ბიკომპლექსი 6მლ N10

გინომიქსი-ვაგინალური კაფს N12   კომბინირებული ანტიბაქტერიული და სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატი ადგილობრივი გამოყენებისთვის გინეკოლოგიაში. რძისფერი ოვალური ფორმის, რბილი ვაგინალური კაფსულა, შეიცავს ღია ყვითელ სითხეს. შემადგენლობა ყოველი კაფსულა (1.820მგ) შეიცავს:

1. ნეომიცინის სულფატს 50.2მგ (35მგ. 35 000 სე ნეომიცინის სახით),
2. ნისტატინს 100.000 სე,
3. პოლიმიქსინ B სულფატს 35.000 სე

ფარმაკოლოგიური თვისებები ნეომიცინის სულფატი - წარმოადგენს ამინოგლიკოზიდების ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს, მოქმედებს ბაქტერიციდულად გრამდადებით მიკროორგანიზმებზე (Staphylococcus aureus, Corinebacterium spp., და სხვა) და გრამუარყოფით მიკროორგანიზმებზე (Enterococcus faecium, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Proteus vulgaris, Klebsiella pneumoniae, Mycobacterium tuberculosis, Pseudomonas aeruginosa, Ureaplasma urealyticum). პოლიმიქსინ B-ს სულფატი - პოლიპეპტიდური ბუნების ანტიბიოტიკი, აქტიურია გრამუარყოფითი ბაქტერიების მიმართ ნისტატინი მიეკუთვნება პოლიენური ჯგუფის ანტიბიოტიკებს და პროდუცირდება აქტინომიცეტ Streptomyces noursei მიერ. ნისტატინი სელექტიურად მოქმედებს პათოგენურ, განსაკუთრებით საფუარის მაგვარ, კანდიდას ჯგუფის სოკოებზე და ასპერგილებზე, ცვლის მიკროორგანიზმების უჯრედის მემბრანის შეღწევადობას და ამცირებს მათ ზრდას. აქტიური ნივთიერებები თანაბრად ნაწილდებიან საშოს ლორწოვანზე და ავლენენ ადგილობრივ ბაქტერიოციდულ და ფუნგიციდურ მოქმედებას. გინომიქსის გამოყენების ძირითადი მიმართულებებია:

• ვაგინიტები არასპეციფიური, სოკოვანი და შერეული
• ვულვოვაგინიტები არასპეციფიური, სოკოვანი და შერეული
• ცერვიკოვაგინიტები არასპეციფიური, სოკოვანი და შერეული
• ვაგინალური კანდიდოზი
• გინეკოლოგიაში ყველა სახის ქირურგიული ჩარევის წინ
• საშვილოსნოს ყელის დიათერმოკოაგულაციის წინ და შემდეგ
• საშვილოსნოსშიდა დიაგნოსტიკური პროცედურების წინ
• მშობიარობის წინ

გინომიქსი:

• NNP კომბინაცია გამოსადეგია ვაგინიტის ემპირიული მკურნალობისთვის მიკრობიოლოგიური შდეგების არ არსებობისას.
• შენარჩუნებული ეფექტურობა Candida spp . წინააღმდეგ მნიშვნელოვანი ფაქტორია, განსაკუთრებით აზოლებისადმი non-albicans შტამების ვარიაბელური სენსიტიურობის დროს. (ანუ არ ახასიათებს რეზისტენტობა Candida spp.-s წინააღმდეგ)
• არ საჭიროებს მკურნალობის შეწყვეტას მენსტრუაციული ციკლის დროს
• მოქმედი ნივთიერებები თანაბრად ნაწილდება საშოს ლორწოვანზე
• კომბინაცია და შესაბამისად მისი მოქმედების ფართო სპექტრი იძლევა უფრო მაღალ კლინიკურ ეფექტურობას ვაგინიტში ყველაზე ხშირად ჩართული ბაქტერიებზე. დოზირება და გამოყენების წესი:ინიშნება ინტრავაგინალურად. მწვავე ან ქრონიკული ინფექციის შემთხვევაში 1-2 კაფსულა დღეში, დილით და საღამოს. მკურნალობის კურსი: 6-12 დღე.

პროფილაქტიკის მიზნით: 6 დღე უკუჩვენება: პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა. ორსულობა და ლაქტაცია: ორსულობისა და ლაქტაციის დროს პრეპარატი ინიშნება ექიმის რეკომენდაციით.

მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო   შემადგენლობა: ყოველი  კაფსულა  შეიცავს ესენციური  ფოსფოლიპიდები   (ELP  სუბსტანცია)   300მგ თიამინის  მონონიტრატი  ვიტ. B1 6.0 მგ რიბოფლავინი ვიტ.   B2  6,0მგ პირიდოქსინის ჰიდროქლორიდი  ვიტ.   B6  6,0მგ ციანკობალამინი ვიტ.    B12   6,0მგ ნიკოტინამიდი  ვიტ.    B3  30,0მგ ალფა ტოკოფეროლ აცეტატი  ვიტ. E    6,0მგ; ფარმაკოლოგიური  მოქმედება:  ჰეპატოპროტექტორი აქტიური  ნივთიერებები: ესენციური  ფოსფოლიპიდები (ELP სუბსტანცია) - წარმოადგენენ  უჯრედული  მემბრანის  სტრუქტურის და  ღვიძლის  უჯრედული  ორგანელების  ძირითად  ელემენტებს.  ELP-ის  შემადგენლობაში  შედიან  ბუნევრივი  წარმოშობის, ქოლინფოსმორმჟავის  დიგლიცერიდული  ეთერები, ლობიოს  ექსტრაქტი,  უჯერი  ცხიმოვანი  მჟავების  მაღალი  შემცველობით,  განსაკუთრებით  ლინოლის  (დაახლოებით  70%)   და  ოლეინმჟავების. ღვიძლის  მეტაბოლიზის  დარღვევისას  პრეპარატი  ამარაგებს  ორგანიზმს  გამოყენებისათვის  მზა  მაღალენერგეტიკული  „ესენციური“  ფოსფოლიპიდებით,  რომლებიც  ქიმიური  სტრუქტურით  იდეალურად  შეესაბამება  ენდოგენურ  ფოსფოლიპიდებს.  ძირითადად  ისინი  ღწევენ  ღვიძლის  უჯრედებში  ერთვებიან  მემბრანაში. „ესენციური“  ფოსფოლიპიდები  ახდენენ  ღვიძლის  ფუნქციის  და  მისი  უჯრედების  ფერმენტული  აქტივობის  ნორმალიზებას,  ამცირებენ  რვიძლის  ენერგეტიკული  დანახარჯის  დონეს  და  ხელს  უწყობენ  ღვიძლის  უჯრედების  რეგენერაციას,  ნეიტრალურ  ცხიმებს  გარდაქმნიან  ქოლესტერინად  და  მეტაბოლიზმის  გამაუმჯობესებელლ ფორმებად,  ახდენენ  ნაღვლის  ფიზიკო-ქიმიური  თვისებების  სტაბილიზაციას. „ესენციური“  ფოსფოლიპიდების დახასიათება: -     „ესენციური“  ფოსფოლიპიდები  - ყველა  უჯრედული  მემბრანის  ფიზიოლოგიური  კომპონენტები; -    დაკავშირებული  პოლიუჯერი  მჟავების  მაღალი  შემცველობის  ხარჯზე (70%-ზე მეტი), მათი მოქმედება  ორგანიზმის  ფოსფოლიპიდებთან  შედარებით  უფრო  ძლიერია. -    ძირითადი  ფოსფოლიპიდები  ერთვებიან  ჰეპატოციტის  მემბრანაში, როგორც  მთლიანი  (დაუშლელი) მოლეკულები  და  მეტაბოლიზმის  პროცესებისათვის  ორგანიზმის  დამატებბით  ენერგიას  არ  ითხოვენ. -    ძირითადი  ფოსფოლიპიდები  ფიზიოლოგიურად  აღადგენენ  დაზიანებულ  მემბრანულ  სტრუქტურებს  და  მემბრანების  ფუნქციებს  მათი  „გამტარობის“  და  მოძრაობის  გაზრდის  გზით. ამგვარად  იქმნება  ღვიძლის  ფუნქციის  ნორმალიზების  პირობები. -    ფოსფოლიპიდებზე  დამოკიდებულია  რამოდენიმე  ენზიმური  სისტემა, ანუ  მათი  აქტივაცია  შესაძლებელია  მხოლოდ  ფოსფოლიპიდების  არსებობისას. -    ძირითადი  ფოსფოლიპიდები, მემბრანაში  შეჭრით  იცავენ  ღვიძლის  უჯრედებს  აუტოიმუნურ  აგრესიისაგან. თიამინის  მონონიტრატი  (ვიტ. B1)  - ორგანიზმში  ფოსფორილების  პროცესების  შედეგსდ  გარდაიქმნება  კოკარბოქსილაზად,  რომელიც  წარმოადგენს  მრავალი  ფერმენტული  რეაქციის  კოენზიმს. მნიშვნელოვან  როლს  თამაშობს  ნახშირწყლოვან, ცილოვან  და  ცხიმოვან  ცვლაში,  ასევე  სინაპსებში  ნერვული  აგზნების  გადაცემის  პროცესებში. იცავს   უჯრედის  მემბრანებს  ჯანგვის  პროდუქტების  ტოკსიკური  ზემოქმედებისგან. რიბოფლავინი (ვიტ. B2) - ავლენს  მეტაბოლურ  მოქმედებას,  ურთიერთქმედებს  ატფ-თან    და   ქმნის  ფლავინპროტეინების  კოენზიმებს - ფლავინადენინმონონუკლეოტიდს  და  ფლავინადენინდინუკლეოტიდს, ისინი  წარმოადგენენ  ისეთი  ფერმენტების  კომპონენტებს, როგორიცაა, სუქცინატდეჰიდროგენაზა, ციტოქრომრედუქტაზა, დიაფორაზა, ამინომჟავების  ოქსიდაზები  და  სხვა. ჟანგვა-აღდგენითი  პროცესების  რეგულირებით, მონაწილეობას  ღებულობს  H+  გადატანის  პროცესში, ქსოვილოვან  სუნთქვაში, ნახშირწყლოვან, ცილოვან  და  ცხიმოვან  ცვლაში, თვალის  მხედველობითი  ფუნქციის  მხარდაჭერაში, Hb-ს  და  ერითროპოეტინის  სინთეზში. რიბოფლავინის  მიერ  აქტივირებული  პერიდოქსალკინაზა  პირიდოქსინი (ბიტამინი B6)  გადაჰყავს  აქტიურ  ფორმაში   პირიდოქსალფოსფატში. ხელს  უწყობს  ტრიფტოფანის  გარდაქმნას  ნიაცინად,  ერიტროციტების  მთლიანობის  შენარჩუნებას. შედის  გლუტათიონრედუქტაზის  ქსატინოქსიდაზის  შემადგენლობაში. სინთეზირდება  ნორმალური  ნაწლავური  მიკროფლორის მიერ  და  თვითონაც   აუცილებელია  მისი  შენარჩუნებისთვის. პირიდოქსინის  ქლორიდი:  ( ვიტ.B6)---  აუცილებელია ცენტრალური  და პერიფერიული  ნერვული  სისტემის  ნორმალური  მუშაობისათვის.  ორგანიზმში მოხვედრისას ფოსფორილდება და გადაიქცევა პირიდოქალ-5-ფოსფატად  და შედის  იმ  ფერმენტების  სემადგენლობაში  რომლებიც  მონაწილეობას  ღებულობენ ამინომჟავების    დეკარბოქსილირებაში  და პერეამინირებაში.აქტიურად მონაწილეობს  ტრიფტოფანის,  მეთიონინის, ცისტეინის, გლუტამინის  და სხვა  ამინომჟავების  ცვლაში,  ასტიმულირებს  ერითროციტების  წარმოქმნას, მონაწილეობს ბევრი ნეირომედიატორის  ბიოსინთეზში (დოპამინი, ნორადრენალინი, ადრენალინი, ჰისტამინი, სეროტონინი). ციანკობალამინთან ერთად სპობს  ნერვულ ქსოვილში ანთებით პროცესს  და აჩქარებს  მის რეგენერაციას.  მნიშვნელოვან  როლს  თამაშობს  ჰისტამინის  ცვლაში.  ხელს  უწყობს  ცვლის  ნორმალიზაციას. ციანკობალამინი:  ვიტ B12 -- ვიტამინი  B12  ავლენს  მეტაბოლურ  და ჰემოპოეზურ  თვისებებს. ორგანიზმში  ( უპირატესად  ღვიძლში) გარდაიქმნება  კოენზიმურ  ფორმად  - ადენოზინკობალამინად,ან  კობამადიდად,რომლებიც  წარმოადგენენ  ვიტამინი  B12 -ის აქტიურ   ფორმას  და შედიან მრავალრიცხოვანი  ფერმენტის,  მათ  შორის  რედუქტაზის  შემადგენლობაში, რომელიც  აღადგენს ფოლიუმის  მჟავას ტეტრაჰიდროფოლიუმის  მჟავად.  გააჩნია  მაღალი  ბიოლოგიური  აქტივობა.  კობამადიდი  მონაწილეობს  სამიზნე  და  სხვა  ერთნახშირბადიანი  ფერმენტების  გადატანაში,  ამიტომ ის  აუცილებელია  დეზოქსირიბოზის  და დნმ-ის, კრეატინინის,მეთიონიის - სამიზნე  ჯგუფების  დონორის  წარმოქმნისათვის,  მეთილმალონის მჟავის  მიელინის  შემადგენლობში შემავალი  ქარვის  მჟავად  გარდაქმნისათვის,  პროპიონმჟავის   უტილიზაციისათვის.  აუცილებელია  ნორმალური  სისხლწარმოქმნისათვის - ხელს  უწყობს  ერითროციტების  მომწიფწბას.  ხელს  უწყობს  ერითროციტებში  სულფჰიდრილური  ჯგუფების  შემცველი  შენაერთების  დაგროვებას,რაც  ზრდის  მათ  ტოლერანტობას  ჰემოლიზის  მიმართ.  ახდენს სისხლის  შედედების  აქტივობის  გაზრდას.  ამცირებს  ქოლესტერინის  კონცენტრაციას  სისხლში.  ზრდის  ქსოვილთა  რეგენერაციის  უნარს. ნიკოტინამიდი: (ვიტ pp,  ვიტ.B3)  - სტრუქტურით  ახლოსაა ნიკოტინის  მჟავასთან.  წარმოადგენს  კოდეჰიდროგენაზის  -I(ნად)- ნიკოტინამიდადენინდინუკლეოტიდი  და (II  ნადფ) --ნიკოტინამიდადენინდინუკლეოტიდ- ფოსფატი)  რომლებიც  მონაწილეობენ  უჯრედის  ჟანგვა-აღდგენით  პროცესში  მნიშვნელოვან  კომპონენტს.  მონაწილეობს  ცხიმების,  პროტეინების ,  პურინების  მეტაბოლიზმში,   ქსოვილოვან  ცვლაში , გლიკოგენოლიზმში.  არ ავლენს  მნიშვნელოვან  სისხლძარღვების  გამაფართოებელ  მნიშვნელოვან  მოქმედებას,  მისი  გამოყენებისას  არ შეიმჩნევა  კანის  საფარველის  გაწითლება  და  სახეზე  სისხლის  „მოწოლა“ .  ავლენს  ალერგიის  საწინააღმდეგო  მოქმედებას. ტოკეფეროლის  აცეტატი  (ვიტ  E)-  ცხიმში  ხსნადი   ვიტამინია  რომლის  ფუნქცია  ბოლომდე არ არის  განსაძღვრული.  როგორც  ანტიოქსიდანტი,  ამუხრუჭებს  თავისუფალი  რადიკალების  წარმოქმნას  , ხელს  უშლის  უჯრედული  და სუბუჯრედული  მემბრანების  დამაზიანებელი  ზეჟანგების  წარმოქმნას,  რააც  დიდი  მნიშვნელობა  აქვს  ორგანიზმის  განვითარებისათვის  ,  ნერვული    და  კუნთური  სისტემის  ნორმალური    ფუქციისათვის.  სელესთან  ერთად    ამუხრუჭებს    უჯერი  ცხიმოვანი  მჟავების  (  მიკროსომული სისტემის  ელექტრონების  გადამტანი  ნაწილი)  დაჟანგვას  ხელს  უშლის  ერითროციტების  ჰემოლიზს. წარმოადგენს  ზოგიერთი  ფერმენტული  სისტემის  კოფაქტორს. ჩვენება;  ქრონიკული  ჰეპატიტი, ღვიძლის  ციროზი; ღვიძლის  უჯრედების  ნეკროზი; სხვადასხვა ეტიოლოგიის  ღვიძლის  ცხიმოვანი  დეგენერაციის  (მათ  შორის  შაქრიანი  დიაბეტის    დროს) ღვიძლის  ტოქსიკური დაზიანებები; ორსულთა  ტოქსიკოზი; პრე- და პოსტოპერაციული მკურნალობა, განსაკუთრებით ჰეპატობილიალურ  უბანზე; ფსორიაზი  (როგორც დამხმარე  თერაპია) რადიაციული  სინდრომი; სიმსივნის  საწინააღმდეგო  თერაპიასთან  კომპლექსში. დოზირების რეჟიმი: შიგნით, 2  კაფსულა  დღეში  2-3 ჯერ,  ჭამის  დროს; უკუჩვენება   ჰიპერმგრძნობელობა  პრეპარატის  კომპონენტებზე; გვერდითი  ეფექტები   იშვიათად,  დისკომფორტი ეპიგასტრიუმში, დიარეა. ორსულობა  და ლაქტაცია ესსელ  ფორტეს  ჩვენებით  გამოყენება  შესაძლებელია  ორსულობის  დროს.  ლაქტაციის  პერიოდში  პრეპარატის  გამოყენების  შესახებ  მონაცემები  არ  მოიპოვება. შეფუთვა 3-10  კაფსულა შენახვის  პირობები ინახება  არაუმეტეს  25 C  ტემპერატურაზე ბავშვებისათვის  მიუწვდომელ  ადგილას. ვარგისიანობის  ვადა 2  წელი აფთიაქიდან  გაცემის  წესი ურეცეპტოდ

მწარმოებელი ქვეყანა: ინდოეთი გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული ნატრიუმის მონტელუკასტის და ლევოცეტირიზინის ჰიდროქლორიდის ტაბლეტები შემადგენლობა: თითოეული გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს: ნატრიუმის მონტელუკასტი USP ექვივალენტური მონტელუკასტის 10მგ ლევოცეტირიზინის ჰიდროქლორიდი 5მგ დამხმარე ნივთიერებები  q.s. საღებავი: რკინის ოქსიდი წითელი, რკინის ოქსიდი ყვითელი და ტიტანის დიოქსიდი BP შემადგენლობა: თითოეული შემოუგარსავი დისპერსიული ტაბლეტი შეიცავს: ნატრიუმის მონტელუკასტი USP ექვივალენტური მონტელუკასტის 4მგ ლევოცეტირიზინის ჰიდროქლორიდი 2.5მგ დამხმარე ნივთიერებები q.s. საღებავი: რკინის ოქსიდი ყვითელი აღწერა: ნატრიუმის მონტელუკასტი არის სელექციური და პერორალურად აქტიური ლეიკოტრიენის რეცეპტორის ანტაგონისტი, რომელიც აინჰიბირებს ცისტეინილურ ლეიკოტრიენს (CysLT1), რეცეპტორს. ლევოცეტირიზინი არის ცეტირიზინის R-ენანთიომერი. ლევოცეტირიზინი არის პერორალურად აქტიური, ძლიერი, სელექციური და ხანგრძლივად მოქმედი H1-ჰისტამინის რეცეპტორის ანტაგონისტი ანტიქოლინერგიული მოქმედების გარეშე. ბოლო დროს ჩატარებულმა კვლევებმა გამოავლინა, რომ ალერგიული რინიტების ანტილეიკოტრიენებით (მონტელუკასტი) და ანტიჰისტამინებით (ლევოცეტირიზინი) მკურნალობისას ავლენს სიმპტომების  გაუმჯობესებას რინიტის სიმპტომების ზომიერ გაუმჯობესებასთან შედარებით თითოეულის მიღებისას ცალ-ცალკე . მოქმედების მექანიზმი: მონტელუკასტი მონტელუკასტი სელექციურად ახდენს ლეიკოტრიენ D4 (LTD4) ანტაგონიზმს ცისტეინილურ ლეიკოტრიენის რეცეპტორზე, CysLT1, ადამიანის სასუნთქ გზებში. მონტელუკასტი აინჰიბირებს LTD4 მომქედებას CysLT1 რეცეპტორზე, რაც ხელს უშლის სასუნთქი გზების შეშუპებას, გლუვი კუნთების კუმშვას და სქელი ბლანტი ნახველის გაძლიერებულ გამოყოფას. ლევოცეტირიზინი ლევოცეტირიზინი კონკურენციას უწევს ჰისტამინს H1-რეცეპტორთან კავშირში ეფექტორის უჯრედის ზედაპირზე, რაც იწვევს ჰისტამინური ედემას, ანთების და პრურიტის დათრგუნვას. სედაციის დაბალ სიხშირეს შეიძლება თან ახლდეს ცეტირიზინის შემცირებული შეღწევა ცნს-ში ნაკლებად ლიპოფილური კარბოქსილური ჯგუფის შედეგად ეთილამინის გვერდით ჯაჭვზე. ფარმაკოლოგია: ფარმაკოდინამიკა მონტელუკასტი მონტელუკასტი იწვევს სასუნთქი გზების ცისტეინილური ლეიკოტრიენული რეცეპტორების ინჰიბირებას, როგორც გამოვლენილია მისი უნარი აინჰიბიროს ბრონქოკონსტრიქცია შესუნთქული LTD4 -ს გამო ასთმით დაავადებულ პირებში. 5მგ დოზა იწვევს LTD4 ინდუცირებული ბრონქოკონსტრიქციის არსებითი ბლოკადას. ლევოცეტირიზინი ლევოცეტირიზინი (R) ცეტირიზინის ენანთიომერი არის პერიფერული H1- რეცეპტორების ძლიერი და სელექციური ანტაგონისტი . კვლევებმა გამოავლინეს რომ ლევოცეტირიზინს გააჩნია მაღალი აფინობა ადამიანის H1-რეცეპტორთან (Ki=3.2 ნმოლ/ლ). ლევოცეტირიზინს გააჩნია 2-ჯერ მაღალი აფინობა ცეტირიზინთან შედარებით (Ki=6.3 ნმოლ/ლ). ლევოცეტირიზინი ემიჯნება H1-რეცეპტორს ნახევარგამოყოფის პერიოდით 115±38 წთ. ფარმაკოდინამიკურმა კვლევებმა ჯანმრთელ მოხალისეებში გამოავლინა რომ დოზის ნახევარის მიღებისას ლევოცეტირიზინს გააჩნია შედარებითი აქტივობა ცეტირიზინთან როგროც კანზე, ასევე ცხვირში. ფარმაკოკინეტიკა მონტელუკასტი შეწოვა 10მგ ტაბლეტის მიღების შემდეგ უზმოზე მოზრდილებში, საშუალო პიკური პლაზმური მონტელუკასტის კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 3-4 სთ -ში (Tmax). საშუალო პერორალური ბიოშეღწევადობა არის 64%. პერორალურ ბიოშეღწევადობაზე და Cmax -ზე არ ახდენს გავლენას სტანდარტული საკვები დილით. დისტრიბუცია მონტელუკასტი 99%-ით უკავშირდება პლაზმურ ცილებს. დისტრიბუციის მოცულობის  წონასწორული მდგომარეობა საშუალოდ 8-11 ლ-ა. მეტაბოლიზმი მონტელუკასტი ჭარბად მეტაბოლიზდება. თერაპიული დოზების კვლევებში მონტელუკასტის მეტაბოლიტების პლაზმური კონცენტრაციები  აღმოუჩენადია წონასწორულ მდგომარეობაში მოზრდილებში და პედიატრიულ პაციენტებში. ელიმინაცია მონტელუკასტის პლაზმური კლირენსია საშუალოდ 45მლ/წთ ჯანმრთელ მოზრდილებში. ლევოცეტირიზინი ლევოცეტირიზინის ფარმაკოკინეტიკა ხაზოვანია დოზასთან და არ არის დროზე დამოკიდებული . ფარმაკოკინეტიკური პროფილი მსგავსია ერთი ენანთიომერის  ან ცეტირიზინის სახით მიღების პროფილის. აბსორბციის და ელიმინაციის პროცესში არ ხდება ქირალური ინვერსია. აბსორბცია ლევოცეტირიზინი სწრაფად და ჭარბად აბსორბირდება პერორალური მიღების შემდეგ. პიკური პლაზმური კონცენტრაციები მიიღწევა დოზირებიდან 0.9 სთ-ში. წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა ორ დღეში. პიკური კონცენტრაციები 270 ნგ/მლ და 308 ნგ/მლ-ა ერთჯერადი და განმეორებითი 5მგ დღეში ერთხელ დოზირებისას, შესაბამისად. აბსორბციის ფართობი დოზაზე არ არის დამოკიდებული და არ იცვლება საკვების მიღებით, მაგრამ პიკური კონცენტრაციები მცირდება და გვიანდება. დისტრიბუცია ადამიანებში არ არსებობს მონაცემები ქსოვილებში დისტრიბუციის შესახებ. ლევოცეტირიზინი 90%-ით უკავშირდება პლაზმურ ცილებს. ლევოცეტირიზინის დისტრიბუცია შეზღუდულია, ვინაიდან დისტრიბუციის მოცულობა არის 0.4 ლ/კგ. ბიოტრანსფორმაცია ლევოცეტირიზინის მეტაბოლიზმი ადამიანებში დოზის 14%-ზე ნაკლებია და ამიტომ გენეტიკური პოლიმორფიზმის ან ფერმენტების ინჰიბიტორების თანმხლები მიღებით გამოწვეული განსხვავებები არ არის მოსალოდნელი. მეტაბოლური გზა მოიცავს არომატულ ოქსიდაციას, N-და O-დეალკილაციას და ტაურინის კონიუგაციას. დეალკილაციის გზები ძირითადად განპირობებულია CYP 3A4-ით მაშინ, როდესაც არომატული ოქსიდაცია მოიცავდა მრავლობით და/ან განუსაზღვრელ CYP იზოფორმებს. ლევოცეტირიზინს არ გააჩნია ეფექტი CYP იზოფერმენტების 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 და 3A4 მოქმედებაზე პიკურ კონცენტრაციებზე მაღალი კონცენტრაციებით, რომელიც მიღწეულია 5 მგ პერორალური დოზის მიღების შემდეგ. მისი დაბალი მეტაბოლიზმის და მეტაბოლიზმის ინჰიბირების პოტენციალის არარსებობის გამო, ლევოცეტირიზინის ურთიერთქმედება სხვა ნივთიერებებთან, ან პირიქით  არ არის მოსალოდნელი. პლაზმური ნახევრაგამოყოფის პერიოდი მოზრდილებში არის 7.9+1.9 სთ.საშუალო საერთო კლირენსია 0.63 მლ/წთ კგ. ლევოცეტირიზინის დამეტაბოლიტების  ექსკრეციის ძირითად გზას წარმოადგენს შარდი, დოზის საშუალოდ 85.4%. ფეკალიებში ექსკრეცია დაახლოებით 12.9%. ლევოცეტირიზინი გამოიყოფა გორგლოვანი ფილტრაციით და აქტიური მილაკოვანი სეკრეციით. ჩვენებები: ნატრიუმის მონტელუკასტის დალვეოცეტირიზინის ჰიდროქლორიდის ტაბლეტები ინიშნება ალერგიული რინიტების სიმპტომების შესამსუბუქებლად (სეზონური ან პერენიალური), სეზონური ალერგიული რინიტების პროფილაქტიკის და ასთმის და ალერგიული რინიტების სამკურნალოდ 1 5წლის ასაკის პაციენტებში. ნატრიუმის მონტელუკასტის და ლევოცეტირიზინის ჰიდროქლორიდის დისპერსიული ტაბლეტები ინიშნება ალერგიული რინიტების სიმპტომების შესამსუბუქებლად (სეზონური და პერენიალური) , სეზონური ალერგიული რინიტების პროფილაქტიკის და ასთმის და ალერგიული რინიტების სამკურნალოდ 2-5 წლის ასაკის პაციენტებში. დოზირება: მოზრდილები (>15 წლის): ნატრიუმის მონტელუკასტის და ლევოცეტირიზინის ჰიდროქლორიდის ერთი ტაბლეტი დღეში ერთხელ. ბავშვებში (2-5 წლის): ნატრიუმის მონტელუკასტის დალევოცეტირიზინის ჰიდროქლორიდის დისპერსიული ტაბელტის ერთი ტაბლეტი დღეში ერთხელ. კლინიკური მონაცემების გამო მოცემული პროდუქტის მიღება 2 წლამდე ასაკის ჩვილებში არ არის რეკომენდებული. უკუჩვენებები: ნატრიუმის მონტელუკასტი და ლევოცეტირიზინის ჰიდროქლორიდის ტაბლეტები უკუნაჩვენებია პაციენტებში ცნობილი ჰიპერმგრძნობელობით მონტელუკასტის, ლევოცეტირიზინის ან ცეტირიზინის ან სხვა დამხმარე ნივთიერებების მიმართ. იგი ასევე უკუნაჩვენებია პაფიენტებში თირკმლის მწვავე დისფუნქციით <10მლ კრეატინინის კლირენსის დროს. პაციენტებში იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით გალაქტოზას აუტანლობით, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტით ან გლუკოზა გალაქტოზას მალაბსორბციით დაუშვებელია მოცემული პრეპარატის მიღება.   სიფრთხილის განსაკუთრებულიზომები: მონტელუკასტი ეოზინოფილური მდგომარეობა იშვიათად, მონტელუკასტით მკურნალობისას პაციენტებში შეიძლება არსებობდეს ეოზინოფილია, ზოგჯერ ვასკულიტის კლინიკური თვისებებით, რაც შეესაბამება ჩურგ-სტრაუსის სინდრომს, მდგომარეობას, რომელიც ხშირად იკურნება სისტემური კორტიკოსტეროიდებით. მსგავსი მოვლენები როგროც წესი მაგრამ არა ყოველთვის ასოცირდება პერორალური კორტიკოსტეროიდების თერაპიის შემცირებასთან. ლევოცეტირიზინი პაციენტები უნდა მოერიდონ ისეთ საქმიანობას, რაც საჭიროებს სრულ გონებრივ დაძაბულობას, როგორიცაა ავტოტრანსპორტის და მექანიზმების მართვა ლევოცეტირიზინით მკურანლობისას. სიფრთხილის ზომებია საჭირო ალკოჰოლის მიღებისას და ასევე ცნს დეპრესანტების მიღებისას. ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან: მონტელუკასტი   პრეპარატების ურთიერთქმედების კვლევაში, მონტელუკასტის რეკომენდებული კლინიკურ დოზას არ გააჩნია კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტები შემდეგი პრეპარატების ფარმაკოკინეტიკაზე: თეოფილინი, პრედნიზონი, პრედნიზოლონი, პერორალური კონტრაცეპტივები (ნორეთინდრონი 1მგ/ეთინილ ესტრადიოლი 35 მკგ), ტერფენადინი, დიგოქსინი და ვარფარინი. მიუხედავად იმისა, რომ არ ჩატარებულა დამატებითი სპეციფიური ურთიერთქმედების კვლევები, მონტელუკასტი გამოიყენებოდა ხშირად გამოწერილი პრეპარატების ფართო დიაპაზონთან ერთად კლინიკურ კვლევებში, კლინიკური გვერდითი ურთიერთქმედების არსეობის გარეშე. მოცემული პრეპარატებია ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონები, სედაციური ჰიპნოზური საშუალებები, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, ბენზოდიაზეპინები, და დეკონგესტანტები. ფენობარბიტალი, რომელიც აინდუცირებს ღვიძლის მეტაბოლიზმს, ამცირებდა მომონტელუკასტის AUC-ს დაახლოებით 40% მონტელუკასტის 10მგ ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ. არ არის რეკომენდებული მონტელუკასტის დოზის კორექცია. საჭიროა სათანადო კლინიკური მონიტორინგი, როდესაც ციტოქრომ P450 ფერმენტის ინდუქტორები როგორიცაა ფენობარბიტალი ან რიფამპიცინი , მიიღება მონტელუკასტთან ერთად. ლევოცეტირიზინი   ინ ვიტრო მონაცემები მიუთითებს, რომ ლევოცეტირიზინი არ წარმოქმნის ფარმაკოკინეტიკურ ურთიერთქმედებას ღვიძლის პრეპარატის მეტაბოლიზირებადი ფერმენტების ინჰიბირებით ან ინდუქციით. არ ჩატარებულა ინ ვივო პრეპრატების ურთიერთქმედების კვლევები ლევოცეტირიზინზე. პრეპარატების ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა რაცემული ცეტირიზინით. ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარებული რაცემული ცეტირიზინით გამოავლინა რომ ცეტირიზინი არ ურთიერთქმედებს ანტიპირინთან, ფსევდოეფედრინთან, ერითრომიცინთან, აზითრომიცინთან, კეტოკონაზოლთან და ციმეტიდინთან. შეინიშნებოდა ცეტირიზინის კლირენსის მცირედით (16%) შემცირება, რაც გამოწვეულია თეოფილინის 400მგ დოზით. შესაძლებელია თეოფილინის მაღალ დოზებს ჰქონდეთ უფრო მეტი ეფექტი. რიტონავირი ზრდიდა ცეტირიზინის პლაზმურ AUC-ს დაახლოებით 42%-ით, რასაც თან ახლდა ნახევრაგმოყოფის პერიოდის მომატება (53%) და ცეტირიზინის კლირენსის (29%) შემცირება. რიტონავირის განლაგებაზე არ ახდენდა გავლენას ცეტირიზინის მიღება. თირკმლის დისფუნქცია: ვინაიდან ლევოცეტირიზინი ძირითადად გამოიყოფა შარდში, შესაძლებელია საჭირო იყოს დოზის კორექცია პაციენტებში თირკმლის დისფუნქციით. მოცემული კომბინაციის გამოყენება უდნა მოხდეს სიფრთხილით მსგავს პაციენტებში. ღვიძლის დისფუნქცია: ვინაიდან მონტელუკასტი ძირითადად გამოიყოფა ნაღველში სიფრთხილეა საჭირო მოცემული კომბინაციის დანიშვნისას პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას. ორსულობა და ლაქტაცია მონტელუკასტი   ხშირი გვერდითი ეფექტები მოიცავს დისპეფსიას, მუცლის ტკივილს, გამონაყარს, თავრუსხვევას, თავის ტკივილს, დაღლილობას, ცხელებას, ტრავმას, ხველას , ცხვირის დახშობას.     ლევოცეტირიზინი ლევოცეტირიზინის გამოყენება ასოცირდებოდა ძილიანობასთან, დაღლილობასთან, ნაზოფარინგიტთან, პირის სიმშრალესთან და ფარინგიტთან პაციენტებში 12 წლის ასაკიდან. შემდგომი არახშირი მოვლენები, როგორიცაა ასთენია ან მუცლის ტკივილი ასევე შეინიშნებოდა. ჭარბი დოზირება: მონტელუკასტი ადგილი ჰქონდა მწვავე მონტელუკასტის ჭარბი დოზირების შემთხვევებს პოსტმარკეტინგული გამოყენებისას და კლინიკურ კვლევებში. შეტყობინებები მოიცავს მოზრდილებში და ბავშვებში 1000მგ დოზის მიღებას. კლინიკური და ლაბორატორიული აღმოჩენები შეესაბამებოდა მოზრდილებსა და პედიატრიულ პაციეტნებში უსაფრთხოების პროფილს. არ შეინიშნებოდა გვერდითი მოვლენები ჭარბი დოზირების უმეტეს შემთხვევებში. ყველაზე ხშირად განვითარებული მოვლენები შეესაბამებოდა მონტელუკასტის უსაფრთხოების პროფილს და მოიცავდა მუცლის ტკივილს, ძილიანობას, წყურვილს, თავის ტკვივილს, ღებინებას და ფსიქომოტორულ ჰიპერაქტივობას. უცნობია მონტელუკასტი გამოდის თუ არა პერიტონეალური დიალიზით ან ჰემოდიალიზით. ლევოცეტირიზინი ჭარბი დოზირების სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს ძილიანობას მოზრდილებში და პირველ რიგში აჟიტაციას და მოუსვენრობას და შემდეგ ძილიანობას ბავშვებში. სპეციფიური ანტიდოტი ლევოცეტირინისთვის უცნობია. ჭარბი დოზირებისას, რეკომენდებულია სიმპტომური და შემანარჩუნებელი თერაპია. ლევოცეტირიზინი ეფექტურად არ გამოდის დიალიზით და დიალიზი არაეფექტურია თუ არ მოხდება დიალიზირებადი საშუალების ამავდროულად მიღება. შენახვის პირობები ინახება  25°C  დაბალ ტემპერატურაზე. შეინახეთ პრეპარატები ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

მწარმოებელი: სამხ.კორეა გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო   შემადგენლობა:  1გ შეიცავს: ბეტამეთაზონის დიპროპიონატი 0.64მგ კლოტრიმაზოლი 10მგ გენტამიცინის სულფატი 1მგ ფარმაკოლოგიური თვისებები: კომბინირებული პრეპარატი ადგილობრივი და გარეგანი გამოყენებისთვის რომლის მოქმედებაც განპირობებულია მასში შემავალი კომპონენტებით და ხასიათდება ანტიმიკოზური, ანტიბაქტერიული, ანტიალერგიული, ქავილისა და ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებით. ფარმაკოდინამიკა ბეტამეთაზონის დიპროპიონატი -  სინთეზური გლუკოკორტიკოსტეროიდია. გააჩნია გამოხატული ანთების საწინააღმდეგო, ანტიალერგიული და ქავილის საწინააღმდეგო მოქმედება. კლოტრიმაზოლი - წარმოადგენს იმიდაზოლის წარმოებულია. ახდენს  ანტიფუნგალურ მოქმედებას სოკოს უჯრედული მემბრანის შემადგენლობაში შემავალი ერგოსტერინის სინთეზის დარღვევით, რაც განაპირობებს მემბრანის თვისებების ცვლილებას და სოკოს უჯრედის ლიზისს. კლოტრიმაზოლი აქტიურია Trichophyton rubrum, Tricophyton mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis, Candida albicans, Malassezia furfur (Pityrosporum orbiculare), Corynebacterium minutissimum, Strep. Spp. Staph. Spp. Trichomonas vaginalis მიმართ. გენტამიცინის სულფატი - ამინოგლოკოზიდების ჯგუფის წყალში ხსნადი, ფართო სპექტრისა და ბაქტერიციდული მოქმედების ანტიბიოტიკია. იგი აქტიურად აღწევს ბაქტერიების უჯრედულ მემბრანაში, უკავშირდება რიბოსომებს და თრგუნავს გამომწვევის ცილის სინთეზს. აქტიურია როგორც გრამიარყოფითი ბაქტერიების (Pseudomonas aeruginosa, E. coli, Aerobacter aerogenes, Klebsiella spp., Proteus vulgaris.) ასევე გრამდადებითი ბაქტერიების მიმართ: Streptococcus spp., Staphylococcus spp. ფარმაკოკინეტიკა ბეტამეტაზონი - ნორმალურ პირობებში ადგილობრივი გამოყენებისას სისტემურ სისხლის მიმოქცევაში ხვდება ბეტამეტაზონის მხოლოდ ნაწილი. შეღწევის და შეწოვის წილი დამოკიდებულია სხეულის უბანზე, კანის მდგომარეობაზე, სამკურნალწამლო ფორმაზე, ასაკზე და გამოყენების მეთოდზე. გენტამიცინი - დაუზიანებელ კანზე გენტამიცინის წასმისას შეწოვა ნაკლებმოსალოდნელია, კერატინის გარსის დაზიანების, ანთების, ოკლუზიური ნახვევის ქვეშ გამოყენების ან კანის დიდ ფართობზე წასმისას მოსალოდნელია კანიდან შეწოვის ზრდა. კლოტრიმაზოლი - წასმული კლოტრიმაზოლის დიდი ნაწილი რჩება რქოვანა გარსში, სისტემურ სისხლის მიმოქცევაში შეწოვა უმნიშვნელოა. გამოყენების ჩვენებები:

• ვაგინალური კანდიდოზი, შერეული ვაგინიტი, ვულვიტი, კოლპიტი
• კანის ინფექციები: ტერფების მიკოზები, დერმატომიკოზები
• ტერფის და საზარდულის ეპიდერმოფიტია
• კანის ჩირქოვანი დაავადებები
• დერმატიტები, ნეიროდერმატიტი
• ეგზემა
• ოტომიკოზები
• ბალანიტი
• ბალანოპოსპიტი

დოზირება და მიღების წესი: ფარკლობენის კრემის თხელი ფენა დაიტანება კანის დაზიანებულ ზედაპირზე  დღეში ორჯერ,  დილით და საღამოს. მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს საშუალოდ 2-4 კვირას: კერძოდ, დერმატოფიტური ინფექციების დროს კურსი შეადგენს ერთ თვეს. ხოლო კანდიდოზების შემთხვევაში მკურნალობა გრძელდება სულ მცირე ორი კვირის განმავლობაში. გამოყენება პედიატრიაში: ბავშვებში 2 წლის ასაკიდან პრეპარატი ინიშნება მხოლოდ ექიმის კონტროლის ქვეშ. უკუჩვენებები მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ. ჭრილობა, კანის ტუბერკულოზი, სიფილისი, კანდიდოზი,  ჰერპეს ზოსტერი, მარტივი ჰერპესი, ჩუტყვავილა,  დამწვრობის ან მეორე ხარისხის მოყინვისას, პირის გარშემო დერმატიტის,  აკნეს ან როზაცეას დროს, 2 წლამდე ასაკის ბავშვები. სიფრთხილის ზომები: ლაქტაცია ან ორსულობა, ჩვილები. ადგილობრივი გვერდითი რეაქციები: კანის სიწითლე, პრეპარატის დატანების ადგილას წვის და ჩხვლეტის შეგრძნება (გაღიზიანების განვითარების შმთხვევაში საჭიროა პრეპარატის მოხსნა). განსაკუთრებული მითითებები: პრეპარატი არ გამოიყენება ოფთალმოლოგიაში. თუ პრეპარატი მოხვდება თვალში, ამოიბანეთ თვალი წყლით. თუ სიმპტომი სერიოზულია, მიმართეთ ოფთალმოლოგს. თავი უნდა ავარიდოთ პრეპარატის დატანებას ღია ჭრილობაზე. გამოშვების ფორმა: თეთრი ფერის კრემი, ალუმიის ტუბში 30გ