რაბელოკი 20მგ N10

მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო   შემადგენლობა:

• ბეკლომეტაზონის დიპროპიონატი  0,25 მგ,
• კლოტრიმაზოლი 10 მგ,
• გენტამიცინის სულფატი 1 მგ,
• იოდქლორჰიდროქსიქინოლი 10მგ.

ბეკლომეტაზონის დიპროპიონატი - სინთეზური გლუკოკორტიკოსტეროიდია, გამოხატული ანთების საწინააღმდეგო, ანტიექსუდაციური,ანტიალერგიული და ქავილის საწინააღმდეგო მოქმედებით. კლოტრიმაზოლი  ანტიფუნგალური მოქმედების  იმიდაზოლის წარმოებულია.იგი წარმოადგენს სოკოს უჯრედის მემბრანაში ერგოსტეროლის სინთეზის სელექტიურ ინჰიბიტორს, რაც იწვევს მემბრანის თვისებების ცვლილებას და სოკოს უჯრედის ლიზისს. აქტიურია Trichophyton rubrum, Trichophyton mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis, Candida albicans, Malassezia furfur (Pityrosporum orbiculare) მიმართ. კლოტრიმაზოლი ასევე აქტიურია Corynebacterium minutissimum, Strep. spp., Staph. spp., Trichomonas vaginalis მიმართ. გენტამიცინის სულფატი - ამინოგლიკოზიდების ჯგუფის წყალში ხსნადი ფართო სპექტრისა და ბაქტერიციდული მოქმედების ანტიბიოტიკია. იგი აქტიურად აღწევს რა ბაქტერიების უჯრედულ მემბრანაში, შეუქცევადად უკავშირდება რიბოსომებს და  თრგუნავს გამომწვევის ცილის სინთეზს. აქტიურია როგორც გრამუარყოფითი ბაქტერიების ( Pseudomonas aeruginosa, E. coli, Aerobacter aerogenes, Klebsiella spp., Proteus vulgaris) ასევე  გრამდადებითი ბაქტერიების მიმართ: Streptococcus spp., Staphylococcus spp. იოდქლორჰიდროქსიქინოლი გააჩნია ანტიბაქტერიულ, ანტისეპტიკური და სოკოს საწინააღმდეგო მოქმედებას.   ჩვენებები:

• დერმატიტები;
• ეგზემა;
• ნეიროდერმიტი;
• ოტომიკოზები;
• ტერფის და საზარდულის ეპიდერმოფიტია;
• ვაგინალური კანდიდოზი, შერეული ვაგინიტი, ვულვიტი, კოლპიტი;
• ბალანიტი, ბალანოპოსტიტი;
• კანის ჩირქოვანი დაავადებები;
• გლუვი კანის თითებშუა და სხვა სოკოვანი დაზიანებები.

  გამოყენების წესი და დოზები: ბეკლოგენის კრემის თხელი ფენით დაიტანება კანის დაზიანებულ ზედაპირზე   2-3 ჯერ დღეში. მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს საშუალოდ 2-4 კვირას. კერძოდ, დერმატოფიტური ინფექციების დროს კურსი შეადგენს ერთ თვეს. ხოლო კანდიდოზების შემთხვევაში მკურნალობა გრძელდება სულ მცირე ორი კვირის განმავლობაში. გინეკოლოგიაში გამოიყენება ტამპონების სახით.   გამოყენება პედიატრიაში: ბავშვებში პრეპარატი ინიშნება მხოლოდ ექიმის კონტროლის ქვეშ 2 wlis asakidan   უკუჩვენებები: - ინდივიდუალური აუტანლობა პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტებისადმი; კანის ტუბერკულოზი; სიფილისის კანისმიერი გამოვლინებები;  ჩუტყვავილა; მარტივი ჰერპესი; პოსტვაქცინალური კანისმიერი რეაქციები; ღია ჭრილობაზე დატანება; 2 წლამდე ბავშვთა ასაკი. ადგილობრივი რეაქციები: კანის სიწითლე, პრეპარატის დატანების ადგილას წვის და ჩხვლეტის შეგრძნება (გაღიზიანების განვითარების შემთხვევაში საჭიროა პრეპარატის მოხსნა). განსაკუთრებული მითითებები: პრეპარატს არ იყენებენ ოფთალმოლოგიაში. უკუნაჩვენებია თვალის არეში კანზე დატანება. თავი უნდა ავარიდოთ პრეპარატის დატანებას დაზიანებულ კანზე ან ღია ჭრილობებზე.

მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო   აქტიური ნივთიერება: თითოეული გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 5მგ დესლორატადინს. * დამხმარე ნივთიერებები: ორფუძიანი კალციუმის ფოსფატი უწყლო, მიკროკრისტალური ცელულოზა, სიმინდის სახამებელი, ტალკი (E553b), ლაქტოზას მონოჰიდრატი (მიღებული მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვის რძისგან), ჰიდროქსიპროპილ მეთილ ცელულოზა (E464), ტიტანის დიოქსიდი (E171), პოლიეთილენ გლიკოლი, ინდიგოკარმინი ალუმინის ლაქი (E132) და სანსეთ ყვითელი FCF ალუმინის ლაქი (E110). ფრთხილად წაიკითხეთ ფურცელი-ჩანართი პრეპარატისგამოყენებამდე. ის შეიცავს თქვენთვის მნიშვნელოვან ინფორმაციას. * შეინახეთ ფურცელი-ჩანართი. შესაძლებელია მისი წაკითხვა კვლავ დაგჭირდეთ. * დამატებითი კითხვების შემთხვევაში, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. * აღნიშნული პრეპარატი გამოწერილია თქვენთვის. არ გადასცეთ ის სხვებს. * მოცემული პრეპარატის გამოყენებისას, ექიმთან ან ჰოსპიტალში ვიზიტის დროს, აცნობეთ ექიმს, რომ იღებთ მოცემულ პრეპარატს. * დაიცავით მოცემულ ფურცელ-ჩანართში მითითებული დირექტივები. არ გამოიყენოთ უფრო მაღალი ან დაბალი დოზა, ვიდრე თქვენთვისაა რეკომენდებული. აღნიშნულ ფურცელ-ჩანართში: 1. რა არის დესლორადინი და რისთვის გამოიყენება ის 2. რა უნდა იცოდეთ დესლორადინის მიღებამდე 3. როგორ უნდა მიიღოთ დესლორადინი 4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები 5. როგორ უნდა შეინახოთ დესლორადინი 1. რა არის დესლორადინი და რისთვის გამოიყენება ის? დესლორადინი შეიცავს დესლორატადინს, რომელიც არის ანტიჰისტამინი. დესლორადინი არის ალერგიის საწინააღმდეგო პრეპარატი, რაც არ იწვევს ძილიანობას. იგი ხელს უწყობს ალერგიული რეაქციების და სიმპტომების კონტროლს. დესლორადინი 5მგ გარსით დაფარული ტაბლეტები შეფუთულია ბლისტერში 20 ტაბლეტით. ტაბლეტები შეიცავს ლაქტოზას მონოჰიდრატს, რომელიც მიღებულია რქოსანი პირუტყვის რძისგან. დესლორადინი ხსნის სიმპტომებს, რომელიც ასოცირდება ალერიგულ რინიტთან, როგორიცაა ცემინება, სისველე ან ქავილი ცხვირში, ხახის ქავილი, თვალების სიწითლე ან წყლიანობა (მაგ. თივის ცხელება ან მტვრის ტკიპას მიმართ ალერგია). დესლორადინი ასევე ინიშნება ჭინჭრის ციებასთან ასოცირებული სიმპტომების მოხსნასთან (კანის დაავადება გამოწვეული ალერგიით) როგორიცაა ქავილი და შეშუპება და თივის ცხელება). მოცემული სიმპტომების მოხსნა გრძელდება მთელი დღე და ხელს უწყობს დღის მანძილზე ნორმალური საქმიანობის წარმართვას და ძილს. 2. რა უნდა იცოდეთ დესლორადინის მიღებამდე არ მიიღოთ დესლორადინი: - თუ ხართ ალერგიული დესლორატადინის, ლორატადინის ან პრეპარატის რომელიმე ნივთიერების მიმართ. გარფთხილებები და სიფრთხილის ზომები - აცნობეთ ექიმს ან ფარმაცევტს დესლორატადინის მიღებამდე, თუ გაქვთ თირკმლის დარღვეული ფუნქცია. კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს, მაშინაც კი თუ მოცემული მტკიცებულებები გეხებოდათ წარსულშიც კი. დესლორადინი საკვებთან და სასმელთან ერთად დესლორადინის მიღება შესაძლებელია საკვების გარეშე. ორსულობა მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს რჩევისთვის პრეპარატის მიღების შესახებ. თუ ხრთ ორსულად, ფიქრობთ რომ ხართ ორსულათ ან გეგმავთ ორსულობას, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს რჩევისთვის პრეპარატის მიღებამდე. დესლორადინის მიღება არ არის რეკომენდებული თუ ხართ ორსულად. ლაქტაცია ჰკითხეთ ექიმს ან ფარმაცევტს რჩევისთვის პრეარატის მიღებამდე. დესლორადინის მიღება არ არის რეკომენდებული ლაქტაციის დროს. ავტოტრასპორტის და მექანიზმების მართვა რეკომედებული დოზებით მოცემული პრეპარატი არ ზემოქმედებს ავტოტრანსპორტის და მექანიზმების მართვის უნარზე. მიუხედავად იმისა, რომ უმეტესობა არ განიცდის ძილიანობას, რეკომენდებულია არ განახორციელოთ ისეთი ქმედებები, რაც მოითხოვს გონებრივ ყურადღებას, როგორიცაა ავტოტრანსპორტის და მეაქნაიმზების მართვა . მნიშვნელოვანი ინფორმაცია დესლორადინის ზოგიერთი ნივთიერების მიმართ თუ გაცნობეს, რომ გაქვთ შაქრის აუტანლობა პრეპარატის მიღებამდე მიმართეთ ექიმს. დესლორადინმა შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიულირ რექციები ვინაიდან შეიცავს სანსეტ ყვითელ FCF ალუმინის ლაქს. სხვა პრეპარატები და დესლორადინი უცნობია  დესლორადინის სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედება. აცნობეთ ექიმს ან ფარმაცევტს თუ იღებთ, ბოლო დროს იღებდით ან აპირებთ მიიღოთ სხვა პრეპარატები. 3. დესლორადინის მიღების წესი პრეპარატი მიიღეთ ყოველთვის ექიმის ან ფარმაცევტის რეკომენდაციის მიხედვით. თუ არ ხართ დარწმუნებული გადაამოწმეთ ექიმთან ან ფარმაცევტთან. ინსტრუქციები სათანადო გამოყენების და დოზირების/გამოყენების სიხშირის შესახებ: მოზრდილები და მოზარდები 12 წლის ასაკიდან: რეკომენდებულია ერთი ტაბლეტი დღეში ერთხელ წყლის მიყოლებით, საკვებთან ერთად ან მის გარეშე. მოცემული პრეპარატი მიიღება პერორალურად. ტაბლეტი გადაყლაპეთ მთლიანად წყლის მიყოლებით ჭამის წინ ან შემდეგ. მკურნალობის სიხშირესთან დაკავშირებით, ექიმი გადაწყვეტს ალერგიული რინიტის ტიპს და განსაზღვრავს დესლორადინის მიღების ხანგრძლივობას. თუ თქვენი ალერგიული რინიტი წყვეტილია (სიმპტომები არსებობს <4 დღე კვირაში ან <4 კვირა), ექიმი გრიჩევთ მკურნალობის განრიგს, რომელიც დამოკიდებული იქნება თქვეი დაავადების ისტორიაზე. თუ თქვენი ალერიგული რინიტი მდგრადია (სიმპტომების არსებობს 4 დღე ან მეტი კვირაში და >4 კვირა), ექიმი დაგინიშნავთ უფრო ხანგრძლივ მკურნალობას. ჭინჭრის ციებისთვის, მკურნალობის ხანგრძლივობა შეიძლება განსხვავდებოდეს პაციენტებს შორის და ამიტომ უნდა დაიცვათ ექიმის ინსტრუქციები. მიღების მეთოდი: პრეპარატი მიიღება პერორალურად. ტაბლეტი გადაყლაპეთ წყლის მიყოლებით ჭამის წინ ან შემდეგ. სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფი: გამოყენება ბავშვებში: არ მისცეთ ეს პრეპარატი 12 წლამდე ასაკის ბავშვებს. გამოყენება ხანდაზმულებში: დესლორადინის ეფექტურობა და უსაფრთხოება გერიატრიულ პოპულაციაში არ დადგენილა. განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები. ღვიძლის უკმარისობის შემთხვევაში: არ არსებობს მოანცემები მისი გამოყენების შესახებ პაციენტებში ღვიძლის უკმარისობით. თირკლმის უკამრისობის დროს: დესლორადინი გამოიყენება სიფრთხილით თირკმლის მწვავე უკამრისობის დროს. თუ შეამჩნევთ, რომ დესლორადინი ძალიან ძლიერ ან სუსტად მოქმედებს თქვენზე, კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. თუ იღებთ საჭიროზე მეტ დესლორადინს: მიიღეთ დესლორადინი მხოლოდ ისე, როგორც გამოწერილია თვენთვის. არ არის მოსალოდნელი სერიოზული პრობლემები შემთხვევით ჭარბი დოზირებისას. თუ მიიღეთ საჭიროზე მეტი დესლორადინი აცნობეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. თუ დაგავიწყდათ დესლორადინის მიღება თუ დაგავიწყდათ დოზის დროულად მიღება, მიიღეთ დაუყოვნებლივ ან დაუბრუნდით რეგულარულ დოზირების განრიგს. არ მიიღოთ ორმაგი დოზა გამოტოვებულის სანაცვლოდ. შესაძლო ეფქტები დესლორადინის მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ: არ შეინიშნებოდა ეფექტები. თუ შეწყვიტეთ დესლორადინის მიღება დამატებითი კითხვებისთვის პრეპარატის გამოყენების შესახებ, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. 4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები სხვა პრეპარატების მსგავსად, მოცემულ პრეპარატს შეუძლია გამოიწვიოს გვედითი ეფექტები. არასასურველი მოვლენები კლასიფიცირებულია შემდეგი სიხშირის მიხედვით: - ძალინ ხშირი: შეიძლება 1/10-ში. - ხშირი: 1/10- >1/100-ში - არახშირი: 1/100, >1/1000-ში. - იშვიათი: 1/1000, >1/10000-ში. - ძალიან იშვიათი: 1/10000-ში - უცნობი: სიხშირის განსაზღვრა შეუძლებელია არსებული მონაცემების მიხედვით. დესლორადინის გაყიდვაში არსებობისას მწვავე ალერგიული რეაქციები (სუნთქვის გაძნელება, ხიხინი, ქავილი, თივის ცხელება და შეშუპება) შეინიშნებოდა ძალიან იშვიათად. თუ შენიშნავთ რომელიმე სერიოზულ გევრდით ეფექტს, შეწყვიტეთ პრეპარატის მიღება და მიმართეთ გადაუდებელ სამედიცინო დახმარებას. კლინიკურ კვლევებში მოზრდილებში, გვერდითი ეფექტები იგივე იყო ფიქტიური ტაბლეტის მიღებისას. თუმცა, დაღლილობა, პირის სიმშრალე და თავის ტკივილი ძალიან ხშირი იყო ფიქტიური ტაბლეტის მიღებისას. დესლორატადინით ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში შემდეგი სახის გვერდითი ეფექტები შეინიშნებოდა: ხშირი: * დაღლილობა * პირის სიმშრალე * თავის ტკივილი ესენია დესლორადინის მსუბუქი ეფექტები. დესლორადინის გაყიდვაში არსებობისას შეინიშნებოდა შემდეგი სახის გვერდითი ეფქტები: ძალიან იშვიათი: * მწვავე ალერგიული რეაქციები * გამონაყარი * მოუსვენრობა სხეულის გაძლიერებული მოძრაობით * სწრაფი გულსიცემა * ღვიძლის ფუნქციის დარღვეული ტესტები * ღვიძლის ანთება * კუჭის ტკივილი * გულისრევა * რებინება * დიარეა * უძილობა * ძილიანობა * კუნთების ტკივილი * კუჭის დისკომფორტი * ჰალუცინაციები * კრუნჩხვები უცნობია: * კანის მომატებული მგრძნობელობა მზის მიმართ (სუსტი მზის დროსაც) და UV სინათლის მიმართ (სოლარიუმი) * გულისცემის ცვლილება * კანის და/ან თვალების გაყვითლება * უჩვეულო სისუსტე გვერდითი ეფექტების შეტყობინება აცნობეთ ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს ნებისმიერი სახის გვერდითი ეფექტის განვითარების შემთხვევა, რომელიც მოცემულია ან არა პაციენტისთვის განკუთვნილ ინსტრუქციაში,  გვერდითი ეფექტები ასევე შეატყობინეთ თურქეთის ფარმაკოუსაფრთხოების ცენტრს (YUFAM), “წამლის გვერდითი ეფექტის შეტყობინების” მეშვეობით www.titck.gov.tr -ზე ან ცხელ ხაზზე დარეკვით 0900 313 00 08. გევრდითი ეფექტების შეტყობინებით ხელს შეუწყობთ პრეპარატის უსაფრთხოების შესახებ მეტი ინფორმაციის მოპოვებას. თუ განვითარდება გვერდითი ეფექტი, რაც არ არის მითითებული გამოყენების ისნტრუქციაში, აცნობეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. 5. დესლორადინის შენახვის პირობები დესლორადინი შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას ორიგინალ შეფუთვაში. შეინახეთ ოთახის ტემპერატურაზე არაუმეტეს 25℃-ზე. გამოიყენეთ ვარგისობის ვადის მიხედვით. არ გამოიყენოთ დესლორადინი ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ რომელიც მითითებულია შეფუთვაზე. თუ შენიშნავთ პროდუქტზე და/ან შეფუთვაზე დეფექტებს არ გამოიყენოთ დესლორადინი. არ გადააგდოთ ვადაგასული ან გამოუყენებელი პრეპარატები! გადაეცით შეგროვებით სისტემას, რომელიც დადგენილია ურბანიზმის და გარემოს დაცვის სამინისტროს მიერ. გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.

მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული   (ლევოფლოქსაცინი 500 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები)  შემადგენლობა ყოველი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს : ლევოფლოქსაცინი .......................... 500 მგ-ს ექვივალენტი  აღწერა ლევოფლოქსაცინი არის სინთეზური ანტიბაქტერიული საშუალება. ქიმიური სახელწოდებაა (-)-(S)-9-ფტორ-2,3-დიჰიდრო-3-მეთილ-10-(4-მეთილ-1-პიპერაზინილ)-7-ოქსო-7H-პირიდო[1,2,3-დე]-1,4-ბენზოქსაზინ-6-კარბოქსილის მჟავას ჰემიჰიდრატი. ემპირიული ფორმულა არის C ₁₈ H ₂₀ FN ₃ O ₄ • ½ H ₂ O და მოლეკულური წონა არის 370.38. ფარმაკოლოგიურიკლასიფიკაცია ანტიბაქტერიული საშუალება ფარმაკოლოგიურიმოქმედება ფარმაკოკინეტიკა აბსორბცია პერორალურად მიღებული ლევოფლოქსაცინი სწრაფად და თითქმის მთლიანად შეიწოვება პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაციით, რომელიც მიიღწევა 1-2 საათის განმავლობაში. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის 99 - 100%. საკვები მცირე გავლენას ახდენს ლევოფლოქსაცინის შეწოვაზე. წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა 48 საათის განმავლობაში 500 მგ-ს ერთხელ ან ორჯერ დღეში დოზირების რეჟიმის გამოყენებისას. განაწილება ლევოფლოქსაცინის დაახლოებით 30-40% უკავშირდება შრატის ცილებს. ლევოფლოქსაცინის განაწილების საშუალო მოცულობა არის დაახლოებით 100 ლ 500 მგ ერთჯერადი და განმეორებითი დოზების შემდეგ, რაც მიუთითებს ქსოვილებში ფართო განაწილებაზე. ქსოვილებსადასითხეებშიშეღწევა: ნაჩვენებია, რომ ლევოფლოქსაცინი აღწევს ბრონქების ლორწოვან გარსში, ეპითელიუმის ლორწოვან სითხეში, ალვეოლურ მაკროფაგებში, ფილტვის ქსოვილში, კანში (ბუშტუკის სითხე), პროსტატის ქსოვილსა და შარდში. თუმცა, ლევოფლოქსაცინის ცუდად აღწევს ცერებროსპინალურ სითხეში. ბიოტრანსფორმაცია ლევოფლოქსაცინი მეტაბოლიზდება ძალიან მცირე რაოდენობით, მეტაბოლიტებია დესმეთილ-ლევოფლოქსაცინი და ლევოფლოქსაცინის N-ოქსიდი. ეს მეტაბოლიტები შეადგენს დოზის <5%-ს და გამოიყოფა შარდით. ლევოფლოქსაცინი სტერეოქიმიურად სტაბილურია და არ განიცდის ქირალურ ინვერსიას. ელიმინაცია ლევოფლოქსაცინის პერორალური და ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, იგი გამოიყოფა პლაზმიდან შედარებით ნელა (t ½: 6 - 8 სთ). გამოიყოფა ძირითადად თირკმლის გზით (შეყვანილი დოზის >85%). ლევოფლოქსაცინის საშუალო აშკარა მთლიანი კლირენსი ორგანიზმში 500 მგ ერთჯერადი დოზის შემდეგ იყო 175 +/-29.2 მლ/წთ. არ არსებობს მნიშვნელოვანი განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ ინტრავენური და პერორალური მიღების შემდეგ, რაც მიუთითებს, რომ პერორალური და ინტრავენური გზები ურთიერთშემცვლელია. ხაზოვნობა ლევოფლოქსაცინს აქვს ხაზოვანი ფარმაკოკინეტიკა 50-დან 1000 მგ-მდე დოზის დიაპაზონში. სპეციალურიპოპულაციები თირკმლისუკმარისობის მქონე პირები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკაზე გავლენას ახდენს თირკმლის უკმარისობა. თირკმელების ფუნქციის დაქვეითებისას, თირკმლისმიერი ელიმინაცია და კლირენსი მცირდება, ხოლო ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება, როგორც ეს მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში: ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის უკმარისობის დროს 500 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის შემდეგ

Cl cr [მლ/წთ]	<20	20 - 49	50 – 80
Cl R [მლ/წთ]	13	26	57
t 1/2 [სთ]	35	27	9

ხანდაზმულიპირები არ არსებობს მნიშვნელოვანი განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ ახალგაზრდა და ხანდაზმულ პირებს შორის, გარდა იმ განსხვავებებისა, რომლებიც დაკავშირებულია კრეატინინის კლირენსში. გენდერულიგანსხვავებები მამრობითი და მდედრობითი სქესის პირების  ცალკე ანალიზმა აჩვენა მცირე და ზღვრული გენდერული განსხვავებები ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მხრივ. არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ეს გენდერული განსხვავებები კლინიკურად მნიშვნელოვანია.  ფარმაკოდინამიკა: ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ქინოლონური ანტიბაქტერიული საშუალებები - ფტორქინოლონები, ATC კოდი: J01MA12 ლევოფლოქსაცინი არის ფტორქინოლონების კლასის სინთეზური ანტიბაქტერიული საშუალება და ოფლოქსაცინის რაცემიული აქტიური ნივთიერების S (-) ენანტიომერი. მოქმედებისმექანიზმი როგორც ფტორქინოლონის ანტიბაქტერიული საშუალება, ლევოფლოქსაცინი მოქმედებს დნმ-დნმ-გირაზას კომპლექსზე და ტოპოიზომერაზაზე IV. ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობა ლევოფლოქსაცინის ბაქტერიციდული აქტივობის ხარისხი დამოკიდებულია შრატში მაქსიმალური კონცენტრაციის თანაფარდობაზე (Cmax) ან მრუდის ქვეშ მდებარე ფართობზე (AUC) და მინიმალურ ინჰიბიტორულ კონცენტრაციაზე (MIC). რეზისტენტობისმექანიზმი ლევოფლოქსაცინის მიმართ რეზისტენტობა მიიღწევა ეტაპობრივი პროცესით სამიზნე უბნებზე  მუტაციებით ორივე ტიპის II ტოპოიზომერაზაში, დნმ გირაზასა და ტოპოიზომერაზას IV-ში. სხვა რეზისტენტულმა მექანიზმებმა, როგორიცაა შეღწევადობის ბარიერები (ხშირია Pseudomonas aeruginosa-ს შემთხვევაში) და ეფლუქსის მექანიზმებმა ასევე შეიძლება გავლენა მოახდინონ ლევოფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობაზე. აღინიშნება ჯვარედინი რეზისტენტობა ლევოფლოქსაცინსა და სხვა ფტორქინოლონებს შორის. მოქმედების მექანიზმის გამო, ლევოფლოქსაცინსა და სხვა კლასების ანტიბაქტერიულ საშუალებებს შორის ზოგადად არ არსებობს ჯვარედინი რეზისტენტობა. მგრძნობელობისსაზღვრები ცხრილში ქვემოთ (მგ/ლ 1) ჩამოთვლილია ლევოფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობის ტესტირების EUCAST მიერ დამტკიცებული მდკ-ს (მგ/ლ) საკონტროლო მნიშვნელობები, რომელნიც ამ პრეპარატის მიმართ პათოგენების მგრძნობელობის შეფასების საშუალებას იძლევიან  მგრძნობიარე , ზომიერად მგრძნობიარე ან რეზისტენტული. EUCAST-ს მიერ ლევოფლოქსაცინისთვის დადგენილი მდკ-ს კლინიკური საკონტროლო მნიშვნელობები (ვერსია 2.0, 2012-01-01 ):

პათოგენი	მგრძნობიარე	რეზისტენტული
Enterobacterales	≤ 0.5 მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
Pseudomonas spp.	≤ 0.001 მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
Acinetobacter spp.	≤ 0.5 მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
Staphylococcus aureus Coagulase-negative staphylococcii	≤ 0.001 მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
Enterococcus spp. 1	≤ 4 მგ/ლ	> 4 მგ/ლ
Streptococcus pneumoniae	≤ 0.001 მგ/ლ	> 2 მგ/ლ
Streptococcus  groups A,B,C and G	≤ 0.001  მგ/ლ	> 2 მგ/ლ
Haemophilus influenza	≤ 0.06 მგ/ლ	> 0/06 მგ/ლ
Moraxella  catarrhalis3	≤ 0.125 მგ/ლ	> 0.125 მგ/ლ
Helicobacterpylori	≤ 1  მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
Aerococcussanguinicola and urinae 2	≤ 2  მგ/ლ	> 2 მგ/ლ
Aeromonas spp.	≤ 0.5  მგ/ლ	> 1 მგ/ლ
PK-PD (რომელიც არ  არის დაკავშირებული პათოგენების გარკვეულ  სახეობასთან)  საზღვრები,	≤ 0.5 მგ/ლ	> 1 მგ/ლ

1 : საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციები მხოლოდ 2 :  მგრძნობელობა შეიძლება შეფასდეს ციპროფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობის მიხედვით. რეზისტენტობის გავრცელება შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და დროთა განმავლობაში შერჩეული სახეობებისთვის და რეზისტენტობის შესახებ ადგილობრივი ინფორმაცია სასურველია, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობისას. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა მოიძიოთ ექსპერტის რჩევა, როდესაც რეზისტენტობის ადგილობრივი გავრცელება ისეთია, რომ აგენტის სარგებლობა სულ მცირე ზოგიერთი ტიპის ინფექციაში საეჭვოა. ჩვეულებრივმგრძნობიარესახეობები აერობულიგრამდადებითიბაქტერიები Bacillus anthracis Staphylococcus aureus მეთიცილინ-მგრძნობიარე Staphylococcus saprophyticus სტრეპტოკოკები, ჯგუფი C და G Streptococcus agalactiae Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes აერობულიგრამუარყოფითიბაქტერიები Eikenellacorrodens Haemophilusinfluenzae Haemophilus para-influenzae Klebsiella oxytoca Moraxella catarrhalis Pasteurella multocida Proteus vulgaris Providenciarettgeri ანაერობულიბაქტერიები Peptostreptococcus სხვა Chlamydophila pneumoniae Chlamydophil apsittaci Chlamydia trachomatis Legionella pneumophila Mycoplasma pneumoniae Mycoplasma hominis Ureaplasmaurealyticum სახეობები, რომლებისთვისაცშეძენილირეზისტენტობაშეიძლებაპრობლემა იყოს აერობული გრამდადებითი ბაქტერიები Enterococcus faecalis Staphylococcus aureus მეთიცილინ-რეზისტენტული * კოაგულაზა უარყოფითი Staphylococcus spp აერობულიგრამუარყოფითიბაქტერიები Acinetobacter baumannii Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumonia Morganellamorganii Proteus mirabilis Providencia stuartii Pseudomonas aeruginosa Serratiamarcescens ანაერობულიბაქტერიები Bacteroides fragilis თანდაყოლილადრეზისტენტულიშტამები აერობულიგრამდადებითიბაქტერიები Enterococcus faecium *მეთიცილინ-რეზისტენტული S. aureus-ს , დიდი ალბათობით, გააჩნია ფტორქინოლონების, მათ შორის ლევოფლოქსაცინის მიმართ კორეზისტენტობა. ჩვენებებიდაგამოყენება ლევოფლოქსაცინის ნაჩვენებია მოზრდილებში შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ:

• მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი
• ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება გამწვავებული  ბრონქიტის ჩათვლით
• საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია
• კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები

ზემოაღნიშნული ინფექციების დროს ლევოფლოქსაცინი გამოყენებული უნდა მხოლოდ მაშინ, როდესაც არასათანადოდ არის მიჩნეული ანტიბაქტერიული საშუალებების გამოყენება, რომლებიც ჩვეულებრივ რეკომენდებულია ამ ინფექციების საწყისი მკურნალობისთვის.

• პიელონეფრიტი და საშარდე გზების გართულებული ინფექციები
• ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი
• ცისტიტი გართულების გარეშე
• ინჰალაციური ჯილეხი: ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკა და მკურნალობა.

ლევოფლოქსაცინით  მკურნალობა შეიძლება დასრულდეს იმ პაციენტებში რომლებთანაც  ნაჩვენებია გაუმჯობესება ლევოფლოქსაცინის ინტრავენური პრეპარატის თავდაპირველი გამოყენების შემდეგ. გასათვალისწინებელია ოფიციალური მითითებები ანტიბაქტერიული საშუალებების სათანადო გამოყენების შესახებ. უკუჩვენებები ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები არ გამოიყენება:

• პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა ლევოფლოქსაცინის ან სხვა ქინოლონის და რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
• ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში,
• პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მყესების დარღვევების ისტორია, დაკავშირებული ფტორქინოლონის მიღებასთან,
• ბავშვებში ან მოზარდებში,
• ორსულობის დროს,
• მეძუძურ ქალებში.

უარყოფითი რეაქცია ქვემოთ მოცემული ინფორმაცია ეფუძნება კლინიკურ კვლევებს 8300-ზე მეტ პაციენტში და ვრცელ პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებას. სიხშირეებიგანისაზღვრებაშემდეგნაირად: ძალიანხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100, <1/10), არახშირი (≥1/1000, <1/100), იშვიათი (≥1 /10000, <1/1000), ძალიანიშვიათი (<1/10000), უცნობი(შეფასება შეუძლებელიაარსებულიმონაცემებით). სიხშირის თითოეულ ჯგუფში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია სიმძიმის კლების მიხედვით.

სისტემურ ორგანოთაკლასი	ხშირი (≥1/100- <1/1 )	არახშირი (≥ 1/1,000 - <1/100)	იშვიათი (≥1/10,000- <1/1,000)	ცნობილი არ არის(შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემების საფუძელზე) მონაცემები)
ინფექციები და ინვაზიები		სოკოვანი ინფექცია მათ შორის Candida-ს ინფექციის პათოგენური რეზისტენტობა
დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ		ლეიკოპენია ეოზინოფილია	თრომბოციტოპენია ნეიტროპენია	პანციტოპენია აგრანულოციტოზი ჰემოლიტური ანემია
დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ			ანგიონევროზული შეშუპება ჰიპერმგრძნობელობა	ანაფილაქსური შოკიa ანაფილაქტოიდური შოკიa
ენდოკრინული დარღვევები			ანტიდიურეზული ჰორმონის (SIADH) არასათანადო სეკრეციის სინდრომი
დარღვევები მეტაბოლიზმისდა კვების მხრივ		ანორექსია	ჰიპოგლიკემია განსაკუთრებით დიაბეტით დაავადებულებში	ჰიპერგლიკემია ჰიპოგლიკემიური კომა
ფსიქიატრიული დარღვევები*	უძილობა	შფოთვა დაბნეული მდგომარეობა ნერვოზულობა	ფსიქოზური რეაქციები (მაგ. ჰალუცინაციებით, პარანოიით) დეპრესია აჟიტაცია არანორმალური სიზმრები ღამის კოშმარები	ფსიქოზური დარღვევები საკუთარი თავისთის საფრთხის შემქნელი ქცევა მათ შორის სუიციდური იდეები ან სუიციდის მცდელობა
დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ	თავის ტკივილი თავბრუსხვევა	ძილიანობა კანკალი დისგევზია	კრუნჩხვითი პარესთეზია	პერიფერიული სენსორული ნეიროპათია   პერიფერიული სენსორული მოტორული ნეიროპათია   (პაროსმია ანოსმიის ჩათვლით) დისკინეზია ექსტრაპირამიდული აშლილობა ,აგეზია სინკოპე კეთილთვისებიანი ინტრაკრანიალური ჰიპერტენზია
დარღვევები თვალის მხრივ*			მხედველობის დარღვევები, როგორიცაა ბუნდოვანი მხედველობა	მხედველობის გარდამავალი დაკარგვა
დარღვევები ყურის და ლაბირინთის მხრივ *		ვერტიგო	ტინიტუსი	სმენის დაკარგვა სმენის დაქვეითება
დარღვევები გულის მხრივ*			ტაქიკარდია, პალპიტაცია	პარკუჭოვანი ტაქიკარდია, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს გულის გაჩერება პარკუჭოვანი არითმია და Torsade de Pointes (უპირატესად პაციენტებში QT გახანგრძლივების რისკ-ფაქტორებით), ელექტროკარდიოგრამაზე QT გახანგრძლივება
დარღვევები სისხლძარღვების მხრივ*	ვრცელდება მხოლოდ ი.ვ. ფორმაზე: ფლებიტი		ჰიპოტენზია
დარღვევები სუნთქვის, გულმკერდის ორგანოებისა და შუასაყარის მხრივ		დისპნოე		ბრონქოსპაზმი ალერგიული პნევმონიტი
დარღვევები კუჭ-ნაწლავის მხრივ	დიარეა ღებინება გულისრევა	მუცლის ტკივილი დისპეფსია მეტეორიზმი ყაბზობა		დიარეა – ჰემორაგიული, რომელიც ძალიან იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება მიუთითებდეს ენტეროკოლიტზე, ფსევდომემბრანული კოლიტის ჩათვლით პანკრეატიტი
ჰეპატობილიარული დარღვევები	ღვიძლისმიერი ფერმენტის მომატება (ALT/AST, ტუტე ფოსფატაზა, GGT)	სისხლში ბილირუბინის მომატება		სიყვითლე და ღვიძლის მძიმე დაზიანება, მათ შორის ფატალური შემთხვევები ღვიძლის მწვავე უკმარისობით, ძირითადად პაციენტებში მძიმე თანმხლები დაავადებებით ჰეპატიტი
დარღვევები კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივb		გამონაყარი ქავილი ჭინჭრის ციება ჰიპერჰიდროზი	წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), წამლისმიერი ფიქსირებული გამონაყარი	ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი სტივენს-ჯონსონის სინდრომი მრავალფორმიანი ერითემა ფოტომგრძნობელობის რეაქცია ლეიკოციტოკლასტური ვასკულიტი სტომატიტი
ჩონჩხ-კუნთოვანი1 და შემაერთებელი ქსოვილების დარღვევები*		ართრალგია მიალგია	მყესების დარღვევები ტენდინიტის ჩათვლით (მაგ. აქილევსის მყესი) კუნთების სისუსტე, რომელსაც შესაძლოა განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდეს მიასთენიის გრავიის მქონე პაციენტებში	რაბდომიოლიზი* მყესის გაწყვეტა (მაგ. აქილევსის მყესი) ლიგატების გაწყვეტა  კუნთების რღვევა ართრიტი
დარღვევები თირკმელების და საშარდე სისტემის მხრივ		სისხლში კრეატინინის მომატება	თირკმლის მწვავე უკმარისობა (მაგ. ინტერსტიციული ნეფრიტი)
ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობებიშეყვანის ადგილას	ვრცელდებამხოლოდი.ვ.ფორმაზე: რეაქცია ინფუზიის ადგილზე (ტკივილი, სიწითლე)	ასთენია	პირექსია	ტკივილი (მათ შორის, ზურგის, მკერდისა და კიდურების ტკივილი)

  ^a ანაფილაქსიური და ანაფილაქტოიდური რეაქციები შეიძლება ზოგჯერ მოხდეს პირველივე დოზის შემდეგ ^b ლორწოვანი გარსის რეაქციები შეიძლება ზოგჯერ მოხდეს პირველივე დოზის მიღების შემდეგაც კი   ** გახანგრძლივებული (თვეებამდე ან წლამდე), ინვალიდური და პოტენციურად შეუქცევადი სერიოზული წამლის რეაქციების ძალიან იშვიათი შემთხვევები, რომლებიც გავლენას ახდენენ რამდენიმე, ზოგჯერ მრავალ, სისტემურ ორგანოთა კლასსა და გრძნობაზე (მათ შორის რეაქციები, როგორიცაა ტენდონიტი, მყესების რღვევა, ართრალგია, კიდურების ტკივილი, სიარულის დარღვევა, ნეიროპათიები, რომლებიც დაკავშირებულია პარესთეზიასთან, დეპრესიასთან, დაღლილობასთან, მეხსიერების დაქვეითებასთან, ძილის დარღვევასთან და სმენის, მხედველობის, გემოსა და ყნოსვის დაქვეითებასთან) დაფიქსირდა ქინოლონების და ფტორქინოლონების გამოყენებასთან დაკავშირებით ზოგიერთ შემთხვევაში, წინასწარ არსებული რისკ-ფაქტორების მიუხედავად. ** დაფიქსირდა აორტის ანევრიზმისა და დისექციის შემთხვევები, ზოგჯერ გართულებული დარღვევით (მათ შორის ფატალური) და გულის რომელიმე სარქვლის რეგურგიტაცია/უკმარისობა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფტორქინოლონებს. სხვა გვერდითი რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ფტორქინოლონის მიღებასთან, მოიცავს: -        პორფირიის შეტევები პორფირიის მქონე პაციენტებში. დოზირება ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება დღეში ერთხელ ან ორჯერ. დოზა დამოკიდებულია ინფექციის სახეობასა და სიმძიმეზე და სავარაუდო გამომწვევი პათოგენის მგრძნობელობაზე. მკურნალობა ინტრავენური პრეპარატის თავდაპირველი გამოყენების შემდეგ შეიძლება დასრულდეს ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტებით პარენტერალური და პერორალური ფორმების ბიოექვივალენტობის გათვალისწინებით, შესაძლებელია იგივე დოზის გამოყენება. დოზირება: შემდეგი რეკომენდაციების გაცემა შეიძლება ლოვოფლოქსაცინის დოზების შესახებ: დოზირებათირკმელებისნორმალურიფუნქციისმქონეპაციენტებში (კრეატინინისკლირენსი > 50 მლ/წთ) 

ჩვენება	სადღეღამისოდოზისრეჟიმი  (სიმძიმისმიხედვით)	მკურნალობისსაერთოხანგრძლივობა  (სიმძიმისმიხედვით)
მწვავე ბაქტერული სინუსიტი	500 მგ დღეში ერთხელ	10-14 დღე
ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადების მწვავე ბაქტერიული  ბრონქიტის ჩათვლით	500 მგ დღეში ერთხელ	7-10 დღე
საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია	500 მგ ერთხელ ან ორჯერ დღეში	7-14 დღე
მწვავე პიელონეფრიტი	500 მგ დღეში ერთხელ	7-10 დღე
საშარდე გზების გართულებული ინფექციები	500 მგ დღეში ერთხელ	7-14 დღე
ცისტიტი გართულების გარეშე	250 მგ დღეში ერთხელ	3 დღე
ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი	500 მგ დღეში ერთხელ	28 დღე
კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები	500 მგ ერთხელ ან ორჯერ დღეში	7-14 დღე
ინჰალაციური ჯილეხი	500 მგ დღეში ერთხელ	8 კვირა

სპეციალურიპოპულაციები თირკმლისფუნქციისდარღვევა (კრეატინინისკლირენსი ≤ 50 მლ/წთ)

კრეატინინისკლირენსი	დოზისრეჟიმი
	250 მგ/24 სთ	500 მგ/24 სთ	500 მგ/12 სთ
	პირველიდოზა: 250 მგ	პირველიდოზა:  500 მგ	პირველიდოზა:  500 მგ
50 - 20 მლ/წთ	შემდეგ:  125 მგ/24 სთ	შემდეგ:  250 მგ/24 სთ	შემდეგ : 250 მგ/12 სთ
19-10 მლ/წთ	შემდეგ:  125 მგ/48 სთ	შემდეგ:  125 მგ/24 სთ	შემდეგ:  125 მგ/12 სთ
<10 მლ/წთ (ჰემოდიალიზის და უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონული დიალიზის ჩათვლით) 1	შემდეგ:  125 მგ/48 სთ	შემდეგ:  125 მგ/24 სთ	შემდეგ:  125 მგ/24 სთ

¹ დამატებითი დოზები არ არის საჭირო ჰემოდიალიზის ან უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზის შემდეგ. ღვიძლისფუნქციისდარღვევა დოზის კორექცია საჭირო არ არის, ვინაიდან ლევოფლოქსაცინი არ მეტაბოლიზდება რაიმე შესაბამისი ხარისხით ღვიძლში და ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით. ხანდაზმულიმოსახლეობა ხანდაზმულებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო, გარდა იმისა, რაც დაწესებულია თირკმლის ფუნქციის გათვალისწინებით. პედიატრიულიმოსახლეობა ლევოფლოქსაცინი უკუნაჩვენებია ბავშვებში და მოზარდებში. გამოყენებისწესი ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები მიიღება დაუღეჭავად, საკმარისი რაოდენობით სითხის მიყოლებით. ტაბლეტის გაყოფა შესაძლებელია გამყოფ ხაზის ადგილას , რათა მოხდეს დოზის დარეგულირება. ტაბლეტები მიიღება კვების დროს ან კვებათა შორის ინტერვალში. ლევოფლოქსაცინის  ტაბლეტები მიიღება რკინის მარილების, თუთიის მარილის,  მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ანტაციდების  ან  დიდანოზინთან (მხოლოდ დიდანოზინი მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ბუფერული საშუალებები), და სუკრალფატის მიღებამდე სულ მცირე 2 საათით ადრე, რადგან სხვა შემთხვევაში მოსალოდნელია აბსორბციის შემცირება. ურთიერთქმედება სამკურნალო საშულებებთან სხვასამკურნალოსაშუალებებისმოქმედებალევოფლოქსაცინზე რკინის მარილები, თუთიის მარილები, მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ანტაციდური საშუალებები, დიდანოზინი ლევოფლოქსაცინის აბსორბცია მნიშვნელოვნად მცირდება ისეთ პრეპარატებთან ერთდროულად გამოყენებისას, რომელნიც შეიცავენ რკინის მარილებს, ან მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველ ანტაციდურ საშუალებებთან, აგრეთვე, დიდანოზინთან (ეს ეხება მხოლოდ დიდანოზინის სამკურნალო ფორმებს მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველი ბუფერული აგენტებით). ფტორქინოლონების და თუთიის შემცველი მულტივიტამინების ერთდროულად პერორალურად გამოყენება აქვეითებს მათ აბსორბციას. პრეპარატების მიღება, რომელნიც შეიცავენ 2- და 3-ვალენტიან კატიონებს, როგორიცაა რკინის მარილები, თუთიის მარილები, ანტაციდები, რომელთა შემადგენლობაშიც შედის მაგნიუმი ან და ალუმინი ან დიდანოზინი (ეს ეხება მხოლოდ დიდანოზინის სამკურნალო ფორმებს მაგნიუმის ანდა ალუმინის შემცველი ბუფერული აგენტებით) არ არის რეკომენდებული 2 საათით ადრე და 2 საათში ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღების შემდეგ. კალციუმის მარილები პერორალურად მიღებისას მინიმალურ გავლენას ახდენენ ლევოფლოქსაცინის აბსორბციაზე. სუკრალფატი სუკრალფატთან ერთდროულად მიღებისას ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების ბიოხელმისაწვდომობა მნიშვნელოვნად მცირდება. სუკრალფატის ერთდროულად მიღების აუცილებლობის შემთხვევაში სასურველია მისი მიღება 2 საათში ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების მიღების შემდეგ. თეოფილინი, ფენბუფენიანმსგავსიარასტეროიდულიანთებისსაწინააღმდეგოსაშუალებები კლინიკური კვლევისას ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება თეოფილინთან არ გამოვლენილა. თუმცა, ცერებრალური კრუნჩხვის ზღურბლის მკვეთრად დაქვეითება შეიძლება აღინიშნოს, როდესაც ქინოლონები მიიღება თეოფილინთან, არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ან სხვა ისეთ საშუალებებთან ერთად, რომლებიც ამცირებენ კრუნჩხვის ზღურბლს. ლევოფლოქსაცინის კონცენტრაცია იყო დაახლოებით 13%-ით უფრო მაღალი ფენბუფენის არსებობისას, ვიდრე ცალკე გამოყენებისას. პრობენეციდიდაციმეტიდინი პრობენეციდს და ციმეტიდინს ჰქონდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი ლევოფლოქსაცინის ელიმინაციაზე. ლევოფლოქსაცინის თირკმლისმიერი კლირენსი შემცირდა ციმეტიდინით (24%) და პრობენეციდით (34%). ეს განპირობებულია იმ ფაქტით, რომ ორივე პრეპარატს შეუძლია დაბლოკოს ლევოფლოქსაცინის თირკმლის ტუბულარული სეკრეცია. თუმცა, კვლევის დროს ტესტირებულ დოზებზე, სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი კინეტიკური განსხვავებები ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იყოს კლინიკურადრელევანტური. სიფრთხილე არის საჭირო, როდესაც ლევოფლოქსაცინი ინიშნება ისეთ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც მოქმედებენ თირკმლის სეკრეციაზე, მაგალითად პრობენეციდი და ციმეტიდინი, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში. სხვამნიშვნელოვანიინფორმაცია: კლინიკურმა ფარმაკოლოგიურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ლევოფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკაზე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზეგავლენა არ აღინიშნებოდა, როდესაც ლევოფლოქსაცინი მიღებული იყო შემდეგ პრეპარატებთან ერთად: კალციუმის კარბონატი, დიგოქსინი, გლიბენკლამიდი, რანიტიდინი. ლევოფლოქსაცინის მოქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებზე ციკლოსპორინი  ციკლოსპორინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გაიზარდა 33%-ით ლევოფლოქსაცინთან ერთად მიღებისას. K ვიტამინისანტაგონისტები  გაზრდილი კოაგულაციის ტესტები (PT/INR) და/ან სისხლდენა, რომელიც შეიძლება იყოს მძიმე, აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლევოფლოქსაცინით K ვიტამინის ანტაგონისტთან ერთად (მაგ. ვარფარინი). ამიტომ, კოაგულაციის ტესტების მონიტორინგი უნდა მოხდეს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ K ვიტამინის ანტაგონისტებით. პრეპარატები, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს  ლევოფლოქსაცინი, ისევე როგორც სხვა ფტორქინოლონები, სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ პრეპარატებს (მაგ. IA და III კლასის ანტიარითმული საშუალებები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, მაკროლიდები, ანტიფსიქოტური საშუალებები). სხვაშესაბამისიინფორმაცია  ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების კვლევაში ლევოფლოქსაცინი არ ახდენდა ზეგავლენას თეოფილინის ფარმაკოკინეტიკაზე (რომელიც წარმოადგენს CYP1A2-ის სუბსტრატს), რაც მიუთითებს იმაზე, რომ ლევოფლოქსაცინი არ არის CYP1A2 ინჰიბიტორი. ურთიერთქმედების სხვა ფორმები საკვები არ მოიპოვება კლინიკურად მნიშვნელოვანი ინფორმაცია საკვებთან ურთიერთქმედების შესახებ. შესაბამისად ლევოფლოქსაცინის  ტაბლეტების მიღება არ არის დამოკიდებული კვებაზე. გაფრთხილებებიდასიფრთხილისზომები ლევოფლოქსაცინის გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული პაციენტებში, რომლებსაც წარსულშ

მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო   საერთაშორისო დასახელება - levodropropizine კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: პულმონოლოგია → მუკოლიზური და ხველის საწინააღმდეგო საშუალებები → ხველის საწინააღმდეგო საშუალებები ლევოდროპროპიზინი წარმოადგენს დროპროპიზინის იზომერს. იგი მოქმედებს ჰისტამინურ და ალფა -ადრენერგულ რეცეპტორებზე და არ უკავშირდება ბეტა-ადრენერგულ, მუსკარინულ და ოპიატურ რეცეპტორებს   ჩვენება: სასუნთქი გზების ალერგიული და ინფექციურ -ანთებითი დაავადიბები:

• მშრალი, არაპროდუქტიული ხველა
• ფარინგიტი , ლარინგიტი, ტრაქეიტი, ტრაქეო–ბრონქიტი
• ბრონქული ასთმა
• ქრონიკული ობსტრუქციული ბრონქიტი
• ფილტვის ემფიზემა
• ხველა აგფ– ინჰიბიტორების მიღების ფონზე

  რაპიტუსის ეფექტურობა და უპირატესობები: - ხველის ინტენსივობის სწრაფი შემცირება - ღამით გამოღვიძებების ნაკლები სიხშირე - დღის აქტივობის შენარჩუნება - ნაკლებად გამოხატული სედაციური ეფექტი - დამატებითი ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება   მიღების წესი და დოზირების რეჟიმი: რაპიტუსი მიიღება ჭამამდე 1 საათით ადრე ან საკვების მიღებიდან 2 საათის შემდეგ. მიღებებს შორის ინტერვალი უნდა შეადგენდეს 6 საათს.   ასაკობრივი ჯგუფი 2–5 წლამდე 10-20კგ 1მგ/კგ (2–3 მლ) 3-ჯერ დღეში 5–12 წლამდე 21-30კგ 5მლ 3-ჯერ დღეში 12 წლის ზემოთ 30კგ – ზევით 10მლ 3-ჯერ დღეში მკურნალობის ხანგრძლივობა დგინდება ექიმის მიერ და არ უნდა აღემატებოდეს 7 დღეს. თუ 4-5 დღის განმავლობაში სიმპტომები არ გაქრა, მკურნალობა უნდა შეწყდეს. გვერდითი მოვლენები:იშვიათ შემთხვევებში კანის ალერგიული რეაქციები . აჩქარებული გულისცემა გულძმარვა , მუცელში დისკომფორტი, ფაღარათი, თავბრუ,თავის ტკივილი.   უკუჩვენებები ლევოდროპროპიზინი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ,რომლებსაც გააჩნიათ ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ.ლევოდროპროპიზინის გამოყენება არ შეიძლება პაციენტებში ბრონქული ჰიპერსეკრეციით და დაქვეითებული მუკოცილიარული ფუნქციით ( კართაგენერის სინდრომი ან ცილიარული დისკინეზია) და ასევე პაციენტებში ღვიძლისა და თირკმლის მძიმე უკმარისობით. ლევოდროპროპიზინი არ გამოიყენება ორსულობისა და ლაქტაციის დროს.