტრააბდომინური ინფექციები
ოპერაციის შემდგომი ინტრააბდომინალური ინფექციების მკურნალობაში ციპროფლოქსაცინის ეფექტურობის შესახებ. მონაცემები შეზღუდულია
მოგზაურთა დიარეა
ციპროფლოქსაცინის არჩევისას აუცილებელია მის მიმართ პათოგენების რეზისტენტობის შესახებ ინფორმაციის გათვალისწინება.
ძვლებისა და სახსრების ინფექციები
ციპროფლოქსაცინი გამოყენებული უნდა იქნას მიკრობიოლოგიური კვლევის შედეგების საფუძველზე, სხვა ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან ერთად.
ციმბირის წყლულის ფილტვისმიერი ფორმა
ადამიანებში გამოყენების საფუძველია შემდეგი მონაცემები: ინ ვიტრო მგრძნობელობის შესწავლის, ცხოველებზე ექსპერიმენტების და ადამიანებში გამოყენების შესახებ შეზღუდული მონაცემები. ციმბირული წყლულის მკურნალობის ექიმის დანიშნულება აღიარებულ ეროვნული და/ან საერთაშორისო დოკუმენტების შესაბამისი უნდა იყოს.
ჰიპერმგრძნობელობა
ერთჯერადი დოზის გამოყენების შემდეგ შეიძლება აღინიშნოს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები და ალერგიული რეაქციები, ანაფილაქსიისა და ანაფილაქსიური რეაქციების ჩათვლით, რომლებმაც შეიძლება საფრთხე შეუქმნას პაციენტის სიცოცხლეს. ასეთი ტიპის რეაქციის გამოვლინებისას, ციპროფლოქსაცინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი მკურნალობა.
ხანგრძლივი, დამაინვალიდებელი და პოტენციურად შეუქცევადი სერიოზული არასასურველი წამლისმიერი რეაქციები
არსებობს ცნობები ძალიან იშვიათი, ხანგრძლივი (რომელიც გრძელდება რამდენიმე თვე ან წელი), დამაინვალიდებელი, პოტენციურად შეუქცევადი სერიოზული არასასურველი წამლისმიერი რეაქციების შესახებ, რომლებიც გავლენას ახდენენ ადამიანის ორგანიზმის სხვადასხვა, ხანდახან რამდენიმე, სისტემაზე (ჩონჩხ-კუნთოვანი, ნერვული, გრძნობათა ორგანოები) პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ქინოლონებს და ფტორქინოლონებს, ასაკისა და წინმსწრები რისკ-ფაქტორების მიუხედავად. ნებისმიერი სერიოზული არასასურველი რეაქციის პირველივე ნიშნების და სიმპტომების გამოვლენისას, საჭიროა ციპროფლოქსაცინის მიღების დაუყონებლივ შეწყვეტა და ექიმთან მიმართვა.
ტენდინიტი და მყესების გაწყვეტა
ზოგადად, რეკომენდებული არ არის ციპროფლოქსაცინის გამოყენება პაციენტებში, რომელთა ანამნეზში აღნიშნულია ქინოლონებით მკურნალობისას მყესებთან დაკავშირებით დაავადება ან დარღვევა. მიუხედავად ამისა, ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, მიკროორგანიზმ-გამომწვევის მიკრობიოლოგიური განსაზღვრისა და სარგებელისა და რისკის შეფარდების შეფასების შემდეგ, ციპროფლოქსაცინი შეიძლება დანიშნული იქნას პაციენტებისთვის დადგენილი მძიმე ინფექციების სამკურნალოდ, განსაკუთრებით სტანდარტული მკურნალობის წარუმატებლობის ან ბაქტერიული რეზისტენტობის შემთხვევებში, როდესაც მიკრობიოლოგიური მონაცემებით შესაძლებელია ციპროფლოქსაცინის გამოყენების დასაბუთება.
ტენდინიტი და მყესის გაწყვეტა (განსაკუთრებით აქილევსის მყესის), ხანდახან ორმხრივი, შესაძლოა განვითარდეს ქინოლონებითა და ფტორქინოლონებით მკურნალობის დაწყებიდან პირველივე 48 საათის განმავლობაში, აგრეთვე რამდენიმე თვის მანძილზე მკურნალობის დასრულების შემდგომ. ტენდინიტისა და მყესის გაწყვეტის განვითარების რისკი გაზრდილია ხანდაზმულებში, პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით, პარენქიმული ორგანოების ტრანსპლანტაციით, აგრეთვე კორტიკოსტეროიდებით თანმხლები თერაპიისას.
ტენდინიტის რომელიმე ნიშნის (მაგალითად, მტკივნეული შეშუპება, ანთება) გამოვლენის შემთხვევაში, საჭიროა ციპროფლოქსაცინით მკურნალობის შეწყვეტა და ალტერნატიული მკურნალობის განხილვა. საჭიროა ჩატარდეს დაზიანებული კიდურის (-ების) სათანადო მკურნალობა (მაგალითად, კიდურის იმობილიზაცია). ტენდინოპათიის ნიშნების გამოვლენისას კორტიკოსტეროიდები არ უნდა იქნას გამყენებული.
პაციენტები მძიმე მიასთენიით (myasthenia gravis)
სიფრთხილის ზომების დაცვაა საჭირო მძიმე მიასთენიის მქონე პაციენტებში ციპროფლოქსაცინის გამოყენებისას, რადგანაც სიმპტომები შეიძლება გაძლიერდეს.
ანევრიზმა და აორტის განშრევება
ეპიდემიოლოგიური კვლევების საფუძველზე არსებობს ცნობები ფტორქინოლონების გამოყენების შემდეგ, განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში, ანევრიზმის განვითარებისა და აორტის განშრევების მომატებული რისკის შესახებ.
პაციენტებში ანამნეზში ანევრიზმით, ან რომლებსაც გააჩნიათ ანევრიზმა და/ან აორტის განშრევება, ასევე სხვა რისკ-ფაქტორები ან მდგომარეობები, რომლებიც განაწყობენ ანევრიზმის და აორტის განშრევების განვითარებისადმი (მაგალითად, მარფანის სინდრომი, ელერს-დანლოს სინდრომი სისხლძარღვოვანი ტიპის, ტაკაიასუს არტერიიტი, გიგანტურ უჯრედოვანი არტერიიტი, ბეხჩეტის დაავადება, არტერიული ჰიპერტენზია, ათეროსკლეროზი), ფტორქინოლონების გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ სარგებელი/რისკის შეფარდების სათანადო შეფასების და თერაპიის სხვა შესაძლო ვარიანტების განხილვის შემდეგ.
მუცლის, გულმკერდისა ან ზურგის უეცარი ტკივილის შემთხვევაში, პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოს სასწრაფო დახმარების განყოფილების ექიმს.
მხედველობის ცვლილებები
მხედველობის დარღვევების ან თვალების მხრივ რაიმე ეფექტების აღნიშვნის შემთხვევაში, რეკომენდებულია დაუყოვნებლივ მიმართვა.
ფოტომგრძნობელობა
დადგენილი იქნა, რომ ციპროფლოქსაცინმა შეიძლება გამოიწვიოს ფოტომგრძნობელობის რეაქციები. პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებენ ციპროფლოქსაცინს, აუცილებელია რეკომენდაციის მიცემა, რომ მკურნალობის დროს მოერიდონ მზის სხივების ხანგრძლივ ზემოქმედებას ან ულტრაიისფერ დასხივებას.
ცენტრალური ნერვული სისტემა
ცნობილია, რომ ციპროფლოქსაცინი, სხვა ქინოლონების მსგავსად, იწვევს კრუნჩხვებს ან აქვეითებს კრუნჩხვით ზღურბლს. იყო შეტყობინებები ეპილეფსიური მდგომარეობის შემთხვევების შესახებ.
ციპროფლოქსაცინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ცენტრალური ნერვული სისტემის დარღვევებით, რომლებიც შესაძლებელია განწყობილნი იყვნენ კრუნჩხვებისადმი. კრუნჩხვების გამოვლენის შემთხვევაში აუცილებელია ციპროფლოქსაცინით მკურნალობის შეჩერება. შეიძლება გამოვლინდეს ფსიქიკური რეაქციები ციპროფლოქსაცინის პირველივე გამოყენების შემდეგაც კი. იშვიათ შემთხვევებში დეპრესია ან ფსიქოზი შეიძლება პროგრესირდეს სუიციდურ აზრებამდე/აზროვნებამდე, სუიციდის მცდელობამდე ან სუიციდის განხორციელებამდე. გვერდითი რეაქციების გამოვლენის შემთხვევაში აუცილებელია ციპროფლოქსაცინით მკურნალობის შეჩერება.
პერიფერიული ნეიროპათია
არსებობს ცნობები პაციენტებში ქინოლონების ან ფტორქინოლონების მიღების ფონზე, სენსორული ან სენსომოტორული პოლინეიროპათიის შესახებ, რომელმაც გამოიწვია პარესთეზია, ჰიპესთეზია (დაქვეითებული მგრძნობელობა), დიზესთეზია ან სისუსტე. პაციენტებს, რომლებიც იყენებენ ციპროფლოქსაცინს, რეკომენდებულია, მკურნალობის შემდგომ გაგრძელებამდე ნეიროპათიის სიმპტომების (როგორიცაა ტკივილი, წვა, ჩხვლეტის, დაბუჟების ან სისუსტის შეგრძნება) განვითარების შესახებ, პოტენციურად შეუქცევადი მდგომარეობების განვითარების თავიდან ასაცილებლად, რეკომენდებულია ინფორმაცია მიაწოდონ თავიანთ ექიმს,.
დარღვევები გულის მხრივ
ფტორქინოლონების მათ შორის ციპროფლოქსაცინის გამოყენებისას აუცილებელია სიფრთხილის დაცვა QT ინტერვალის გახანგრძლივების რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში. მაგალითად,
- QT ინტერვალის გახანგრძლივების თანდაყოლილი სინდრომი;
- ერთდროულად გამოყენება იმ სამკურნალო პრეპარატებთან, რომ იწვევენ QT ინტერვალის გახანგრძლივებას (მაგალითად, IA კლასის და III კლასის ანტიარითმიული პრეპარატები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, მაკროლიდები და ანტიფსიქოზური პრეპარატები);
-ელექტროლიტური ბალანსის დაუკორექტირებელი დარღვევა (მაგალითად, ჰიპოკალიემია, ჰიპომაგნიემია);
-გუ
ესპა 10მგ N28 ტაბ
მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ესციტალოპრამი- ციტალოპრამის S-ენანთიომერი, სეროტონინის(5HT) უკუმიტაცების მძლავრი სელექტიური ინჰიბიტორია. მისი ანტიდეპრესიული მექნიზმი დაკავშირებულია ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში სეროტონინერგული აქტივობის პოტენცირებასთან:
ესციტალოპამი უკავშირდება სეროტონინის ტრანსპორტერის ( SERT) როგორც პირველად (ორთოსტერულ) ცენტრს, ასევე მის ალოსტერულ ცენტრს. სეროტონინის ტრანსპორტერის ალოსტერული მოდულაცია აძლიერებს ესციტალოპრამის შეკავშირებას მის ორთოსტერულ ცენტრთან, რასც განაპირობებს სეროტონინის უკუმიტაცების თითქმის სრულ ინჰიბირებას. [1]
სეროტონინის უკუმიტაცებისი ნჰიბირება იწვევს სინაფსურ ნაპრალში სეროტონინის კონცენტრაციის ზრდას, პოსტსინაფსურ რეცეპტორულ უბნებზე მისი მოქმედების გაძლიერებასა და პროლონგირებას.
ესციტალოპრამი პრაქტიკულად არ ურთიერთქმედებს სეროტონინის 5-HT1A, 5-HT2-დადოფამინის D1დაD2, ადრენერგულα1-, α2-, დაβ, ჰისტამინურ Н1, მუსკარინულ, ბენზოდიაზეპინურ და ოპიოიდურ რეცეპტორებთან..
ესციტალოპრამი ასევე არ უკავშირდება ან თითქმის არ უკავშირდება Na+, K+, CI+ და Ca++ არხებს.
ესციტალოპამი ციტალოპრამის R-ენანთიომერთან შედარებით 100-ჯერ უფროეფექტურია, 5-HT უკუმიტაცების და 5-HT ნეირონულიაგზნებადობის დონის ინჰიბირების მიხედვით.
ფარმაკოკინეტიკა
ესცატილოპრამის ორალური ბიოშეღწევადობა დაახლოებით 100%-ია და მის აბსორბციაზე საკვები არ ახდენს გავლენას. კონცენტრაციის პიკი პლაზმაში მიიღწევა 4 საათში. ისევე როგორც რაცემიული ციტალოპრამის შემთხვევაში, ესციტალოპრამის ძირითადი მეტაბოლიტების ცილებთან კავშირის მაჩვენებელი 70%-ზე ნაკლებია. ესციტალოპრამი მეტაბოლიზდება ღვიძლში დემეთილციტალოპრამად და დიდემეთილციტალოპრამად. ორივე მეტაბოლიტი ფარმაკოლოგიურად აქტიურია. შეუცვლელი ესციტალოპრამი არის დომინანტური სტრუქტურა პლაზმაში. მას ახასიათებს ხაზოვანი კინეტიკა. პლაზმაში სტაბილური კონცენტრაცია მიიღწევა დაახლოებით ერთ კვირაში. პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 30 საათს და კლირენსი არის დაახლოებით 0.6ლ/წთ. გამოყოფა უმთავრესად ხორციელდება შარდით და განავლით. მიღებული დოზის უმეტესი ნაწილი გამოიყოფა შარდში მისი მეტაბოლიტების სახით.
ჩვენება:
- ნებისმიერი სიმძიმის დეპრესიული ეპიზოდები
- დიდი დეპრესიული აშლილობა
- პანიკური აშლილობა აგორაფობიით ან მის გარეშე
- სოციალური შფოთვითი აშლილობა.
- გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა
- ობსესურ-კომპულსური დარღვევები
მიღების წესები და დოზები:
პრეპარატის მიღება ხდება დღეში ერთხელ, მისი მიღება შეიძლება დღის ნებისმიერ დროს საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად.
არ არის დადგენილი მისი უსაფრთხოება 20 მგ-ზე მაღალი დღიური დოზის მიღების შემთხვევაში.
დიდი დეპრესიული აშლილობა: ჩვეულებრივ იღებენ 10 მგ დღეში ერთხელ, დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 20 მგ-მდე პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროებისა და დეპრესიის სიმძიმის შესაბამისად
ანტიდეპრესიული ეფექტი ჩვეულებრივ 2-4 კვირაში მიიღწევა. ანტიდეპრესანტებით მკურნალობა სიმპტომურია, ამიტომ პრეპარატი რეციდივების საპროფილაქტიკოდ 6 ან მეტი თვის განმავლობაში უნდა იქნას გამოყენებული.
შფოთვითი აშლილობა აგორაფობიით და აგორაფობიის გარეშე: ესციტალოპრამით მკურნალობა იწყება 5 მგ-ით დღეში პირველი კვირის განმავლობაში და როგორც წესი იზრდება 10 მგ -მდე დღეში. მოგვიანებით დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 20 მგ-მდე დღეში პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროებისა შესაბამისად.
მაქსიმალური ეფექტი მიიღწევა 3 თვეში. მკურნალობა გრძელდება რამდენიმე თვე.
სოციალური შფოთვითი აშლილობა (სოციალური ფობია): ჩვეულებრივ ინიშნება 10 მგ დღეში. სიმპტომთა შესამსუბუქებლად საჭიროა 2-4 კვირიანი მკურნალობის პერიოდი. პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით შეიძლება დოზის შემცირება 5 მგ-მდე ან გაზრდა მაქსიმალურ რეკომენდებულ დოზამდე-20 მგ.
სოციალური შფოთვითი აშლილობა არის ქრონიკული დაავადება და რეკომენდებულია 12 კვირიანი მკურნალობის შემდეგ შეფასდეს პაციენტის პასუხი. რეციდივების საპროფილაქტიკოდ 6 ან მეტი თვის განმავლობაში უნდა იქნას გამოყენებული. მკურნალობის ეფექტურობა უნდა გადაისინჯოს რეგულარული დროის ინტერვალებით.
სოციალური შფოთვითი აშლილობა არის სპეციფიური დარღვევის კარგად განსაზღვრული დიაგნოსტიკური ტერმინოლოგია და არ უნდა ავურიოთ ჰიპერთიმიაში. პრეპარატით მკურნალობა ინიშნება მხოლოდ მაშინ თუ დაავადება მნიშვნელოვან ზეგავლენას ახდენს პროფესიულ და სოციალურ მოღვაწეობაზე.
გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა: ჩვეულებრივ ინიშნება 10 მგ (20 წვეთი) დღეში. პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით შეიძლება დოზის გაზრდა მაქსიმუმადე-20 მგ (40 წვეთი). გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა არის ქრონიკულად მიმდინარე დაავადება და რეკომენდებულია ხანგრძლივი მკურნალობა რეციდივის პრევენციის მიზნით.
ობსესურ-კომპულსური დარღვევა: საწყისი დოზაა 10მგ დღეში ერთხელ. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით დოზა შესაძლოა გაიზარდოს მაქსიმუმ 20მგ-მდე დღეში. ვინაიდან მოცემული დაავადება ქრონიკულია, პაციენტების მკურნლობა უნდა მოხდეს სათანადო პერიოდის განმავლობაში, ვიდრე არ მოხდება სიმპტომების გაქრობა. მკურნალობის წარმატება და დოზა უნდა შეფასდეს რეგულარულად.
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წლის ასაკის ზევით): რეკომენდებული ჩვეულებრივი დოზის ნახევარის გამოყენება (ანუ სულ 5 მგ დღეში) და უფრო დაბალი მაქსიმალური დოზის გამოყენება (10 მგ დღეში).
თირკმლის უკმარისობა: დოზის რეგულირება არ არის აუცილებელი მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის თირკმლის უკმარისობის დროს. არ არსებობს ინფორმაცია თირკმლის ფუნქციის მძიმე უკმარისობის დროს. (კრეატინინის კლირენსი < 30მლ/წუთში).
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა:
მკურნალობის პირველი ორი კვირის განმავლობაში რეკომენდებულია 5 მგ საწყისი დოზა. შემდეგ დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 10 მგ-მდე პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით.
პაციენტები CYP2C19 –ს არასაკამარისი მეტაბოლიზმით: იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ CYP2C19 –ს დაქვეითებული მეტაბოლიზმი, მკურნალობის პირველი ორი კვირის განმავლობაში რეკომენდებულია 5 მგ საწყისი დოზა. შემდეგ დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 10 მგ-მდე პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით.
მკურნალობის შეწყვეტა: აბსტინენციის შესაძლო რეაქციების პრევენციის მიზნით მკურნალობის დასრულებისას პრეპარატის დოზის კლება უნდა მოხდეს თანდათანობით 1-2 კვირის განმავლობაში.
უკუჩვენება:
• მომატებული მგრძნობელობა ესციტალოპრამის ან სხვა ნებისმიერი ინგრედიენტის მიმართ.
• 18 წლამდე ასაკი
• პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია მონოამინოოქსიდაზას (მაო) ინჰიბიტორებთან ერთად
გვერდითი მოვლენები:
არასასურველი გვერდითი ეფექტები ესპას გამოყენების დროს მსუბუქია და დროებით ხასიათს ატარებს. ისინი გვხვდება მკურნალობის დაწყებიდან პირველი 1-2 კვირის განმავლობაში და ჩვეულებრივ მცირდება დეპრესიული მდგომარეობის გაუმჯობესებისთანავე.
განსაკუთრებული მითითებები:
ესციტალოპრამი შეიძლება დაინიშნოს მაო-ს ინჰიბიტორებით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ 14 დღეში და A-ტიპის მაოს- ინჰიბიტორის მოკლობემიდის თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ მინიმუმ 1 დღეში. უნდა გავიდეს მინიმუმ 7 დღე ესციტალოპრამით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ და მხოლოდ ამის შემდეგაა შესაძლებელი არასელექტიური მაო-ს ინჰიბიტორებით მკურნალობის დაწყება.
ორსულობა და ლაქტაცია:
ესციტალოპრამის უსაფრთხოება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში უცნობია. პრეპარატი დედის რძეში ძალიან დაბალი კონცენტრაციით აღწევს. ამ მიზეზით პრეპარატის გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში არ არის რეკომენდებული, თუ კლინიკური სარგებლიანობა არ აღემატება პოტენციურ რისკს.
გულყრები: პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს ყველა პაციენტში, რომელსაც განუვითარდა კრუნჩხვა. SSRI- ები არ გამოიყენება არასტაბილური ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში, ხოლო კონტროლირებულ ეპილეფსიურ პაციენტებში მხოლოდ საგულდაგულო მონიტორინგის ფონზე შეიძლება SSRI -ის მიღება.
დიაბეტი: სეროტონონის უკუმიტაცების სელექტიური ინჰიბიტორებით მკურნალობამ შეიძლება შეცვალოს გლიკემიური კონტროლი დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში და საჭირო გახდეს ინსულინის ან/და ორალური ჰიპოგლიკემიური პრეპარატის დოზის კორექცია.
ზიტროქსი 200 სუსპ N1
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
შემადგენლობადაგამოშვებისფორმა
200 მგ/5მლ 15 მლ ზიტროქსი სუსპენზია ფორტე.
საერთაშორისოდასახელება - azithromycin.
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიურიჯგუფი
მაკროლიდებიs ჯგუფის ანტიბიოტიკი.
ზიტროქსის მზა სუსპენზიის 5 მლ შეიცავს 200 მგ აქტიურ ნივთიერებას აზიტრომიცინს (დიჰიდრატის სახით)
ფარმაკოლოგიურითვისებები
აზითრომიცინი მაკროლიდების ჯგუფის ნახევრადსინთეზური ანტიბიოტიკია. იგი წარმოადგენს ერითრომიცინის წარმოებულს, რომლისგანაც განსხვავდება ლაქტონურ რგოლთან აზოტის ატომის მეშვეობით შეერთებული მეთილენის ჯგუფით. ამ განსხვავების გამო აზითრომიცინი მიეკუთვნება მაკროლიდების ცალკე ქვეჯგუფს—აზალიდებს. აზითრომიცინი აინჰიბირებს ცილის სინთეზს მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმების 50S რიბოსომებზე. აზითრომიცინი წარმოადგენს ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს. მისი მიღებიდან 2-3 სთ-ის შემდეგ სისხლში მიიღწევა მაქსიმალური კონცეტრაცია. საკვების მიღება ამცირებს პრეპარატის შეწოვას, ამიტომ იგი მიიღება კვებამდე 1 სთ-ით ადრე. ჩატარებული გამოკვლევების შედეგად აღინიშნა, რომ აზითრომიცინის ქსოვილოვანი კონცენტრაცია ბევრად აღემატება (50-ჯერ) მის პლაზმურ კონცეტრაციას. პრეპარატის მიღების შემდეგ ფილტვებში, ნუშურა ჯირკვლებში, ბრონქებში და სხვა ორგანოებში არსებული აზითრომიცინის კონცეტრაცია ბევრად აღემატება ანტიბიოტიკის მინიმალურ მიკრობიოლოგიურ კონცენტრაციას. ბიოაქტივობა შეადგენს 37%-ს. აზითრომიცინი ძირითადად სანაღვლე გზებით, უცვლელი სახით გამოიყოფა, ხოლო 6% - შარდით. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგანს 2-4 დღეს. in vitro გამოკვლევებში აზითრომიცინმა აჩვენა მაღალი აქტივობა შემდეგი გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ:
Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes (A ჯგუფის) და სტრეპტოკოკთა სხვა სახეობები, Staphylococcus aureus, Corynebacterium diphtheriae, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Branhamella catarralis, Bacteroides parapertussis, Shigella-ს სხვადასხვა სახეობები, Pasteurella, Vibrio, Peptococcus, და Peptostreptococcus, Fuzobacterium necrosporium, Propionbacterium acnes, Yersinia, Clostridium perfingens, Borrelia burgdorfei, Haemophilus ducreyi, Neisseria gonorrhoeae, Chlamidia trachomatis, Chlamydia pneumoniae.
აზითრომიცინი ასევე ეფექტურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ:
Legionella pneumophilia, Mykoplazma pneumoniae, Mycoplazma hominis, Mycobacterium avium, Campylobacter-ის სხვადასხვა სახეობები, Ureaplasma urealyticum, Toxoplasma gondi, Treponema pallidum.
ჩვენებები
ზიტროქსის ეფექტურია შემდეგი დაავადებების სამკურნალოდ:
- ბაქტერიული ფარინგიტი, ტონზილიტი;
- ბაქტერიული სინუსიტი;
- ბაქტერიული შუა ოტიტი;
-მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი გამწვავების ფაზაში;
- ინტერსტიციალური და ალვეოლური პნევმონია;
- შარდ-სასქესო გზების ინფექციები: ურეთრიტი, ცერვიციტი;
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები.
მიღებისწესებიდადოზები
მიიღება შიგნით, დღეში 1-ჯერ, სულ მცირედ, კვებამდე 1 საათით ადრე ან კვებიდან 2 საათის შემდეგ.
ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების, კანისა და რბილი ქსოვილის (გამონაკლისია ქრონიკული გარდამავალი ერითემა) ინფექციები: ჯამური დოზა 30 მგ/კგ, სხეულის წონის 10 მგ/კგ დღეში ერთხელ 3 დღის განმავლობაში.
ბავშვებისათვის დოზირება ხდება წონიდან გამომდინარე:
| სხეულისწონა | ზიტროქსი 200/ 5ml |
| 8 კგ | 2,0 მლ (80 მგ) |
| 10-14 კგ | 2,5 მლ (100 მგ) |
| 15-24 კგ | 5 მლ (200 მგ) |
| 25-34 კგ | 7,5 მლ (300 მგ) |
| 35-44 კგ | 10 მლ (400 მგ) |
- ქრონიკული გარდამავალი ერითემა: პრეპარატის ჯამური დოზა შეადგენს 60 მგ/კგ დღეში ერთხელ 20 მგ/კგ - პირველ დღეს და 10 მგ/კგ - მომდევნო დღეებში 2-დან 5-დღემდე.
სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები: გაურთულებელი ურეთრიტი/ცერვიციტი - 1 გ ერთჯერადად.
გართულებული, ხანგრძლივად მიმდინარე ურეთრიტი, ცერვიციტი, გამოწვეული Chlamydia trachomatis - სამჯერ 1 გ 7 დღიანი ინტერვალით (1-7-14). კურსის დოზა 3 გ.
უკუჩვენება
ჰიპერმგრძნობელობა მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ;
ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევები.
ჭარბიდოზირება
სიმპტომები: გულისრევა, სმენის დროებითი დაკარგვა, ღებინება, დიარეა.
მკურნალობა: სიმპტომატური; კუჭის ამორეცხვა.
შენახვის პირობებიდავადები
ინახება მშრალ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას 15-25°C ტემპერატურაზე.
შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.
პრეპარატი ვარგისია გახსნიდან 5 დღის განმავლობაში.
აფთიაქშიგაცემისწესი
გაიცემა რეცეპტით
კოქსიბეტი 90მგ ტაბ N10
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
შემადგენლობა: აქტიური ნივთიერებაა ეტორიკოქსიბი.
ჩვენება: ეტორიკოქსიბი ამცირებს სახსრებისა და კუნთების ტკივილსა და შეშუპებას (ანთებას) 16 წლის და მეტი ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ოსტეოართრიტი, რევმატოიდული ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი და პოდაგრა; ეტორიკოქსიბი, ასევე, გამოიყენება ხანმოკლე მკურნლობის სახით სტომატოლოგიური ოპერაციის შემდეგ, ზომიერი ტკივილის დროს 16 წლის და მეტი ასაკის პაციენტებში.
ოსტეოართრიტი არის სახსრების დაავადება. ის იწვევს ძვლების დამაბოლოებელი ხრტილების თანდათანობით დაშლას, რაც თავის მხრივ იწვევს შეშუპებას (ანთებას), ტკივილს, დაჭიმულობას, გაშეშებას და მოძრაობის შეზღუდვას.
რევმატოიდული ართრიტი არის სახსრების ხანგრძლივი ანთებითი დაავადება, რომელიც იწვევს ტკივილს, გაშეშებას, შეშუპებას და დაზიანებული სახსრების მოძრაობის თანდათანობით დაკარგვას. მან ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ორგანიზმის სხვადასხვა ნაწილების ანთება.
პოდაგრა არის დაავადება, რომელიც იწვევს სახსრების ანთების უეცარ, რეციდიულ შეტევებს, რომელსაც თან ახლავს ძლიერი ტკივილი და სიწითლე.
მაანკილოზებელი სპონდილიტი არის ხერხემლისა და მსხვილი სახსრების ანთებითი დავადება.
უკუჩვენება:ორსულობა, ლაქტაცია. თუ პაციენტი ალერგიულია ეტორიკოქსიბის ან პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი სხვა რომელიმე ინგრედიენტის მიმართ; თუ პაციენტი ალერგიულია არასტეორიდული ანთების საწინააღმდეგო მედიკამენტების, მათ შორის ასპირინისა და COX-2 ინჰიბიტორების, მიმართ; თუ პაციენტს აღენიშნება კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის რეციდიული წყლული ან სისხლდენა; თუ პაცინტს აღენიშნება ღვიძლის მძიმე დაავადება; თირკმელების მძიმე დაავადება; თუ პაციენტი არის ან შეიძლება იყოს ორსულად ან ლაქტაციის პერიოდში; თუ პაციენტი 16 წელზე ნაკლები ასაკისაა; თუ პაციენტს აღენიშნება ნაწლავების ანთებითი დაავადება, როგორიცაა კრონის დაავადება, წყლულოვანი კოლიტი ან კოლიტი; თუ პაციენტს აღენიშნება მაღალი არტერიული წნევა, რომელიც არ კონტროლდება მკურნალობით (საჭიროა ექიმთან ან ექთანთან კონსულტაცია, არტერიული წნევა სათანადოდ არის თუ არა გაკონტროლებული); თუ პაციენტს დიაგნოსტირებული აქვს გულის დაავადებები, მათ შორის გულის უკმარისობა (საშუალო ან მძიმე ხარისხის), სტენოკარდია (მკერდის არეში ტკივილი); თუ პაციენტს გადატანილი აქვს მიოკარდიუმის ინფარქტი, გაკეთებული აქვს აორტო-კორონარული შუნტირება, აღენიშნება პერიფერიული არტერიული დაავადება (ქვედა კიდურების სისხლის მიმოქცევის დარღვევა არტერიების შევიწროვების ან ბლოკირების გამო); თუ პაციენტს გადატანილი აქვს ნებისმიერი ტიპის ინსულტი (მათ შორის ჰემორაგიული ან ტრანზიტორული იშეიმიური ინსულტი); ეტორიკოქსიბმა შეიძლება ოდნავ Gგაზარდოს მიოკარდიუმის ინფარქტის ან ინსულტის რისკი, ამიტომ მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული გულის პრობლემების ან ინსულტის ანამნეზის შემთხვევაში. მედიკამენტის მიღებამდე საჭიროა მკურნალ ექიმთან კონსულტაცია, თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ რომელიმე ზემოთ ჩამოთვლილი აღენიშნება მას.
მიღების წესი: მედიკამენტის მიღება ყოველთვის უნდა მოხდეს ზუსტად ექიმის დანიშნულების მიხედვით.
გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა #3 რეცეპტით.
ნორმოგლიპი M 500მგ+2მგ N30
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
1 ტაბ. შემადგენლობა :
გლიმეპირიდი 2მგ
მეთფორმინი 500 მგ
ნორმოგლიპი M - კომბინირებული პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებაა. გლიმეპირიდიდა მეთფორმინი მოქმედებენ ერთმანეთისგან განსხვავებული, კომპლემენტარული მექანიზმით. ამდენად მიიღება მკურნალობის რაციონალური შედეგი: დაბალი დოზებითა და მინიმალური გვერდითი მოვლენებით გლიკემიის ეფექტური კონტროლი.
გლიმეპირიდი - სულფანილშარდოვანას III თაობის წარმოებულია. იგი უკავშირდება β-უჯრედების რეცეპტორის სუბერთეულს, მოლეკულური მასით 65 კილოდალტონი - რაც ნიშნავს რეცეპტორის ნაკლები ხარისხით ბლოკირებას სხვა სულფანილშარდოვანას წარმომადგენლებსთან შედარებით და განაპირობებს ინსულინის გამოთავისუფლების მოდულირებას . გლიმეპირიდი ხასიათდება რეცეპტორის აქტიურ ცენტრთან უფრო სწრაფი ასოციაციითა და დისოციაციით. გლიმეპირიდის ეს თვისება განაპირობებს გლუკოზისადმი β-უჯრედების მგრძნობელობის გაუმჯობესებას, იცავს მათ დესენსიბილიზაციისა და ნაადრევი გამოფიტვისაგან.
მეთფორმინი ჭარბი წონის მქონე პაციენტებში, პირველი რიგის არჩევის პრეპარატია. იგი 1. ღვიძლში გლუკონეოგენეზის დათრგუნვით, ამცირებს გლუკოზის დონეს სისხლში; 2. აუმჯობესებს გლუკოზის პერიფერიულ უტილიზაციას; 3. არ მოქმედებს ინსულინის
სინთეზზე.
ნორმოგლიპი M-ის უსაფრთხოებისდან გამომდინერე, მისი დანიშვნა რეკომენდებულია გულ- სისხლძარღვოვანი დაავადებების დროს, თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებსა და ფიზიკურად აქტიურ პირებში.
ნორმოგლიპი M-ის მოქმედების ორმაგი მექანიზმი:
გლიმეპირიდი მიქმედებს ინსულინის სეკრეციის როგორც პირველ, ასევე მეორე ფაზაზე.
ორივე ფაზაზე მოქმედება მნიშვნელოვანია როგორც კლინიკური თვალსაზრისით, ასევე დაავადების პროგრესირების შეფერხებისთვის.
გლიმეპირიდი აუმჯობესებს ინსულინის სეკრეციის I ფაზას, რაც მნიშვნელოვანია პოსტპრანდიალური ჰიპერგლიკემიის შემცირებისთვის. ინსულინის სეკრეციის II ფაზაში გლუკოზის დონის შემცირების პარალელურად მცირდება ინსულინის სეკრეცია და დაბალია ჰოპოგლიკემიის რისკი.
აღსანიშნავია, რომ სხვა სულფანილშარდოვანას წარმოებულებთან შედარებით, სისხლში გლუკოზას დონის დაახლოებით თანაბრად დაქვეითება ხდება გლიმეპირიდის მიერ ნაკლები რაოდენობის ინსულინის გამონთავისუფლების ფონზე . ეს ფაქტი მიუთითებს გლიმეპირიდის ექსტრაპანკრეატული ჰიპოგლიკემიური ეფექტების არსებობაზე.
ნორმოგლიპიM ხასიათდება მკვეთრად გამოხატული ექსტრაპანკრეტული ეფექტებით, რაც განპირობებულია გლიმეპირიდისა და მეთფორმინის ერთობლივი მოქმედებით:
- ზრდის ქსოვილის ინსულინისადმი მგრძნობელობას და შესაბამისად გლუკოზის პერიფერიული უტილიზაციას
- ამცირებს ენდოგენური გლუკოზის სინთეზს
- ამცირებს ოქსიდაციურ სტრესს
- აუმჯობესებს სისხლის ფიბრინოლიზურ აქტივობას
- დადებითად მოქმედებს ლიპიდურ ცვლაზე: აქვეითებს საერთო ქოლესტერინს, ტრიგლიცერიდებს და დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების დონეს
კვლევებით დადგენილია რომ გლიმეპირიდი, მისი რეცეპტორთან მიერთების თავისებურებიდან გამომდინარე, სარწმუნოდ ნაკლებ გავლენას ახდენს გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე. იგი ერთადერთი სულფანილ შარდოვანას წარმოებულია, რომელიც არ თრგუნავს მიოკარდიუმის კარდიოპროტექტორულ ეფექტს ე. წ იშემიურ პრეკონდიციას.
ნორმოგლიპი M- ით მკურნალობისას, უზმოზე ინსულინის დონის ცლილების გარეშე, აღინიშნება FPG -ს, PPG-სა და HbA1c-ის დონის დაქვეითება. აღსანიშნავია, რომ მნიშვნელოვნად მცირდება კარდიოვასკულარული რისკ მარკერების (LpA; PAI-1; Hcy) დონე
ფარმაკოკინეტიკა:
გლიმეპირიდის მცირე დოზის (0.5-0.6მგ) ერთჯერადი მიღების შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისეებში, გამოვლინდა მისი სუსტი ჰიპოგლიკემიური ეფექტი. გლიმეპირიდის ჰიპოგლიკემიური ეფექტი ყველა საკონტროლო ჯგუფში გრძელდებოდა 24 სთ-ის განმავლობაში.
შეწოვა: გლიმეპირიდის ბიოშეღწევადობა სრულია. საკვების მიღება მნიშვნელოვან გავლენას არ ახდენს შეწოვაზე, გარდა აბსორბციის სიჩქარის უმნიშვნელო შემცირებისა. გლიმეპირიდის მრავალჯერადი მიღებისას სადღეღამისო დოზით 4 მგ სისხლის პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 2,5 საათში და შეადგენს 309 ნგ/მლ; გლიმეპირიდისათვის დამახასიათებელია განაწილების ძალიან დაბალი მოცულობა (დაახლოებით 8,8 ლ), პლაზმურ ცილებთან შეკავშირების მაღალი ხარისხი (99%-ზე მეტი) და დაბალი კლირენსი (დაახლოებით 48 მლ/წთ). ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 5-8 საათს.
ფარმაკოკინეტიკა განსაკუთრებულ კლინიკურ შემთხვევებში:
პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დარღვევით (დაბალი კკ) აღინიშნება გლიმეპირიდის კლირენსის ზრდის და სისხლის შრატში მისი საშუალო კონცენტრაციის დაქვეითების ტენდენცია, რაც სავარაუდოდ განპირობებულია ცილებთან მისი უფრო დაბალი შეკავშირების გამო პრეპარატის უფრო სწრაფი გამოყოფით. ამგვარად, პაციენტების ამ კატეგორიას გლიმეპირიდის კუმულაციის დამატებითი რისკი არ აქვს.
ჩვენება:
შაქრიანი დიაბეტი ტიპი II, როდესაც მხოლოდ დიეტა და ფიზიკური ვარჯიში არაეფექტურია.
დოზირება ინდივიდუალურია და განისაზღვრება ექიმის მიერ:
საწყისი რეკომენდებული დოზაა 1 ტაბლეტი დღეში ერთხელ საუზმესთან ან დღის პირველ კვებასთან ერთად.
მაქსიმალური რეკომენდებული დოზაა 4 ტაბლეტი დღის განმავლობაში.
ინიშნება პრეპარატის მინიმალური ეფექტური დოზია, რომელიც საკმარისია აუცილებელი მეტაბოლური კონტროლის მისაღწევად.
დოზის კორექცია ხდება 2 კვირაში ექიმის მიერ.
უკუჩვენება:
შაქრიანი დიაბეტი ტიპი I; მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ; დიაბეტური კეტოაციდოზი, დიაბეტური პრეკომა, კომა;
ღვიძლის და თირკმლების ფუნქციის მძიმე დარღვევა; ორსულობა და ლაქტაცია;
რაპიტუსი 30მგ/5მლ სიროფი 120მლN1
მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
საერთაშორისო დასახელება - levodropropizine
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: პულმონოლოგია → მუკოლიზური და ხველის საწინააღმდეგო საშუალებები → ხველის საწინააღმდეგო საშუალებები
ლევოდროპროპიზინი წარმოადგენს დროპროპიზინის იზომერს. იგი მოქმედებს ჰისტამინურ და ალფა -ადრენერგულ რეცეპტორებზე და არ უკავშირდება ბეტა-ადრენერგულ, მუსკარინულ და ოპიატურ რეცეპტორებს
ჩვენება:
სასუნთქი გზების ალერგიული და ინფექციურ -ანთებითი დაავადიბები:
- მშრალი, არაპროდუქტიული ხველა
- ფარინგიტი , ლარინგიტი, ტრაქეიტი, ტრაქეო–ბრონქიტი
- ბრონქული ასთმა
- ქრონიკული ობსტრუქციული ბრონქიტი
- ფილტვის ემფიზემა
- ხველა აგფ– ინჰიბიტორების მიღების ფონზე
რაპიტუსის ეფექტურობა და უპირატესობები:
- ხველის ინტენსივობის სწრაფი შემცირება
- ღამით გამოღვიძებების ნაკლები სიხშირე
- დღის აქტივობის შენარჩუნება
- ნაკლებად გამოხატული სედაციური ეფექტი
- დამატებითი ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება
მიღების წესი და დოზირების რეჟიმი:
რაპიტუსი მიიღება ჭამამდე 1 საათით ადრე ან საკვების მიღებიდან 2 საათის შემდეგ. მიღებებს შორის ინტერვალი უნდა შეადგენდეს 6 საათს.
ასაკობრივი ჯგუფი
2–5 წლამდე 10-20კგ 1მგ/კგ (2–3 მლ) 3-ჯერ დღეში
5–12 წლამდე 21-30კგ 5მლ 3-ჯერ დღეში
12 წლის ზემოთ 30კგ – ზევით 10მლ 3-ჯერ დღეში
მკურნალობის ხანგრძლივობა დგინდება ექიმის მიერ და არ უნდა აღემატებოდეს 7 დღეს. თუ 4-5 დღის განმავლობაში სიმპტომები არ გაქრა, მკურნალობა უნდა შეწყდეს.
გვერდითი მოვლენები:იშვიათ შემთხვევებში კანის ალერგიული რეაქციები . აჩქარებული გულისცემა გულძმარვა , მუცელში დისკომფორტი, ფაღარათი, თავბრუ,თავის ტკივილი.
უკუჩვენებები
ლევოდროპროპიზინი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ,რომლებსაც გააჩნიათ ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ.ლევოდროპროპიზინის გამოყენება არ შეიძლება პაციენტებში ბრონქული ჰიპერსეკრეციით და დაქვეითებული მუკოცილიარული ფუნქციით ( კართაგენერის სინდრომი ან ცილიარული დისკინეზია) და ასევე პაციენტებში ღვიძლისა და თირკმლის მძიმე უკმარისობით. ლევოდროპროპიზინი არ გამოიყენება ორსულობისა და ლაქტაციის დროს.
ფარკლობენტი-კრემი 30გ ტუბი N1
მწარმოებელი: სამხ.კორეა
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
შემადგენლობა:
1გ შეიცავს:
ბეტამეთაზონის დიპროპიონატი 0.64მგ
კლოტრიმაზოლი 10მგ
გენტამიცინის სულფატი 1მგ
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
კომბინირებული პრეპარატი ადგილობრივი და გარეგანი გამოყენებისთვის რომლის მოქმედებაც განპირობებულია მასში შემავალი კომპონენტებით და ხასიათდება ანტიმიკოზური, ანტიბაქტერიული, ანტიალერგიული, ქავილისა და ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებით.
ფარმაკოდინამიკა
ბეტამეთაზონის დიპროპიონატი - სინთეზური გლუკოკორტიკოსტეროიდია. გააჩნია გამოხატული ანთების საწინააღმდეგო, ანტიალერგიული და ქავილის საწინააღმდეგო მოქმედება.
კლოტრიმაზოლი - წარმოადგენს იმიდაზოლის წარმოებულია. ახდენს ანტიფუნგალურ მოქმედებას სოკოს უჯრედული მემბრანის შემადგენლობაში შემავალი ერგოსტერინის სინთეზის დარღვევით, რაც განაპირობებს მემბრანის თვისებების ცვლილებას და სოკოს უჯრედის ლიზისს. კლოტრიმაზოლი აქტიურია Trichophyton rubrum, Tricophyton mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis, Candida albicans, Malassezia furfur (Pityrosporum orbiculare), Corynebacterium minutissimum, Strep. Spp. Staph. Spp. Trichomonas vaginalis მიმართ.
გენტამიცინის სულფატი - ამინოგლოკოზიდების ჯგუფის წყალში ხსნადი, ფართო სპექტრისა და ბაქტერიციდული მოქმედების ანტიბიოტიკია. იგი აქტიურად აღწევს ბაქტერიების უჯრედულ მემბრანაში, უკავშირდება რიბოსომებს და თრგუნავს გამომწვევის ცილის სინთეზს. აქტიურია როგორც გრამიარყოფითი ბაქტერიების (Pseudomonas aeruginosa, E. coli, Aerobacter aerogenes, Klebsiella spp., Proteus vulgaris.) ასევე გრამდადებითი ბაქტერიების მიმართ: Streptococcus spp., Staphylococcus spp.
ფარმაკოკინეტიკა
ბეტამეტაზონი - ნორმალურ პირობებში ადგილობრივი გამოყენებისას სისტემურ სისხლის მიმოქცევაში ხვდება ბეტამეტაზონის მხოლოდ ნაწილი. შეღწევის და შეწოვის წილი დამოკიდებულია სხეულის უბანზე, კანის მდგომარეობაზე, სამკურნალწამლო ფორმაზე, ასაკზე და გამოყენების მეთოდზე.
გენტამიცინი - დაუზიანებელ კანზე გენტამიცინის წასმისას შეწოვა ნაკლებმოსალოდნელია, კერატინის გარსის დაზიანების, ანთების, ოკლუზიური ნახვევის ქვეშ გამოყენების ან კანის დიდ ფართობზე წასმისას მოსალოდნელია კანიდან შეწოვის ზრდა.
კლოტრიმაზოლი - წასმული კლოტრიმაზოლის დიდი ნაწილი რჩება რქოვანა გარსში, სისტემურ სისხლის მიმოქცევაში შეწოვა უმნიშვნელოა.
გამოყენების ჩვენებები:
- ვაგინალური კანდიდოზი, შერეული ვაგინიტი, ვულვიტი, კოლპიტი
- კანის ინფექციები: ტერფების მიკოზები, დერმატომიკოზები
- ტერფის და საზარდულის ეპიდერმოფიტია
- კანის ჩირქოვანი დაავადებები
- დერმატიტები, ნეიროდერმატიტი
- ეგზემა
- ოტომიკოზები
- ბალანიტი
- ბალანოპოსპიტი
დოზირება და მიღების წესი:
ფარკლობენის კრემის თხელი ფენა დაიტანება კანის დაზიანებულ ზედაპირზე დღეში ორჯერ, დილით და საღამოს.
მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს საშუალოდ 2-4 კვირას:
კერძოდ, დერმატოფიტური ინფექციების დროს კურსი შეადგენს ერთ თვეს. ხოლო კანდიდოზების შემთხვევაში მკურნალობა გრძელდება სულ მცირე ორი კვირის განმავლობაში.
გამოყენება პედიატრიაში:
ბავშვებში 2 წლის ასაკიდან პრეპარატი ინიშნება მხოლოდ ექიმის კონტროლის ქვეშ.
უკუჩვენებები
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ. ჭრილობა, კანის ტუბერკულოზი, სიფილისი, კანდიდოზი, ჰერპეს ზოსტერი, მარტივი ჰერპესი, ჩუტყვავილა, დამწვრობის ან მეორე ხარისხის მოყინვისას, პირის გარშემო დერმატიტის, აკნეს ან როზაცეას დროს, 2 წლამდე ასაკის ბავშვები.
სიფრთხილის ზომები: ლაქტაცია ან ორსულობა, ჩვილები.
ადგილობრივი გვერდითი რეაქციები:
კანის სიწითლე, პრეპარატის დატანების ადგილას წვის და ჩხვლეტის შეგრძნება (გაღიზიანების განვითარების შმთხვევაში საჭიროა პრეპარატის მოხსნა).
განსაკუთრებული მითითებები:
პრეპარატი არ გამოიყენება ოფთალმოლოგიაში. თუ პრეპარატი მოხვდება თვალში, ამოიბანეთ თვალი წყლით. თუ სიმპტომი სერიოზულია, მიმართეთ ოფთალმოლოგს. თავი უნდა ავარიდოთ პრეპარატის დატანებას ღია ჭრილობაზე.
გამოშვების ფორმა:
თეთრი ფერის კრემი, ალუმიის ტუბში 30გ
ფლურანგი 150მგ კაფსულა N1
მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
💊 რა არის ფლურანგი და რისთვის გამოიყენება?
-
შემადგენლობა: ეს არის სოკოს საწინააღმდეგო საშუალება, რომლის აქტიური ნივთიერებაა ფლუკონაზოლი (150 მგ).
-
დანიშნულება: გამოიყენება სოკოვანი ინფექციების სამკურნალოდ, ყველაზე ხშირად ისეთი ინფექციების დროს, რომლებსაც იწვევს სოკო „კანდიდა“ (მაგალითად: გენიტალური კანდიდოზი ქალებსა და მამაკაცებში).
📋 მიღების წესი და დოზირება
-
როგორ მივიღოთ: კაფსულა უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, წყლის მიყოლებით. მიღება შესაძლებელია როგორც ჭამამდე, ისე ჭამის შემდეგ.
-
დოზა: გენიტალური კანდიდოზის დროს, როგორც წესი, ინიშნება ერთჯერადი დოზა (1 კაფსულა).
-
შენიშვნა: ქრონიკული ან რთული შემთხვევების დროს მკურნალობის კურსს და ხანგრძლივობას განსაზღვრავს ექიმი.
⛔ არ მიიღოთ პრეპარატი, თუ:
-
გაქვთ ალერგია ფლუკონაზოლზე ან დამხმარე ნივთიერებებზე.
-
პარალელურად იღებთ ისეთ მედიკამენტებს, როგორიცაა: ტერფენადინი, ასტემიზოლი (ალერგიის დროს), ცისაპრიდი (კუჭ-ნაწლავისთვის), პიმოზიდი (შიზოფრენიის დროს) ან ქვინიდინი (გულის არითმიისთვის).
⚠️ განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო:
-
ჯანმრთელობის პრობლემები: თუ გაქვთ ღვიძლის ან თირკმლის დაავადებები, გულის პრობლემები (არითმია), ან ელექტროლიტური დისბალანსი.
-
ასაკი: 16 წლამდე მოზარდებში ინიშნება მხოლოდ ექიმის მეთვალყურეობით.
-
ორსულობა და ლაქტაცია: არ გამოიყენოთ ექიმის პირდაპირი დანიშნულების გარეშე.
-
ავტომობილის მართვა: შეიძლება გამოიწვიოს თავბრუსხვევა ან ძილიანობა, ამიტომ საჭესთან სიფრთხილეა საჭირო.
🔄 ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ფლურანგი რეაქციაში შედის ძალიან ბევრ მედიკამენტთან (მაგ.: სისხლის გამათხელებლები, დიაბეტის წამლები, წნევის მარეგულირებლები, ანტიბიოტიკები და ა.შ.).
რჩევა: ექიმს აუცილებლად ჩამოუთვალეთ ყველა ის წამალი, რომელსაც ამჟამად იღებთ.
🤢 გვერდითი მოვლენები
-
ხშირი: თავის ტკივილი, მუცლის ტკივილი, დიარეა, გულისრევა, გამონაყარი.
-
საყურადღებო: თუ შენიშნეთ სუნთქვის გაძნელება, სახის/ტუჩების შეშუპება ან კანის მძიმე დაზიანება, სასწრაფოდ შეწყვიტეთ მიღება და მიმართეთ ექიმს.
📦 შენახვის პირობები
-
ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
-
გაიცემა რეცეპტით (ფორმა N3).
